1.
Ti ke vlerë të madhe
S’të dihet, çuditesh,
Se ka ardhur koha
Varet se si shitesh.
Se dikush krejt kallp
Shitet për flori
Dhe ti i bekuar
Marifete s’di!…
2.
Po ju zunë hallet
Kujt mos i tregoni;
Po ju zunë hallet
Prisni dhe shpresoni!…
3.
Pesëdhjet’ vite rrova dhe mësova
Dhe mësova një nga të vërtetat:
“Gjeneral dhe mbret të jesh
Dashuria t’i heq spaletat!…”
4.
Gjynah njerëzia e shkrete,
Gjynah gjith’ njerëzit, të mjerët
Sa lindin e qajnë fatin vetë,
Kur vdesin i qajnë të tjerët!…
5.
Llafazanëve, llafazanëve
Rriju larg e mos i duaj,
Nga ata s’ke prokopi
Shosh e sit e mos gatuaj!…
6.
Të vunë një emër prej kafshe
Mes kafshëve i denjë për Mbret,
Dhe ti nuk e prishe imazhin
Se kafshë u ktheve në jetë!…
7.
Miku i vjetër, verë e vjetër
Që ti ende s’ke pirë,
Dhe një vit, e një vit tjetër
Ajo bëhet më e mirë.
8.
Të ranë në një faqe,
Tjetrën mos e kthe,
Po të ranë gjith’ jetës,
Bëhesh kallame!…
9.
Ka rënë dëborë në Korrik
Dhe mushka ka mbetur me barrë
Siç shihet në dashuri, mik,
Gjërat nuk janë si më parë.
Dhe qeni qepën ka ngrënë,
Ka ngrënë pa pasur hiç qibër,
Dhe kjo tregon se u prish,
U prish ai pak ekuilibër!…
Dhe mund të ndodhin plot gjëra
Që dikur u thoshin hatara,
Dhe do të ndodhin patjetër
Se Bota nuk është më e para!
Se Bota nuk është më e para
Ka marrë a s’ka marrë një të krisur?!…
Ose në fund ka arritur,
Ose përmirësimin ka nisur!…
10.
Bëre ç’bëre. Ajo iku
Vetes mos i bëj gjyq
Se dhe Krishtin, më të mirin,
E karfosën në një kryq.
11.
Bëre punë të mira,
Ato përjetë mbesin,
Mbesin në kujtime
Se kujtimet s’vdesin.
12.
Kë s’kafshove ti në jetë,
Ku t’u ngul e s’t’u shkul dhëmbi,
Ndaj kur ike nga kjo jetë
Thanë: “Shyqyr që ngordhi qëni!…”
13.
Kjo shprehje i ka
Parametrat fikse:
“Në zemrën që digjet
S’hyhet me zjarrfikse!…”