Për kutinë e zezë të demokracisë dhe alkimistët e trushpëlarjes që nxorri në dritë i ashtuquajturi megaskandal i pagave

Nga Jorgo Mandili

Botuar nê DITA

Një megaskandal i “data base” të pagave, tre informacione statistikore dhe një analizë vlejnë për të kuptuar se kush na sundon dhe pse jemi njerëz të nëpërkëmbur, të vjedhur, të shtyrë e të pështyrë, të vrarë, të shitur e të hedhur në rrugë. “Të lirë, të lidhur me zinxhirë” – do të thoshte Russoi!

Ky është realiteti i trishtë dhe i mjerueshëm i shumicës, përkundrejt lukrokracisë dhe hedonizmit të një pakice, që “lundron” në para. Janë këto dy botë të kundërta, që ekzistojnë realisht, jashtë çdo iluzioni për mirëqenie, barazi, drejtësi e dinjitet.

Sado i ndritshëm të jetë Pallati i Demokracisë, e vërteta nuk është ajo që duket. E vërteta është në thellësi: ajo fshihet në “Kutinë e Zezë” të këtij pallati. Luhet me të në bodrumet e tij; aty shkruhen skenarët, orkestrohet, intrigohet. “Baronët e parasë” tërheqin litarët, kukullat lëvizin sipas skenarëve të tyre.

Asnjë iluzion për ekzistencën e demokracisë në kapitalizëm, sado të propagandohet ajo. Përderisa tregu gjithçka e konverton në mall, atëherë jo demokracia, por paraja është kapitali më i çmuar. Për skeptikët e këtij artikulimi doja t’ u sillja në vëmendje atë se çfarë ka thënë Nathar Mayer Rothschild- bankier dhe biznesmen me aktivitet në të gjithë kontinentin europian në shekullin 19-të, pinjolli i familjes, që posedon mbi një trilion dollarë:

“Nuk dua t’ia di se cila kukull vihet në fronin e Anglisë për të sunduar Perandorinë në të cilën Dielli nuk perëndon kurrë. Ai që kontrollon paratë e Britanisë, ai kontrollon edhe Perandorinë Britanike”.

E thënë ndryshe: “ne që kemi paratë, kemi edhe pushtetin”, orientimin, kontrollin, monitorimin, administrimin e gjithçkaje e mbi çdo gjë. Më qartë nuk mund të shprehej asnjë oligark financiar. Paraja kontrollon politikën, qeverisjen, drejtësinë, mediat, shoqërinë civile, shpirtrat e njerëzve dhe gjithçka tjetër që ekziston mbi Tokë, veç tërmeteve, përmbytjeve, zjarreve e cunameve.

Prandaj mos u habisni nga qëndrimet e veprimet jo sovrane të politikanëve, parlamenteve, qeverive. As nga “pavarësia” e “ushtrisë” së listë-pagesës, ekspertët e përnatshëm televizivë të politikës, ekonomisë, drejtësisë, medias, akademizmit, shoqërisë civile etj.

Vallë rastësi është punësimi i ish kancelarit të Austrisë, Sebastian Kurz, pasi dha dorëheqjen? Një prej mbështetësve të hershëm të ambicieve të tij politike i “hodhi dorën”, i ofroi një detyrë menaxheriale të rangut të lartë me pagë 300.000 € në vit. Themeluesi i Palantir Technologies është miliarderi gjermano-amerikan Peter Thiel, që ka mbështetur edhe republikanët amerikanë. Lidhja e politikës me “baronët e parasë” është e pandashme.

Nuk do shumë mend të kuptosh thelbin e asaj që fshihet brenda “kutisë së zezë” të këtij sistemi, nëse hulumton me kujdes “data bazën” e listëpagesës dhe gjithë veprimtarinë e parlamentit, qeverisë, medias, OJQ-ve; veprimtarinë politike, ekonomike, sociale, edukative të këtij tranzicioni të gjatë e të trishtë.

Nga njëra anë, shpaloset tabloja e një kaosi social e individual, që prevalon mbi ligjin, rregullin, familjen, dijen, humanizmin etj. Dhe nga ana tjetër, kalbëzimi moral i shoqërisë me krim, vrasje, vetëvrasje, prostitucion, drogë, pornografi etj. Paraja është karburanti që ushqen këtë anomali shoqërore dhe individuale ku pabarazia dhe padrejtësia sociale kanë arritur përmasa emblematike dhe endematike.

Lojërat politike të “baronëve të parasë” përcaktojnë ecurinë, stabilitetin, destabilizimin, mirëqenien e dinjitetin e çdo vendi e çdo shteti. Sovraniteti i është shitur parasë. Strategjia e tyre nuk ndryshon – çdo katër vjet investojnë për “kukullat” e politikës dhe pushtetit si edhe “ushtrinë e të përkëdhelurve”, me paga të majme, që u shërbejnë me “devotshmëri” synimeve të tyre. Listëpagesa është vetëm “maja e ajsbergut” e kësaj të vërtete të trishtë, që shumica e njerëzve e quan demokraci!

Këto dihen – do të thotë ndokush, sepse po përjetohen dhe përcillen me trishtim nga shqiptarët. Dakord, mund të jetë edhe kështu, por të dish e të kuptosh nuk janë e njëjta gjë. Duhet të depërtojmë në thellësi të “kutisë së zezë” së sistemit, për t’iu afruar të vërtetës, për të kuptuar se çfarë fshihet në thellësi të saj.

“Të përpiqesh të kuptosh thelbin, do të thotë të jesh i lirë” (Spinoza), do të thotë të jetosh jo me iluzione, do të thotë të jesh vetvetja dhe jo adhurues i kukullave, do të thotë të ekzistosh! Ekzistenca është ndërgjegje! Këtë ndërgjegje falsifikojnë, përpunojnë e manipulojnë binomi politikë-baronë të parasë, për të krijuar iluzionin se demokracia dhe kapitalizmi janë të vetmit realitete të qëndrueshme, ku njerëzit gëzojnë lirinë, mirëqenien dhe dinjitetin e tyre.

Ajo që ndodhi tek ne me listat e pagave për qeverinë mund të jetë megaskandal, se tregoi paaftësinë e saj për të ruajtur të dhënat e besuara. Por për publikun është transparencë demokratike. Për mua kushdo që ka nxjerrë këtë informacion i ka bërë një shërbim të çmuar opinionit publik për të parë se çfarë fshihet brenda “kutisë së zezë” të së ashtuquajturës “demokraci”.

Shqiptari u shokua, jo nga paligjshmëria e publikimit të këtyre të dhënave. Se në Shqipëri paligjshmëria, padrejtësia e pandëshkueshmëria janë të “ligjshme”, por nga ajo që panë: nga ajo që quhet nomenklaturë e pabarabartë në logjikën ekonomike dhe sociale të rrogave, të cilat shpërndahen sipas logjikës klienteliste dhe tribale. U shokua, nga pabarazia emblematike që panë, nga një pabarazi unikale në botë! Një hendek i madh u krijua në besimin tek qeveria dhe një neveritje për opozitën, që lakmia dhe babëzia për pushtet e ka larguar nga hallet e popullit duke e lënë atë të pambrojtur nga qeverisja e keqe. Një opozitë autokarikaturë!

U shokua publiku, kur pa mjaft individë që hiqen e shfaqen si kritizerë apo të pavarur (moderatorë, analistë, publicistë, ekspertë, gjithollogë etj) në borderonë e qeverisë, korporatave dhe kompanive të mëdha. Kuptoi se pse paguhen kaq majmërisht një “fashë” e zgjedhur e “pushtetit të katërt”. Tashmë u bë më se e qartë se emisionet televizive të aktruara, debate të trukuara, postera të kuruara etj realizohen me të vetmin synim – të manipulojnë opinionin publik përmes imponimit me të gjitha mënyrat, mjetet dhe rrugët të nevojave të padronëve të këtyre iper të paguarve.

Ja pse disa moderatorë, gazetarë e redaktorë, si Fevziu, Vasili, Peka, Balla, etj herë pas here për ngjarje të ndryshme nxjerrin në ekrane figurat më groteske, më të shëmtuara e më të urryera si Sali UI- në e pastaj me radhë “moralistë” të shëmtuar, alkimistët e trushpëlarjes. Analistë, publicistë si Lubonja, Bushati, Bejtja, Shkullaku, Balliu, Nesho, Peka, Dervishi, etj të gjithë të mirëpaguar për çfarë?

Për të bërë këtë mishmash mediatik – rreth një tryeze dijetarësh, ekspertësh, politikanësh, specialistësh me personazhe groteskë, komikë, sa pompozë aq edhe karagjozë, njerëz shkeleshko, sharlatanë, modeli më i keq i gazetarisë. Shpresojmë se sot e më tej publiku të ndërgjegjësohet që të mos nënshtrohet e manipulohet nga kjo lloj gazetarie listepagesash që qelbet erë.

Ndaj luksokracia hedoniste na bën karshillëk nën dritën e diellit, me vilat e politikanëve dhe zyrtarëve të lartë, gjyqtarëve, prokurorëve, guvernatorëve bankarë, llogaritë me disa variabla, investimet për fëmijët e tyre në shkolla e universitete prestigjioze me tarifa deri mbi 160.000 € në vit, udhëtime e pushime ekzotike.

Lalëz, Qerret, Farkë, ata e shfaqin hapur perandorinë e tyre të hajdutërisë dhe abuzimit pa iu hyrë gjemb në këmbë.

Krahas kësaj bote u krijua edhe bota e varfërisë, mjerimit, dëshpërimit, e vetëvrasjeve, prostitucionit, drogës, krimit, bota e mbijetesës së “demokracisë”. 621.000 të varfër, që përbëjnë 40% të popullsisë jetojnë në kushtet mizerabël në rajon. Gjithçka konfirmohet nga EUROSTAT, ku Shqipëria renditet e fundit në Europë për të ardhurat për frymë me vetëm 30% të mesatares së Bashkimit Europian (PBB) dhe 39% të konsumit individual për frymë (AIC).

PËRTEJ NJË ILUZIONI

Në Shqipëri, formalisht ka vlera të shpallura si demokraci, por demokracia nuk ekziston. Mashtrimi më i madh i djallit është, kur ai të bind se nuk ekziston, kurse mashtrimi më i madh i këtyre “baronëve të parasë” është kur ata shtiren sikur e duan demokracinë. Në realitet ata me çdo kusht e me çdo mjet përpiqen për ta “tkurrur” atë.

Gjithçka sintetizohet në maksimën neveritëse e çnjerëzore të tyre, në thënien e Adam Smithit se “gjithçka për ne, asgjë për të tjerët”. “NE”, kuptohet se kush janë, kurse ATA, janë populli, të cilin e kanë kthyer në një kope të hutuar që valëvitet si një balon në uragan. Në uraganin e parasë.

Për skeptikët e asaj çka është parashtruar këtu, do sjell në vëmendjen Sokratin, filozofin e Greqisë antike, i cili ka parashikuar, gati 2 mijë e 500 vjet më parë, një situatë të ngjashme me atë të ditëve të sotme, kur demokracia keqpërdoret. Ai ka thënë se në sistemet demokratike, të cilat nga shumëkush shihen si më idealet për qeverisje në një shtet, pushtetin do ta marrin kusarët dhe mashtruesit.

Po ashtu, sipas tij, kur kjo të ndodh, demokracia do të pasohet me tiraninë më të keqe – “tirania demokratike” – me plutokracinë – më e keqe dhe më antinjerëzore se ato të kohës së perandorive apo mbretërive.

Me Sokratin dhe Platonin lindi utopia e parë filozofike për një sistem shoqëror “të drejtë” (për kohën), i cili më pas kishte një ndikim të madh në shfaqjen dhe zhvillimin e socializmit utopik dhe socializmit shkencor të Marksit, edhe ky utopik, por që gjithmonë do ngelet aspiratë për njerëzimin për mirëqenie, drejtësi, barazi e dinjitet.

*****

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është botuar nga DITA dhe gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016.