Në shkurtin e 20 viteve më parë filloi procesi kundër Milosheviçit në Gjykatën Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë në Hagë. Presidenti serb, që gati ishte deklaruar një sundimtar i pakufizuar, akuzohej për krime lufte, gjenocid dhe krime kundër njerëzimit.
I akuzuari, politika e të cilit kontribuoi në luftërat që shpërbënë shtetin shumëkombësh, Jugosllavinë, nuk e pranoi legjitimitetin e gjykatës. Ajo ishte thjesht “ilegale”. Katër vite më vonë Milosheviçi ndërroi jetë nga infarkti në zemër para shqiptimit të dënimit.
Revolucion pa ndryshim
Me largimin e tij nga pushteti në vitin 2000 përmes të ashtuquajturit revolucioni i tetorit, Serbia filloi të ketë shpresë pas vitesh në autokraci dhe luftërave në Kroaci, Bosnje-Hercegovinë dhe Kosovë.
Kryeministri i parë i zgjedhur në mënyrë demokratike, Zoran Xhinxhiç, që kishte studiuar në Gjermani dhe ishte i lidhur me perëndimin, konsiderohej si garant për reformat dhe shfuqizimin e elitës së vjetër. Por programi i tij u ndërpre papritur; ai u vra nga krerët e policisë speciale paramilitariste të Milosheviçit, “Beretat e kuqe”.
Sot vrasësit e dënuar me 40 vite burg sërish zenë kryetitujt e mediave. Aktualisht ka një peticion që kërkon lirimin para kohe të të dënuarve.
Përpjekja për rehabilitimin e vrasësve të Xhinxhiçit i përshtatet peizazhit aktual politik.
Ideja e dikurshme e Milosheviçit, se të gjithë serbët duhet të jetojnë në një shtet të përbashkët, çoi para më shumë se dy dekadash në luftë e shkatërrim. Me luftëra të përgjakshme u përpoq të arrihej qëllimi për krijimin e “Serbisë së Madhe”. Nga viti i kaluar ky program nacionalist nën moton “Bota Serbe” është futur sërish në sallonët e politikës.
“Beogradi duhet të kujdeset për njerëzit e tij në vendet fqinje, me qëllim që ata të mos diskriminohen”, kjo është kredoja. Por ky është vetëm “justifikimi”, që Beogradi të përzihet sërish në Bosnje-Hercegovinë, Kosovë, Kroaci e Mal të Zi, kudo ku jetojnë pakica të mëdha serbe.
Të vjetrit e të rinjtë
Dhe është rrjedhojë logjike, që idetë e Milosheviit ringjallen sërish. Sepse krerë të politikës së vjetër japin sot prapë tonin, në krye është presidenti i gjithëfuqishëm, Aleksandar Vuçiç. Në kohët e Milosheviçit ai punonte për një program propagandistik të serbëve boshnjakë dhe nga viti 1998-2000 ishte ministër i Informacionit.
Emri i tij që atëherë është simbol i presioneve ndaj mediave të huaja e vendase. Sot po praktikohen sërish recetat e vjetra. Mediat janë në shërbim të Milosheviçit kur të dëshirojë ai.
Këtë e garantojnë gjelat e fryrë të mediave nga rrethi i pushtetmbajtësit, si Zeljko Mitrovic, i cili thotë se “Milosheviçi është hero. Televizioni i tij Pink, është si shtëpi për presidentin Vuçiç.
Ivica Daçiç, pasuesi i Milosheviçit në krye të Partisë Socialiste deri sot ka qenë ministër i Jashtëm, kryetar qeverie, sot kryetar i parlamentit.
Milorad Vuçeliç, po ashtu kuadër i Milosheviçit dhe nga viti 1992 deri në vitin 1995 drejtor i përgjithshëm i televizionit propagandistik shtetëror, RTS drejton sot gazetën e njohur bulevardeske “Novosti”.
Gazeta përpiqet si më parë të provojë me artikuj të panumërt, se serbët po shtypen prej shekujsh nga popujt fqinjë dhe nga bota e huaj.
Kësaj renditjeje nuk duhet t’i mungojnë as emrat e të dënuarve për krime lufte, si gjenerali Vladimir Lazareviç apo Dragan Vasiljeviç (Captain Dragan) që sot nderohen nga shteti. Opozita e sotme e ndodhur nën presion, dhe historianë kritikë nuk bien në ujdi vetëm për një gjë: “nëse sot sundon një situatë si në vitet 90-të” apo është “më keq se në vitet 90-të”.
Analisti i DW do paditet per keto shpifje nga Edi Rama per keto insinuata qe i behen vendit kryesues te Open Ballkan. Kemi pervojen e padise qe Edi Rama u mburr se beri ndaj gazetarit Tilde te BILD…por qe me pas me dinjitet e perulesi e mohoi!
Barbaret mesjetare nuk njohin lirine e demokracine, behen skllave dhe lejojne te sundohen nga diktatore dhe paragjykime fetare qe i çojne ne lufta grabitçare. Per Evropen e qyteteruar barbaret kane paraqitur ne histori rrezik pasi jane nomade invazore.
Moska, epiqendra e krimit komunist dhe ortodoksizmit radikal boteror.Beogradi e Athina ,epiqender e ortodoksizmit radikal per ballkanin.Tirana epiqender e “luftes kunder ortodokisizmit radikal dhe myslymanizmit radikal” me teorine e “Open byth Ballkan”
Mos e rruani!
Sa te kemi Edin, Taulantin, Daktorrin, Mulin, te Qimin e Pekajve, Monaliken, gjithcka eshte e sigurt.
Pastaj kemi disa fe, e bejne lutjen tone me te forte!
Dakort DW-e por nuk na the c’fare te bejme ndaj kesaj te keqeje.Ne armet qe kishim i derguam ne afrike ,aeroplanet i tretem per alumin dhe beme kanacet e kokakoles,tanket i a dhame kurumit ne elbasan per t’i shkrire.Ne shqiperi kane mbetur vetem pleq e disa te rinj qe perpeltien per te ardhmen e tyre.Me kete njoftim DW-le ne na c’armatose fare.DW-le duhet ta dish qe shqiparet +kosovare jane kocke e forte qe i u ngec ne fyt kush guxon te na perlaje.