Larja e dhëmbëve është thelbësore, por jo shumë njerëz e dinë se larja e tyre shumë shpesh mund të dëmtojë smaltin tuaj. Ose vendosja e një kapak në furçën e dhëmbëve është në fakt një ide e keqe. Ka gjëra të vogla që bëjmë çdo ditë që në fakt nuk i bëjnë mirë higjienës sonë dentare.
Ka shumë debate nëse duhet t’i lani ato para ose pas vaktit më të rëndësishëm të ditës: mëngjesit. Kështu që më në fund i është dhënë fund këtij debati të gjatë njëherë e përgjithmonë.
Koha më e mirë për larje sipas ekspertëve
Për të mbajtur një rutinë, shumë njerëz vendosin një kohë të caktuar për të larë dhëmbët çdo ditë, më e zakonshme është larja e dhëmbëve çdo mëngjes pas zgjimit dhe çdo natë para gjumit. Por a duhet ajo furçë e mëngjesit të jetë para apo pas mëngjesit tuaj? Ekspertët pohojnë se ato duhet t’i lani gjithmonë përpara.
Përparësitë e larjes së dhëmbëve para mëngjesit
Kur flini, bakteret në gojën tuaj shumohen. E njëjta baktere është përgjegjëse për pllakën dhe për këtë arsye zgjoheni gjithmonë me një shije të keqe në gojë dhe me erë të keqe. Nëse i lani dhëmbët menjëherë pas zgjimit, dhëmbët tuaj marrin një shtresë fluori para se të hani, diçka që ju ndihmon të shmangni këtë pllakë dhe baktere që të futen në ushqimin e mëngjesit që do të hani.
Disavantazhet e larjes së dhëmbëve pas mëngjesit
Përveç kësaj, gjithashtu nuk rekomandohet të lani dhëmbët për të paktën 30 minuta pasi sapo keni konsumuar diçka acidike, si bukë e thekur, kafe dhe lëng portokalli, ushqime klasike të mëngjesit. Larja e dhëmbëve pas konsumimit të ushqimit mund të ndikojë në smaltin e dhëmbëve dhe kjo është arsyeja pse studimet sugjerojnë se larja para mëngjesit është më e mirë. Prandaj, sigurohuni që ta mbani mend këtë kur të zgjoheni nesër.
Këshilla për ata që ende preferojnë të lahen pas mëngjesit
Nëse larja e dhëmbëve pas ngrënies i përshtatet më së miri ditës suaj, të paktën sigurohuni që të ndiqni këto këshilla në mënyrë që të ruani shëndetin tuaj dentar dhe oral: Prisni nga 30 minuta deri në një orë pas ngrënies përpara se të lani.
Për të pastruar dhëmbët dhe për të pasur një shije më të mirë në gojë, pini një gotë ujë ose përtypni çamçakëz pa sheqer.
Kujdes nga ushqimet dhe pijet acidike (bukë, pasta, fruta të thata, agrume dhe lëng portokalli) dhe nëse i hani gjatë mëngjesit, sigurohuni që të prisni pak më shumë përpara se t’i lani me furçë.
o.j/dita
Gjatë gjumit, faktikisht, pasi ke janë dhëmbët, shtohen bakteret, kurse po ti mbash 16 orë pa larë, me mbetje ushqimore nëpër dhëmbë? Nuk u shumokan bakteret?
Jeni në fiqir?
Pas çdo ngrënie duhen pastruar që të mos ndodhë fernentimi I mbeturinave që mbeten gjatë ngrënies. Nëse bëhet kjo, gjatë gjumit nuk kemi mbeturina në gojë. Një shpëlarje e thjeshtë pasi jemi zgjuar mjafton për mëngjesin. Pasi hahet duhen pastruar dhëmbët.
Gjithnjë sipas mundësive të secilit.
Ne te vertete, ky shkrim ben plotesisht sens! Pastaj, pa dashur te ofendoj njeri, interpretimet varen nga njohurite dhe aftesia individuale per te kuptuar problemet qe shtrohen ne kete shkrim/studim.
Si individ me “2 cent” njohuri ne fushen e shendetit, do te thoja se:
1. Eshte mire qe goja te lahet 2 here ne dite, ne mengjes dhe ne darke, para fjetjes. Gjate ketyre larjeve i duhet kushtuar vemendje kryesore pastrimit te mire te gjuhes, mbasi ajo shtresa qe krijohet mbi te eshte pergjegjesja kryesore e eres se rende, por edhe e shijes se keqe qe ngelet gjate dites ne goje. Nese eshte e mundur, mbas larjes me furce te behet edhe nje shplarje me soulucione shplarese (mouth rinse), ne mungese te tyre, uje me sode buke. Kjo shplarje e potencion efektin e larjes me furce me ~+20%. Te jeni te sigurte se ne mbi 80% te individeve qe kane problem “eren e gojes”, burimi eshte gjuha e papastruar. Mund te lahen dhembet edhe 5 here ne dite, nese nuk pastrohet gjuha, era mbetet.
2. Lidhur me kohen, para apo mbas ngrenies, sikurse mbeshtetet edhe nga studimi i permendur ne kete shkrim, larja ne mengjes ben sens te kryhet para ngrenies, me llogjiken se ajo qe eshte krijuar ne dhembe dhe gjuhe gjate nates: (i) pastrohet perpara se t’i shtohet edhe nje shtrese (suva) tjeter si pasoje e ushqimit te mengjezit, gje qe do ta bente pastrimin me te “veshtire” dhe me kohe konsumues, (ii) nuk inokulohet me thelle nepermjet ndonje erozioni/plage/carje te mishrave si pasoje e verpimit te furces, gje qe do te conte ne pasoja per organizmin ne teresi dhe (iii) shmag mundesine e demtimit me lehtesi nga forca e furces te nje zmaliti (veshjes siperfaqesore te dhembeve) tashme te zbutur, nese ne ushqimin e mengjezit jane konsumuar produkte qe krijojne ne goje ambient acid. Prandaj ben sens qe, ne raste te tilla, por edhe kur dikush preferon qe te laje gojen mbas mengjezit, mire eshte qe te pritet 30 min para se te procedohet me larjen, sikurse theksohet edhe ne artikullin e permendur.
3. Po nese nuk eshte mundesia per te bere 2 larje/dite te goges, apo qofte edhe nje te vetme? Cfare benin njerzit me perpara?! Thjesht perdornin shplarjen me uje+sapun mbas cdo ngrenie, shpesh duke perdorur gishtat ne vend te furces. Edhe kjo eshte nje menyre minimale per te zevendesuar larjen me furce. Nese kjo behet mire dhe e bolleshme, te jeni te sigurte qe nuk do te ishte keq, mbasi pastron shumicen e produkteve perfundimtare te metabolizmit + sasine e tepert te mikrobeve qe krijohen ne nje goje te papastruar. Akoma me mire, nese kesaj do t’i shtoheshin shperlarjet edhe midis ngrenieve, nese egziston mundesia.
Shpresoj ne mirekuptimin e lexuesve dhe qe ky koment te vleje per ata/ato qe jane te interesuar.
Pap
Faleminderit per informacionin!