Letra nga një vajzë shtatzanë

Pra nja 2 burra atje në Dibër kanë vrarë një vajzë shtatzanë për punë nderi. Duket një temë bajate, por nuk është. Duket sikur gjithçka është e qartë, por nuk është. Duket sikur nuk ka çfarë të thuhet, por ka shumë.

Sipas atyre që thuhen në shtyp gjasat janë që ta ketë vrarë vëllai, vetëm 2 vjet më i madh se ajo, por e ka marrë përsipër babai i moshuar, i cili, e ka shpallur faqe botës që është krenar si bijë-vrasës sepse ruajti nderin. Unë arij ta kuptoj vuajtjen e 2 burrave në një fshat të quajtur Sllatinë, turpin e sedrën e tyre, në një mikro-botë ku nuk kanë asgjë veç “nderit”. Por, nuk mund ta kuptoj degradimin njerëzor deri në pikën që të vrasësh vajzën dhe fëmijën për egon e fyer të burrit. Të vrasësh një njeri, që ke 21 vjet që e rrit, e ushqen e që e sheh përditë, e ke përditë në shtëpi, nuk është divan por qenie që merr frymë e që të sheh në sy, dhe ta vrasësh vetëm sepse e ke mundësinë ta bësh, nuk është më një krim i thjeshtë në familje. Është shumë më e rëndë. Është fillimi i shkatërrimit të bërthamës së fundit që na ka mbetur në shoqërinë tonë të degraduar.

Vrasja e vajzës me emrin fatkeq Fatmira më detyron t’i nis disa letra publike Presidentit, Kryeministrit, dhe s.b.-së.

Letër Nishanit

Ky krim duhet ndëshkuar maksimalisht. Dhe juve, z. President duhet të angazhoheni personalisht. Në Shqipëri ka plot krime, dhe ju me siguri nuk u bini dot ndesh të gjithave, ka krime financiare, vrasje në Bulevard, etj. Por, krimi i atyre 2 burrave na tregon që familja shqiptare nuk është më familje. Kushdo që ka një sopatë mund ta përdorë. Kushdo që ka një çifte, mund të shtjerë pa problem dhe të detyrojë të tjerët të mbysin lotët në heshtje.

Atëvrasësësit, amëvrasësit, motërvrasësit  a vëllavrasësit, duhen ndëshkuar në mënyrë shembullore nga sistemi i drejtësisë. Vërtet, në dukje krimin në familje nuk ngjan i barazvlershëm me krimin politik të vrasjes së demonstruesve me duar në xhepa, por, krime si ky i Sllatinës kanë cënuar bërthamën e fundit të shpresës që të jemi një shoqëri normale, familjen.

Ju takon juve, që këtë kauzë ta bëni tuajën, jo vetëm se ka lidhje me drejtësinë dhe se është kauza e njerëzve më të pambrojtur të këtij vendi, vajzave të reja në fshatrat e humbur, që, të vrara nga vllai a i ati, nuk kanë më askënd e asgjë që t’i mbrojë, por,  sepse kjo, është kauza e vërtetë e familjes.

Letër Ramës

Vajzat e periferisë mund të mbrohen vetëm me politika vizionare. Ju kam parë të kujdeseni për borxhet ndaj biznesit, dhe ndoshta bëni mirë. Në 1 milion votat me të cilat mburreni ka më shumë vota të gjeneruara nga bizneset se nga vajzat kandidate për t’u prerë kokat. Por në kandarin tim, shoqëria shqiptare matet me vajzat që dhunohen, në tuajin, mbase matet me lehtësirat për fasonët. Mua më duket se fasonët mund t’ia dalin edhe vetë problemeve të tyre, ndërsa vajzat e periferisë jo. Jashtë Tirane ka një realitet tjetër që vazhdimisht ju çon sinjale si në kohë të turkut, me koka të prera e shtatzana të masakruara. Problemi i vajzave të periferisë nuk zgjidhet me një ministër, as me një fond, as me një fjalim. Zgjidhet me një vizion të ri të shoqërisë me fokus periferinë, vizion dhe kulturor edhe ekonomik, edhe shtetar. Unë këtë nuk e shoh akoma. Nëse s’e bëni, do kërkoj dikë tjetër që ta bëjë.

Letër s.b.-së

Nga të gjitha kauzat, që keni marrë përsipër, pse nuk keni mbështetur kurrë një kauzë si kjo? E di që kjo kauzë nuk është politike, kërkon kohë dhe përkushtim, dhe po ia dolët, ka vetëm shpërblim moral. Por, harrova që shtatzanat e vrara nuk prodhojnë vota.