Gjyqtarja që hedh “tuç” parlamentin

“…Hajde. Ç’farë ke që më shikon ashtu. Çohu, dil përjashta?…” Me këto fjalë m’u drejtua me arrogancë gjyqtarja Nevrie Duka edhe në seancën përfundimtare të gjyqit civil të drejtuar prej saj në gjykatën e Shkallës së Parë në Sarandë, pak sekonda pasi pa asnjë të drejtë dhe etikë ligjore rrëzoi poshtë kërkesë padinë time. Në të njëjtën kohë, ajo me këtë vendim hodhi “tuç” edhe parlamentin duke rrëzuar rezervën ligjore të paprekshme, të cilës unë i referohesha në kërkesën time dhe që e vërtetoja me dokumentat përkatëse se nëna ime ka qenë e paaftë për punë në momentin e hartimit të testamentit.

Dhe për të qenë konkret,për respekt edhe të lexuesit, po citoj kërkesat e nenit 371 të Kodit Civil ku bëhet e qartë se: “…Trashëgimtarë të paaftë për punë janë ata që në kohën e vdekjes së trashëgimlënësit nuk kanë mbushur moshën 16 vjeç,burrat që kanë mbushur moshën 60 vjeç dhe gratë që kanë mbushur moshën 55 vjeç…”. Prandaj, bazuar në kërkesat e këtij neni, veprimi gjyqtares bie në kundërshtim me kërkesat e nenit 379 të Kodit Civil i cili shprehet se: “Trashëgimlënësi nuk mund të përjashtojë nga trashëgimia ligjore fëmijët e tij të mitur….. si edhe trashëgimtarët e tjerë të paaftë për punë në qoftë se thirren në trashëgim dhe as të cënojë me testament në çdo mënyrë qoftë,pjesën që u takon këtyre trashëgimtarëve në bazë të trashëgimisë ligjore,përveç kur janë bërë të padenjë për të trashëguar.”
Dhe përfundimisht,në bazë të këtyre sa cituam më sipër, sipas nenit 407 të Kodit Civil, arrihet në përfundimin se:“…Testamenti është i pavlefshëm kur disponimi me testament i trashëgimlënësit, i përjashton nga trashëgimia ligjore trashëgimtarët e tij të mitur ose të paaftë për punë ose cënon pjesën tyre ligjore”. U zgjata pak, por mendoj se duhej bërë për të patur edhe një pasqyrë më të qartë se deri ku ka arritur kurajua e kësaj gjyqtareje për të shkelur me ndërgjegje dhe në flagrancë ligjin.

Natyrisht, që pas shpalljes së vendimit për një moment u befasova sepse gjithçka që po ndodhte brenda mureve të zyrës së saj ishte jashtë çdo norme, si ligjore në drejtim të gjykimit të çështjes dhe drejtësisë së vendimit por edhe njerëzore, nga ana humane dhe kulturore.Për një moment gjithçka më erdhi rrotull derisa pas një pauze artikulova këto fjalë: Zonja gjyqtare po gaboheni.Në atë karrige ju jeni ulur në saj të qytetarit dhe aty duhet të kishit venë “kokën” në mënyrë që të gjykoni me ligje dhe kulturë, duke respektuar në këtë mënyrë edhe zyrën e shtetit.

Aktualisht, pasi mbarova gjykimin edhe në Gjykatën e Apelit në Gjirokastër, së bashku me ankesat që do të bëj në të gjitha instancat zyrtare shtetërore, dëshëroj të bëj publik të gjithë problemin tim në mënyrë që edhe instancat eprore të kësaj gjyqtareje, edhe publiku qytetar të kuptojnë nivelin profesional të saj. Shprehem kështu sepse gjykata e Apelit në Gjirokastër e rrëzoi poshtë vendimin e kësaj gjyqtareje, duke shtuar edhe mangësi procedurale gjatë gjykimit,të cilat përsëri për faj të saj do të sjellin një kosto jo të pakët për mua në të gjitha aspektet, morale, financiare, të dëmtimit të imazhit etj. Në kërkesën time unë kërkoja shprehimisht: “Konstatimin apsolutisht të pavlefshëm” të testamentit të parregullt. Gjyqtarja e “nderuar” gjykon dhe jep vendimin për “deklarimin e pavlefshëm” të këtij testamenti,frazë që unë nuk e kam përmendur në asnjë rast dhe që nuk kanë lidhje me njera tjetrën. Pra, kuptohet se gjyqtarja ka gabuar, por enigmë është fakti nëse e ka bërë nga “padija apo nga korrupsioni”.

Njëkohësisht, gjatë procesit gjyqësor unë i paraqita gjyqtares Nevrije edhe aktin e trashëgimisë, i cili vërteton që nëna ime është trashëgimtare e shkallës së parë kurse ajo në arësyetimin e vendimit gjykon për rastin e trashëgimtarëve të shkallës së dytë. Pra, përsëri edhe në këtë moment gjyqësor, duke mos bërë dot as këtë dallim të thjeshtë, del se ose gjyqtarja Nevrie është injorante në profesionin e saj dhe kështu dëmton qytetarët, duke dëmtuar edhe emrin e gjyqësorit, ose ajo është e korruptuar dhe me ndërgjegje jep vendime të tilla në kundërshtim me ligjin.

Sinqerisht, dua t’i bëj të ditur opinionit publik dhe instancave përkatëse, se besoja në një gjykim të drejtë nisur edhe nga fakti se kjo gjyqtare ishte në dijeni të faktit se pala kundërshtare së bashku me noterin e Delvinës është denoncuar nga unë në prokurorinë e Sarandës për krijim dhe përdorim të dokumentave të fallsifikuara, çështje të cilën prokurori Sali Hasa i Prokurorisë së Sarandës ka tre vjet që e zvarrit, pavarësisht vendimeve të formës së prerë të gjykatës së Shkallës së Parë në Sarandë dhe gjykatës së Apelit në Gjirokastër, fakte që do t’i bëjmë të ditura, sapo edhe ky proces të marrë një përgjigje zyrtare nga të gjithë instancat dhe ne të kemi të drejtë të ankohemi.
Që të jem i sinqertë, u bënë disa vite që më është dashur të jem i pranishëm në atë gjykatë edhe me disa gjyqe të tjera pronash. (Vetëm ky gjyq ka katër vjet që vazhdon). Kisha dëgjuar shumë për harbutllëkun e saj në sjelljet me qytetarët, prandaj për të eleminuar ndonjë të papritur dhe duke qenë se ajo kishte për gjykim edhe një tjetër çështje timen në lidhje po me këtë pronë, në të drejtën që më jep ligji, kërkova largimin e saj nga drejtimi i gjyqit, gjë të cilën ajo nuk e pranoi dhe me arrogancë vazhdoi gjykimin.

Sot po i drejtohem DITA-s por natyrisht që do t’i drejtohem për drejtësi edhe të gjitha instancave shtetërore për të kërkuar dinjitet, për të vënë në vend ato të drejta që m’i jep ligji. Dhe jo vetëm për këto, por edhe për atë që në të ardhmen, qytetarë të tjerë që halli do t’i çojë nëpër dyert e gjykatës së Sarandës të mos luten nga frika që “ishalla” nuk më bie gjyqi me Nevrien.