“Hajdut gjelash!”

Sa më shumë kalojnë vitet, Lulzim Basha konfirmon akoma më fort faktin se, dobësi e tij e pashërueshme mbetet mungesa e theksuar e origjinalitetit. Për të disatën herë, ai ka huazuar një thënie nga Rama, për ta pasuruar ligjërimin e tij politik edhe me fraza popullore, siç e fundit: “Këndon gjeli majë plehut!” Dhe për paradoks, ia ka dedikuar Ramës. Kjo shprehje u aktivizua fort nga Rama gjatë kohës së qënit të tij në opozitë, me të cilën shpotiste rivalin Berisha. Rama mund të jetë një politikan plot cene, madje mund të rezultojë i dështuar dhe si kryeqeveritar, por askush nuk ia mohon një talent letrar, hem në të shkruar e hem në të folur, ku, gurrën popullore të fjalës e njeh dhe e përdor mjeshtërisht. Publicistikës së tij i dedikohet riaktivizimi i një sërë perlash të kulturës gojore shqiptare, që edhe nëse nesër nuk do mund të lërë një qullosje në politikë, se paku ka lënë diçka në fushën e letrave, diçka të vyer pë ata breza që do vijojnë të jenë të dashuruar pas shqipes. Ndërsa Lulzim Basha, e ka imperative krijimin e një profil origjinal, me “produkte” origjinale, pasi, nëse në qasje politike duket se ka dalë prej hundëve të Berishës – siç në fakt ka dalë – në fjalor, nuk e ka për gjë t`i vjedh kundërshtarit “pronësitë intelektuale”. Të jesh hajdut milionash –gjithsesi, kafshojmë gjuhën për këtë, pasi nuk është vërtetuar – edhe hahet, se helbete, ta marrin mendjen paq; por të jesh “hajdut gjelash”, kjo sikur nuk hahet fare!