Dërguar me sms
në numrin e redaksisë
Më në fund, pas sa e sa kohësh lexova sot një hartim si qëmoti. Plot figura letrare ku metafora zinte vendin kryesor, znj.Zhozi derdhi plot pathos “dashurinë” për popullin që “vuan” nën shikimin e saj mëshirëmadh. Po pika që s’të bie moj Jozefinë! Si nuk the një fjalë për viktimat që dogje së gjalli në Gërdec? Si nuk e hape gojën kur në mes të bulevardit vrave 4 të pafajshëm? A të vjen turp që guxon e shpreh dhimbje për atë popull që ti nuk arrite ta doje kurrë? Cipa e turpit apo e marres plas vetëm një herë. Ty zonje dhe doktorit nuk ju ka mbetur asnjë grimë prej saj. Duke u munduar të mashtroni të tjerë, harroni ku jeni katandisur. Populli nuk fal. Do të vijë dita që të lani gjynahet. E unë uroj të jetë sa më e shpejtë. Profeti.