Për Ramën, Doshin dhe të tjerët

Ka pak ditë që vëmendja e opinionit publik është përqëndruar në një deklarim të deputetit socialist Tomë Doshi se “…kur të flas unë do të dridhen themelet e maxhorancës…”. Ky deklarim as politik dhe as elokuent u bëri qejfin disave (së pari, opozitës politike) dhe hidhëroi shumë të tjerë. Siç e kemi pasur zakon prej s’dihet qyshkur, disa individë politikë dhe një numër jo i vogël lexuesish nxituan ta shpallin Doshin si të papërgjegjshëm, shërbëtor të opozitës etj. etj.

Personalisht, megjithëse nuk pajtohem me mënyrën e reagimit të Doshit, më duhet të them se e kam pritur një “konflikt” të tillë. Z. Doshi nuk është as nga deputetët më rrezatues të parlamentit shqiptar (nuk e di a kemi ndonjë të tillë, pra të shkëlqyer) dhe as nga deputetët me më pak vlerë të “tempullit të demokracisë”.

Por, në dallim nga shumica e deputetëve, Doshi i përket asaj kategorie që ka hyrë në politikë pasi është bërë i pasur dhe nuk është pasuruar nëpërmjet shfrytëzimit të posteve politike. Nëse dikush mund të thotë se ai është pasuruar në mënyrë të paligjshme, atëherë lind pyetja se përse nuk e penguan dhe ndëshkuan këtë individ qeverisjet e majta e të djathta që i zunë vendin njëra-tjetrës përpara përfshirjes së Doshit në politikë? Prandaj askush, në pozitë apo opozitë nuk e ka të drejtën morale apo politike të bëjë aludime të tilla.

Në dallim nga shumë deputetë të tjerë, Doshi ka një kontribut të jashtëzakonshëm në fitoren e së majtës në qarkun e Shkodrës. Përveç këtij fakti, ai është nga ata individë që kur i ka premtuar elektoratit disa gjëra në rast ardhjeje në pushtet, ka qenë i bindur se do ta mbante fjalën.

Tani që shikon se ato “gjërat” ndodhen ende larg ndihet ngushtë. Duke se sedra e burrit, me të drejtë, nuk e ka lejuar z. Doshi të “kapërdijë” mospërfilljen e treguar nga zyrtarë të lartë qeverisës ndaj tij. Dhe nuk është i vetmi deputet që shpërfillet. Më shumë se individ politik, z.Doshi duket të jetë njeri praktik. Të gjitha këto, sipas mendimit tim, përbëjnë shkaqet që e çuan në një shpërthim emocional.

Ky shpjegim imi nuk e përligj mënyrën se si z. Doshi u shpreh dhe as reagimet e tij në parlament një ditë më vonë. Njeriu politik padrejtësitë që sheh nuk duhet kurrë t’i fshehë, por për t’i zgjidhur i duhet të ndjekë me maturi procedurat.

Kjo është e domosdoshme jo vetëm për të qenë politikisht e moralisht korrekt, por sidomos për të siguruar mbështetjen e nevojshme për t’i përmirësuar punët dhe zgjidhur problemet. Ata që besojnë apo propagandojnë se Doshi po i shërben opozitës, këtij apo atij individi politik, e kanë gabim. Me sa arrij të kuptoj, ai është tjetër stof politik. Nëse ai do të bënte një gjë të tillë, kjo do të ishte një vetëvrasje e tij e shumëfishtë, morale, politike dhe qytetare (burrërore). Unë besoj se Doshi mund “të vrasë” por jo të vetëvritet.

Nga ana tjetër, ndërsa qeveria Rama ka ndërmarrë disa veprimtari që i shërbejnë seriozisht rivendosjes së autoritetit të ligjit dhe të shtetit, duket se ka harruar se kjo është vetëm një pjesë e premtimeve të saj dhe e nevojave dhe pritshmërive popullore.

Një pjesë e madhe e njerëzve janë në nevojë dhe as janë dhe as mund t’iu kërkohet të jenë idealistë, aq më pak për një kohë të gjatë. Një problem tjetër serioz është se, jo vetëm në qarkun e Shkodrës por edhe në disa qarqe të tjera, veprimtarët dhe elektorati socialist nuk është përfillur sa e si duhet. Mospërfillja ndaj njerëzve në përgjithësi dhe ndaj kontribuesve në veçanti nuk tregon mençuri, as ndershmëri dhe as largpamësi.

Si qytetar, jam plotësisht kundër keqinterpretimeve dhe linçimeve ndaj atyre që ngrenë zërin për përmirësimin e punëve. Mënyra e shprehjes së Doshit u komentua, jo pa të drejtë, si shantazh nga analistë apo politikanë.

A ishte e tillë dhe, nëse ishte, çfarë duhet bërë me “shantazhistin” Doshi?

Rama dhe kolegët e tij kanë përvojën e nevojshme që, më së pari, t’i kërkojnë Doshit në mbledhjen e Grupit Parlamentar të thotë hapur, pa ndrojtje (ai nuk duket se shquhet për drojë) dhe me përgjegjësi morale, politike dhe ligjore gjithçka di e tek të cilat ai beson se mund “të tundë” themelet e pushtetit. Le të tunden këto themele nëse ka shkuar puna aq keq (personalisht, nuk e besoj) sepse nuk na nevojiten themele të kalbura që rrëzojnë ndërtesa dhe “zënë” brenda shqiptarët e thjeshtë.

Plagët nuk shërohen me fashime, më parë duhen hequr infeksionet dhe vënë barërat e duhura.

Nëse deputeti Doshi sjell fakte të besueshme për “tërmet”, duhen forcuar kolonat mbajtëse të ndërtesës politike dhe secili “inxhinier” duhet të marrë përgjegjësitë e veta, duke filluar nga “kryeinxhinieri”. Nëse Doshi e ka tepruar, jo vetëm në formë por edhe në përmbajtje, ai duhet të kërkojë ndjesë për teprimet. Ata deputetë që besojnë se mund të tregojnë vlera duke e etiketuar Doshin apo kolegë të tjerë si “në shërbim të Sali Berishës” etj, duhet të kenë të qartë se me këto gjykime dhe sjellje i bëjnë më shumë dëm qeverisjes dhe vendit sesa ata që e teprojnë në sasinë dhe cilësinë e artikulimit të të metave. Mendoj se edhe etiketuesit duhet të reflektojnë, siç ka vend për të gjithë të nxjerrin mësime, si kusht për evitimin e pësimeve.

Gjithashtu edhe z.Doshi nuk duhet ta trajtojë problemin në aspektin e “të fortit”, domethënë “a fitoj unë apo Edi Rama”. Të dyja palët i gënjen mendja nëse besojnë se, si fitoren ashtu edhe humbjen i kanë të ndara. Mbi të gjitha kërkohet të fitojë populli dhe Shqipëria dhe jo individët.

Mendimet për përjashtime deputetësh nga grupi parlamentar nuk duhet të kenë vend në sallën ku do të diskutohet ky problem. 21 qershori është shumë afër dhe “notat” në librezën politike do të dëshmojnë vlerat e secilit. Dhe Ky është një provim që s’jepet për vjeshtë.