VARGJET: Tek ata urrejtja nxin pas çdo fytyre

Arben Duka
Kur fillon muzika,
made in Lulash,
i themi – nga frika,
mbaje me avash!

Tani ky është takti,
vetëm me furi,
se i erdhi vakti,
po mendon ai!

Kur gjëmon muzika,
made in Lulash,
dridhemi nga frika,
dhitemi në gas!

Krejt i inatosur,
po na bën hata,
faqja e kremosur,
flokët me këna!

Djalka i vajisur,
me një zë të ngjirur,
luftën për të nisur,
me ngut na ka thirrur!

Supet krejt të njoma,
na hiqet kollos,
prit-o Lulkë akoma,
s’u bë deti kos!

Pale kur bërtet,
dhe një burrë – gogël,
atij që i thamë,
Halimka i vogël!

Ke një kontradiktë,
me zërin-o djalë,
se je dyzet kile,
nuk je një kuintalë!

Kur dëgjon Halimkën,
si flet për t’u ndeshur,
në kulm të mërzitjes,
na vjen për të qeshur!

Po Ristani është,
ekstra ekzemplar,
si ky nuk ka pasur,
tjetër shakatar!

Aspak nga rakia,
s’e ka – or lum miku,
po Ristua është bërë,
si Ali Komiku!

S’i prish punë rakia,
biles i bën mirë,
se aty të dehur,
janë të gjithë pa pirë!

Të harroja Bumçen,
do bëja skandal,
se është një idiot,
mbi universal!

Kemi Strazimiron,
trimin e harbuar,
që me pa të drejtë,
na e kanë grushtuar!

Nuk duhet goditur,
këtu asnjeri,
po Strazua grushtimin,
kërkon me qiri!

Dhe një Krisht të jesh,
Strazon të dëgjosh,
të kaplon dëshira,
me grusht ta qëllosh!

Poeti për dhunë,
askënd s’frymëzon,
them – kujdes me Strazon,
kur ju provokon!

Pa kur del Palokja,
ky burrec-putanë,
për një çast të duket,
se do bëjë hatanë!

Mé i trimëruar,
duket nga të tërë,
po kot të shënjuar,
Zoti s’e ka bërë!

Nuk e di se sa,
do durojë Vatani,
këto kukuvajka,
i njeh mirë Sovrani!

I njeh qelbësirat,
mbledhur në një shpurë,
ndaj koha e tyre,
s’do të vijë më kurrë!

Tek ata urrejtja,
nxin pas çdo fytyre,
ndaj s’e lëmë dot vendin,
në duart e tyre!