Arrestimet në FIFA: Shpartallohet mbretëria dhe sistemi i Sepp Blatter

Cilado qofshin konkluzionet e FBI-së, arrestimet e 6 drejtuesve të lartë të Federatës Botërore të Futbollit, i japin fund epokës së Joseph Blatter, që drejton FIFA-n që prej 8 qershorit 1998, kur u zgjodh në Paris, duke mposhtur kandidatin e atëhershëm të Europës, Lennart Johansson. Blatter, 79 vjeç, nga Visp i Zvicrës, u rizgjodh në vitin 2002, 2007 dhe 2011 dhe Fifagate shpërtheu 36 orë përpara Kongresit Botëror të Futbollit që do të duhej të rikonfirmonte presidencën e tij edhe për katër vjet të tjera.

Është e mundur që shumica e delegatëve të 206 federatave ta rizgjedhë, por është sistemi Blatter ai që u shkatërrua gjatë këtyre orëve. Ashtu siç ndodh shpesh për figura të mëdha të historisë, ka gjithmonë një moment kur dëshira për të sfiduar fatin, përfaqëson një hap fatal dhe shënon fundin e një cikli.

Blatter arriti t’i mbijetonte stuhisë së 2002 kur falimentimi i ISL, e mbërthyer nga borxhet, pas marrjes së të drejtës televizive të Botërorit Japoni-Kore, vuri në pikëpyetje edhe zhvillimin e tij. Kongresi i Seulit ishte një betejë pa fund: Blatter i zgjedhur mes polemikave u detyrua të ripaguajë ata që i kishin dhënë votën, me vendime arbitrale të dyshimta, që çuan në eliminimi e Italisë (Arbitri Moreno) dhe Spanjës duke katapultuar Korenë e Jugut në mënyrë të përkryer në vendin e katërt.

Blatter që në një farë mënyre kishte arritur të shpëtonte, duke i dhënë sërish gjysmëfinalet dhe finalet arbitrave europianë (Colina) kishte bërë ndryshimin e statutit. Dhe në vitin 2007 arriti të bënte që Kongresi t’i kërkonte që ai të rizgjidhej dhe ai me lot në sy dhe mes duartrokitjeve, dha një “po” plot krenari. “Faleminderit, pranoj sepse FIFA është jeta ime”.

Por ishte Kupa e Botës 2010, në Afrikën e Jugut, që shënoi kulmin e mbretërimit të Blatter. Kundër të gjithë atyre që pretendonin se kupa në Afrikën e Jugut do të ishte një dështim, ai fitoi betejën e tij me një edicion perfekt nga pikëpamja organizative, aq sa dikush donte t’i ofronte postin e ministrit të Ekonomisë së Afrikës së Jugut.

Ai buzëqeshi dhe qau kur u takua me Mandelën, u shpërndau para të gjitha federatave, para se ai të fillonte, sepse Blatter e ka kthyer FIFA-n në një makinë parash, me një xhiro prej 2 miliardë eurosh në vitin 2014. Aty duhej të njoftonte se nuk do të rikandidohej në 2001, por në fakt detyroi ekzekutivin që të zgjedhin selitë jo vetëm të një botërori ( 2018) por për dy (2018 dhe 2022).

Zgjedhja e 2 dhjetorit 2010 e Rusisë dhe sidomos e Katarit (në verë, sipas dokumenteve zyrtare) lindi dhe partinë e kundërshtarëve të Blatter, që u bë gjithnjë e më e fortë dhe e drejtuar nga kombet që refuzuan kandidaturën e tij: Britania dhe Shtetet e Bashkuara. Rizgjedhja e 2011 u parapri nga akuzat (për korrupsion) të sfidantit të pasur të Blatter, Mohamed Bin Hamamit nga Katari. Kështu Blatter u prezantua si kandidat i vetëm, duke mbledhur 186 nga 203 vota.

“Një votim me vetëm një kandidat është shumë i ngjashëm me një mandat të fituar me mashtrime”, tha atëherë presidenti i Federatës së Angleze të Futbollit, David Bernstein. Por, pavarësisht zgjedhjes plebishitare, për Blatter jeta po vështirësohej, si një shenjë e imoralitetit të shfrenuar, ku pothuajse çdo gjë është bërë në këmbim të parave dhe favoreve.

Blatter kishte premtuar revolucionin. “Gabuam, por e mësuam mësimin. Personalisht kam marrë kaq shumë shuplaka. Anija mori ujë dhe kjo është arsyeja pse ne duhet t’i rijapim stabilitet. Unë jam kapiteni, është përgjegjësia ime të bëj hapat e nevojshëm, por mund ta bëj vetëm me ndihmën tuaj, sepse FIFA jeni ju. Duhen reforma radikale, fakte konkrete dhe jo rregullime të vogla, në mënyrë që FIFA të mos ndodhet kurrë në një situatë të tillë të padenjë.

Shumë nga të këqijat aktuale vijnë nga popullariteti i futbollit dhe në veçanti nga Kupa e Botës. Na takon neve që të reagojmë. Pika e parë: është e drejtë që përzgjedhja e Botërorit të bëhet nga 24 anëtarët e ekzekutivit? Jo, dhe tani e tutje emërimin do të vendoset nga Kongresi, dhe lista e kandidaturave do të paraqitet nga Ekzekutivi.

Së dyti, Komisioni i Etikës duhet të marrë më shumë rëndësi, si një shenjë e tolerancës zero, duke u bërë një komision i pavarur. Përveç kësaj kemi nevojë që një trup të hetojë mbi çdo gjë që është thënë kundër FIFA-s në muajt e fundit: një komitet i përbërë nga personalitete në brendësi të FIFA-s, me mundësinë e ndërmjetësuesve të jashtëm.

Këtu është në lojë përgjegjësia e të gjithëve ne, për të ndërtuar një të ardhme më të mirë. Financat janë të shkëlqyera, por duhet të mbrojmë futbollin. Në qoftë se ne punojmë së bashku, FIFA do të rizbulojë unitetin, disiplinën dhe fair play-n”.

Folën dhe dy mbështetësit më të mëdhenj të Blatter. Reformat kanë qenë më sipërfaqësore se sa substanciale. Raporti Garcia për vendimin për zhvillimin e Kupës së Botës në Katar është bërë publik për një të katërtën dhe për tre të katërtat është konfidencial.

Blater u përpoq të devijojë vëmendjen nga çështjet financiare, duke shpërndarë para edhe përpara Kupës së Botës 2014 në Brazil, hodhi idenë e kamerës në fushë në vijën fundore, kultivoi votuesit jo europianë, sepse kontinenti i vjetër i kishte kthyer krahët.

Platini nuk pranoi të rikandidojë, Figo dhe Van Praag preferuan të tërhiqen në mes të majit, për t’i lënë hapësirë princit jordanez Ali, i vetmi sfidant i Blatter në zgjedhjet e 29 majit që tha: “Kjo është një ditë e trishtuar për futbollin. Po dalin detajet e kësaj intrige të madhe, FIFA duhet të rikuperojë transparencën dhe forcën”.

Përgatiti: Ornela Jaupi