Lirika nga mosha e rinisë

Rri me mua këtë natë

Ku ta shkrij gjithë këtë akull,
këtë terr që po më mbyt,
për të shkrirë gjithë Antarktidën,
më mjafton veç trupi yt…

Rri me mua këtë natë,
këtë kohë që na mbeti,
na mjafton veç një krevat,
nga çdo gjë që ka qyteti.

Në një dhomë-në errësirë,
nuk ra zjarr-s’plasi dyfek,
po-për dreq-aty u dogj,
një krevat dhe një dyshek!

Gjirokastër, Maj 1980

Mos e prish magjinë

Gjinj të bukur si të tutë,
s’i ka kush në Botë,
zjarr’ i tyre mund të shkrijë,
akullin e ftohtë.

Ndoshta një shekull të tërë,
edhe mund të pres,
po pa puthur ata gjinj,
nuk besoj të vdes.

Thotë vasha e menduar,
Perëndeshë e rrallë:
“Ai zjarr i përvëluar,
ty të mban të gjallë.

As një vit e as një shekull,
ti s’ke pse të presësh,
po të puthësh gjirin tim,
shumë i ri do vdesësh…

Lëre shpirtin të të ndizet,
zjarr-nga fantazia,
se vetëm një natë të flemë,
prishet gjithë magjia!”
Gjirokastër, Maj 1980

Loja e syve

Në çdo hap që hidhje,
unë të zija pritë,
të të shihja ballin,
të të shihja sytë.

Vetullat si tendë,
sytë t’i mbulonin,
ndaj dhe sytë e mi,
më kot i kërkonin.

Po kur sytë e mi,
sytë e tu i gjetën,
mu në mes të ditës,
vetëtima shkrepën!
Gjirokastër, 26.11.1980

Shënim i autorit: Këto lirika të moshës së rinisë janë të panjohura për publikun e gjerë, mbasi janë botuar para 25 vjetësh, në vëllimin poetik: “Njëmijë puthje”. Dhe atëherë nuk kishim internet e facebook. Periodikisht gazeta jonë “Dita” do të sjellë për ju këto lirika e balada, që realisht pëlqehen nga një masë e konsiderueshme lexuesish në print e internet.