Dhuna e gabuar dhe bunkeri i gabuar

Kush duhet t’i shpjegojë popullit se çfarë do të thotë fjala Kulturë? Shkolla? Universiteti? Familja? Politika? Puna …? I mendoj të gjitha si faktorë të jashtëzakonshëm në formimin e një populli! Nuk është provokim pyetja që unë shtrova, sepse me këto që shohim akoma mbas 25 vjetësh gjasme demokratike, pyetja lind natyrshëm. Kulturën e kujtdo nga ne e formon shembulli konkret i një shoqërie që njeh gabimet dhe punon me ndershmëri, me pasion, për të ndërtuar gjënë më të shtrenjtë: kulturën e paqes dhe të tolerancës. Dhe vini re, kjo që sapo përmenda nuk ka lidhje me religjionin, por me natyrën e të qenurit Njeri.

Demokracia është një proces i gjatë dhe Shqipëria akoma është “vajzë” e re në këtë rrugë, por çuditem vërtet kur nga një manifestim i thjeshtë, i pranueshëm dhe i nevojshëm për ecurinë e një demokracie drejt pjekurisë, shpërthehet menjëherë në dhunë Përse? Kemi plotësisht të drejtën të kundërshtojmë, të protestojmë, të mos pranojmë politikën e majtë apo të djathtë apo mashtrimet dhe aleancat partiake… por gjithashtu nuk duhet të harrojmë që, demokratikisht kush është në qeveri sot apo ai që ishte dje, nuk ishte sepse iu tek, por sepse u zgjodh nga një subjekt që ne e quajmë Popull! Pra, protestohet edhe çdo dy muaj po të qe nevoja, por paqësisht, sepse kështu respektojmë votën që një pjesë tjetër e shoqërisë i ka dhënë qeverisë. Qeveritë nuk ikin dhe vijnë me manifestime mediokre, sepse po të ishte kështu nuk duhet më të flasim për demokraci, por për anarki.

Manifestimi i djeshëm nuk më tronditi, dhe mendoj që edhe ndërkombëtarët nuk kanë përse të tronditen dhe të ndërhyjnë, sepse manifestime edhe me barrikada dhe me flakë i shikojmë edhe në mes të Romës apo Madridit, fjala vjen. Problemi kryesor i këtij manifestimi ishte aspekti i disa njerëzve të tërbuar, në të vërtetë pa ideale, pa objektiva që të mbushnin shpirtin dhe të bënin të reflektoje. Sa keq! Sa keq që panë flamurë të zinj (po kjo ç’ishte) të valëviten si simbol i demokracisë, sa keq qe shikuam akoma mesazhe lufte, sa keq që mesazhi i djeshëm i një manifestimi legjitim u shdnërrua në violencë.

E megjithatë, që të funksionojë kultura e paqes në demokraci duhet të punojmë së bashku, të bëjmë të mundur të shuajmë “zjarret” e provokimit ideologjik. E këtu ndalem tek Bunkeri pranë ministrive. Përse është lejuar ndërtimi? Unë jam pro çdo mirëmbajtjeje të kontekstit të ndërtesave, rrugëve, bunkerëve, objekteve etj, që kanë lidhje me periudhën tonë të kaluar. Janë pjesë e historisë sonë, janë vepra që duhet të ishin ruajtur dhe jo shkatërruar. Po çfarë sensi ka të ndërtohen të rinj sa për… art? Qoftë dhe për turizëm, ky “monument” bunkeri, fringo i ri dhe i madh që po ndërtohet pranë ministrive, nuk shpjegon asgjë nga periudha e diktaturës. Jo, këto “provokime” me dy lekë nuk i dua! Ne si popull nuk kemi nevojë. Kemi aq vepra arti për t’u treguar turistëve, sa as vetë nuk dimë se ku i kemi, dhe nuk po flas për muzetë. Po flas për kodrat, brigjet, cepat e fshatrave ku vërtet ishin ndërtuar bunkerët, që i prishëm. Sot po të doni merrni dhe dërgoni turistët në kërkim të bunkerëve – disa akoma kanë mbetur – por ju lutem mos na i ndërtoni në zemër të kryeqytetit.

Nuk është bunkeri shkaku i manifestimeve të djeshme, sigurisht që jo. Por ky bunker ishte një sebep i një dhune të dënueshme, që nuk duhej të ishte dhënë.