Debati i ri i kësaj pranvere, e ka bërë të mprehtë shqyrtimin e raporteve midis termave “qytetërim” dhe “besim”.
Ideja e titullares së ministrisë së arsimit (bash për justifikim të një fanepjeje kryeministrore) se, “s’do të predikohet fe, do të jepet kulturë fetare”, të lë të kuptosh se besimet janë ose e paskan një kulturë dhe sikur shkolla jonë e paska ezauruar qytetërimin e vërtetë botëror, asaj i paska mbetur vetëm aspekti apo elementi fetar i kulturës!
Ç’dallim paska midis të ashtuquajturës “kulturë të fesë” dhe tufës së dogmave të saj? Jo “Ali Hoxha”, po “Hoxhë Alia”. Nuk ka ç’të nënkuptohet tjetër për “kulturë të fesë”, veçse tërë dogmatika e saj e përmbledhur në Biblë e Kuran.
Që të japësh “njohuri për cilindo besim”, nuk ke si i shmangej “teologjisë, transhendencës, misterit”, të cilat janë boshti dhe fryma e çdo besimi. Po kryesorja është konfondimi i madh i termave “qytetërim” dhe “besim”. Në kuptimin ministror ato identifikohen.
Ky është dhe manipulimi i madh, shumë i përhapur edhe nëpër botë. Madje, edhe sociologu amerikan Huntington me veprën “Përplasja e qytetërimeve”, nënkupton përplasjen e dy feve botërore, domethënë identifikon qytetërimet me besimet. Të mbështetura nga qarqet zyrtare dhe nga jo pak intelektualë, edhe forcat klerikale i bëjnë hyzmet idesë sikur feja i përket kulturës së njerëzimit, madje sikur ato janë shpirti, frymëzimi i kulturave.
Konceptet “qytetërimi krishterë”, “qytetërimi katolik”, “ islam”. “budist” etj, kanë një përdorim të gjerë në literaturë e shkrime. Epitetet fetare ndaj qytetërimeve apo kulturave që e përbëjnë atë, janë arbitrare, sipërfaqësore, pa sens, çorientuese. Kështu që thelbi i debatit “të përfshihet apo të mos përfshihet feja në shkollë”, kalon në temën “cili është raporti i besimeve me qytetërime apo kulturat”
Po të ndjekim artikullin e autorit Sadik Bejko “Historia e feve është histori e qytetërimeve” (DITA, 20 prill 2016), na del se i paskemi hyrë në hak feve dhe shyqyr që qeveria u kujtua, më në fund, t’ua shlyejë atyre këtë borxh. Autori nuk ka vetëm euforinë vetiake fetare, por del publikisht me një sere “argumentesh” pro nismës kryeministrore.
Ky ngatërrim i besimeve me qytetërimet apo kulturat e njerëzimit, themi se meriton një vëmendje të veçantë, për mos t’u dhënë të parave atë që s’u takon, për mos u hyrë në hak as kulturave progresive të njerëzimit, si vlera më të mëdha dhe shtylla të progresit.
Ç’duam të themi? Besimet e larmishme të oazeve njerëzore në xhungla apo midis eskimezëve, ato lokale, zonale e rajonale, deri dhe ato që janë bërë botërore, me shpatë e misionarë, në klasifikimin e përgjithshëm i përkasin krijimit shpirtëror-emocional e dogmatik, më shumë se me çdo fushë tjetër afrojnë e përngjasojnë me kulturën.
Po nëse kultura e mirëfilltë njerëzore përbëhet prej vlerave shpirtërore e veprave materiale në një trajektore progresive, besimet janë ngurosur në një mënyrë dogmatike të menduari e të jetuari, “bathë-bathë, po një kokër”, kanë qenë bashkëudhëtare e shoqëruese e krejt jetës dhe e kulturave të popujve; kanë pësuar ndryshime të thella të përmbajtjes (animizëm, totemizëm, politeizëm, monoteizëm, fe me zot e fe pa zot); duke mbetur gjithnjë shtrembërime dhe devijime anti-shkencore; kanë krijuar hartën fetare të botës me një mozaik dogmash, të mbarsura me urretje e intolerancë të ndërsjelltë, siç e përjetojmë edhe sot e kësaj dite, me problematikë e shqetësime të herëpashershme, me ngërçe e stërkëmbësha të pashtershme, me përgjakje deri në sadizëm e kanibalizëm.
Prandaj dhe formulimi i mësipërm do të ishte më afër realitetit historik e jetësor po të bëhej, “Historia e feve është histori e diversionit dhe përdorimit të ngushtë të kulturës e arteve dhe e kameleonizmave klerikale nën presionin e jetës”.
Në pozita antishkencore është autori ynë edhe kur besimet i cilëson “fshehtësi të natyrës njerëzore” e “instikte fetare”. Me këto terma, që janë shpikur për koracim fetar, ai përjetëson dogmat démodé, kurse synimi i tij “t’i pajisë ato me ca njohuri racionale”, është orvatje e kotë të pajtojë shkencën dhe teologjinë, të bëj pak racionale atë që ka lindur dhe mbahet vetëm si iracionale.
Ndërkohë, njerëzimi, paralelisht me këtë negativizëm tërësor, masiv dhe ngjitës, brenda mjegullës së kësaj apo asaj feje, ka hedhur dhe hapat e progresit, ka krijuar kultura e qytetërime, të cilat kanë shpërndarë apo lehtësuar atë mjegull. Kisha, kur bënte ligjin, vuri në shërbim e dispozicion të interesave të veta një arsenal kulturor artistik e material, ajo ka përdorur e përdor sistematikisht mjetet e kulturës së njerëzimit për t’i bërë joshëse dogmat e veta, po kjo urë lakmimtare, ky fakt i njohur nuk e identifikon fenë me kulturën e qytetërimin, as nuk vë shenjë bazimit midis tyre.
Ajo iu qep, i uzurpoi, i ktheu dhe vuri në shërbim të vet skulpturën e arkitekturën, muzikën e pikturën, këngën, i orientoi nga temat dhe normat e saj estetike, iu imponua atyre. Dogmatika fetare, jo që nuk përbën frymëzim, por u ngjit si parazit në shpinë të krijimtarisë së mirëfilltë kulturore. (Islamizmi, sipas të vetës, i ka bërë lanet pikturën, muzikën, kurse arkitekturës i ka dhënë frymën e vet).
Sa mund të nxirret dhjamë nga pleshti, aq mund të gjenden në sisteme fetare elemente kulturorë që t’i shërbejnë sot progresit. Doktrinat fetare dhe kulturat me bosht shkencën, janë dy forma të veçanta të ndërgjegjes njerëzore, të dallueshme dhe të ndryshme. Ajo që duhet hulumtuar, pra, është jo nëse ka gjëkafshë ky parazit për t’i dhënë kulturës njerëzore, por sa e si e ka kryer kisha uzurpimin e kulturës për interesat e veta të rrënjosjes së dogmave primitive.
Edhe që para marksizmit është theksuar se forca e muzikës kishtare nuk është meritë e fesë, por e vetë artit etj. Ka këtu edhe një aspekt tjetër. Shpesh realizimet atdhetare, politike, shkencore, kulturore e artistike të disa figurave klerikale, llogariten si merita, atribute e burime të lidhura me dogmën dhe petkun fetar që ata mbartin.
Mirëpo këtë lidhje e bëjnë arbitrarisht e spekulativisht për t’i rritur vlerat kësa apo asaj feje. Të tillë individë do të shquheshin edhe më shumë po të ishin të emancipuar nga dogma e petku fetar, po të mos harxhonin kohë e energji, duke iu kushtuar atyre krejt paralelisht me kontributet e tjera jashtë fesë, nganjëherë edhe kundër saj. Ç’mesazhe dalin nga Kulturkampf e Bismarkut? Ç’bluajnë në kokë kur lexojnë idenë e Bjelinskit: “Në fjalët zot e fe shoh padije dhe erësirë, pranga dhe kërbaç; ato dy fjalë i dua sa dhe këto katër të fundit”? Si duhen vlerësuar reformat e Mustafa Qemalit-Ataturkut?
Po ai Lenini kaq tendencioz e muzhik të jetë treguar që e quante fenë “anti-kulturë”? Nga ana jetër, nuk është aspak argument edhe fakti nëse mjaft personalitete të letërsisë e arteve, që nga lashtësia e deri sot, kanë përdorur subjekte fetare, e kanë përdorur atë si burim e arsenal të saj, si dhe për stigmatizimin e dogmave dhe klerikalizmit.
Autori i shkrimit të mësipërm me titullin e brendshëm “Pse do na vlente historia e fesë”, nuk jep asnjë argument bindës për këtë. Idetë e tij “dijet mbi fetë janë të rëndësishme për të gjithë”, se personazhet e mëdhenj fetarë kanë bërë historinë e njerëzimit, (u kanë dhënë emër epokave) më shumë sesa shtetarët e gjeneralët e mëdhenj”, janë eufori, egzaltim dhe dehje fetare.
Për më tepër dhe në dëm të “argumenteve”, euforia fetare e ka hedhur edhe në gërricje me Ateizmin, sikur “tonaliteti përçmues ndaj fesë mbartet nga ateizmi dhe sekularizmi, që nga ato vite kur në Shqipëri rrëzoheshin tempujt… nga ish-gjimnazistë ikonoklastë, rrënues ikonash e tempujsh në vitin 1967”.
Jo, i nderuar, ateizmin nuk e shpiku Marksi e komunizmi, as Shqipëria dhe Enveri, po e thithën dhe e trashëguan atë nga mendimi dhe kultura botërore, atje gjetën “tonalitete përçmuese” që kalojnë deri në akt-akuzë të rëndë ndaj obskurantizmit fetar dhe klerikalizmit; ata e mbajtën si vlerë këtë trashëgimi. Mund ta qortosh monizmin për euforizëm ateist dhe njëanshmëri ekstreme majtiste në taktikat e përdorura, me kushtetutë e legjislacion, po kurrsesi në strategjinë e përmbajtjes kulturore e orientimit arsimor.
Kush gërricet me ateizmin si botëkuptim, shkel rëndë parimin e lirisë së ndërgjegjes, zë hasha edhe faktin se ateizmi është sinteza, deduksioni i tërë njohurive natyrore e shoqërore. Pastaj, kujtoje dhe vlerësoje, o shkrimtari ynë, atë periudhë historike kur fetë i mohonin shqiptarëve identitetin kombëtar, gjuhën, shkollën e librin, shkrimin në gjuhën amtare, deri dhe llojin e alfabetit.
Po kudo e kurdoherë feja ka kërcyer nën daullen e politikës zyrtare. Në kulturën apo qytetërimin tonë, a hyn dhe trashëgimia e Rilindjes Kombëtare? Ajo e bëri apelin një herë e përgjithmonë: “Larg kthetrat fetare e klerikale nga shkolla!” Se ka qenë ky diversion i egër i besimeve, që i çuan shqiptarët në ‘cektësi’ dhe tolerancë ndërfetare, krijuan këtë kulturë e atribut, si produkt imunitar ndaj rolit përçarës dhe intolerant ndërfetar.
Populli e zdrugoi rolin e feve, i shqiptarizoi, u imponoi atyre kushte e kufij, dhe afirmoi e konsolidoi, kështu, identitetin kombëtar, që ato egërsisht ia mohonin. Udhëheqëse për kombin tonë u bënë idetë: “Lëreni më nj’anë fenë, të shikojmë mëmëdhenë”,”Vetë Krishti ndë na thëntë/ se “jam grek”, jakni pas meje/ do ti themi “pa mblidh mentë/ se shqiptari s’vjen pas teje”: “Jo për kishë e për xhami, po për mësim, qytetërim, vritemi për Shqipërinë”; “Vëllezër qemë e jemi, s’kemi për tu ndarë, besë e fe ne kemi kombin shqiptar”, “Feja e shqiptarit është shqiptaria” etj, të gjitha të shoqëruara dhe me përpjekje e veprimari atdhetare e iluministe.
Fjala e fundit e kulturës njerëzore, bazuar në parimin e laicizmit, është trajtimi i fesë si një çështje private, personale dhe me zgjedhje të lirë: mund të besosh në ndonjë fe, mund ta ndërrosh kultin fetar dhe të kalosh në një besim tjetër; së fundi mund edhe ta braktisësh atë pa bujë e ceremoni. Atëhere “ç’kultura fluturuese” qenkan këto fetë që mund të ndryshohen si “mbreti gratë”, apo të divorcohen fare pa gjyq e seancë pajtimi?
Futja e tyre në çfarëdolloj lënde apo informacioni në shkollë, do të ishte zyrtarizim, përligjje apo legjitimim i saj.
Që kur njerëzimit iu hapen sytë, kuptoi që “dija është forcë”, formuloi parimin e madh të laicizmit, e çliroi dhe shkollën nga kthetrat klerikale dhe e bëri vatër të iluminizmit, kulturës e qytetërimit të mirëfilltë.
Nuk bind kënd as fjala përmbyllëse e shkrimit të mësipërm se “Feja është një ndër disiplinat shkollore dhe akademike nga më të vjetrat në arsimin europian dhe nuk ka pse t’i mbyllet dera e shkollave tona”(!). Nuk të mbush mendjen as modeli amerikan, që e paskan lëndën me trajtimin e thelbit të të gjitha feve.
Autori i mbështet e i quan të mirëqena edhe ato boshllëqe e dobësi njerzore, me të cilat spekulon e livadhis edhe feja, i lë besimtarët në fatkeqësinë e tyre, që të kenë mjetin shpirtëror të qetësimit e ngushëllimit dhe nuk e vë fare ujin në zjarr sesi mund të shkëputen nga kjo fatkeqësi shekullore e primitive.
Po e keqja është se ai mendon që edhe shkollës t’i hiqet kjo mundësi e ecjes në drejtimin e duhur, që ajo të mos jetë plotësisht laike dhe vatër e pacënuar e iluminizmit. Mirë se për vete kandari i tërheq nga feja, por popujt po përqafojnë iluminizmin në vend të opiumit, dritën në vend të mjegullës fetare.
Ç’t’i bësh? Nga lart u qahet halli faltoreve “që nuk po e mbulojnë urinë dhe nevojën e njerëve për besim, se ekzistojnë dëshirat e pëlqimet e të rinjve të falen e të lexojnë libra fetare”. Nga poshtë, vjen një zë e mesazh tjetër, i kundërt. Nxënësit e një Instituti Arsimor në Tiranë, të anketuar para disa vitesh rreth temës: “si e përfytyroni zhvillimin e shoqërisë dhe gjendjen e fesë pas 10 vjetësh”, janë shprehur: “Të mbetemi besimtarë? Kjo do të thotë të mbetemi në të njëjtin stad: pa zhvillim, pa jetë, pa emocion ndryshimi. Njerëzit e lashtë nuk i shpjegonin dot shumë dukuri e fenomene dhe mendja u polli “forcat e mbinatyrshme”. Ç’është ky kopshti biblik i Adamit? Ai nuk ekziston fare. Shkenca po ecën, besimi po bie. Njeriu i sotëm nuk kënaqet me imagjinatë të plakur. Zbulimet gjenetike përforcojnë edhe një herë mendimin e argumentin shkencor se çdo gjë ka bazë natyrore dhe hedhin poshtë dogmën e krijimit nga zoti. Pjesëmarrja e njerëzve nëpër ambientet kulturore do të jetë shumë herë më e madhe se e atyre nëpër faltore. Me kohëzgjatjen e saj të madhe, feja ka rezultuar edhe si faktor nxitës i luftërave, mburojë e praktikave shoviniste, ekspansioniste, të cilat kanë sjellë anomali globale. Në uljen e numrit të besimtarëve çojnë edhe in-tolerancat, papajtueshmëria midis feve. Njerëzimi po përqafon gjithnjë e më shumë shekullarizimin, që është shmangie e fesë nga jeta jonë, shmangie dhe nga fundamentalizmat. Edhe vendet islamike do të ndikohen prej proceseve shekullarizuese, laike. Zhvillimi kulturor anon nga zbulimet shkencore. Gjithmonë mbetet një shteg për fenë, mbeten hapësira që shkenca nuk i provon dhe feja i shfrytëzon. Ndikimi i saj do të zvogëlohet e dobësohet. Përqindja e besimtarëve do të varet edhe nga politikat që do të ndiqen”. (Marrë nga “Revista sociologjike” e shkollës).
Prognozë e shkëlqyer, mendime brilante, objektive dhe reale, tepër domethënëse e konstruktive, posaçërisht, për politikanët e sotëm, po dhe për disa intelektualë fe-dashës.
Sa larg janë Ministria e Arsimit, bashkë me shkrimtarin Sadik Bejko me këtë mendje adoleshentësh për “shenjtërinë e saj-fe”! Një qeverisjeje moderne nuk i takonte të katandisej deri në këtë… farë feje!
te lumte profesor!!!! As ata qe e promovojne fene ne shkolle, nuk besojne por be ne politike dhe kjo eshte akoma me e rende se po lene litar jashte pergjithmone per ca karrike pushteti te momentit
Problemi eshte se gjeneratat e sotme te skiptareve jane ne pergjithsi injorante..inteligjenca skiptare e kristalineve eshte nje tufe debilash me te cilet Sadiku mund te beje gallate sa ti doje trapi…
Kush ka mundesi te shpetoje ndonje skiptare nga injoranca qe po mbulon ate vend do te beje mire..
Na kane dale dsa llafolloge qe po bejne çarap mendjet e njerezve. SI KERPUDHAT PO MBIJNE “FETARE”.
Jane me mendime me te cunguara se Khqajami i mesjetes qe ironizonte: “i tille jam, ti vete me gatove”.
Sa per rilindasit tane, nuk kane te krahasuar: ” Feja e shqiptarit eshte shqiptarija”, “tani rroj pa shprese, ndaj s’dua te rroj”……apo ideollogjija e Naimit te madh: ” ne pyjet e gjelberuar, arje rrine perendite” Vertet besonte por i bente tokesore.
Kur shoh e lexoj keto fytyra them:ku je o shekulli i 18 me iluminizmin e vet!
.Profesori i nderuar Hako i ka dhene nje pergjigje te merituar ketij “ideollogu” qe beson verberisht apo me keq akoma, qe ka interesa materjale te llafollogjise.
Argumenti yte eshte diletan profesor qytetrimet kane baze fene dhe Shqiperia se ska fe nuk ka qytetrim merr pjes qytetrimesh sa andej sa kendej dhe nuk ngjite asnje se nuk ka asnje model ku te mbeshtetet .Krishti ju sherbeu nxenesve te vete dhe ju lau kembet ashtu si ben Papa po ti a ke shpirte me ju la kembet nxenesve tuaj jo sepse ty te duket ulje me bere kete sherbim qe te barazon me vartesit. Kur e pyeten Merkelin deputetet gjermane per refugjatet ju pergjigj nuk jam duke bere asgje tjeter prvec asaj qe ka thene Krishti me ndihmuar njerezit ne nevoje , dhe kjo thenje e Merkelit eshte e nje besimtareje e praktikante se po mos te ishte praktikante akoma do ta kishte harruar kete fjale e ndjenje se njeriu harron shpejte dhe per kete duhet prania e Krishtit vazhdimisht ne jeten e besimtarit.Shkollat feja i kishte dhe ka edhe sot teper cilsore Kryqi Kuq Karitasi Motrat e Nene Terezes dhe asnje nuk e len jeten e vete pa thirrjen qe i vjen nga Zoti per te sherbyer as demokracia nuk funksionon pa sherbetore as humanizmi te gjitha keto kane baze Krishtin sepse eshte motivi i denje per ti perngjare nuk eshte as Skenderbeu as Marksi As Enveri dhe shume te tjere te tjeret te lene bosh Krishti eshte ai qe te ploteson si njeri dhe se ndien veten bosh asnjehere .Dhe qytetrimi perndimore eshte i njesuar ne Krishtin se jeta dhe organizimi shoqerore eshte mbeshtetur ne Krishterimin dhe per kete i thojne qytetrim Kristjan ver llogjiken ne pune e studjo me shume sepse njeriu per te qene i plote duhet te jete Antropolog Teolog Sociolog Filozof dhe po qe besimtare Kristjan nuk e ke veshtir me i mesuar keto se feja eshte e perbere prej ketyre shkencave dhe per kete Shqiperia se ka asnj shkencetar te asnjefare lloji vetem perserisin cfare thojne te tjeret e gjinden gabim sa here gabojne te tjeret .Studjoje Krishterimin se ka me te sherbyer per formim individual .
DUHET TE JESH MURG ME SHPIRT TE PERDHOSUR SKLLAVI , QE TE KACAVIRESH ME THONJE , PER T`U MBAJTUR PAS DOGMAVE TE NDRYSHKURA NDER SHEKUJ TE FEVE,SI PUNA E KETIJ Lpl , PER TE KERKUAR MERCENARE MURGJ INJORANTE DHE MUROSUR ATA NEPER MANASTIRET , SIMBOLET E INJORANCES DHE POSHTERIMIT TE DINJITETIT NJEREZOR . KETYRE U DUHET KRIJUAR NJE ATMOSFERE “MBYTESE” , QE TU PRITEN MUNDESITE PER TE ABUZUAR ME TEJ NE SHTRESAT E PA DITURA TE POPULLATES.
Ti nuk je lpl, por LHL
Lpl=llapa llapa!!
shko more irdhu!!
feja ka shkatërruar qytetrimet ndoshta ke dash me thon or taj??
Sadik Bejko eshte poet,
por eshte Njeri ne radhe te pare;
eshte krijues,
por nuk shkon ndermend t’i hyje ne hise Krijuesit, Te Madhit, Atij qe ka krijuar tere boten me Njeriun brenda, (bashke me Hulusi Hakon qe kerkon te na e heq gazeten DITA prej deshires per ta lexuar!)
Sadik Bejko ka lexuar gjate dhe ende lexon, beson se Njeriu duhet te nxe sa me shume dije e drite, per veten dhe per te Vetet, per tu marre vesh me miqte e me “armiqte” sa ate mund, duke e ditur se here here te gjithe gabojme, diku e shkelim, diku e teprojme, mbajme ane, por ngrejme syte nga Qielli, dhe gjejme aresye per tu shpetuar sado pak halleve e kusureve te kesaj bote, besojm se AI atje Lart na sheh na kupton si femijet e tij, na fal duke buzeqeshur dhe na jep serish shprese se mund te behemi me te mire…
Ju, te nderuar, Shefqet e Hulusi, a keni pasur ndonjehere halle ne trupin tend apo njerezit perqark? Nu keni gabuar ndonjehere, nuk keni shkuar ndermend se jeni bere mekatar, qofte edhe pa dashje?! Kurre? Asnjehere?!
Kaq e forte paska qene Partia, qe ju ka shpetuar nga te perditshmet e njeriut normal, qe …do ta deonte veten sa me te persosur?!
Nese nuk e keni marre vesh edhe pas kaq e kaq vjetesh sa dem i ka bere Njeriut marrezia absolutiste e 1966-67-es, mbyllja e dyerve te kishave e xhamive, si plotesuese te shkollave dhe vatrave te kultures, jeni per gjynah, me besoni…
Nuk e keni menduar asnjehere, nese jeni moshe e thyer tashme, qe Partia ju vodhi edhe Zotin, me keq se u vodhi pronen e lirine?!
Zoti Hulusi Hako, nese e bere tenden Zerin e Popullit, dikur, te lutem, na e lere neve DITA-n, ta gezojme ne kushte te reja, me te Njejtin Zot qe, Kushtetuta e 1977 e shpalli krejt Ateist, I Vetmi Shtet ne Bote pa din e pa iman?!
Jane te veshtira keto terma dhe duan njohje me themel dje jo mediokre..Filozofi i ndjere Huntington definoi se konflikti i kohes tone midis qyteterimit perendimor-kristian dhe atij arab eshte perplasja midis dy qyteterimeve te ndryshme…por Karl Lewis-i s’ra dakord me kete “postulat” huntingtonian dhe ne kete kendveshtrim pat botuar vepren “Ku eshte gabuar” (What’s was wrong”) duke evidentuar injorimin shekullor nga perendimi te kultures dhe trashegimise islame-muslimane-arabe si shkak te perplalsjes se sotme te ketyre dy qyteterimeve…..
jo or lal jo!!
qytetrimi që ti e quan kristjan sot,është ai iluminist,ai që vuri shkencën dhe jo dogmën në bazë të shtetit!!
po të ishte ai kristian nuk do të kishte asnjë ndryshim nga ai arab sot!!
qytetrimi arab ka akoma fenë në bazë të tij,prandaj është atje ku është!
Ky eshte profesori i NDERUAR i ATEIZMIT SHQIPTAR,qe VATIKANI E KA DENUAR ME VDEKJE,njeriu i se ARDHMES,trimi Hulusi HAKO!
Nuk ka burre nene t’ia rrezoje argumentet e tij shkencore!
Kjo eshte e verteta:
FETE jane vetem DOGMA tre dhena njehere e pergjithmonbe dhe e mbajne njerezimin mbi 2016 vjet PRAPA!
Vetem shkenca e zhillon njerzimin!
Edi Rama eshte vetem nje DELIRANT DOGMATIK,qe tenton te shkaterroje ARSIMIN SHQIPTAR!
LARG DUART E PERGJAKURA TE FESE NGA SHKOLLA!
Feja eshte personale,ndersa shkenca eshte e tre gjithe njerezimit!
Ne shkrimin e prof. Hakos ka shume te verteta te pakundershtueshme. Ai, me argumente shkencore, verteton se fete, ne pergjithesi, nuk e shtyjne njerezimin drejt perparimit, drejt ndriçimit te mendjes, por e terheqin prapa, i mjegullojne mendimin, e futin mendimin ne disa kallepe (dogma), nga te cilet i duhet shume pune e mund qe te dale. Kjo eshte e vertete si drita e diellit. Vetem se besimet fetare ekzistojne realisht dhe objektivisht, ato kane shkollat e tyre, objektet e tyre te kultit, kulturen e tyre, ashtu siç eshte ajo me te gjitha ato shfryrje qe i permend Z. Hako, prandaj eshte e veshtire t’i fshish ato me nje te rene te lapsit, apo, me keq akoma, te fshehesh koken per te mos i pare. Tempujt e lashte kushtuar perendive, kishat, xhamite e te tjera ekzistojne aktualisht dhe mbartin kulturen e tyre, e cila nuk mund te shperfillet. Me sa e kuptoj une nismen e qeverise, ketu nuk behet fjale per t’u mesuar femijeve dogmat e feve, por per t’u treguar si kane lindur ato dhe cila eshte perspektiva e tyre ne shoqerine e ardhme te teknologjive te perparuara.
Pse nuk ngrihemi ne te kerkojme te hiqen nga tekstet shkollore, Zeusi, Apolloni etj? Pse nuk kerkojme te mos u mesohet nxenesve reforma e Martin Luterit? A nuk ishte Luteri nje prift, i cili u orvat ta reviziononte katolicizmin, por jo ta luftonte ate me rrenje? Nxenesve duhet t’u thuhet se besimet fetare jane individuale dhe nuk perfaqesojne politiken e shtetit laik, por jo se ato nuk ekzistojne. Per sa kohe ato jane, kane edhe nje histori, por kane edhe ate kulture te cunguar qe kane, por qe nxenesit duhet ta dine nese ka vlera dhe sa i ka ato, me qellim qe te mos bien pre e dogmave dhe te behen mish per top per mbrojtjen e tyre. Qe kur na i kane mesuar kryqezatat ne gjimnaz, ne kemi nxjerre perfundimin se ato ishin nje ndermarrje krejt absurde, per nje qellim prej te marresh, ku humben jeten mijera djem te mashtruar. Por e arritem kete perfundim pasi i mesuam ato. Ne te kunderten nuk do t’i dinim dhe nuk do t’i denonim. Po keshtu edhe me fondamentalizmin islam, ndarjen ne sunite, shiite dhe ndeshjet per jete a vdekje midis tyre, apo ndarjen e krishterimit ne katolike e ortodokse, luften midis tyre per sfera influence, ose ndeshjet midis katolikeve dhe protestanteve ne Irlanden e Veriut qe ende nuk eshte shuar etj. Nisur qe ketej, mendoj se keto dije duhet t’u trasmetohen femijeve tane.
Pershendes Profesorin, per kete kontribut te tijin ne ndiçimin e situates. Po te qe per fete, njerezimi od te ishte aty nga vitet `600 sot. Shkenca e zhvilloi njerezimin, e ate duhet te mesojne femijet.
E ndritem me gjuhen, matematiken dhe fiziken ne shkollat tona, qe do fusim lende apo modul mbi historine e feve. Mjafton historia e fese e perfshire ne lenden e historise, kur shpjegohet historia e qyteterimeve boterore. Nuk ka nevoje per me shume histori rreth feve se aq sa ke ne tekste deri tani.
Profesor Hako,urime per kontributin e mbrekullushem qe po jep ndaj popullit me zberthimin filozofiko-shkencor qe i ben kesaj teme,sa jetike aq dhe te rendesishme per mbare popujt e botes.Feja eshte dicka personale dhe e tille duhet te mbetet pra,duke perqafuar ate fe qe per ty eshte me perfekte apo me e mira.Koha e kryqezatave ka shekuj e shekuj qe ka kaluar dhe per keto duhet te mesojne femijet tane,fatkeqesite qe i kane sjelle njerezimit keto luftrate pa shembellta.Eshte me se reale sot kriza mbare boterore ku popujt mashtrohen me bibel e kuran,a eshte ky nje realitet?Mos harojme porosite e Rilindasve se,Feja e shqiptarit eshte shqiptaria,pra cdo thenie e tyre e ka nje baze.Larg feja nga jeta e femijve tane,pasi shkence eshte ajo qe ndricoi njerezimin.Politikanet medioker qe falimentuan me mashtrimet e tyre kerkojne ndihmen e fese per te mbijetuar,per te mbajtur popullin te nenshtruar per ta rrjepur ate ne menyren me te pa meshireshme.Kolloset e mendimit shkencor TRIUMFUAN mbi dogmat dhe perallat qe lane mbare popujt ne eresire,ku me regulla e demagogjira demokratike me fene si gjithmone mbeshtetese te gjunjezojnepopujt ,ti percajne ATA dhe mundesisht te cfarosin njeri tjetrin ,pra kryqezata te shekullit te RI. Faleminderit z.Hulusi per kthjelltesine dhe argumentat dinjitoze qe sjell ne kete gazete dinjitoze per popullin tone.Edhe nje here urime e jete te gjate.
Feja nuk eshte kunder shkences praktikanti nuk jeton as nuk mendon si para 2000 vjeteve jeton me kohen ne zhvillimin normal pa kaluar siper mundesise njerzore dhe nuk ja zevendeson te mirat e shekullit Shpirtin por i perdore pa u dhene me shpirt pas tyre sepse me ndihmen e Zotit e komandon vete besimtari ambicjen e tije jo materjali sepse kur Zot te behet pushteti e paraja humbe cilesite njerzore dhe behesh skllav i i te mirave te shekullit dhe te nxihet faqja e nuk skuqesh .Kemi raste shume ne Shqiperi e keni pare si tjetersohen njerezit nga pushteti e pasuria qe deri atehere dukeshin normal kjo ndoll se jetojne me instikte jo me qyteterim Apostolik dhe ndryshimi qe shfaqim me Evropjanet ketu ngulmon se ne kemi urrejtjen institucjon kurse ata dashurine sepse ne se kemi kulture me i kerku falje fajtorit dhe per ne kjo perben skandal sepse ne jemi mesuar se fajtori ndershkohet mundesisht si ne vendet Islame .Dogma eshte filozofi do zberthim nuk jane gjerat si shkruhen, po nje njeri qe e lexon si histori skupton asnje gje pa e degjuar nga nje teologo – filozof atehere mbas disa vitesh mund te arrish te kuptosh sepse duhet me jetuar me ate qe merr .Ju komentoni si shkollat me qene pa profesore a keni pare ju shkolle pa mesues per fene eshte prifti mesuesi filozofia nuk ka fund nuk eshte sgzakte por edhte zotesia e profesoreve qe e zberthejne sipas kohes keshtu eshte edhe feja filozofi per ata qe i thojne filozofi kurse per ne besimtaret eshte Lajm kerigma qe dote thote lajmi i mire .Me cfare kam lexuar deri tani shume profesore lene per te deshiruar a thua se Papa ose ata qe e praktikojne jane te pa shkolle e te paditur dhe jane te ditur keta qe skane dale tri here jashte shtetit vetem Kosta Bajraba ishte me i sakti .Nuk e kuptoj pse sulmojne fene keta neqoftese jane te pa afte mos te mundohen me sjell argumente personale kundra fese .Diten qe erdhi Papa u gezuat jo se deshiruat ju por eshte Shpurti Shejte qe ju shderron e ju gezon si ne enderr pa e kuptuar .Aty jeni ndertojeni Shqiperine bejeni si Evropa cfare ju mungon atehere nuk eshte Budalla Rama u mbushen burgjet me ordinere e zyrtare dhe me burg e propagande partjake nuk ndryshohet pjesa e mbrendshme e njeriut se ne anen e mbrendshme te njeriut qe ne i themi Shpirti nuk ndryshon pa nderhyrjen e Zotit .
ti qeke kallëp or ti!!
“Feja nuk eshte kunder shkences praktikanti nuk jeton as nuk mendon si para 2000 vjeteve”
feja nuk qënka kundër shkencës??jo mër jo!?
e para ke një njohuri tmerrësisht të gabuar për fenë,për historinë e fesë!!krishtërimi ka lindur gati 2000 vjet më parë,krishti ka lindur para 2000 vjetësh dhe jo feja!me fillimet e predikimeve të tij thuhet se krishti ishte 34-37 vjeç!!kështu nga 2000 heqim 34!
pastaj vazhdon që për gati 5 shekuj krishtërimi jo vetëm të mos kishte forcë por dhe të ishte një fe e ndaluar,e persekutuar!!nuk mund të ishte “kundër shkencës”sepse nuk kishte fuqi!!pra zbresim dhe nja 500 vjet nga e mbetura!!
feja e krishterë filloi të jetë kundër shkencës përparimit vetëm 100 vjet pas legalizimit të saj!!me rënjen e perandorisë romake dhe uzurpimin e saj nga “barbarët” e veriut!fiset gjermane!!ishin ata që e vunë në sistem dhe pushtet fenë!!kështu që ajo për rreth 1000 vjet sundoi,shkatërroi me zjarr dhe hekur gjithçka që dilte kundër saj!!feja e asaj kohe që quhet mesjetë ishte pushteti i padiskutueshëm!!një pushtet i padiskutuesëm nuk bë gjë tjetër vetëm se servir me dhunë të “vërtetat” e tij!zhduk dhe çfarros çdo gjë tjetër që nuk i shkon për hise!!
kështu që pas këtij mijvjeçari,që ja zbresim atyre të mbeturave nga 2000 jëshi që ti mendon,vijnë vitet e rilindjes,rreth 600 vjet më parë,kur shkenca dhe iluminizmi rifilluan të hecin hapat e tyre të para!!zvogëlimi i pushtetit të fesë dhe forcimi i shkencës,iluminizmit,humanitarizmit sollën kohët që ne jetojmë!!është e vërtetë që në perëndim feja nuk është kundër shkencës.por duhet të dish se nuk e ka me dëshirën e saj!!është e shtrënguar,është e detyruar si kët 600 vitet e fundit!!ajo i është përshtatur kushteve për të mbijetuar!dhe kjo vetëm në “perëndim”në vëndet e zhvilluara!!po të shohim se si ajo vepron në vëndet e pazhvilluara!?do të shohim se nuk kanë asnjë ndryshim nga mesjeta!!
njeri hapi sytë pak më mirë!!mos shiko vetëm një anë të prizmit!!mos shiko anën që ndriçon më shumë!!mundohu ti shikosh të gjitha!!
artikull i mire
ZOTI, eshte DASHURI, PAQE dhe FALJE, per te gjithe njerezit e kesaj bote pa asnje dallim…Keto tri shtylla universale te perjetshme te shpallura nga Jezusi ne Ugjillin e Tij, kane bere mrekullira anembane botes, ne te gjitha drejtimet e jetes tokesore, duke perfshire shkencen ,artin ,kulturen …dhe çdo fushe tjeter njerezore…Keto tri shtylla, perfshi dhe 10 urdherimet e ZOTIT, per asnje çast nuk e kane penguar boten te levize perpara, perkundrazi jane bere promotori me i fuqishem i ketyre zhvillimeve…Abuzimet qe jane bere ne emer te ZOTIT nga kleri kryesisht katolik, jane perbuzur nga Vatikani, dhe ne te njejten kohe eshte kerkuar falje boterore per te gjitha keto krime….Keto krime nuk kane asnje lidhje me Ungjillin e Jezusit, por jane pjese e egoizmit personal te kesaj pjese te klerit ,per pushtet personal dhe pasuri….Mjeranet ateisto-musulmane, kete periudhe te denuar dhe te quajtur te erret, mundohen t’a revokojne pas 1000 vjetesh…me qellimin e vetem per te barazuar te gjitha “fete” si te demshme per njerezimin…Ne boten njerezore, ka dhe duhet te kete vetem nje FE, …ate qe njeriu duhet te jete i MIRE, sepse duam apo nuk duam, te gjithe jemi pelegrine ne kete jete..!Nuk ia vlen te hysh ne debat me “profesoret” qe jane bllokuar ne qerthullin e inferioritet ndaj vlerave universale te krishterimit, dhe po vet-mbyten nga kriza e rende e identitetit,…por ne vija te trasha u duhet kujtuar ketyre “ateisteve-musulmane”, se qe nga Kostandini i Madh, duke vazhdu me shtate Papet me origjine iliro-shqiptare, duke ardhe tek Budi,Bogdani, Gazulli, Pal Engjelli, Barleti, Biçikemi, rreshti eshte shume i gjate,…dhe vazhdon me te medhenjte e shekujve te fundit,…Fishta, Mjeda, Skiroi, De Rada, etj etj ,..edhe ketu vargu eshte i pafundem,…keta personalitete te pavdekshem, perveqse ishin te krishtere, …ishin dhe profesioniste ne shume fusha te shkences ,arsimit ,kultures ,diplomacise, ..etj etj… Nuk duhet harruar dhe kontribut i njerezve te tjere te medhenj jo te krishtere…! Pra me pak fjale besimi i tyre tek ZOTI, vetem i ka frymezuar per vepra te medha ne sherbim te njeriut…Dhe ne permbyllje, prape duhet kujtuar ketyre inferioreve, se ka 2000 vjet qe krishterimi ne pergjithesi, dhe ai katolik ne veçanti, i ka ruajtur nga zhdukja identitetin ketij populli qe quhet shqiptar…Sa per kujtese, …per 500 vjet kolera turke, ndaloi me ligj gjuhen ,zakonet ,fene dhe çdo gje qe ishte autoktone….Te njejten politike ndoqi dhe Patrikana e Kostandinopojes (Stambollit)…Ne te njejten linje antikometare shqiptare, ishte dhe kisha sllavo-ortodokse…!Shqiptaret autoktone duhet t’a kene te qarte njehere e pergjithmone, se jashte identitetit Europian te cilit i perkasim, nuk kemi asnje te ardhme….!!!…………………………………………………….
ZOTI, eshte DASHURI, PAQE dhe FALJE, per te gjithe njerezit e kesaj bote pa asnje dallim…Keto tri shtylla universale te perjetshme te shpallura nga Jezusi ne Ugjillin e Tij, kane bere mrekullira anembane botes, ne te gjitha drejtimet e jetes tokesore, duke perfshire shkencen ,artin ,kulturen …dhe çdo fushe tjeter njerezore…Keto tri shtylla, perfshi dhe 10 urdherimet e ZOTIT, per asnje çast nuk e kane penguar boten te levize perpara, perkundrazi jane bere promotori me i fuqishem i ketyre zhvillimeve…Abuzimet qe jane bere ne emer te ZOTIT nga kleri kryesisht katolik, jane perbuzur nga Vatikani, dhe ne te njejten kohe eshte kerkuar falje boterore per te gjitha keto krime….Keto krime nuk kane asnje lidhje me Ungjillin e Jezusit, por jane pjese e egoizmit personal te kesaj pjese te klerit ,per pushtet personal dhe pasuri….Mjeranet ateisto-musulmane, kete periudhe te denuar dhe te quajtur te erret, mundohen t’a revokojne pas 1000 vjetesh…me qellimin e vetem per te barazuar te gjitha “fete” si te demshme per njerezimin…Ne boten njerezore, ka dhe duhet te kete vetem nje FE, …ate qe njeriu duhet te jete i MIRE, sepse duam apo nuk duam, te gjithe jemi pelegrine ne kete jete..!Nuk ia vlen te hysh ne debat me “profesoret” qe jane bllokuar ne qerthullin e inferioritet ndaj vlerave universale te krishterimit, dhe po vet-mbyten nga kriza e rende e identitetit,…por ne vija te trasha u duhet kujtuar ketyre “ateisteve-musulmane”, se qe nga Kostandini i Madh, duke vazhdu me shtate Papet me origjine iliro-shqiptare, duke ardhe tek Budi,Bogdani, Gazulli, Pal Engjelli, Barleti, Biçikemi, rreshti eshte shume i gjate,…dhe vazhdon me te medhenjte e shekujve te fundit,…Fishta, Mjeda, Skiroi, De Rada, etj etj ,..edhe ketu vargu eshte i pafundem,…keta personalitete te pavdekshem, perveçse ishin te krishtere, …ishin dhe profesioniste ne shume fusha te shkences ,arsimit ,kultures ,diplomacise, ..etj etj… Nuk duhet harruar dhe kontribut i njerezve te tjere te medhenj jo te krishtere…! Pra me pak fjale besimi i tyre tek ZOTI, vetem i ka frymezuar per vepra te medha ne sherbim te njeriut…Dhe ne permbyllje, prape duhet kujtuar ketyre inferioreve, se ka 2000 vjet qe krishterimi ne pergjithesi, dhe ai katolik ne veçanti, i ka ruajtur nga zhdukja identitetin ketij populli qe quhet shqiptar…Sa per kujtese, …per 500 vjet kolera turke, ndaloi me ligj gjuhen ,zakonet ,fene dhe çdo gje qe ishte autoktone….Te njejten politike ndoqi dhe Patrikana e Kostandinopojes (Stambollit)…Ne te njejten linje antikometare shqiptare, ishte dhe kisha sllavo-ortodokse…!Shqiptaret autoktone duhet t’a kene te qarte njehere e pergjithmone, se jashte identitetit Europian te cilit i perkasim, nuk kemi asnje te ardhme….!!!…………………………………………………….
Dobija e mësimit të fesë në shkolla?
Prof. Dr. Hulusi Hako ka qenë dhe mbetet autoritet orientues në fushën e fesë dhe të rolit të saj në shoqëri. Komenti im më poshtë është si mbështetje për të dhe si replikë për shkrimin e Kosta Barjaba “Historia e fesë: Një terra incognita?” postuar në Dita, 22 Prill, 2016, ku nuk kishte vend për komente.
Ata që predikojnë promovimin e fesë jo vetëm në shoqëri, por edhe në pushtet e në shkolla kërkojnë kanxha ku të kapen për ta bërë idenë e tyre të pranueshme nga e gjithë shoqëria. Me një arsyetim të thjeshtë pretendimet e artikullit të Z. Kosta Barjaba bijen se janë kontradiktore me gjithëshka.
1. Si pjesë e historisë njerëzore, historia e fesë normalisht mësohet në lëndët përkatëse si lënda e historisë etj., ku mund të plotësohen mungesat.
2.Krijim i një lënde të veçantë fetare pa luftën midis saj dhe laicizmit është pa kuptim, përveçse nxit edhe nevojën e lëndës së historisë së laicizmit.
3. Duke e quajtur fenë edhe si dogmë fetare artikulli e zhvlerëson nevojën e saj si kulturë shpirtërore. Prezenca e saj nuk do të thotë se është kulturë shpirtërore e të gjithë njerëzve se ashtu do të ishin të gjithë besimtarë, dhe në shkollë, ashtu si në shoqëri, ajo më shumë do t’i ngatërronte nxënësit duke i futur në debate e grindje të panevojshme.
4. Shkolla e formon botëkuptimin e nxënësit mbi bazën e të gjitha lëndëve mësimore, që janë bota reale e njeriut, feja është interpretimi i saj dhe aq vend i takon në këto lëndë.
5. Perceptimi për fenë nuk është instingtiv se atëhere do të ishin të gjithë fetarë. Ai varet nga rrethanat e jetës, arsimi dhe kultura dhe reagimi i njeriut ndaj tyre. Zhvillimet social-ekonomike, shkencore dhe teknologjike veprojnë mbi trurin e njeriut dhe ai vetëçlirohet nga paragjykimet.
6. Synimi sipas këtij artikulli që fëmijët të mësojnë të mendojnë mirë për fenë do të thotë që të anashkalohet thelbi negativ i saj. Kjo do të ishte e mundur kur aspektet negative të gjuhës së ashpër, luftrave, pabarazive dhe padrejtësive të hiqeshin nga vetë librat e shenjtë.
7. As funksioni i fesë nuk e ndihmonë artikullin. Funksioni i fesë është t’u mësojë fëmijëve që kuptimi i jetë, të mirat dhe lumturia vijnë nga Zoti, po t’i lutesh e t’i falesh kur e vërteta është ndryshe, që besimtarët janë të adhuruarit e Zotit kurse jobesimtarët janë kundështarët dhe armiqtë e tij, që besimtarët duhet ta shtojnë e ta forcojnë mbretërinë e Zotit që në tokë janë institucionet fetare. Edhe këto shkruhen në librat e shenjtë, këtë bëjnë klerikët përditë e përnatë. Kurse besimtarët mjaftohen me fjalët e bukura dhe prekëse që dëgjojnë në kishë e në xhami .
8. Një konsideratë është pjesërishtë e vërtetë në artikull, ajo që feja “ndihmon në kontrollin shoqëror”. Jo, ajo kërkon më shumë. Feja don të kontrollojë gjithë shoqërinë që t’i bindet rregullave dhe ligjeve të saj shumëshekullore për të mirën dhe begatinë e klerikëve. Shembujt i kemi shumë afër vendit tonë. Kasandra.
Prof. Hulusi, Si gjithmon mëndje lartë e zëmër trimi në argumentimin e thellë shkencor të filozofisë së natyrës,të shkencës si shtylla vertebrore e kulturës. Klerikët e të gjitha besimeve,kur kanë probleme me shëndetin e tyre,nuk i drejtohen faltores për shpëtim por shkencës.Sa më shumë njoha shkencën,aq më pak besova fenë.Sot pas rreth 50 vjetësh studime në fushën e Kimisë-Fizike,zoti im është shkenca,Albert Anshtajn theksonte se “Zoti për mua ishte formula: E=mc2 ,tani që e zbulova jam unë zot i saj”. .Në ndërgjegjen shoqërore,sa më shumë shkencë aq më pak mistifikim fetar.Natyra është e madhe,madhështia e saj është shoqëria njerzore,njohjen dhe transformimin e natyrës e realizon njeriu me kulturë shkencore.E ardhmja e njerëzimit,zot i saj ka qënë dhe është shkenca.Shkolla pa shkencën është gënjeshtër dhe hipokrizi.Besimi fetar është liri personale në ndërgjegjen e secilit dhe predikohet në institucionet dhe shkollat fetare.Shoqëria njerëzore e qytetëruar e respekton tolerancën fetare,shteti laik është i ndarë nga feja dhe nuk mund ti imponojë arsimit publik kulturën e besimit fetar.
KINI FILLUAR T`U PELCASE CIPA EDHE JUVE TE GAZ. DITA, QE IU MBAJME PER REKORD TE DREJTESISE E DEMOKRACISE NE KETE VEND TE CARTUR PREJ NJE CEREK SHEKULLI. NUK E KINI FARE PER GJE, QE TE CENSURONI KOMENTE ME SE NORMALE,QE ME SA DUKET MODERATORI JUAJ PER NEGLIZHENCE E DEMBELIZEM,NUK E MARR ZAMETIN T`I PUBLIKOJE,POR QE QENKA I PLOTFUQISHEM NE ARROGANCEN E ABSURDITETIN E TIJ . KY LLOJ UTHULLI , DEMTON VETE KOMUNIKIMIN TONE ME KETE GAZETE . SI FILLIM, MUND TE MJAFTOHEMI VETEM ME FJALEN TURP !
Problemi yne eshte qe ndodhemi perballe dy pozicioneve te polemikave ekstreme pro mesimit te fese dhe pro ateizmit shteteror “alla komunist”…Mendoj se asnjeri nuk eshte i drejte..Mesimi i fese nuk duhet te imponohet. Ai qe do e ben me deshire, por nuk mund te mohohet qe feja eshte nje nga perbereset kryesore te historise se njerezimit..Nga ana tjeter shpallaja “enveriste” e ateizmit si shpetim per popult eshte sa e genjeshtert aq sa e tmerrshme dhe na con 50 vite prapa. Ne diktature dhunimi i besimeve ishte nje nga arsyet e krijimit te “njeriut te ri socialist”..shih Berisha, Nano, Rama hajdutet dhe vrasesit qe gelojne etj etj.. Pozicioni i ekuilibruar i mesimi te historise duke futur ne te edhe ndikimin dhe influencen fetare ne pozicione objektive eshte pozicioni me i mire..Ne shqipetaret, me gjithe “njeriun e ri socialist” (si ky autori) kemi qene gjithmone te moderuar dhe jam i bindur qe do te dalim nga loja e shashkave politike per nje vendim te moderuar…
E nderuara Kasandra,
Desha dhe une te shtoj dicka persa i perket replikes ndaj kosta barjabes.
Vertete qe gazeta nuk kish lene mundesine per komente.
Perse?
Mos kosta e priste qe lexuesit do ta kundershtonin.
Une jetoj jashte, kosten se njoh.
Por emrin ja kam lexuar neper gazeta oara nja 1 viti a 2 vjetesh.
Nese nuk eshte ky personi per te cilin shkruanin gazetat atehere te me fali.
Gazetat shkruanin se gruaja dhe femijet e deputetit qe studjonin ne universitetin elite te Berkeley ne kalifornia, kishin perfunduar ne polici se kishin vjedhur produkte make-up ne supermarket atje ne amerike. Te kesh leke per vazhduaf studimet ne nje universitete te tille ku duhen reth 60 mij dollare ne vit vetem per shkollen dhe te kursesh per buzekuq apo rimel sysh eshte nje cudi shume e madhe.
Dicka nuk ka shkuar mire me edukimin e tyre. Ne jemi ritur ateiste po ne shqiperi kemi bere edukate mirale dhe shoqerore ku kemi mesuar dhe me te shumtat nga 10 urdheresat e Moses.
Nuk na ishte thene qe jane pjese e bibles por pjese e edukates shoqerore:
Te duash e te ndihmosh ata qe kane me shume nevoje, te nderosh e respektosh me te vjetrin dhe…
Nr. 8 – te mos vjedhesh.
Nuk besoj se kosta e justifikon ate akt te familjareve te tij me aresyen se ata nuk kane bere mesim feje ne shkolla. Se nuk e dinin qe nuk duhet te vjedhesh, qe nuk duhet te kesh zili pronene dhe gruan e tjetrit…
Ata nuk kane pasur edukate famljare qe eshte baza, kishin mesuar histori feje apo jo, ka pak rendesi.
Kosta mos mundohet te na jape mend neve si te edukojme femijet tane, po te shkoj e te edukoj gruan dhe femijet e tija.
Per femijet tane kujdesemi vete.
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!…
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!……
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!…………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!……………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!…………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!………………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!…………………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!……………………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!…………………………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!……………………………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!………………………………………
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!!
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!!.
amerikani
ti duhet të kesh rënë pre e ndonjë predikuesi dhe, mund të them me plot gojën, se je një nga ata njerëz që mund të merren për shëmbull!!për të keq e kam fjalën! nga ata njerëz që sollën mesjetën këtu e 1500 vjet më parë!!
“ZOTI, eshte DASHURI, PAQE dhe FALJE, per te gjithe njerezit e kesaj bote pa asnje dallim…”
të sjellësh një thënje të tillë dhe një letër të ajnshtainit,postuar 20 herë,si zgjidhëse e të gjitha problemeve të këtij universi!?nuk tregon gjë tjetër veçse boshllëk mendor në mëndje!!
të sjellësh ndjenjat njerzore,të një prindi,si fakt për egzistencën e zotit!?
mua më duket çmënduri!!ose shqip e thënë fluturim me presh në bithë!!
nëse ne do të pranonim një “ZOT” dhe do të studionim të paktën ato që dimë nga historia botërore,jo vetëm njerzore,do të shohim se nëse “AI” na ka krijuar,na ka lënë në dorë të jemi ne ARBITRI I LIRË!!që do të thotë thjeshtë në shqip “polli dhia rriti perëndia”,ndodhi çfar ndodhi në fillim,krijim,nuk ka asnjë lidhje me sot!!çdo gjë ndjek rregullat e saj,të pavarura nga askush që ka një emër si e kupton ti!!njeriu ndjek rregulla më të komplikuara se të tjerët sepse është më i komplikuar se gjithçka!njeriu ka ato që ne sot për sot i quajmë unikale dhe vetëm tonat!ndjenjat!!
këto ndjenja nuk mund të merren dhe të përdoren,studiohen në të njëjtën mënyrë si përdoren,studiohen ligjet e natyrës!!ndjenjat nuk kanë ligje të egzakte që i bëjnë të veprojnë,lëvizin!!
kështu mor i predikuar o perdikues vetë,ajnshtajni me të vërtetë ishte një shkenctar,bile më i madhi që mbajmë deri më sot,por nuk do të thotë se ai ishte i shkëputur nga besimi fetar!të jesh shkenctar nuk do të thotë se je ateist,se je kundërshtar i fesë!!të jesh shkenctar mund të jesh dhe besimtar i fuqishëm!!janë dy kuptime të ndara nga njëra tjetra!!
besimi ka të bëjë me irracionalitetin,të pakuptueshmen,shkenca ka të bëjë me racionalitetin,kërkon zgjidhjen!!pavarsist se janë dy të kundërta këto mund të jetojnë fare mirë tek i njëjti njeri!!
njeriu është i prirur të besojë në absurden nëse ajo i jep shpresë të ecë përpara,të mbijetojë,bile deri në përjetësi!!
Ne nje nga letrat e Ajnshtajnit drejtuar se bijes shkruan….“Kur propozova teorinë e relativitetit shumë pak njerëz më kuptuan. Ajo çfarë do të zbuloj tani për njerëzimin gjithashtu do të pritet me keqkuptim dhe paragjykim.
Po të kërkoj të ruash letrat e mia për sa kohë të jetë e nevojshme: vite, dekada, derisa shoqëria të ketë bërë aq përparim sa të arrijë të pranojë çfarë do të shpjegoj më poshtë.
Ekziston një forcë kaq e fuqishme sa deri sot shkenca nuk ka arritur t’i gjejë një shpjegim. Është një forcë që përfshin dhe i sundon të gjithë, që fshihet pas çdo fenomeni në univers. Kjo forcë është dashuria.
Kur shkencëtarët kërkonin për një teori të unifikuar të universit harruan më të fuqishmen forcë të padukshme. Dashuria është dritë që ndriçon ata që e japin dhe e marrin. Dashuria është gravitet, sepse i bën disa njerëz të tërhiqen nga të tjerë. Dashuria është pushtet, sepse shumëfishon më të mirën tonë dhe i bën njerëzit mos të humbasin në egoizmin e verbër.
Dashuria shpaloset dhe zbulon. Për dashurinë jetojmë dhe vdesim. Dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.
Kjo forcë jep shpjegimin e gjithçkaje, i jep kuptim jetës. Është pikërisht ajo që kemi anashkaluar për kaq shumë kohë, mbase sepse kemi frikë nga dashuria, sepse është e vetmja energji në univers që njeriu nuk ka mësuar ende ta manipulojë.
Për t’i dhënë dashurisë vendin që meriton bëra një ndryshim të thjeshtë në ekuacionin tim më të famshëm. Nëse në vend të E=mc2 të pranojmë se energjia që shëron botën mund të përftohet nga shumëzimi i dashurisë me shpejtësinë e dritës në katror, do të arrinim në përfundimin se dashuria është forca më e fuqishme që ekziston… sepse nuk njeh kufij.
Pas dështimit të njerëzimit në shfrytëzimin e forcave të universit që na janë kthyer kundër, është e rëndësishme që të ushqejmë një tjetër lloj energjie.
Nëse duam mbijetesën e specieve, nëse duam të gjejmë kuptimin e jetës, nëse duam të shpëtojmë botën dhe çdo gjallesë që e popullon atë, dashuria është përgjigjja e vetme.
Mbase nuk jemi ende gati të shpikim një bombë me dashuri, një pajisje të fuqishme që të shkatërrojë urrejtjen, egoizmin dhe lakminë që po gërryejnë planetin. Megjithatë, çdo individ mbart një “gjenerator” të vogël, por të fuqishëm dashurie, energjia e të cilit pret të çlirohet.
Atëherë kur të mësojmë të japim dhe marrim këtë energji universale, e dashura ime Lieserl, do të konfirmojmë se dashuria sundon mbi gjithçka; dashuria është e aftë të kapërcejë mbi çdo gjë, sepse dashuria është jetë.
Jam thellësisht i penduar që nuk kam qenë i aftë të shpreh çfarë kam në zemër, që ka rrahur për ty gjatë gjithë jetës sime. Mbase është vonë për të të kërkuar ndjesë. Por, meqë koha është relative, dua të të them se të dua. Falë teje kam gjetur përgjigjen themelore.
Babai yt Albert Ajnshtajn”….Mund te kujtojme dhe letren e Zukenberg per te bijen e tij,…mund te kujtojme pafund veprat e njerezve te medhenj qe kane bere histori,…ketu hyn dhe GJERGJI yne i MADH..dhe padyshim, Nena e gjithe Botes.Pra me pak fjale ,…ZOTI frymezon per vepra ne dobi te njerezimit, kurse problem i njerezimit mbetet ,..anti-ZOTI…!!!!……
amerikani
ti duhet të kesh rënë pre e ndonjë predikuesi dhe, mund të them me plot gojën, se je një nga ata njerëz që mund të merren për shëmbull!!për të keq e kam fjalën! nga ata njerëz që sollën mesjetën këtu e 1500 vjet më parë!!
“ZOTI, eshte DASHURI, PAQE dhe FALJE, per te gjithe njerezit e kesaj bote pa asnje dallim…”
të sjellësh një thënje të tillë dhe një letër të ajnshtainit,postuar 20 herë,si zgjidhëse e të gjitha problemeve të këtij universi!?nuk tregon gjë tjetër veçse boshllëk mendor në mëndje!!
të sjellësh ndjenjat njerzore,të një prindi,si fakt për egzistencën e zotit!?
mua më duket çmënduri!!ose shqip e thënë fluturim me presh në bithë!!
nëse ne do të pranonim një “ZOT” dhe do të studionim të paktën ato që dimë nga historia botërore,jo vetëm njerzore,do të shohim se nëse “AI” na ka krijuar,na ka lënë në dorë të jemi ne ARBITRI I LIRË!!që do të thotë thjeshtë në shqip “polli dhia rriti perëndia”,ndodhi çfar ndodhi në fillim,krijim,nuk ka asnjë lidhje me sot!!çdo gjë ndjek rregullat e saj,të pavarura nga askush që ka një emër si e kupton ti!!njeriu ndjek rregulla më të komplikuara se të tjerët sepse është më i komplikuar se gjithçka!njeriu ka ato që ne sot për sot i quajmë unikale dhe vetëm tonat!ndjenjat!!
këto ndjenja nuk mund të merren dhe të përdoren,studiohen në të njëjtën mënyrë si përdoren,studiohen ligjet e natyrës!!ndjenjat nuk kanë ligje të egzakte që i bëjnë të veprojnë,lëvizin!!
kështu mor i predikuar o perdikues vetë,ajnshtajni me të vërtetë ishte një shkenctar,bile më i madhi që mbajmë deri më sot,por nuk do të thotë se ai ishte i shkëputur nga besimi fetar!të jesh shkenctar nuk do të thotë se je ateist,se je kundërshtar i fesë!!të jesh shkenctar mund të jesh dhe besimtar i fuqishëm!!janë dy kuptime të ndara nga njëra tjetra!!
besimi ka të bëjë me irracionalitetin,të pakuptueshmen,shkenca ka të bëjë me racionalitetin,kërkon zgjidhjen!!pavarsist se janë dy të kundërta këto mund të jetojnë fare mirë tek i njëjti njeri!!
njeriu është i prirur të besojë në absurden nëse ajo i jep shpresë të ecë përpara,të mbijetojë,bile deri në përjetësi!!
Autori i ketij artikulli eshte shembulli konkret se njohja e historise se besimeve fetare eshte e nevojshme per te kuptuar historine e njerezimit e per te mos dhene para-gjykime badihava sic ben ai.
Autori shkruan: “Sa mund të nxirret dhjamë nga pleshti, aq mund të gjenden në sisteme fetare elemente kulturorë që t’i shërbejnë sot progresit. Doktrinat fetare dhe kulturat me bosht shkencën, janë dy forma të veçanta të ndërgjegjes njerëzore, të dallueshme dhe të ndryshme. Ajo që duhet hulumtuar, pra, është jo nëse ka gjëkafshë ky parazit për t’i dhënë kulturës njerëzore, por sa e si e ka kryer kisha uzurpimin e kulturës për interesat e veta të rrënjosjes së dogmave primitive.”
Po te zbatojme kete meter gjykimi atehere edhe autori eshte i prirur nga dogmat primitive te propagandes antifetare. A nuk jetoi valle Shqiperia gjysme shekulli nen dogmat primitive enveriste qe e mbajten vendin ne nje prapambetje te dukshme kulturore, pasojat e se ciles i vuajme edhe sot dhe i bart edhe autori ne gjykimet e tij. Ndoshta po te kishte studjuar filozofine, artin, letersine nga nje botekuptim gjithperfshires e jo perjashtues ai do te kishte vene re se pavaresisht shume kritikave qe mund te bejme, duhet te kujtojme edhe kontributin pozitiv te besimeve fetare ne disa momente te historise se njerezimit.
Lenini qe citon nuk u soll me mire e nuk u tregua me pak dogmatik se kur sundonte pushteti fetar. Diktaturat ne pergjithesi bazohen ne dogma e ne ushtrimin e dhunes.
të mos pranosh një dogmë nuk është e thënë patjetër të pranosh tjetrën!!
për fat të keq tëndin SHKENCA nuk është dogmë!!!
nuk është ideollogji!!
është thjeshtë evolucion i mendimit njerzor!!
shkon gjithnjë përpara!!
janë dogmat,absurde!!besimi në atë që është e dhënë dhe e pa vërtetuar asnjëherë,në absurden,ai që pengon shkencën.
QË PENGON PËRPARIMIN!!
teorinë e relativitetit shkencëtarët po përpiqen ta çojnë përpara!ndoshta një ditë do ta zëvëndësojnë me një tjetër më të saktë!sepse dituritë shtohen!!
ky është ndryshimi ndërmjet shkencës dhe fesë!!
feja është e sigurtë në besimin e saj!!
shkenca nuk është e sigurtë në teoritë e veta!!
feja ka marrë disa muhabete dhe i ka bërë ligj të pandryshueshëm!!
shkenca me rritjen e dijenive ndryshon teoritë e saj!!
dogma është e dhënë njëherë e përgjithmonë!!nuk ndryshon me zhvillimin e njohurive njerzore!!
shkenca ndryshon në mënyrë eksponenciale!!sjell teori të reje e zgjidh probleme shoqërore e teknike!!
mos shiko bardh e zi or lali analitik!!
nëse nuk je për mjalt nuk është e thënë se duhet të hash mut pa tjetër!!
kjo botë ka dhe ushqime të tjera ndërmjet!!
Redaksia, ky “amerikani” lojti..ne kuptimin e plote e te gjithanshem te fjales…po ju c’fare po beni???
Shume komentues ketu mesa lexova duket sikur fete i kane si parti politike njeri me islamin tjetri me katoliken te tjere me orthodokset e bektashinj.Me duket se i hapem pune vetes nuk na dalin keta qe tallin trapin ne parlament po na duhen dhe fete tani….A ka nje zot per te gjithe njerezimin te tjerat jane si skuadra futbolli kush e kush te mbledh sa me shume tifoza
Temen,,o.Po nuk keni pune ne Amerike,Amerikanoooo! Lerja shqiptareve fene,se rrine gjithe diten neper lokale .Te paska trullosur feja,sa e ke shkrepur karikatorin bresheriiii
C’do njeri ne prag te vdekjes ilutet per meshire zotit.Mos valle thirja e fese tregon fundin tone per te rregulluar gjithe shkaterimet e bera?Mos valle per rinine e cthurur te rrugacerise,droges,prositucionit,krimit e gjithe te keqiave te njerezimit presim (ne pafuqine tone)te na i rregulloj fea ?
Sic duket duhet te themi:”Keta qeveritar qe kemi sot(26vjt),mos i pacim ,pa ta se bejme dot me mire le te zhbehet”.
Hau bre Hulusi, ashtu osht ateizmin nuk e shpiku as Shqiperia, as Enveri, ama’ Enveri qe i pari qe u vuri flaken institucioneve fetare dhe e shpalli Republiken Popullore Socialiste te Shqiperise vendin e pare atieist ne Bote, apo e kam gabim or taj Hulusi?
Hulusi Hakos i lumte per guximin dhe atdhetarine e tij karakteristike, por te justifikosh dobine e fese ne shekullin 21 tregon injorance te llahtarshme.
Me pêlqen fakti qe ne Shqiperi mbizoteron mendimi modern progresist per rolin negativ te fese ne shoqeri dhe kjo eshte nje shenje shum e mire per te ardhmen e vendit tone.
2-3 komente te mbrapshta nga Lpl dhe Amerikani tregojne cektesi gjykimi dhe mosnjohje te historise se njerezimit, qe eshte ne nje pjese te madhe lufte midis forcave progresive dhe rergesive. Ne epiqendren e forcave regresive ka qene besimi (animalizmi, totemizmi, politeizmi dhe monoteizmi (judaizmi, budizmi, islami, krishterimi).
Per rolin regresiv te fese ne historine e njerezimit jane shkruqr vellime te pa fund (dhe per fat te mire as nga PPSH as nga Rusia sovjetike por nga mendjet e ndritura te perendimit e te Lindjes qe nga greket e lashte te Omar Khajami ne shekullin &” ne Persi e deri ne ditet tona nga Richard Dawkins, A. Hitchkcock etj.
Ketu le te kujtojme se biblioteka e famshme e Aleksandrise u dogj dy heret e fundit nga krishterimi nga vitet 90 te shekulit te 4-t te eres son e nga muslimanet ne shekullin e 7-te te eres sone. Le te kujtojme edhe faktin qe me triumfin e krishterimit ne shekujt e pare te eres sone mori fund dhe u ndalua si herezi per 12 shekuj deri ne Rilindjen Europiane (edhe pas fillimit te Rilindjes Europiane shkencetare si Giordano Bruno Kisha vazhdonte ti digjte ne mes te shesheve te qyteteve te Europes) zhvillimi i shkences, artet e bukura, letersia artistike, skulptura dhe piktura.
Qe ne emer te feve jane kryer me shume krime kunder popujve ne Europe mjafton te kujtojme luftrat e Vatikanit me Patrikanen e Konstantinopolit kur vetem me kryqezaten e vitit 1204 u vrane rreth 30 mije greke bizantine dhe u persekutuan e debuan nga vendbanimet e tyre qindra mije greke,
Kujtoni edhe luftrat e pergjakshme midis protestanteve dhe katolikeve qe vazhdojne edhe sot akoma ne Irlanden e Veriut ose luftrat e pergjakshme midis shiteve dhe sunive ne Lindjen e Mesme dhe te Aferme.
Shkenca dhe feja jane dy aspekte te papajrueshme te mentalitetit njerezor.
Ketu eshte rasti ti kujtoj komentuesit “Amerikani” dy gjera:
Se pari se “dashuria” qe Ajnshtajni e konsideron zot dhe mund te zevendesoje formlen e famshme shkencore E=mxc ne katror eshte vetem nje figure qe “Amerikani” me naivitet paradigmatik e merr ne kuptimin litteral. Nuk mendoj se “Amerikani” eshte aq budalla sa te mendoje se me te vertete Ajnshtajni nuk besonte me ne formulen e tij te famshme.
Dhe me se fundi, shqiptarja e madhe Nene Tereza, nje e krishtere e dedikuar, e deziluzionuar nga realiteti, i shkruante nga vitet 90 nje kardinali hollandez afersisht keto fjale (saktesisht e gjeni ne nje artikull te revistes me te madhe amerikane Time te vitit 2011) “Lum ti qe te do zoti kaq shume. Sa per mua, une kam vene veshin por nuk e shoh ku eshte; hedh syte por nuk e shoh”.
O idiot ateista ka pas e do te ket sa te jetoj njerzimi,po kjo ishte dhe eshte personale.Kurse Enveri e beri me detyrim o njeri koti.Ta kishte then nje i thjesht ne me habit se ashtu i pat brumos partia e kryesisht djali i hoxhes qe quhej Enver.
Marksi dhe enferri shqiptar nuk kane shpikur ateizmin ,,por i dyti eshte akuzuar per venien ne praktke te ateizmit me dhune e reprezalje !! Vertetimi i akuzes ????? Sa klerike te te dyja feve u pushkatuan ,u internuan dhe u burgosen me perjetesi ne Shqiperi pas vitit te zi ,te 1967 ???? Sa Kisha e Xhamija u rrenuan e u shendrruan ne depo, magazina e fjetore per bagetite ???? A mund t”i vihet emer tjeter kesaj cmendurie ,pervecse KRIM ????? Nuk shpiku ateizmin ,,s”mund tja veme kete mekat ,,por e zbatoi ne praktike ,,ne popull qe derdhi gjakun e vet !!!