Vargjet e Arben Dukës!

Kuqëlon Nikolla…

Ç’ma kënaqe synë,
Xhan more Nikollë,
Në krah të Saliut,
Skuqje si një mollë!

Skuqje si një mollë,
Vetëm nga gëzimi,
Se u riciklove,
Sërish tek Ndryshimi!

Një flakë të çuditshme,
Të kish marrë ‘fitira’,
Se të kish bërë Sala,
Oferta të mira!

Mbase të ka thënë,
Do të bëj ministër,
Po Sali mavria,
S’ka gjë në kanistër!

Po ta them më shkoqur,
Që ti ta kuptosh,
Sala është një bankë,
Me sirtarët bosh!

Mund të ta japë çekun,
Shumë të majmë vërtet,
Po banka e tij,
S’ka likuiditet!

Besoj më kupton,
Se je burrë i zgjuar,
Saliu me kohë,
Ka falimetuar!

Ndaj kot vetëtin,
Si një rreze drite,
I hodhe në lumë,
Ato pak kredite!

Ndonjë gjë të madhe,
Tek ty s’mund të vjelin,
Të paktën do jesh,
Me baba Xhuvelin!

Në gazetën tënde,
Tok e grimë të dy,
Si ai që shamë,
U bëre dhe ti!

Të bëri Fatosi,
Dikur deputet,
Se dikur o Lesi,
Kishe një gazetë!

Unë e di fuqinë,
E asaj gazete,
Qe për xha Salinë,
Opozitë më vete!

Opozitë më vete,
Çelik edhe hekur,
Sala që dje puthje,
Dikur ta ka djegur!

Mbasi tok do rrini,
Gjatë në opozitë,
Si ta vuri zjarrin,
Do ta thotë një ditë!

Sot ndrin si një mollë,
Porse në Qershor,
Do bëhesh jeshil,
Si një sallator!

Të them sallator,
S’dua të ta ngec,
Se për ty nuk shkon,
Fjala kastravec!