Një himn për jetën.
Me të gjitha ngjyrat dhe zërat, me diversitet dhe kontraste, me bukurinë e Gisele dhe me energjinë e muzikës.
Rio 2016 hap olimpiadën e tij dhe ëndërron një botë të re, më të gjelbërt, me tolerancë dhe drejtësi.
Një ceremoni prej katër orësh, e mbushur me ritëm dhe kënaqësi.
Marakanaja e futbollit u transformua në një skenë të të gjithë globit, me shfaqjen përfundmtare të një sambodromi me stil karnavalesh.
Më në fund edhe surpriza: ai që ndezi Flakën Olimpike ishte Vanderlei Lima, maratonisti që u pengua nga një person në Athinë 2004 dhe që i kushtoi medaljen e artë që i vajti më pas Baldinit.
Brazili feston sukseset e tij, por nuk harron as humbjet.
Pas historisë së Vanderleit, ishte e gjithë bota me kontradiktat e saj.
Ishte Gisele Bundchen, që në versionin e vajzës së Ipanemas bëri stadiumin të këndojë i gjithi, ishte kampioni amerikan Michael Phelps dhe refugjatja siriane Yusri, muzika pop e Brazilit dhe të fuqishmit e botës, mungonin Putin dhe Obama, por mungesa më e madhe ishte ajo e Boltit.
Dhe më shumë akoma, atletët dhe ëndrrat e tyre për medalje ari.
Ishte edhe atletja e parë transeksuale, Lea T., vajza e trajnerit të Selecaos, Toniho Cerezo.
Ishte një spektakël plot ritëm dhe Marakanaja shpërtheu më pas në samba, ndërkohë që kjo shfaqje u pa nga rreth tre miliardë telespektatorë në të gjithë botën.
