Sopranoja e njohur shqiptare, Ermonela Jaho ka interpretuar mbrëmjen e djeshme në Teatrin Mbretëror të Spanjës, një nga personazhet më pikant të Shekspirit, Desdemonën.
Me potencën vokale dhe me interpretimin briliant, Jaho ka lënë gojëhapur publikun si një artiste e vërtetë e mishëruar me rolin e saj, duke ofruar emocione të papërshkruara.
Në këtë shfaqje që u prit me shumë interes, Ermonela ka interpretuar përkrah artistit Gregory Kunde si Otello. Sopranoja nuk e ka fshehur dot krenarinë e të qenit shqiptare, si dhe përkatësinë e saj etnike, edhe në skenë përmes simboleve kombëtare.
Ermonela Jaho ka bërë me duar simbolin e shqiponjës teksa ka interpretuar rolin e saj në skenë.
Shfaqja u ndoq edhe nga Mbreti Filipe i VI dhe Mbretëresha Leticia në Spanjë një foto me të cilët e publikoi sopranoja shqiptare menjëherë pas shfaqjes.
Faleminderit Emonela Jahos qe me aqe dinjite sa profesionalizem na perfaqeson deri para autoriteteve me te larta te spanjes.
Miresi paste e sukseset e shoqerofshin Ermonelen tone; shqiptaren e MADHE.
Nene Pashako D.
Momente KOBES
24 dhejtor 1924 autori pa njohur)
O shqieri e mjera Shqiperi, t’u kthye korbi gjakatar,
Triumfoi prap skllaveria,permbi truallin shqipetat,
Gjene syu po na lage,mbushur me lot e me vajtim,
Si nuk u mbaruan kusuret e nuk gjetem kurre shpetim.
O shqiperi, Shqiperia ime, gjene terri t’i zye syte,
Pa mbaruar nje taksirate,te vjen nje tjeter i dyte,
Ne mes ujqish e cakejve, gjene re ti moj e mjere,
Loti, lotin po ta zen.nuk t’u terren syte nje here!
Keta gjakpirsa dhe satrape qe prej vitesh po te zhvasin,
Me te ligat qe ti heq,ata vec, tallen e qeshin’
Asnjehere siu dhimte shpirti per mjerimet qe pesove,
Ne dhemb bishash e kucedrash u shkruve u sakatove.
C’kob i zi qe te ka zene ty nene,NENE Shqiperi,
I paudhi dhe laneti do te bejne te pa beren.
Te erdhi gjama dhe menxyra terri dreuten po mbulon,
Ne dete gjaku dhe mjerimi, gjene prape ti o loton.
Po dominojn prape bejleret,me doren e Serbdushmanit
Flaken, zjarmin po i vene , anee mbane te gjithe vendit,
Na vadhen gazei e jetes, na dogjen na percelluan,
C’asht’ kjo pike e zeze per ne,gjene hallet s’u mbaruan.
Se c’na mbyten fajdexhinjte na rropern ne, delenxhinjte,
Na xhveshne gjakataret, firaunet dhe te liqte,
Pa meshirtas na thane trupin,e na terren si skelet
Nje dite gazi dhe lumnije, nuk e pa kurre ky milet.
Do bejme cmos shqipni e dashur,gjakataret do i zbejme
Rri eqete se permbas shpine,dokete krisma ebubullime
Kur te pelcasi kjo stuhi, nuk do te dine nga te shkojne,
Atehere rrebeshin e popullit, mbi kokat da ta provojne.
Kur do te soset durimi,thika ne rrasht do arrije,
S’ka fuqiqe t’i shpetoje , s’do kene kure edhe dobije,
Ti do te ngrihesh madheshtore ,plot me nder e me lavdi,
Do te jesh -si tha-Naimi- Zoje e rande-moj Shqiperi !
VO. Materiali doreshkrim me nje kaligrafi te persosur, ne leter ca si e verdhe nga koha, gjetur ne arkivin personal, faktekesisht pa autor. Duhet te jete vete vepra e NOLIT…
Toronto 28-09-2016 Dhimiter M. Xhoga
Momente KOBESH
(24 dhejtor 1924 autori pa njohur)
O shqiperi e mjera Shqiperi, t’u kthye korbi gjakatar,
Triumfoi prap skllaveria,permbi truallin shqipetar,
Gjene syu po ta lage,mbushur me lot e me vajtim,
Si nuk u mbaruan kusuret e nuk gjetem kurre shpetim.
O shqiperi, Shqiperia ime, gjene terri t’i zye syte,
Pa mbaruar nje taksirate,te vjen nje tjeter i dyte,
Ne mes ujqish e cakejve, gjene re ti moj e mjere,
Loti, lotin po ta zen.nuk t’u terren syte nje here!
Keta gjakpirsa dhe satrape,qe prej vitesh po te zhvasin,
Me te ligat qe ti heq,ata vec po, tallen e qeshin’
Asnjehere siu dhimte shpirti per mjerimet qe pesove,
Ne dhemb bishash e kucedrash u shkrive u sakatove.
C’kob i zi qe te ka zene ty nene,NENE Shqiperi,
I paudhi dhe laneti do te bejne te pa beren.
Te erdhi gjama dhe menxyra terri driten po mbulon,
Ne dete gjaku dhe mjerimi, gjene prape ti po loton.
Po dominojn prape bejleret,me doren e Serbdushmanit
Flaken, zjarmin po i vene, ane e mbane te gjithe vendit,
Na vadhen gazet e jetes, na dogjen na percelluan,
C’asht’ kjo pike e zeze per ne,gjene hallet s’u mbaruan.
Se c’na mbyten fajdexhinjte na rropern ne,delenxhinjte,
Na xhveshne gjakataret, firaunet dhe te liqte,
Pa meshirtas na thane trupin,e na terren si skelet
Nje dite gazi dhe lumnije, nuk e pa kurre ky milet.
Do bejme cmos shqipni e dashur,gjakataret do i zbejme
Rri e qete se permbasshpine,do ket krisma ebubullime
Kur te pelcasi kjo stuhi,nuk do te dine nga te shkojne,
Atehere rrebeshin e popullit, mbi kokat da ta provojne.
Kur do te soset durimi,thika ne rrasht do arrije,
S’ka fuqiqe t’i shpetoje,s’do kene kure edhe dobije,
Ti do te ngrihesh madheshtore ,plot me nder e me lavdi,
Do te jesh -si tha-Naimi- Zoje e rande-moj Shqiperi !
VO. Materiali doreshkrim me nje kaligrafi te persosur, ne leter ca si e verdhe, nga koha, gjetur ne arkivin personal, faktekesisht pa autor. Duhet te jete vete vepra e NOLIT…
Toronto 28-09-2016 Dhimiter M. Xhoga