Analisti nga Kosova

Nga Bedri Islami

Lexova një shënim, gjysmë politik e gjysmë përlodhës, të një analisti, shqiptar nga Kosova, që bënte thirrje për të mos e votuar Edi Ramën.

Unë bëj pjesë tek ata njerëz që e quaj krejtësisht logjike dhe të arsyeshme që shqiptarët në Kosovë janë të interesuar për jetën shoqërore e politike në Shqipëri, ashtu si mund të ndodhë edhe ndryshe, që shqiptarët e Shqipërisë Londineze, e kanë për detyrë të jenë të interesuar për jetën e shqiptarëve në viset e tyre etnike, e pra, edhe në Kosovë.

Si e kam botuar në DITA dhe në Kosovë, tek Epoka e Re, asnjë parti politike në Shqipëri, të paktën për larje duarsh, nuk e përmendi Kosovën në fushatën zgjedhore dhe e gjithë kjo e ka një shkak: puna ka shkuar deri aty sa në llogaritë e tyre elektorale, të bëra shpejt e shpejt dhe për një mandat më shumë, ata e kanë përllogaritur se, nëse e mbajnë Kosovën në axhendën e tyre, humbin e nuk fitojnë vota.

Nuk ka qenë kështu në vitin 1991 dhe më pas, në vitin 1992, kur të gjitha partitë e vendosnin edhe në programin e tyre politik bashkimin me Kosovën. Kjo nuk i pengonte të merrnin mandate. Ngjallën një iluzion të gabuar, sikur bashkimi ishte pas derës dhe, mjaft të hapje gojën dhe do të bashkoheshe me Kosovën, megjithëse ajo ishte e pushtuar nga forcat fashiste serbe, me të cilët filluan edhe të bashkëveprojnë, të bëjnë tregti ilegale, të shesin armë dhe karburante e në fund, kur nuk kishte mbetur asgjë tjetër, të burgosnin edhe ata që di prinin lëvizjen çlirimtare në Kosovë.

Përse u ndrydhën marrëdhëniet tona, mes shqiptarëve?

Një pjesë e ndjeshme pikërisht nga analistë të tillë, të squllur në palcën e mendimit nga e shkuara serbe, shërbëtorë deri në shpirt të atyre që, përtej Mitrovicës, i paguajnë për të qenë udbashë të mediave tona, për të ngjallur deri në neveri mirëdashjen ndaj njëri-tjetrit.

Në median e tyre, jo vetëm sot e jo vetëm për një figurë politike si Edi Rama, por për të gjithë që kanë shkuar në ndesh të politikës udbashe, qofshin në Kosovë, në Shqipëri apo në Tetovë, këto analistë janë vërsulur me një media zvetënuese; kanë shpallur hapur luftën e tyre ndaj “krimeve” të UÇK-së, ushqehen me materiale të dërguara nga hetuesit specialë në shtetin serb, organizojnë debate për “rimet” e UÇK-së, dhe nuk i ha meraku për krimet serbe; vijnë në Shqipëri dhe paraqiten si zëdhënësit e mendimit politik e analist të Kosovës. Për to, çdo gjë që është mbrujtur në Tiranë, Shkodër e Gjirokastër, është e metë, zvetënuese, e pa vlerë; ata i japin të drejtën vetes të mallkojnë gjithçka, megjithëse nuk kanë ndërtuar asgjë; ata e shohin vendim amë me syrin që e sheh shërbimi i fshehtë serb, sepse aty e kanë burimin.

Është e drejtë e secilit që ketë mendimin e tij se kujt i duhet dhënë vota e se kujt nuk i duhet dhënë. Është e drejta edhe e këtij analisti nga Kosova.

Por, përtej saj, mllefi, mallkimi dhe sajesat, nuk përbëjnë të drejtën e askujt. Aq më pak të atyre që, pasi janë falur në parti progresive, antiserbe, tani marrin veshjen e liberatorëve, kur nuk kanë asgjë tjetër, edhe familjarisht, vetëm shërbyes të atij regjimi.

Bashkimi i kombit, si e ka përcaktuar Heroi i Kombit, Ukshin Hoti, do të bëhet, megjithëse ky kallëp analistësh e kanë mallkuar atë kur ishte gjallë dhe kërkojnë ta rivarrosin tani që është zhdukur nga shërbimi serb.

Bashkimi do të bëhet dhe këto zgjedhje do të mbahen mend se, për herë të parë, me gjithë ndërhyrjen e tyre pas dere, as shërbimi i fshehtë serb dhe as shërbimi i fshehtë grek, nuk do të mund të vendosin në rezultatin e zgjedhjeve.

Një kërkesë e hapur e disa nga “analistëve” tanë, por, mjerisht edhe e ndonjë deputeti minoritar.

Ndaj, mos u habisni nëse jemi ftohur ndaj njëri-tjetrit, në të gjithë anët e kufirit.