Rrëfimet e një spiuneje të Gjermanisë Lindore

Jana Dohring zbulon për “Die Welt” të kaluarën e saj si agjente e shërbimeve të spiunazhit në Gjermaninë Lindore    

52-vjeçarja Jana Dohring ka qenë agjente sekrete e Republikës Demokratike Gjermane. Si ish-bashkëpuntore e STAS-it (Ministrisë së Sigurisë në Gjermaninë Lindore), ajo tregon për pasionet perëndimore të personave që mbante nën vëzhgim. Bashkëpunimi me një prej shërbimeve sekrete më të frikshme të regjimeve komuniste, i ka lënë një ndjesi të thellë faji.

Rastësisht spiune 

Në një intervistë për “Die Welt”, gruaja tregon eksperiencën e saj duke nënvizuar rastësinë, në sajë të së cilës u bë bashkëpuntore e aparatit që monitoronte sigurinë shtetërore. Në atë epokë, Dohring ishte një kamariere e re e “Palast Hotel” në Berlin. Punonte në barin ku uleshin shumë të huaj. Një punësim ëndrrash në Gjermaninë komuniste të asaj epoke. Kishte vetëm dy vjet e punësuar aty, kur shefi i saj i tha që të ngjitej në njërën nga dhomat e hotelit. Pasi hapi derën, jeta e saj ndryshoi përgjithmonë. Para kamerieres së re ndodhej një përgjegjës i STAS-it. Hijes së kësaj njësie ajo vetë ishte përpjekur t’i qëndronte sa më larg. “Por askush nuk mund t’i fshihej kur kërkonte të lidhej me dikë”, thotë gruaja për të përditshmen gjermane

Funksionari i shtetit i tha Dohringut se duhet t’i jepte informacione gjatë muajve në vijim mbi kontrollin e klientëve të “Palast Hotel” për lëvizje të dyshimta. Misioni nuk ishte i detyrueshëm, megjithatë te ajo lindi frika se mund të humbte punën, ose të deklasohej në vende të tjera më pak fitimprurëse. E pranoi ofertën në telefon, por funksionarit të STAS-it kjo nuk i mjaftoi dhe i kërkoi të firmoste një dokument ku deklaronte se do të përpiqej të zbulonte gjithçka që mund të kërcënonte mirëqenien e Republikës Demokratike Gjermane. Pas këtyre deklaratave, ai i përgatiti një festë të vogël për të celebruar angazhimin e saj dhe vetëm në fund i zbuloi emrin, quhej Mika. Nga ai moment jeta e Dohringut kishte hyrë në një tjetër kapitull.

Jetë informatorësh

Detyrat e lidhura me drogat i pëlqenin asaj, sepse i jepnin mundësinë të jetonte eksperiencën e një “007” të vërtetë, por nuk i mungon as pendesa pasi cenoi jetët e shumë njerëzve. Detyra më e rëndësishme që kishte, lidhej me survejimin e jetëve të të tjerëve: “Nuk më kërkonin të jepja informacione për pyetje të specifikuara. Në këtë gjë kam qenë me fat, por duhet të shihja se si silleshin njerëzit dhe të përpiqesha të mësoja nëse kishin kryer udhëtime në Gjermaninë Perëndimore. Organizoja mbledhje në një apartament modest, në lagjen “Prenzlauer Berg”, ku informatorë të ndryshëm më raportonin mbi aktivitetin e tyre dhe më pas unë i kaloja informacionet në një seksion më të lartë. Takimet ndodhnin njëherë në dy muaj”.

Fundi i programit

Dohring spiunoi persona të ndryshëm për rreth katër vjet, ku raportonte për abuzimet e tyre me alkoolin, një “shenjë që vinte nga Perëndimi”, ashtu si dhe zakonin për të parë kanalet televizive të Gjermanisë Perëndimore. Spiunia rrëfen se njëherë përdori funksionin e saj për të ndëshkuar një kolege që po i vidhte klientët në barin ku punonte. Në sajë të denoncimit të saj, gruaja u dërgua në një tjetër vend. Çdo denoncim i vogël i Dohringut mund të ishte një motiv hetimi për STAS-in edhe pse ajo vetë nuk e dinte se cilat mund të ishin pasojat. Aktiviteti si bashkëpuntore e shërbimeve të spiunazhit zgjati deri në vitin 1988, kur ajo mbeti shtatëzënë. Kur u rikthye në punë, Gjermania Lindore po tronditej nga një sërë lëvizjesh që e bënin STAS-in gjithnjë e më nevojtare për informacione thelbësore. Të ndiqje dyshimet e vogla, tashmë nuk ishte më e mundur.

Pas rënies së regjimit, u transferua në Koloni, ku u martua me një burrë që nuk kishte dijeni për jetën e saj. Rrëfimi i Dohringut erdhi pasi një ish i spiunuar, i dërgonte vazhdimisht kartolina, duke e torturuar psikologjikisht për aktivitetin që kishte kryer në të kaluarën./ Dorina Gjuzi