Mbi një debat të vjetër nga një perspektivë teorike e re
Prof. Fatos Tarifa
Prof. Tarifa e çmitizon çështjen e “ilegjitimitetit” të rendit komunist në vendet e Europës Lindore. Me këtë, ai jep një kontribut shumë të rëndësishëm në ndryshimin e të perceptuarit tonë mbi ngjarje epokale të gjysmës së dytë të shekullit të 20-të. Tarifa merr atë çka është një causal nexus shumë i komplikuar dhe e redukton në diçka lehtësisht të menaxhueshme. Autori është në gjendje ta bëjë këtë për shkak se ai e kupton legjitimitetin si produkt të një procesi shumëvariabëlsh, që përfshin si faktorë ekzogjenë ashtu edhe faktorë endogjenë. Prof. Tarifa e zhvlerëson pikëpamjen tradicionale ortodokse mbi dhunën si mjeti kryesor me anë të të cilit shteti komunist ishte në gjendje të ruante legjitimitetin e tij. Ai argumenton se, për të legjitimuar pushtetin e tyre, partitë komuniste në vendet e Europës Lindore përdorën gjerësisht e sistematikisht të gjitha mjetet që ofrojnë indoktrinimi ideologjik, imponimi me dhunë dhe terrori. Siqodoftë, ai beson se këto të fundit, sado të rëndësishme të kenë qenë, nuk kanë qenë të mjaftueshme për të krijuar e ruajtur besimin e qytetarëve në karakterin legjitim të shtetit të tyre dhe për të mbajtur të pasfiduar pushtetin komunist. Ajo që, sipas tij, e ruajti në sytë e qytetarëve natyrën legjitime të pushtetit dhe i mbajti në këmbë për një kohë të gjatë qeveritë komuniste në këta vende ishte një autoritet konsensual, i cili, në një masë të madhe, pranohej në mënyrë të vullnetshme nga qytetarët, duke e shndërruar bindjen e tyre në një farë rutine që zgjati për shumë kohë.
Tarifa argumenton se mbajtja në këmbë e socializmit shtetëror dhe besimi në legjitimitetin e tij kërkonin, veç të tjerash, një “besim utopik”, besimin në idenë e një shoqërie “të barabartë për të gjithë, të drejtë, të zhvilluar, të organizuar e të drejtuar më mirë”. Sidoqoftë, ai vë në dukje se, në periudha të caktuara, por jo kudo njëlloj e në të njëjtën kohë, qeveritë komuniste njohën kriza legjitimiteti dhe, me këtë, përsëri jo kudo njëlloj, autoriteti legjitim i shteteve komunistë filloi të bjerë. Tarifa ofron një shpjegim që merr parasysh si aspektin ekonomik, ashtu edhe komponentin ideologjik, për të kuptuar realisht ato procese që çuan në erozionin e legjitimitetit të socializmit shtetror dhe në rënien e këtij sistemi. Ai nuk i sugjeron konkluzionet të tij si përfundimtarë, por pohon se koha dhe kërkime të mëtejshme në këtë fushë do të provojnë vërtetësinë ose falsitetin e pikëpamjeve të tij. Ky studim i Tarifës i ofron lexuesit një ndryshim perspektive. Në fakt, unë nuk mendoj se mund të ketë një studim më të mirë se ky që na ofron Prof. Tarifa, i cili të sfidojë dijen konvencionale në mënyrë kaq konçize, të informuar e të argumentuar. Studimi i tij merr rëndësinë e një vepre krejt të veçantë në literaturën e sotme politike e sociologjike, së cilës i duhet referuar kushdo që merr përsipër të shqyrtojë problemin e legjitimitetit.
Prof. Rory J. Conces
University of Nebraska at Omaha
Asgjë e re në një debat të vjetër
Në kuadër të debatit që ka nisur kohët e fundit mbi trashëgiminë e filmave të prodhuar në Shqipëri gjatë periudhës së socializmit shtetëror është me vend që argumentet pro dhe kundër kësaj trashëgimie të shtrihen më tej, për të kuptuar e sqaruar (edhe pse kurrë në mënyrë përfundimtare), natyrën e vetë atij rendi ekonomiko-shoqëror tashmë të përmbysur. Një diskutim i tillë merr vlerë edhe për shkak të debatit që ka rinisur ditët e fundit mbi rivlerësimin e figurave të tilla historike, si Ahmet Zogu dhe Enver Hoxha. Kjo do të thotë që, përtej diskutimeve – shpeshherë sterile – mbi vlerat dhe rolin e filmave të asaj periudhe, debati të shtrihet në vetë bazën ontologjike dhe në metafizikën e rendit që i krijoi ata.
Do të ishte teorikisht dhe shoqërisht më e dobishme që, në vend të argumentave bardhezi për filmat shqiptarë të asaj periudhe, të shpjegoheshin më mirë – si për ata që jetuan, punuan, vuajtën, ose gëzuan në periudhën e socializmit shtetëror, ashtu dhe për të rinjtë e sotëm, që nuk e njohën kurrë atë rend, veçse përmes historive të treguara nga prindërit e tyre, ose përmes atyre qindramijëra faqeve që mund të jenë shkruar për të në shtypin shqiptar gjatë një çerek shekullit të fundit – se ç’përfaqësonte në të vërtetë ai rend. Me pak fjalë, i gjithë debati do të duhej të përqendrohej rreth një çështjeje të vetme, shpjegimi i së cilës përmban në vetvete përgjigjet e të gjitha pyetjeve të tjera, përfshirë edhe ato që kanë të bëjnë me vlerën e filmave të “komunizmit” dhe me figurat historike kryesore të shoqërisë shqiptare në pjesën më të madhe të shekullit të 20-të.
Një këndvështrim i ri
Kjo çështje ka të bëjë me legjitimitetin e socializmit shtetëror, si një sistem ekonomiko-shoqëror, ose me mungesën e këtij legjitimiteti – më saktë, siç përpiqem të argumentoj unë më poshtë dhe në vijim të këtij artikulli, me shkallën e legjitimitetit të atij rendi tashmë historik. Deri më sot, asnjë prej studiuesve shqiptarë në shkencat shoqërore nuk e ka trajtuar këtë çështje nga prizmi dhe me metodat që ofrojnë sociologjia politike dhe shkenca politike. Analizat teorike mbi këtë çështje ose kanë munguar tërësisht, ose debati për të ka qenë e vazhdon të jetë thjesht një kakofoni zërash, që vetëm shajnë e mallkojnë rendin e përmbysur, pa mundur që ta shpjegojnë atë, sidomos mbështetjen dhe pjesëmarrjen e gjerë popullore të shqiptarëve (dhe të shumë popujve të tjerë) për ta krijuar dhe mbajtur në këmbë rendin e socializmit shtetëror.
Unë jam tërësisht i vetdijshëm se, edhe vetëm duke e shtruar këtë problem, në një rrafsh teorik, analiza që i bëj kësaj çështjeje do të provokojë jo vetëm një debat të gjerë, por edhe sulme të ashpra, fyerje e sharje ala shqiptarçe nga individë, të cilët njëlloj kanë bërë e do të bënin edhe nëse do të zgjidhja të shkruaja për një çështje tjetër, që ka të bëjë me politikën shqiptare, ose me vlerësimin e historisë moderne të shqiptarëve. Sidoqoftë, ndërgjegjja profesionale dhe ajo qytetare nuk më lejojnë të mos e shpreh atë që mendoj dhe që mund ta argumentoj sociologjikisht, pra në mënyrë deri diku shkencore. Duke e shtjelluar teorikisht – edhe pse jo për herë të parë – çështjen e legjitimitetit të socializmit shtetëror, unë jo vetëm i qendroj besnik kredos sime intelektuale, por edhe ftoj në debat këdo që, me argumenta, jo me fjalë boshe ose me sharje, do të mund t’i kundërshtonte, t’i hidhte poshtë, ose t’i mbështeste e t’i shtjellonte më tej, me fakte e argmente të reja, pikëpamjet e mia.
Dy fjalë për legjitimitetin
Sociologu i njohur amerikan, Daniel Chirot, ka venë në dukje se: “Shumë prej nesh që studiojmë ndryshimet sociale duhet të mbajmë parasysh se dimë shumë pak mbi atë se si duhen studiuar perceptimet morale të njerëzve dhe legjitimiteti i një rendi shoqëror. Ne jemi marrë kaq shumë me studimin e ndryshimeve materiale, të cilat, në fund të fundit, maten e vëzhgohen më lehtë, aq sa nuk dimë se ku duhet ta hedhim vështrimin për të ndjerë pulsin moral të klasave e të intelektualëve kryesorë të shoqërisë”.[1] Chirot dhe studiues të tjerë bashkëkohorë sugjerojnë se, në analizat tona teorike për socializmin shtetëror dhe për çdo formë tjetër organizimi politik, ose mënyrë qeverisjeje, duhet të fokusohemi pikërisht në konceptin mbi legjitimitetin. Analiza e mëposhtme ndërtohet pikërisht mbi këtë koncept teorik.
Legjitimiteti, si koncept, përmban në vetvete një aspekt objektiv, por edhe një aspekt subjektiv kur u referohet parimeve, mjeteve dhe rezultateve të përdorimit të pushtetit. Objektivisht, legjitimiteti nënkupton “të drejtën sistematike për të qeverisur”, bazuar në procese të caktuara politike (Weber), ose në terma proceduralo-substantivë të përcaktuar mirë (Habermas). Çështjet më thelbësore që kërkojnë sqarim këtu janë dy: Së pari, çfarë do të kërkohej objektivisht për të krijuar te qytetarët, në përgjithësi, predispozicionin që ata t’u binden njerëzve që qeverisin dhe rregullave të qeverisjes. Me fjalë të tjera, çfarë e bën pushtetin të jetë legjitim, ose çfarë e shndërron atë nga një forcë e zhveshur në autoritet. Së dyti, kush kërkohet ta pranojë autoritetin formal dhe sa gjerësisht duhet të panohet ai?
Subjektivisht, një sistem politik, ose një qeveri e dhënë konsiderohen se janë legjitimë në atë shkallë që përgjithësisht pranohen nga qytetarët e tyre se kanë “të drejtën të qeverisin”[2] (Giddens). Me fjalë të tjera, shkalla e legjitimitetit varet nga siguria, ose bindja që kanë njerëzit se qeveria së cilës ata i binden ka të drejtën morale për të kërkuar – pra, edhe meriton – bindjen e tyre, si dhe nga aprovimi ose jo i qytetarëve i veprimeve të kësaj qeverie. Kur institucionet dhe procedurat e vendimmarrjes politike besohet se pasqyrojnë vlerat dhe interesat bazë të qytetarëve dhe i shërbejnë plotësimit të funksionit për të cilin janë krijuar – së mirës së përgjithshme – veprimet e qeverisë marrin forcën e autoritetit e të sanksionit moral dhe, zakonisht, shkalla e miratimit të tyre nga qytetarët është e lartë.
Një kuptim i tillë i legjitimitetit është në linjë me analizat klasike të Max Weber-it. Seymour Martin Lipset, një ndër sociologët amerikanë më të shquar të shekullit të 20-të, ofron një sintezë të këtyre dy aspekteve të legjitimitetit, duke e përkufizuar këtë koncept si “aftësinë e sistemit për të krijuar dhe ruajtur te qytetarët besimin se institucionet politike ekzistuese janë më të përshtatshmet për shoqërinë”.[3] Sociologu i njohur italian, Gaetano Mosca, nga ana e vet, formuloi konceptin e “formulës politike” për të shpjeguar burimet e legjitimitetit. Ai argumentoi se “klasa në fuqi kërkon legjitimitet përmes mbrojtjes dhe pranimit të një ‘formule politike’ – një formulë metafizike, ose ideologjike, që justifikon ushtrimin e pushtetit… prej saj, si një rrjedhojë logjike dhe e nevojshme e besimit të njerëzve mbi të cilët ushtrohet ky pushtet”.[4]
Legjitimimi i pushtetit mbështetet në bindjen e qytetarëve se qeveria e tyre, qoftë kjo një qeveri demokratike, monarkike, komuniste ose e çfarëdo lloji tjetër, është moralisht e drejtë dhe se ata kanë për detyrë që t’i binden asaj. Pa një bindje të tillë, mes qytetarëve dhe shtetit mund të ketë vetëm marrëdhënie pushteti, por jo marrëdhënie autoriteti dhe legjitimiteti politik do të kontestohej. Me fjalë të tjera, koncepti i legjitimitetit shpreh dallimin mes autoritetit dhe pushtetit, ku me autoritet nënkuptohet një pushtet i ushtruar në mënyrë legjitime, ose një pushtet i përligjur.
Edhe pse koncepti weberian mbi legjitimitetin është formuluar për sisteme politikë të ndryshëm nga ai i socializmit shtetëror, unë mendoj se ai mund të aplikohet logjikshëm dhe efektivisht edhe në analizat teorike për këtë të fundit. Megjithëse regjimet e tipit sovjetik nuk ishin tipikë për asnjërin prej tre llojeve idealë të autoritetit, për të cilët fliste Max Weber (racional-legal, tradicional dhe karizmatik), kjo është e vërtetë, përgjithësisht, edhe për sisteme të tjerë dominimi dhe jo vetëm për socializimin shtetëror. Vetë Weber-i pohonte se asnjë sistem dominimi nuk përfaqëson një shembull të pastër të ndonjërit prej tre tipeve të autoritetit që ai përshkruan dhe se asnjë sistem politik në histori nuk vepron mbi bazën e një lloji të vetëm racionaliteti.[5]
Një koncept dhe një proces dialektik
Politologu i njohur amerikan, Juan Linz, i cili ishte njëkohësisht një komparativist i shquar, ka argumentuar se, për të kuptuar stabilitetin ose mungesën e stabilitetit të regjimeve autoritariste, si dhe proceset ose krizat e legjitimimit të tyre, një vëmendje e veçantë u duhet kushtuar (a) rrethanave në të cilat sisteme të tillë kanë lindur, (b) ndryshimeve sociale dhe ekonomike që kanë ndodhur nën këto regjime, (c) ndryshimeve në klimën politike dhe ideologjike midis momentit të vendosjes së tyre dhe fazave të mëvonshme si dhe, (ç) ndryshimeve në përbërjen e elitave drejtuese.[6] Me fjalë të tjera, regjimet autoritaristë nuk duhen parë si regjime të pandryshueshëm, pasi ata, si çdo shoqëri ose formë qeverisjeje, ndryshojnë me kohë, nën veprimin e rrethanave të reja.
Mbështetur në një konceptim të tillë dialektik, është e dobishme të shqyrtojmë:
(a) Nëse regjimi i socializmit shtetëror në vendet e Europës Qendrore e Lindore u vendos përmes revolucioneve të brendshme, apo nëse ai u vendos si rezultat i ndërhyrjes sovjetike për të garantuar kontrollin rus mbi rajonet e pushtuara nga Ushtria e Kuqe në mbarim të Luftës së Dytë Botërore;
(b) Nëse këta regjime u vendosën dhe u mbajtën në këmbë me mjete legjitime, apo thjesht dhe vetëm përmes dhunës dhe terrorit;
(c) Nëse partitë komuniste në këta vende e morën pushtetin dhe e mbajtën atë në emër të parimeve legjitime, apo thjesht përmes indoktrinimit ideologjik; dhe
(ç) Nëse për vendosjen dhe legjitimimin e pushtetit komunist në këta vende ishin më të rëndësishme strukturat shoqërore dominuese apo grupet sociale antagoniste.
Nisur nga këto konsiderata të përgjithshme, analiza e mëposhtme, e cila vijon edhe në numrat pasardhës të kësaj gazete, përpiqet të provojë tri teza kryesore:
Së pari, jo të gjitha qeveritë komuniste në Europën Qendrore dhe Lindore kishin të njëjtën shkallë legjitimiteti në fazën e krijimit të tyre; shkalla e legjitimitetit të tyre ka variuar nga njëri vend në tjetrin, në varësi të kushteve e të veçorive historike, politike, ekonomike e shoqërore të secilit prej tyre.
Së dyti, elementë të legjitimitetit, si dhe të ilegjitimitetit kanë ekzistuar në të gjitha vendet socialiste, pavarësisht nga mënyra se si erdhën në pushtet partitë komuniste;
Së treti, legjitimiteti i sistemit të socializmit shtetëror nuk u gërrye në të gjitha vendet njëherësh, por në faza të ndryshme.
Tipologjitë si raste studimorë
Si studiues i politikës dhe i jetës së shoqërisë, unë i kushtoj rëndësi shumë të madhe metodës krahasuese. Lipset dhe Linz na mësojnë se pa krahasuar nuk mund të ketë analizë të vërtetë shkencore. Prandaj, në analizën e kësaj çështjeje, unë krahasoj rrethanat historike dhe veçoritë specifike të vendeve që adoptuan sistemin e socializmit shtetëror, duke dalluar rastin e Shqipërisë e të Jugosllavisë, nga rastet e vendeve të tjera të Europës Qendrore e Lindore.
Qysh në vitin 1957, Milovan Gjilas argumentonte se dallimet mes vendeve të ndryshme komuniste do të ishin po aq të mëdha, sa edhe shkalla e pavarësisë me të cilën komunistët në këta vende erdhën në fuqi.[7] Ideja e Gjilasit është me rëndësi për analizën që bëj unë mbi legjitimitetin e regjimeve komuniste në Europën Qendrore e Lindore pasi, siç shpjegoj hollësisht më poshtë dhe në vijim, legjitimiteti i këtyre regjimeve ka qenë i kushtëzuar nga ndërveprimi i faktorëve të brendshëm e të jashtëm që i sollën ata në fuqi. Samuel Huntington, gjithashtu, e ka studiuar shkallën e legjitimitetit të sistemeve komunistë të lidhur ngushtë me mënyrën se si këta sisteme u krijuan në vende e në kushte historike të ndryshme. Ai dallonte 6 sisteme komunistë “revolucionarë” dhe 8 sisteme komunistë “të pushtimit”. Huntington vinte në dukje se: “Gjashtë nga të 14 qeveritë komuniste (Bashkimi Sovjetik, Kina, Jugosllavia, Shqipëria, Vietnami i Veriut dhe Kuba) erdhën në fuqi me revolucione shoqërorë dhe kombëtarë kryesisht të brendshëm. Tetë të tjerat (Polonia, Gjermania Lindore, Hungaria, Bullgaria, Rumania, Çekosllovakia, Korea e Veriut dhe Mongolia) në një masë të madhe u imponuan nga një fuqi e huaj (Bashkimi Sovjetik). Natyrisht që legjitimiteti komunist ishte më i dobët në këta shtete të fundit sesa në të parët, pasi mes komunizmit dhe nacionalizmit kishte më pak afëri. Në fakt, interesat e komunizmit dhe ato të nacionalizmit mund të bien në konflikt, siç ka ndodhur në ndonjë rast në vendet europianolindore”.[8]
Një shqyrtim i shkurtër këtij procesi dëshmon se, me përjashtim të Jugosllavisë dhe Shqipërisë, të gjithë vendet e tjerë të porsaçliruar të Europës Qendrore e Lindore hynë në periudhën e tyre të pasluftës me qeveri të frontit popullor, në të cilat komunistët zinin pozita kyçe. Në atë fazë të hershme, Moska i inkurajoi partitë komuniste në ato vende që të merrnin pjesë në zgjedhje dhe të hynin në qeveri në koalicion me partitë borgjeze antifashiste, me partitë fshatare dhe ato social-demokrate, duke i këshilluar që të mos e merrnin pushtetin përmes grushtit të shteti, edhe pse, siç tregoi rasti i Hungarisë, Partia Komuniste në atë vend ishte e gatshme të bënte pikërisht këtë. Në atë kohë, udhëheqësit sovjetikë, si dhe partitë komuniste në Europën Lindore, duhet të kenë qenë disi të preokupuara për problemin e legjitimimit të tyre. Ato përpiqeshin të shtinin në dorë sa më shumë pushtet, me sa më shumë legjitimitet formal.
Me përfundimin e Luftës së Dyrë Botërore, ish vendet satelite të Gjermanisë naziste, Rumania and Bullgaria, elitat e vjetra sunduese të të cilave ishin diskredituar plotësisht, u detyruan të pranonin ndikimin në rritje të komunistëve në qeveritë e tyre derisa, në vitin 1947, komunistët arritën të eliminonin çdo opozitë. Edhe në Hungari, përmes manovrash të ndryshme, komunistët morën pushtetin në vitin 1947. Në Poloni, pavarësisht marrëveshjes së Jaltës për mbajtjen e zgjedhjeve të lira, në vitin 1945 u instalua një qeveri krejtësisht e re, e kontrolluar nga komunistët, ndërsa në vitin 1947 ajo kishte në duart e saj të gjithë pushtetin. Në Çekosllovaki, partia komuniste u kthye nga një aktor kryesor, në forcë politike e vetme në pushtet, me anë të grushtit të shtetit në shkurtin e vitit 1948. Edhe zona e pushtimit sovjetik në Gjermaninë Lindore u organizua, në vitin 1949, si një tjetër shtet komunist.
Para se të vazhdoj më tej me këtë analizë, dëshiroj të vë në dukje se, në të gjithë këta vende, marrja e pushtetit nga komunistët nuk përbënte në fakt një revolucion të mirëfilltë. Marrja e pushtetit ishte, përgjithësisht, e imponuar, ab extra, ose një farë revolucioni “në prapaskenë”. Kjo, sepse marrja përfundimisht e pushtetit në këta vende (me përjashtim të Jugosllavisë dhe Shqipërisë), u determinua nga prania dhe presioni i forcave të armatosura sovjetike dhe nga përpjekjet e tyre për të garantuar kontrollin rus mbi atë rajon. Siç shprehet me të drejtë, Richard Löwenthal, rendi komunist që u vendos në këta vende ishte një “tip i veçantë i një zhvillimi të sforcuar politikisht”.[9] Ky faktor historik, si dhe natyra represive e shtetit komunist, kanë qenë për dekada me radhë – dhe vazhdojnë të mbeten edhe sot – argumentet kryesore për ata që u kanë mohuar dhe u mohojnë shteteve komuniste të Europës Lindore çdo shkallë legjitimiteti.
[1] Daniel Chirot, “Introduction”, në D. Chirot (ed.), The Crisis of Leninism and the Decline of the Left: The Revolutions of 1989 (Seattle: University of Washington Press, 1991), ff. xv.
[2] Anthony Giddens, Sociology (Cambridge: Polity Press, 1990), f. 357.
[3] Seymour Martin Lipset, Political Man: The Social Bases of Politics (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1982), f. 64.
[4] Gaetano Mosca, The Ruling Class (New York: McGraw-Hill, 1939), f. 70.
[5] Max Weber, Economy and Society (New York: Bedminster Press, 1968).
[6] Juan J. Linz, “Transitions to Democracy”, The Washington Quarterly (1990), 13, 3: 143-164.
[7] Milovan Djilas, The New Class: An Analysis of the Communist System (New York: Harcourt Brace Jovanovich, 1957), f. 174.
[8] Samuel Huntington, Political Order in Changing Societies (New Haven: Yale University Press, 1968), f. 335.
[9] Richard Löwenthal, “Development vs. Utopia in Communist Policy” (1970), ribotuar në C. Johnson (ed.), Change in Communist Systems (Stanford: Stanford University Press, 1986), f. 34.
Gazeta juaj tashme eshte konsoliduar ne qendrimin e saj në konfliktin shekullor shqiptaro-shqiptar per te zgjedhur mes Zogut dhe Enverit. Gazeta juaj tashme eshte konsoliduar ne qendrimin e saj në konfliktin shekullor shqiptaro-shqiptar per te zgjedhur mes Zogut dhe Enverit. Tentativat e nje profesori dhe sidomos te nje gazetari mjaft te talentuar, si V. Malaj per te dhene nje gjykim te paanshem, megjithë logjikën, urtesinë, ekspresivitetin dhe kulturën e tij të gjerë, nuk arrijne ta fshehin dot rehatimin e tyre kembekryq në anën tashme te deklaruar te gazetes. Gazetën e nderon nje gazetar i zoti si Malaj, por asaj i prish punë diletantizmi, militantizmi dhe militarizmi i dhjetra te tjereve duke llogaritur bashkëpunëtorët e zellshëm. Ata i prishin pune dhe Malajt dhe gazetes ne perpjekjen e portretizimit si objektive të gazettes, per te cilin perpiqet çdo redaksi serioze në botë.
Zotin Malaj ne tentativen e tij per objektivitet dhe paanesi nuk e ndihmon hiç as ky studim i profesor Tarifës, por ne menyre te vecante nuk e ndihmon Enver Hoxha.
Të dy shkrimet njëri pas tjetrit në një tastierë rrahin. Por për shkak të terrenit më popullor, unë do t’i referohem më shume të parit, Malajt
Unë bashkohem me të në portretizimin që i bën Zogut, e që më ngjan se eshte thuajse-thuajse i sakte. Por V. Malaj nuk arrin dot te portretizojë Enverin. Sëpari ata te dy sëbashku me veprën e tyre ngurtësuan prapambetjen e vendit ne kulturen demokratike. Por është i veshtirë krahashimi, se klimatët janë të ndryshëm.
Në shumë fusha krahasuese artikulli i mjeshtrit Malaj çalon. Unë nuk kam jetuar nën Zogun, por e kam jetuar që nga fillimet periudhen e tjetrit dhe do prek vetëm tri fusha krahasimi: atë të perjetësimit të pushtetit, – të dytën, atë të asgjësimit të virtuteve morale të nënshtetasve dhe të tretën atë të asgjësimit të kundërshtarëve (apo qoftë dhe etiketuar gabimisht të tillë).
Malaj e quan mbret Zogun dhe nuk e quan të tillë Hoxhën. Pra z. Malaj e quan legjitim përjetesimin e Enverit në krye duke na nxjerrë si përligjje votimet popullore?! Nuk ia vlen të cilësoj votimet enveriste, se ato dihen, por a ka ndryshim mes nje mbreti të deklaruar dhe te nje tjetri të padeklaruar? Të njërit që dekreton trashegiminë e pushtetit dhe të një tjetri qe rri ne pushtet 40 vjet, pa e dekretuar gjekundi mbreterine me merakun qe fillimi i kushtetutes së tij, te thotë se ne RPSH sundon vetem nje parti, dhe ia dorezon “mbreterine” nje tjetri, njësoj si ai? Ku e ku, më i zoti se të bijtë e të padeklaruarit!
Myslym Peza ndenji maleve si kundërshat i mbretit, por nuk flitet a pësuan gjë të afërmit e tij. Vetëm në Shqipëri janë lindur bebe fajtore me krime të bëra qe në barqet e nënave. A kane krahasim fatet e shkruara te të afërmve në të dy regjimet? A ishin njësoj lirite themelore në të dy kohët? Stimulimi i spiunimeve i denoncimeve, i denimeve publike dhe i linçimeve shembullore dhe i vendosjes se nje racizmi allasoj shqiptar, a ishte njësoj thua?
Janë kriminale pilotimet e vrasjeve te Gurakuqit dhe Rustemit, sikurse është dhe rrethimi e vrasja e Plakut të Maleve, por lista e krimeve politike të Zogut, megjithese duhet te jete me e gjatë, nuk krahasohet me shfarrosjen masive të shokëve të armëve, dy të tretat e komandantëve të njësive partizane, që kreu Enveri. As Stalinni nuk ka bere pushkatimet e bashkëpunëtorëve të tij më të afërt, anëtarëve të Byrosë Politike. (Si nuk u panë djemtë e Azbiut, Shehut, Ballukut, Dumes që në këta vite tranzicioni, të pastrojnë publikisht akuzat që paranojat e Enverit ndotën jetët e këtyre figurave madhore të clirimit dhe socializmit?) Vetë Malaj dhe Tarifa mendojnë edhe sot në gusht të 2017 se këta të pushkatuar me gjokset mbushur me dekorata, ishin vërtet spiunë të rusëve, kinezëve dhe amerikanëve?!
A mund të ketë krahasime në këto fusha, zoti Malaj?
Unë e ve këtë koment poshtë shkrimit të Tarifës se në të njëjtën temë të fushatës së Ditës jemi.
Bile, meqë ra fjala për mbrojtjen e legjitimitetit të Enver Hoxhës, them se një Tarifë, (le të quhet daç Sevo, daç Fatos!), megjithe kulturën e gjerë avokatore, nuk ndihmon shumë. Po të jetë se kjo nuk përbën problem për gazetën, legjimitetin e Enverit mund ta mbronte më mirë Nexhmia. Kot nuk i bëtë një thirrje asaj.
Sa per dijeni: pas atentatit te kryer me vrasjen e kryekriminelit esadisto-zogist, Osman Bali, me 5 Shtator 1926, Myslim Peza qendroi i arratisur ne Peze 4 vjet dhe 9 vjet i arratisur ne Diber te Madhe dhe Resnje, nderkohe qe xhandarmeria e Zogut i dogji shtepine, i sekuestroi bagetine dhe e mbajti familjen e tij te internuar deri sa tradhtoi popullin e atdheun me 7 Prill 1939 dhe ia mbathi per vete ne Angli.
Zoteri, une nuk di me shume dhe po ju jap te drejte. Por ju mbeteni perseri i anshem per deri sa nuk thoni qe kjo nuk eshte e barabarte me “bebet fajtore” apo me “bebet qe nuk u linden kurre” nga qe pat mijera femra te deklasuara qe nuk u bene nena se nuk u afrohej njeri, bile as nga te vetet, ngaqe mendonin te gjoret se perkeqesojne kushtet e vetes. Balle ketyre persekutimi (shume i pa drejte!) i Myslim Pezes per ju eshte me i shtrenjti. Keshtu shqiparet do vazhdojne ne jete te jeteve! Mjerim!
ky eshte nje kendveshtrim shume interesant, dhe do ishte mire te zgjerohej edhe nga njerez te tjere, per ta pare situaten nga nje prizem me i ftohte, e i pacenuar nga njeanshmeria qe karakterizon shume njerez ketu.
Une mendoj qe Zogu dhe Enveri jane frytet ekuivalente te dy epokave te ndryshme, qe ndajne shume ngashmeri mes tyre. Te dy te pazot per t’u mbrojtur nga intoksikimi qe sjell pushteti, te dy feudale ne perceptimin qe kishin per njerezit qe i rrethonin dhe si duhet te relacionoheshin me ta, te dy te gatshem per cdo gje per pushtetin e tyre, te jane variante te Smeagol nga Zoti i Unazave, per ta banalizuar pak diskutimin.
Dhe te dy kontribuan fort qe popullit shqiptar ti mungojne ende shtyllat mbajtese te nje kulture demokratike, bazuar ne lirine e fjales dhe te mendimit, respektimin e ideve te kunderta, idene qe pushteti nuk merret por te jepet nga populli vetem me ane te zgjedhjeve te lira.
Keto boshlleqe i kemi vazhduar ti kultivojme edhe ne 30 vjetet pas vdekjes se Enverit, sepse ende nuk jemi ne gjendje te dallojme se ku qendron e mira dhe ku e keqja, pertej perfitimit te ceket te momentit.
Demokracia kultivohet kur njerezit i bashkojne qellime afatgjata, per te cilat jane koshiente, dhe per te cilat jane te gatshem te ngrene zerin, dhe te mos i negociojne…
Heqja e statujes se Ahmet Zogut dhe ngritja e statujes se Enver Hoxhes eshte nje ballafaqim i gabuar, pasi ve perballe dy politikane diktatore qe kane kryer te njejtin faj historik: kane perndjekur, vrare e internuar demokratet; njeri ne gjysmen e pare te shekullit XX, tjetri ne gjysmen e dyte. Keshtu, nga kendveshtrimi i ideologjise dhe psikologjise demokratike, as njeri e as tjetri nuk mund te perjetesohen ne nje art honorifik, sic eshte vepra monumentale.
Sado ta pastrosh bahçen nga bari i keq, sado t’ia shtypesh koken morrit te kuq, fara e barit te keq dhe vezet e morrit te kuq çelin e prosperojne ne kushte te reja. Gazeta DITA eshte nje inkubator i ngrohte per te dyja keto specie. Shoke te DITEs Lart Frymen Revolucionare, Lavdi Marksizem Leninizmit etj etj pordha si keto.
Ky debat high class ja vlen te behet le te behet kush ka takat kohe dhe nerva nje gje eshte e vertet realiteti ekonomik politik ben shume mire diferencat e figurave politike panvarsisht nga hijet e errta te thella te krimit ne fund te fundit popullit nuk I hyn ne pune analizat. E mherueshme eshte qe ne 27 vjet nuk ka demokraci por dhune diktature korruptive kriminale mbi shoqerine kete here jo nepermjet legjimitetit si sitem I diktatures, po neprmjet sitemit te liberalizmit ku emri I pervecem nuk gjendet ! Ose nuk ka burre nene ta gjej dhe ta fiksoj si kriminel men akuze ligjore per te gjitha krimet qe jane kryer ne periudhen e tranzicionit ! Ju merreni nderkohe me analizen Zogu apo Enveri dhe harroni cakallin dhe cakejt qe po rrenojne ne prezence kohen qe po jetojme , me legjimitetin e “zgjedhjeve demokratike “!!!! Jane /kane qene demokratike zgjedhjet ?!!
MJERIM!Te perjetosh 27 vjet mjerimin migjenian e te meresh nate e dite duke luftuar me mullinjte e kAmunizmit apo bustet e perdhunuesve e njejta gje sikur te besh TIFOZLLEK ne nje ndeshje futbolli ne dhomen e gjumit nderkohe qe ne krevat te shkerdhen gruan kali i Xenit ose nipi i zogollit keshilltar i Nishanit
Pershendetje Xhakomiu
.
Ju betohem qe kam qene antienverist i cilesuar por cfare ndodhi pas 1991 dhe deri me sot ai jo vetem eshte reabilituar por dhe shenjteruar.
.
.-Ate e shenjteroi reabilitimi i zog tradhetarit duke e bere deri hero kombetar
.
.-Ate e shenjteroi reabilitimi i ish bashkpunoreve te fashizmit dhe diversanteve terroriste pas 1945
.
-Ate e shenjteroi hipokrizia kriminale e miqve tane qe po tolerojne Sali Biberiviqin (zagarin e elezbiberoviqit).
.
Ate e shenjteruan te permjerrurit politike qe zgjodhen persekutorin e tyre per te prure demo(n) kracine ( TE VARET NE LITAR HUSEN SHOSHORI GERTHISTE DIKUR SALIMONSTRA)
.
Ate e shenjteroi E MAJTA qe nga nano-meta-majko-ruci-rama qe treguan nje impotence kriminale pasi i dha populli voten 4 here per denimin e salisatanait dhe ai fshiu buthen me to nen zgerdhimjen e donaldlulushit te rradhes
–
–
.
Bej pjese te ato shqiptare qe kam qene me teper se kritik me ate system sidomos pas 1974 Nga ana tjeter shikoja nje hordhi kuadrosh qe u bene “me Enver se Enveri “dhe te fiknin deren nqs beje nje gabim “ideologjik” ne sy te tyre..kujtojme ketu berishen,tritan shehun,mehmet elezin,bujar nishanin,ridvan boden,kaqi islamin,eduart selamin e gopin e somes e kush I maban mend jane shume
Me sy te zgurdulluar kam pare arratisjen biblike te ketyre zvarranikeve berishiste PARDESY BARDHE APO XHUPEZINJ qe ishin ose turbo komunista ,ose spiune te sig.shtetit ose agjente te sherbimeve te huaja te “federuar “ rishtas..
Dihet cfare ka ndodhur keto 25 vjet dhe nuk eshte nevoja te zgjatemi thjesht po jetojme nje kohe kolere ndoshta me “dark age” ne historine shqipatre pas pamvaresise.
Pikerisht per te mbuluar kete veprimtari kriminale ne shqiperi akoma vazhdohet me bombardimin psikollogjik duke anatemuar enver hoxhen si vampiroide qofte nga faktori I brendshem qofte jashte.
Le te analizojme Enver Hoxhen (EHO) shkurtimisht dhe te gjejme kush eshte fajtori I vertete:
*
Pas krijimit te boshtit antifashist ne 1941 nga USA-GB-USSR pervec perballjes frontale u vendos qe ne vendet e pushtuara te krijohej rezitence e armatosur ku per Shqiperine dhe Ballakanin en pergjithesi u la ne drejtim kryesor linja MOSKE-BEOGRAD-TIRANE ku shqiperia konceptohej si nnje territory nen ombrellon e Titos.(ne kete kohe enveri nuk e pirthte kush pra nuk kishte faj)
**
Anglo Amerikanet sic thuhet qarte ne dokumentet e sotme perkrahen pa rezerva partizanet shqiptare (dhe pksh) per aresye se sa me shume gjermane te “gozhdoheshin ne Shqiperi dhe Ballakan aq me pak amerikane do vriteshin ne france dhe itali..pra ne nje fare menyre angloamerikanet e prune EHO-n ne pushtet (edhe ketu nuk ka faj enveri)
***
Ne vitet 1943-1944-1945 gjithmone sipas dokumeteve thuhet sakte se CURCILLI ME RUZVELTIN sipas ndarjes se re boterore perseri Shqiperine e lane ne dore te TITOS dhe ky I fundit ishte nen ndikimin sovjetik( pra edhe ketu nuk eshte faji I enverit por curcillit dhe ruzveltit qe na shiten si placke tregu te Stalini qe I bente ligjin atyre)
****
Ne vend te ishin te duruar dhe te “zgjuar” dipllomatet anglo-amerikane bene “sherr” me Enverin per kthimin e mbretit Zog dhe per pranine e tyre ushtarake.Pra perse duhet te fajesojme akoma enverin kur vete anglo-ameriaknet po prishnin marreveshjen qe kishin bere me Stalinin.Enver Hoxha veproi drejt se nuk ishte prostitute e “pandershem “ dhe te martohej me dy burra ne te njejten kohe.(edhe ketu nuk ka faj enveri)
*****
Perseri sipas dokumenteve sidomos pas 1948 pati nje agersion shumedimensional deri dhe plane per pushtim te shqiperise nga greqia,jugosllavia me zogiste dhe ish fashiste dhe te menaxhuar me mjete dhe fonde nga amerika dhe anglia…Sinqerisht te na kishin pushtuar do ishim te lumtur dhe do ti falenderonim,por meqe deshtuan perse nuk kerkohet falje sot nga anglo-amerikanet per vuajtjet e shqiptareve se udheheqja e EHO-s bente palle..biles dhe nje pjese te fondeve te te perndjekurve politike duhet ti paguajne anglo-amerikane dhe jo brezat qe akoma nuk kane lindur te paguajne borxhet e te perndjekurve politike.( Perseri enveri nuk ka faj..kush sulmoi..pse deshtuan)
******
Eshte non sens nga shume analiste,dipllomate dhe zyrtare perendimore qe fajsojne EHO-n si dikatator…jo te nderuar zoterinj eshte faji juaj qe e late Enveri ne kembet e Titos dhe me vone te Stalinit dhe ai vecse hodhi vallen sipas muzikes tyre ( eshe ketu enverin mund ta quajme dikatator por jo fajtor..kush e la te kopeja dikatatoreve?)
*******
Edhe pas prishjes me Ruset ku EHO-a beri nja akt madhor ne 1961 ne bazen e vlores qe deboi flloten ruse dhe me vone doli nga traktati varshaves dhe denoi fuqishem agresionin ne ceki..perse anglo-amerikanet nuk u bene te gjalle per nje veprim ne favor te NATOS..pse e lane komentshkruesin te ahje bar dhe jo vetem qe nuk dhane asnj e lloj ndihme thelluan me shume embargo(edhe ketu nuk e fajesoj enverin)
********
Pas lidhjes me Kinen ne 1964-1974 pati nje zhvillim te fuqishem ne vend nga ndihmat e medha kineze dhe kjo periudhe ishte kulmi I zhvillimit dhe nje fare hapje ndaj botes por cfare ndodhi ? Kush e mban mend vete personalisht EHO drejtoi nje fushate kunder konservatorizmit,riteve mesjetare dhe perkrahu liberalizimin dhe frymen e se rese dhe novatore (kujtoni fajlimine Matit ne 1972 dhe biseda me Agim Meron) ku thote shprehimisht qe brezi I luftes duhet te largohet dhe ti lere vendin nje plejade te re kuadrosh te shkolluar me universitete dhe jo me me veteranete luftes.Kështu ka pasur dy fjalime të rëndësishme të Enver Hoxhës, që përmenden pak, por që në një farë mënyrë përcaktuan atë që quhet “periudha e liberalizmit”, pavarësisht se njerëzit pastaj i ngatërrojnë gjërat. Ka qenë i famshmi fjalimi i Matit i Enver Hoxhës dhe e dyta biseda me Agim Meron, që ishte në atë kohë rektori i universitetit. Në fjalimin e Matit Enver Hoxha hodhi idenë se shokët e udhëheqjes që kanë bërë luftën, kanë vlerat e tyre, por tani duhet t’ua hapin rrugën kuadrove të reja. Pra ishte ideja e një hapje dhe një rinovimi të kuadrove të reja. Ndërsa me Agim Meron, midis të tjerash Enver Hoxha tha se sa të na e dëgjojë muzikën rinia në radiot e huaja, më mirë ta japim ne vetë. Ishte një ide për frymëmarrje të rinisë. …mirpo cfare ndodhi???????
*********
Shqiptaret qe posa dolen nga nje mjerim 500 vjecar nen pushtimin turk,me vone nen nje shtet anadollak me Zogun dhe pastaj pushtimi fashist e gjeti shqiperine ne 1944 pa asnje kokerr leku,te uritur,te shkaterruar nga lufta dhe mbi 80 perqind e zonave rurale dhe malore ne gjendje mesjetare..E thene ndryshe qe ky popull mund te emancipohej duhej te pakten 100 vjet..pra nga 1944 deri ne 2044 mund te civilozohej..pra kemi pune akoma per c’kafsherimine talebaneve Sali-baneve.
Pikerisht ketu gaboi Enver Hoxha qe nxorri direkt nga mesjeta ne qytete berishistet barbare qe sot kane pushtuar ate vend.
Cfare ndodhi ne fakt 1970-1972 ? Pak vemendje ju lutem..
Ndersa Enver Hoxha po pregatitej te largohej nga skena politike dhe t’ja linte vendin brezit me te ri,duke shfrytezuar hapjen e tij ndaj cultures perendimore ,novatorizmit dhe te rese…ai popull,ata qeveritare te atehershem ,edhe shume familje te bllokut u HAPPEN BYTHESH..
Filloi nje degjenerim I frikshem me teper nga shtresa injorante,nga te pakenaqurat nga sistemi si dhe nga agjenturat e huaja..Kjo u pasua deri ne tallje me Luften NCL dhete Enver Hoxhes vete bile dhe ne instanc a te larta…Pra filloi te behej nje permbysje sistemi ne menyre “gazmore” me muzike dhe TV…Ne ato vite koinciduan dhe tre ngjarje shokuese 1-vizita e Niksonit ne Kine..2-Lidhja e Titos me Kines dhe e treta ishte semundja e teper e rend e Enver Hoxhes.
Pas nje rikuperimi te pjesshem Enveri u rikthye ne drejtim dhe filloi te hakmerrej me ato qe nuk e kuptuan liberalizimin e tij deri dhe permbysjen e tij prandaj mori dhe ato masa dragoniane se e pa qe ai popull ajo udheheqje e asaj kohe nuk ishin gati per “emancipim”.
Kushdo mund te lexoje shenimet e autentike te Haxhi Kroit sekretarit personal te Enver Hoxhes dhe mund te kuptoje qe Enver HOXHA punoi dhe drejtoi normalisht nga 1944-1974 pra 30 vjet dhe pas kesaj ai duhej te mbrohej I semure rende nga ata qe donin ti merrnin “fronin” nga jashte dhe nga brenda.
*************
Cfare ndodhi ne 1991-1997 do te ndodhte dhe ne Shqiperi ne vitet 1973-1974.Ai vend sot eshte I djegur I shkaterruar moralisht ekonomikisht,ushatarakisht,financjarisht,moralisht dhe psiqikisht.
Pikerisht dhe kjo egersi kanibaleske ndaj figures Enver Hoxhes eshte ne fakt monumenti me I mire qe po I bejne Enver Hoxhes qofte ish armiqte etij ambasadore te tipit Rajerson-Arvizu,qofte sumelepirisit e tij si Berisha,qofte Kaubojsa te peshtirosur si Edi Rama,qofte te perndjekurit (te permjerrurit ) politike qe sa ishte gjalle I rruajten topet dhe nuk po e mundin as te vdekur.
Eshte e cuditeshme qe ne nje kohe qe Amerika zyrtare mban maredheie te shkelqyera me Kinen Komunuste te Maos dhe po vendos mardhenie dipllomatike me 3K (Kuben Komuniste te Kastrove),ne shqiperi doli ambasdor I Arvizu ( lexues fermanesh) dhe I thote qe Enver Hoxha ishte monster.
Lind pyetja ? Ku e gjen te drejten nje ambasdor te ofendoje nje ish burre shteti qe udhehoqe nje vend per 40 vjet dhe te sulmuar eger dhe me embargo nga vendi I tij ? Pse nuk na cliroi Amerika nga “monster enver ?
Ku e gjen te drejten nje ambasdor te ofendoje nje popull te te tere,te vararet e 21 janarit dhe jetimet e tyre duek I then nje krimineli si berisha kur akoma nuk ishte thare gjaku I derdhur ne boulevard..Pse ndodhin keto veprime dipllomatesh te pa paranueshme qe nuk ndodhin as ne vendet koloniale..?
I vetmi spjegim eshte te fatkeqesia me madhe kombetare ne Shqiperi pas 1992.
Kombi shqiptar ka diasporen me anti-adhetare per te gjitha kohrat dhe per te gjithat vendet e botes ne Amerike.
Dihet qe admistrata amerikane ne mardheniet me nje vend te caktuar ka vendimtare dhe rolin e diasporas se atij vendi.Kush jane diasporistet tane ?
Ata jane disa elezbiberiste,franshkreliste,ca vatrane ish spiune,ish te mergates qyqeve te komitetit te maleve dhe ish spiune te grekut dhe serbit..qe kurre nuk u moren per nje Pajtim Kombetar ose per te ndihmuar ne investime amerikane ne Shqiperi..por merita e tyre e vetme ka qene kanibalizmi I teprur me figuren e Enver Hoxhes,ka qene nje lufte idiote kunder komunizmit ne shqiperi (qe vetem I tille nuk ishte).Keta te semure makartiste prune dhe djallin berishe ne pushtet ne 1992 dhe po e mbrojne dhe cot me te gjitha menyrat…ne nje kohe qe vete amerika zyratare nuk merret me me me luften idiote elezbiberiste kunder fuckomunizmit dhe enverizmit qe I perket shekullit kaluar..
Pikerisht mbrojtja qe po behet Satrapit kriminel Berishe nga keto segmente nenje kohe qe ai e ka shperfyteruar plotesisht ate vend si shtet dhe si komb dhe vazhdon te kete fuqi dhe imunitet te plote nga keto elezbiberiste-makartiste eshte lapidary me I amdh qe po I ngrene Enver Hoxhes jo ne beton apo Bronx por ne kujtesen dhe ndergjegjen kombetare..
Pra I bejme thirrje ketyre segmenteve antishqiptare kudo qe jane :
Ju lutem mos I ringrini monumentin Enver Hoxhes duke mbrojtur me cdo cmim nje nga felliqsirat me te ndyra qe ka nxjerre shoqeria njerzore per te gjitha kohrat..
SHTRIGU I LUGUT TE ZI TE TROPOJES ME NDER ME THANE SALI QENEFI.
Enver Halil Hoxha ( si quhet zyrtarisht “diktatori “)
16 October 1908 – 11 April 1985)
was the socialist leader of Albania from 1944 until his death in 1985,
as the First Secretary of the Party of Labour of Albania.
He was chairman of the Democratic Front of Albania and commander-in-chief of the armed forces from 1944 until his death.
I vetmi i permjere ne gjithe kete historine e gjate qe tregon e stertregon ti me copy e paste perhere e kurdohere, eshte komandanti i dhjere dhe byqire Enver Bytho Gjirokastra. te kujtohet kur e pshurri populli i Tiranes me 20 Shkurt, he mo te kujtohet? Ku ishe ti qe ta mbroje legjenden, apo ishe futur poshte fustanit te mamit dhe i merrje ere. Se fundi, legjenden e ke te permjere me kohe, duket se keni ejf edhe t’ua dhjesin tashti.
i nderuar xhuxhumak…
sinqerisht te respektoj si antienverist kaq i “tmerrshem” por me lejo te bej ca verejtje:
.
1- enverhoxha u rrezua faktikisht ne 17 dhjetor 1981 kur mehmetshehu vrau veten.
.
2 Ne shkurt 1991 at qe ishin ne sheshin skenderbej nuk benin me shume se 0.1 te popullit te shqiperise….dhe merita me e madhe ishte e Ramiz Alise
.
3-Eshte imorale-antihumane deri ne kanibalizem qe ju xhuxhumakerit si hijena keni 3 dekada qe konsumumoni skeletin e Enverit.
..
4-E pranoj qe ne kohen e Enverit dhe te Zogut..kishte shtet dhe ligje….kurse pas 1992 shteti eshte shperfyteruar dhe bastarduar qe nuk k anevoje per koment.
5-Eshte kriminale kjo qe po ben shtypi shqiptar
qe merret me kufomat e Enverit dhe Ahmetit te shekullit kaluar ne nje kohe qe kryemonstra Berishe dhe Devilat e tij tallin lesht me popullin dhe gezojne miliardat e fituara
.
Sidoqofte Enver Hoxha i mundi dhe i vdekur armiqte e tij qe kur ishte gjalle i thonte..hajde po ju a mbajti se ju kthej ne kerma
***
http://www.youtube.com/watch?v=alDazjHfi3Y
Celsat e Otrantos I kemi Ne …
Ne ju themi serbo medhenjeve
miqeve te sigurte e te fshehte te russeve. qe
dy rruge ka. Revizionistet russo-bullgare
qe te sulmojne shqiperine per te dalur ne pjesen
e adriatikut tone.
Njera eshte rruga e vardarit e e kosoves.
e tjetra eshte kanali i Otrantos.
gjith populli shqiptar qe jeton ne kosove dhe viset
e tjera te jugosllavise, qe nga shkupi
e kacaniku, nga tetova e gostivari
nga llapi plava e gucia do te ngihet ne kembe
DO TI PRESE AGRESORET ME PUSHKE!!!!!!!
ZJARR DO TE NDIZET GJITH JUGOSLLAVIA.
DHE INVADORET REVIZIONISTE RUSO BULLGARE
PO TE ARRIJNE NE ALPET TONA DO TE VIJNE
SI NAZISTET GJERMANE KUR DOLLEN NGA STALINGRADI.
ne rastin e dyte, CELSIN E OTRANTOS E KEMI NE…shqiptaret
SAZANI DHE KARABURUNI, pa pasur frige se them ndonje sekret,
JANE SHKEMBINJ TE VESHUR ME HEKUR E BETON KU
S’KALON DOT FLOTA SOVJETIKE!!!!!
ne te tilla aventura ne rast se deshirojne te futen
armiqet russo bullgare e te tjere duhet te
dine qe SHQIPTARET NUK JANE NJE SHTET PREJ
TRE MILJONESH POR NJE KOMB PREJ 6 MILJONESH!!!!
Komb i vogel ishte ky i joni ne luften e dyte boterore
dhe i paarmatosur por vetem per vetem likujdoi nje numer te konsiderueshem diviznionesh fashiste italiane e naziste
gjermane por tani kohet kane
ndryshuar ne favor te republikes socialiste te shqiperise
prandaj LARG DUART NGA SHQIPERIA.
Shqiperia nuk kercenon kerkend ajo deshiron te rroje
ne miqesi me te tjeret por po ti preken te drejtat dhe
kufinjet e saj do ti pergjigjet cilitdo
po me ate violence. Po keshtu do ti pergjigjet
ne menyren me te rrepte padrejtesive
dhe ofezave qe mund te perdore ndokush ndaj saj.
Ti qe me ke dale poshte:
1.- Merr te pakten kurajon gjysmake dhe dil gjithmone me te njejtin nick.
2. Nga arithmetika qeke tape. Po ta marrim popullaten e Shqiperise ne 1991 3 miljon, 0.1 perqind i bie 3000. Ne sheshin Skenderbej ate dite ka pasur, te pakten 70000 vete. Pavaresisht nga kjo, nuk i je pergjigjur pyetjes ku ishe futur zotrote ate dite.
3. Ti ben nje gabim te madh kur shan Saliun. Ju enveristet ose nuk e keni kuptuar akoma (zaten te trashe keni qene gjithmone), ose beni sikur nuk e kuptoni qe Sali Berisha u vu ne krye te proceseve te pas vitit 1990 pikerisht qe te shpetonte familjen e Hoxhajve, detyre qe e kreu me zell dhe devocion komunisti.
4.- Sa per ngrefosjet dhe kapadaillekun patriotik me zjarr e me celsa Otranto, me verte e ke ti qe kishte takat Shqiperia t’i bente ato per te cilat shiste pordhe Enveri? Ti kujton se Shqiperine nuk e sulmuan atehere se kishin frike nga Enveri? Si nuk e bene cope e çike Shqiperine pasi vdiq Bythoja?
5.- Pasi ra mender ajo gjeja qe quhej komunizem ne Shqiperi, jo vetem qe nuk i shkoi ndemend njeriu te pushtonte Shqiperine, po mos harro gjysma tjeter e Shqiptareve fituan pavaresine (e di ti, per Kosoven e kam fjalen).
Nejse e c’ta zgjas kot, zotrote perseri do te vazhdosh te postosh komentet e tua te fermentuara. Shendet or zotnia pa emer dhe pa nick.
faleminderit P.XH qe me lexoni dhe kundershtoni komentet..
.
Te pozicjoni lart a poshte qe e paske merak nuk eshte problem se putanat me pagese jane shtuar dhe kane filluar stile jo vetem lart e poshte por dhe me te lepire.
.
Ta perseris:
KAM QENE-
JAM
DHE DO TEJEM ANTIENVERIST I MODERUAR…..
.QE NUK KA ZOG KURVE NE BOTE PERFSHIRE DHE TY QE TE ME NDALOJE TE MENDOJ SE
.
KOHA ENVER HOXHES EDHE PSE ME SISTEM TE PAPERSHTATSHEM PER ATE VEND..ESHTE VITE DRITE LARG NGA SATRAPET BERISHI & ZOGU.
=========
NUK KA ZOG KURVE NE BOTE PERFSHIRE DHE TY QE TE ME NDALOJE TE MENDOJ SE NE KOHEN E ENVERIT U BENE DHE GJERA MADHESHTORE
.
Ju i nderuar me kulturen qe tregoni ne komentet tuaja duket se vuani nga psikoza vampiroide karshi enver hoxhes dhe sistemit te Edhe une deri ne mars 1997 kam qene nje kundershtar modest qe kam dhene nje kontribut jo te vogel per ndryshim te atij sistemi ne vitet 90 por jo per hakmarrje dhe gjueti shtrigesh ku ish komunistet u bene me antikomuniste se dhe te burgosurit te Spacit.
Nga 1997 e deri ne dite e sotme kur shteti shqiptar ka shkuar ne ….cdo sulm dhe denigrim ndaj tij eshte nje nder qe i behet Enver Hoxhes.
Viktime e kesaj propogande eshte brezi i ri qe po bombardohet non stop 24 ore ne dite me nje rrjet shume te gjere dhe te sofistikuar duke i trullosur deri ne shplarje truri permanente.
Por vepra e Enverit nuk mund te zbehet pamvaresisht shume gabimeve te ndodhura ne kohen e tij qofte nga eksperianca,qofte nga nje rrethim 40 vjecar nga athina dhe beogradi te ndihmuar ne ate kohe nga perendimi.
JO VETEM PER ELEKTRIFIKIM AI MERTON MEDALJE SI BURRE SHTETI POR DO TI SHTOJA DHE DISA TE TJERA :
1-DEKORATE ATDHETARIE
Mbrojtja hyjnore qe i beri kombit Enver Hoxha ne konferencen e paqes ne Paris kur i tha botes se:
SHQIPTARET KANE ARDHUR NE PARIS JO PER TE DHENE LLOGARI POR PER TE KERKUAR LLOGARI qe i la me goje hapur udheheqsit boterore me frengjishten e tij perfekte .
2-DEKORATE TRIMERIE
Mbrojtja e shkelqyer qe i beri monarko-fashisteve greke ne 1949 qe i …..Kurse nen regjimin e talebanit Berishe ne 1994 komando greke shpartalloi dhe poshtroi maksimalisht duke vrare disa ushtarake shqiptare dhe duke i lidhur si bageti efektivin e nje njesie luftarake te mender berishes.
3-DEKORATE GUXIMI
Debimi spektakular qe i beri fllotes ruse ne Pashaliman qe shume stratege e cilesojne si nje nga veprimet me te guximshe ne historine e njerzimit.Ishen vitet 60′ kur Ruset ishin fuqia me e madhe boterore ushtarake derisa ne krizen e karaibeve ne 60′ Hryshovi i trembi amerikanet te cilet deshtuan ne ngjarjen e Gjirit te derrave ne Kube.
4-DEKORATE LARGPAMESIE
Trim u tregua dhe ne daljen nga traktati i Varshaves ne shenje proteste kunder pushtimit Cekosllovakise qe mbahet si dita kur u be komunist plehu Sali Birishi nga “mallengjimi” i ketij akti heroik .
5-DEKORATE INTELIGJENCE
Enver Trimi drejtoi vendin qe e mori absolutisht te shkaterruar dhe pa asnje kokerr leku ne arken e shtetit.Ai drejtoi dhe luftoi balle per balle me Titon per 30 vjet qe dihet se ishte nje figurat boterore me finoke dhe i mbeshtetur fuqimisht per te shkaterruar shqiperine.
6-DEKORATE PER DIZINFEKTIM TE TURKOSHAKEVE
Kjo eshte vepra e tij madheshtore qe vuri si Pashko Vaso ne zbatim moton :feja e shqiptarit eshte shqiptaria.Si rrjedhoje ekesaj politike kemi me mijra familje shqiptare me besim miks qe i ben me teper shqiptare se fetare.Eshte kriminale sot te shohes sumat perpjete te disa besimtareve dallkauke perpara gjergj kastriotit ne Tirane dhe kjo mjafton per kete supermedalje
Jane shume aspekte qe flasin ne favor te ketij legjendari por pa harruar shume bema te keqia te tij qe nqs do ishte gjalle do ti kerkonte ndjese shqipatreve.
Ishte sistemi i Enver Hoxhes qe mori Sali morracakun nga vicidoli nga nje familje ekstremisht analfabete ,i dha shkolle e futi ne gjirin e famijes deri te oxhaku i tij dhe pastaj ky gjarper kafshoi te zotin..
Nuk dua te mbroj Enver Hoxha sepse ka qene ne nje fare menyre i para denuar nga koha qe jetoi dhe ideologjia qe perfaqsoi por Ate KOLLOS NUK MUND TA ZHDUKIN AS UFO-T nqs do vijne nje dite sepse ishte nje ZEUS qe historia e ka futur ne arkivat e saj.
Ne ditet e sotme kur shqiperia eshte kthyer ne shprehje gjeografike nen ombrellen e Natos dhe klasa politike nuk eshte e afte jo vetem te vere ne funksion shtetin shqiptar por e ka shkaterruar ate perfundimisht duke e lene ne dore te ca ambasdoreve low life figura e tij eshte ne rritje progresive….Vetem nje referendum popullor per Enver Hoxhen do ju mbylli gojen reaksionareve dhe tradhetareve te vendit te cilet ai I lufjtoi per 40 vjet dhe nuk jane pak
Ti qe vazhdimisht del poshte.
Po deshe te diskutosh, fol per ato ceshtjet e “vogla” qe te kam shkruar ne komentin me siper. Mo na caj derrasa si pllake e thyer gramafoni, me po ato traplleqe vazhdimisht, se je bere si “Zeri i Popullit”, qemoti.
Mendoj se E. Hoxha ishte legjitim gjate periudhes qe udhehoqi Luften e Lavdishme NCl deri me 2 dhjetor 1945, kur u bene zgjedhjet e para, te cilat, me sa mbaj mend, ishin ne pergjithesi te lira. Per lirine e atyre zgjedhjeve mjafton te themi se prej tyre dolen deputete qe krijuan opoziten e pare ndaj rregjimit. Qe nga koha kur deputetet, intelektualet, kundershtaret politike dhe pastaj edhe shoket e luftes u pushkatuan dhe familjet u perndoqen çmendurisht, legjitimiteti i rregjimit te E. Hoxhes mori fund. Si mund te quhet legjitim nje rregjim qe jo vetem nuk lejon te votohet kunder tij, por e shpall armik dhe e ndeshkon rende ate qe vetem mendon kunder tij. Ne kete kendveshtrim duhet pare edhe A. Zogu. Per mua as ai nuk ishte legjitim. Edhe ai nuk beri kurre zgjedhje te lira perendimore, edhe ai i vrau kundershtaret e vet politike etj. Vetem sa per t’u afruar ne histori, edhe Berisha qe legjitim vetem ne zgjedhjet e marsit 1992, pastaj kur filloi te drejtonte me metoda diktatoriale duke falsifikuar edhe zgjedhjet e 1996-s, edhe ai e humbi legjitimitetin. Jo zoti Tarifa E. Hoxha nuk ishte dhe nuk mund te ishte legjitim, sado boje te harxhoni per ta rehabilituar. Shtatorja e tij u be mire qe u hoq, por duhet doemos te hiqet edhe shtatorja e A. Zogut. Vetem keshtu te vertetat historike shkojne ne vend.
Zgjrdhjet e para, te mbajtura ne vitin 1945 fare nuk ishin te lira dhe demokratike!
molle flitet për 1945 dhe jo për 2017!!
zgjedhjet e ’45ës ishin po aq të lira sa ishin dhe në francë e itali!!ndryshimi ishte se enveri nuk pati kundërshtarë!!
enverit ja dhuruarn në tepsi të artë fitoren!!ata që ishin rivalë të tij në zgjedhje nuk kishin asnjë shans për fitore edhe sikur ti mbushnin vetë kutitë e votimit me “sferat e gomës”që u përdorën si fletë votimi!!
Analiza ,apo studimi i Tarifes prek nje nga çeshtjet me te mprehta te historise bashkeohore te njerezimit….Ne perendim shume pak jane te interesuar ta trajtojne kete çeshtje…Ceshtja eshte ne dukje e komplikuar ,por ne thelb eshte me e thjeshte …Ndoshta ,per arsye oportunizmi momental Tarifa analizen e….Legjimitetit ….nuk e fillon nga themeli…
Pyetja shtrohet….a ishte socializmi nje aksident historik apo nje zhvillim normal i historise njerezore…..A do te kete ne te ardhmen ,pavaresisht nga format ,rikthim te socializmit ,qe ne thelb nenkupton pronen shoqerore mbi mjetet e prodhimit ,apo do te kete dominim te perjeteshem te prones private….
A mund te spjegoje ,,jo Tarifa ,por edhe te tjere ,,,,pere Kina me nje popullsi mbi 1,3 miliard dollare ne periudhen 2003…2017 arriti te zhvillohet ne menyre vertikale nen nje sistem politik ,por me nje ekonomi tregu te kontrolluar…dike arritur pesefishimin e te ardhurave ,pra te rrogave Ndresa India demokratike eshte disa here poshte zhvillimit te jashtezakoneshem te Kines…Pra ,,,ne se shteti kinez qe garanton kushte jetese shume me te mira per banoret e vet se sa ai indian ,eshte eshte me pak legjitim se sa ai indian…Le te mos flasim pastaj per mozaikun e çuditeshem te legjimitetit apo jo legjimitetit te shteteve te ndryshme te botes…
Kush mund te pergjigjet se zhvillimi i njeriut ,i informacionit total,i ekonomise globale do te pajtohet me format anglosaksone te shtetit ,me teorite e filozofeve perendimore….
Z.Tarifa i permend te gjithe por harron…Marksin…Leninin….nuk permend mendimin ekonomik e filozofik te neomarksiteve moderne si T.Piketty qe eshte frymezimi teorik i te majtave moderne amerikane ,britanike dhe gjermane.Mjafton te lexoje programin e plakut…Sanders….ne SHBA…dhe do te gjeni elemente thelbesore te socializmit modern …E pra …endrra e njeriut modern per nje shoqeri legjitime per shumicen e njerezimit nuk eshte thjesht utopi ,,,,Koha nuk ka vdekur ,shoqeria njerezore nuk mund te dominohet perjetesisht nga konkurenca e eger qe po shkaterron planetin nga shfrytezimi barbar i natyres …Kaq per sot…..
Teme teper interesante hapur nga Tarifa, por per cfare debati te hapur e ka fjalen?
Kete zor se e kuptoj.
Eshte debat i hapur me ne, komentuesit e „Dites“, apo me sociologe, historiane, filozofe te vendit? Ne kete tepsi kam frike se do te dale huq, sepse me komentuesit ketu debati eshte me shume nje humbje kohe dhe nuk ja vlen, me gjysmen tjeter te tepsise nuk besoj se do te dale ndonje qime nga qulli, jo per faktin se debati do te hyje ne hullite e sharjeve dhe fyerjeve nga tipa qe te vjen peshtitre kur i degjon, por edhe nga fakti tjeter se ajo pjese qe ne Shqiperi mbahet si me formim solid, debati do te rrahe me shume uje ne havan.
Pra me te dyja pjeset e tepsise ose te sinise vetem dicka mund te dale, ajo qesharakja.
Tani ne teme, e cila me dha nje impuls per te hedhur disa rreshta per vete faktin se ne duar kam nje magazine teper prestigjioze qe po e lexoj me teper kersheri, e cila quhet: „Zeit-Geschichte, Epochen. Menschen. Ideen.“ (Historia ne Kohe, Epokat, Njerezit, Idete)“.
Ka bere nje hyrje disi skolareske Tarifa, por qe vlera nuk i bie kur e lexon me poshte, sepse behet me konkrete, me e kapshme. Ne fillim flitet mbi legjitimitetin e marrjes se pushtetit nga komunistet, duke na dhene shembuj te drejte mbi menyrat e ardhjes se tyre ne pushtet duke ngritur pyetjen:
A ishte legjitim regjimi komunist nen Enver Hoxhen ne Shqiperi?
Ketu dua te bej nje paranteze te shkurter:
Andej nga vitet `80 pushteti sovjetik filloi te rriste zonat e tyre te influences. U vendos me forcen ushtarake ne Afganistan nje regjim „socialist“ dhe kjo ne fund te viteve `70, diku ne vendet e Afrikes si Volta e Siperme, sot Burkina Faso u be nje puc ushtarak duke bere nje reforme ne regjim, behej fjale per nje regjim te majte me nuanca socializmi dhe keshtu ne ato vite filloj te ravijezohej nje rritje e ngjyres se kuqe ne harten e botes. Vete pusheti sovjetik ishte ne kulmin e fuqise se tij ushtarake dhe ekonomike, por qe ne te vertete ishte vetem nje mbulese e genjeshtert.
Megjithate regjimet kapitaliste ishin ne defensive te plote.
Po a mund te eskportohej nje sistem i majte ne ca shtete ku shoqerite kishin nje zhvillim te manget, si ne Afganistan apo Burkina Faso?
Aspak, dhe historia na e dhe fare qarte rezultatin, ketu fut edhe Shqiperine.
Kete vit bota do te „festoje“ 100 vjetorin e Revolucionit socialist te Tetorit nen drejtimin e gjeniut Lenin, i cili i beri nje reformim edhe te tezave te Marksit.
Mire apo keq beri kete e vertetoi perseri koha.
Por per nje gje kishte te drejte. Ndergjegjesimi i masave loz rolin kryesor ne zhvillimet shoqerore. „Zeitgeist“ eshte nje togfjalesh ne gjuhen gjermane, „shpirti i kohes“ i cili kur arrin kulmin sjell me vete ndryshime ne themel te shoqerise.
Teologu cek Jan Huss 100 vjet perpara Martin Luther hodhi tezat e tij pothuaj te njejta me ato te Martin Luther, por nuk ndodhi gje. Duhej te kalonin 100 vjet qe 95 tezat e Martin Luther te trondisnin Kishen Katolike me mjerimin e saj moral per ta cuar Europen ne lufterat e saj 30 vjecare duke sjelle nje harte tjeter te shoqerise.
Edhe Revolucioni i Tetorit nuk filloi spontanisht, por ishte nje rrjedhoje e pjekjes se rrethanave shoqeroro-politike qe u shfrytezuan me aq mjeshteri nga Lenini per te bere permbysjen e nje sistemi te kalbur carist. Ishin vitet e Luftes se Pare Boterore, e cila filloi me nje vrasje ne Sarajeve te princit trashegimtar austriak, por qe shkakun e kishte thelle dhe me thelle.
Revolucionet sipas Marksit duhej te fillonin ne vendet me industri te zhvilluar me nje proletariat te ndergjegjesuar dhe kandidate te mundshem mund te ishin Gjermania dhe Anglia.
Po ja qe plasi ne Rusi. Kjo nuk c`behet dot. Lufta e Dyte Boterore ishte vazhdim i Luftes se Pare ku Führeri kerkonte te vinte gjerat ne vendin e vet, por jo vetem ai.
Teoria leniniste, qe lufterat imperialiste ti kthejme ne revolucione proletare gjeti vendin e saj ne Europe. Disa vende ashtu sic shprehet dhe Tarifa u gjenden para nderhyrjes se Ushtrise se Kuqe, ndersa ne u gjendem para nje clirimi nen ne udhehqjen e nje Partie Komuniste qe i kishte si i kishte anetaret e saj, doli ne balle te luftes.
Padsyhim qe Enver Hoxha ishte njeriu me i ndergjegjesuar nga teorite e kohes. Nuk mund te flitet per ndergjegjesim proletar as per Koci Xoxen, as per Mehmet Shehun dhe as per Hysni Kapon.
As me shume dhe as me pak na mori si te thuash vala e kohes nen drejtimin e Enver Hoxhes qe u tregua i afte dhe i zgjuar qe ndjeu „Zeitgeist“, pra shpirtin e kohes.
Po ai ishte legjitim pushteti i tij? Natyrisht qe po, sepse shfrytezimi i rrethaneve historike beri qe te merte masat me vete, qe ne shumicen e saj perbehej nga masa fshatare myslimane te dala nga nje terr 500 vjecar otoman. Solli perparim ne ate vend?
Natyrisht qe solli dhe ketu nuk dua te numeroj ate dhe kete.
Nese bien sistemet nuk do te thote qe ato kane qene ilegjitime. Blloku komunist ka qene nje rrjedhoje e rrethanave shoqerore dhe historike te kohes, ashtu sic nuk mund te thuhet se regjimi nacional-socialist i Hitlerit ka qene ilegjitim.
Ishte primar apo nuk ishte primar nderhyrja e Ushtrise se Kuqe ne themelet e sistemit socialist ne disa vende, kete nuk mund ta them. Di vetem te them qe partite komuniste ne keto vende ishin faktor i madh percaktues duke ju bashkuar luftes antifashiste duke e bere te pashmangshem marrjen e pushtetit.
Perse Ushtria e Kuqe dorezoi Austrine? A ishte bere atje ndonje lufte kunder nazizmit si ne vendet e tjera?
Enver Hoxha ishte figure e vecante ne ate kohe ne Shqiperine otomane. Ai nuk ishte as cub, as kacak, por zoteronte nje ideologji dhe nje vizion te qarte, ideologjine e kohes. Me „mbretin“ Ahmet nuk mund te besh krahasim. Ahmeti cub i cili mbahej me cuba.
Enver Hoxha beri punen e tij, sistemi pa dyshim qe do te deshtonte sepse ishte ngritur mbi themele te nje shoqerie primitive.
Megjithate ai mundua dhe nxori dicka pozitive ne drite. Kete nuk mund ta mohoje askush.
Pershendetje
Te lumte, perfekt
NGELI VETEM GAETANO MOSCA
i parafashizmit te 1939-tes, te na tregoje, mes talentit llafazanor, kakofonik e kamaleontar te Sevo Tarifes Jr., alias Tosi i dy “T”-ve, se sa, se si dhe perse ishte legjitim pushteti i diktatures se proletariatit qe u vendos ne Shqiperine e pas luftes se dyte boterore.
Nga miriada e “ke te ttherras ne ndihme me pare” te Tosit te dy “T”-ve, sigurisht i cikatur eshte referimi ne studimet teorike te gjermano-spanjollit Juan José Linz Storch de Gracia, qe lindi ne Bon dhe vdiq ne New Haven te USA-s ne 2013-ten.
Ne se vertete, siç pretendon Tosi i dy “T”-ve, do vazhdoje “copy-paste”-t e tij tashme fantazmagorike, ne numurat ne vijim te DITA-s, ahere le te shohim sa e si e ka kuptuar gjithe teorine Linziane te legjitimitetit te sistemeve socialiste ne vendet e europes lindore, veçanerisht ne Shqiperi, unike jo vetem ne terminologjine socio-politike, por edhe ne azhornimin e saj te bazuar ne teorine e Marksit, Engelsit Leninit dhe Stalinit.
Me kete hyrje pompoze nuk kam ç’te replikoj me Tosin e dy “T”-ve, le te presim burbulluqet e “copy-paste”-ve te tjera ne vijim te premtimit te dhene ne kete parathenje.
Le te shohim sa dhe si e njeh temperamentin, kulturen dhe jo-kulturen e imponuar nga Zogollare bandite antiishqiptare, te ketyre banoreve te cfilitur ne shekuj per liri, pavaresi e mireqenje, te vetequajtur shqiptare, te njohur ne milenare nga bota si albane.
Komplimenti Z.Fatos!!!
shkrimi juaj eshte PERFEKT.
Keto qe thua ti jane fakte,dhe si luan topi.
Paska idioter qe ala ju pelqen Enveri.Te gjith kta qe e pelqejn jan ish spiuna te sigurimit te shtett Te ishte i mire nuk do permbysej ne gjith boten more idioter.Nuk mund te thot njeri qe demokracia eshte e persosur.duhet kohe qe shqiptart te clirohen nga pasojat e ati rregjimi te ndyre.
Sistemi i felliqur ngriti enveri me kelyshet e tij nga viti 1945 deri ne 90 rralle do njohi bota e civilizuar.
Konfiskime pasurish, pushkatim intelektuakesh, burgosje, internime familjesh me femije te vegjel, eleminim opozite, shokesh lufte, denime ne ushtri, ekonomi, Mbajtje e mbi 70% e popullsise ne fshat kooperative per 30 leke, ndertim veprash me pune vullnetare ose me te burgosur, izolim dhe varferi e tejzgjatur.
Ja pra ky ishte regjimi I kriminelit enver tradhetarit
Ti Fatos!
Meqe merresh me metoden e krahasimit.Nuk te shkoj mendja tek krahasimi i sistemit komunist kinez.Tashti dua te di prej teje z.Fatos.Sistemi sot kinez a asht i legjitimuar apo do te presesh dhe pake qe te deshtoj e te na filozofosh urtine mbas kuvendit.Si sot per komunizmin europian telindjes e ne vecanti shqiptaro – jugosllav.
VETE NGRITJA E KESAJ PYETJE ESHTE KRIMINALE.
Sistem me i felliqur se ai qe ngriti enveri me kelyshet e tij nga viti 1945 deri ne 90 rralle do njohi bota e civilizuar.
Konfiskime pasurish, pushkatim opozite, pushkatim intelektuakesh, vrasje shokesh lufte dhe partie, burgosje, internime familjesh me femije te vegjel.
Arrestime, pushkatime ne ushtri, ekonomi, arsim, bujqesi.
Mbajtje e mbi 70% te popullsise ne koperative per 30 leke dita.
Lidhje bashkepunim me ruset jugosllavet dhe kinezet. Izolim dhe varferi te tejzgjatur.
Ky ishte enveri dhe regjimi i tij
Ti je gabim kur thua “*Enveri ngriti sitemin…”Sistemi ishte I ngritur mbi bazen e nje teorie qe kishte perfshire gjithe European lindore nuk ishte vetem Enveri dhe Shqiperia ishte gati gjysma e botes qe perkrahte endren e madhe te socialuzmit ! Mos u bej budalla nga rryma e felliqur e berishizmit eshte nje rryme anti shqiptare anti humane dhe korruptive qe. eshte anti vlere dhe perfaqson llumin intelektual aventurier dhe deshtak ! Anti popullor anti kombetar !
E kupton ti qe edhe berisha eshte vazhdim i atij sistemi akoma????
E kupton ti qe Enveri ngriti sistemin me te felliqur nga e gjithe lindja komuniste????
E kupton ti qe edhe kur ruset e denuan birin e tyre stalin per krimet qe kishte bere ne 54 dhe e dogjen, ky kopili yne vazhdonte ta mbronte me fanantizem. e kupton ti qe enveri asgjesoi gjithe shoket e vjeter te partise, intelektualet dhe mori rreth vetes nje turme idiotesh qe duartrokisnin si skllever?
E kupton ti qe ne vitin 90 shqiperia ishte vendi me i varfer ne evrope??/
E kupton ti qe enveri e ktheu shqiperine ne nje kazerme te madhe vetem per te ruajtur bythen e vet
Ca me derdellis kot me justuifikime jo lindja jo berisha
Une te them ja ujku ti thua gjurmet
nuk kam kohë të lexoj,për momentin shkrimin e tarifës,por po jap mendimin tim për titullin
“A ishin legjitim Enveri dhe socializmi”i përgjithsuar “A ishin legjitim një pushtet”?
po të shohim me vëmëndje thënjen”çdo popull meriton qeverinë që ka(zgjedh,ose vendoset)”atëherë mud të themi se çdo pushtet është legjitim!!është po aq legjitim dhe ndërrimi i tij!!
flas për të dy rastet e ndërrimit!si për keq dhe për mirë!!
marrim turqinë e sotme!!
qemalizmi ishte legjitim deri dje!!u pranua dhe u mbrojt nga populli turk!!niveli i tij ishte i tillë për të pranuar dhe mbrojtur qemalizmin,shtetin laik!!
erdoganizmi është legjitim!sot me ndryshimin e mentalitetit të popullit turk,nuk ka më mbrojtje të sekularizmit,laicizmit qemalist,pra populli dëshiron islamizimin e shtetit turk!!mbron atë që deri dje e luftoi!
në të dyja rastet nuk flasim për përkrahje totale të një sistemi!!ka gjithnjë një anë që është pro e kundër!!
legjitimiteti i një qeverie,regjimi vlersohet për kohën që është vendosur dhe për kohën e jetesës së tij!!
legjitimiteti i ndërrimit,ose rrëzimit të një sistemi vlersohet për kohën e zhvillimit të ngjarjeve!!
nuk mund të gjykohet me mendësinë e sotme e shkruara!!e vetmia gjë që mund të bëhet me mëndësinë e sotme është vlersimi objektiv i ngarjeve dhe nxjerrja e mësimeve!!
këtu ndodh rrëshqitja e mendimit!!
bëhet e kundërta e asaj që duhet bërë!!
diskutohet legjitimiteti dhe nuk nxirren asnjëherë mësime për të përmirësuar atë që ne gabimisht sot e quajmë ilegjitim!!