Demontimi i Akademisë së Shkencave

Nëse do të pranohet mbledhja e asamblesë të hënën dhe përfundimet e saj për reformimin, atëherë duhet pranuar se kjo do të jetë një farsë e re që luajnë akademikët tanë për të shtuar agoninë e akademisë së tyre. Edhe loja me “amanetin” e fundit të Dritëroit duket se ishte pjesë e kësaj loje hileqare

Xhevdet Shehu

Pavarësisht motivit, dorëheqja e djeshme e Prof. Korkutit nga posti i nënkryetarit të Akademisë vetëm dy ditë pas zgjedhjes, është një gjest që meriton të përshëndetet. Është fillimi i një kthese që pritet të ndodhë në Akademinë me emër të madh. Por, a mund të thuhet se me këtë filloi shkundja, demontimi i Akademisë së përgjumur dhe jashtë kohe? Pikërisht kjo është çështja e këtyre katër-pesë ditëve kur Akademia ka paralajmëruar një mbledhje të jashtëzakonshme të Asamblesë së saj. Në njoftimin e Akademisë për mbledhjen e së hënës mësohet se aty do të flitet për reformimin që kërkon ta bëjë po kjo akademi.

Por a ka filluar realisht demontimi i kësaj akademie? Mos ka ndonjë hile në këtë mes? Mos ka ndonjë lojë sa për të kaluar lumin? Prof. Fuga shprehet fare qartë: Kjo akademi ashtu siç është nuk e bën dot reformimin. Në të njëjtën linjë janë edhe profesorët e tjerë të nderuar. Nëse do të pranohet mbledhja e asamblesë të hënën dhe përfundimet e saj për reformimin, atëherë duhet pranuar se kjo do të jetë një farsë e re që luajnë akademikët tanë për të shtuar agoninë e akademisë së tyre. Edhe loja me “amanetin” e fundit të Dritëroit duket se ishte pjesë e kësaj loje hileqare, ndaj dhe nuk u pranua. U flak si një djallëzi njerëzish që janë përgjegjës për katandisjen e akademisë në këtë gjendje.

Prej kohësh, sidomos në DITA, është bërë një debat i mençur për zhbërjen e kësaj Akademie dhe për riformatimin e saj për të justifikuar emrin e një autoriteti prestigjioz shkencor. Në këtë debat kanë marrë pjesë shkencëtarë të shquar të fushave të ndryshme si Xhevat Lloshi, Pëllumb Xhufi, Fatos Tarifa, Artan Fuga e të tjerë. Shqetësimi serioz për rimëkëmbjen e Akademisë alarmoi edhe Kryeministrin Edi Rama, i cili tri ditë më parë kërkoi reformim të thellë, rrënjësor të këtij institucioni, përndryshe do t’i priteshin fondet nga ana e qeverisë. Mirëpo, meqë kjo thirrje e Ramës u bë ditën që ishin caktuar zgjedhjet. Mbledhja ishte papërgatitur, postet ishin ndarë dhe akademikët tanë nuk e zgjatën. I bënë zgjedhjet, të cilat u konsideruan menjëherë si farsë.

Tani duket se jemi përpara një zhvillimi të ri. Por shpresa është e vagullt për reformimin që kërkohet të bëhet nga ata që e degjeneruan atë. Këmbëngulja për ta ndryshuar atë gjendje në një institucion të rëndësishëm sa shkencor edhe pjesë e këtij shteti që e financon, është një shqetësim qytetar që duhet respektuar. Jo thjesht se ky është shqetësim taksapaguesish, por i njerëzve me dinjitet të këtij vendi që kërkojnë institucione të denja përfaqësimi. Rasti i Akademisë është një moment i rëndësishëm për të treguar edhe seriozitetin e shtetit.