Një herë e një kohë/ Hubert de Givenchy dhe Audrey Hepburn

Një nga tregimet më të bukura dhe të qëndrueshme të dashurisë platonike në botën e modës. Sikurse përshkruhet historia, në 1953  teksa filmohej Sabrina, Audrey Hepburn vizitoi një studio në Paris për të diskutuar mundësinë e dizanjimit të veshjeve për filmin në fjalë. Givenchy, natyrisht, ishte duke pritur ( vajzën më të famshme të asaj kohe) Katharine Hepburn.

Në vend të saj mbërriti Audrey, e cila sipas kujtimeve të tij ishte “kjo vajzë  shumë elegante, me sy shumë të bukur, flokë të shkurtër, vetulla të trasha, e veshur me pantallona ngjitur pas trupit, me këpucë balerine si dhe me një bluze të vogël. Në kokën e saj gjendej një kapelë “gondolierësh” e ndërtuar prej kashte dhe me një shirit të kuq përreth saj.” Ai e refuzoi ftesën për të dizanjuar për të, duke i thënë: “ Jo, zonjushë, unë nuk mund t’ju vesh ju!”

Hepburn, megjithatë, nuk u përpoq por vendosi ta ftojë Givenchin për darkë. Në fund të asaj nate që përkon në vitin 1953, thuhet se stilisti kishte rënë nën magjinë e saj, ose, siç tha ai: “ me bukurinë e saj, personalitetin dhe ndershmërinë e shpirtit.”

Dhe kështu filloi një miqësi,e cila zgjati derisa Hepburn vdiq në vitin 1993. “Ajo më ndoqi mua nga pas, sa me fat kam qenë që e kam pranuar ftesën e saj”, është shprehur Givenchy. E njohur për hijeshinë e saj të pakohë, mendja krijuese pas disa yjeve më të njohura britanike, do të ishte tanimë stilisti i saj personal. Hepburn do të ishte muza e Givenchit dhe mikja e tij për 40 vite. Ajo e ka shprehur dashurinë  dhe mirënjohjen e saj përkundrejt tij në shumë fjali si të tipit: “Vetëm me rrobat e tij unë mund të jem vetvetja!”  Afër fundit të jetës së saj, ajo i dhuroi stilistit francez një pallto me ngjyrë blu të zbehtë duke i thënë: “Kur të jesh i mërzitur, vish këtë sepse do të  të japë kurajo!”  Duke u përpjekur të përballojë emocionet që i shkakton përmendja e emrit të saj edhe pas 20 vitesh, ai do thoshte: “ Kam qarë në xhaketën që ajo më kishte dhënë, nga Gjeneva në Paris.”

Kështu përfundoi edhe historia solide e dashurisë miqësore midis mjeshtrit të elegancës dhe ikonës kinematografike.

Givenchy do të shprehej më vonë për Hepburn: “Ajo ishte një magjistricë, frymëzuese e dashurisë dhe bukurisë, dhe magjitë kurrë nuk zhduken plotësisht.”

s.a/dita