Koha e qenve të tërbuar!

Ndonjë vapë e madhe,
ende s’ka filluar,
po qentë dhe buçet,
për dreq-janë tërbuar!

Në fund të Korrikut,
është tërbuar Luli,
mbi “Fushën” e shkretë,
dhëmbët prapë i nguli!

“Ndërto sa të duash,
por e ke më kot,
nga minat e mia,
nuk do shpëtosh dot!”

Këto i tha dje,
Luli i tërbuar,
që të trembi “Fushën”,
për të mos ndërtuar!

Për qentë e tërbuar,
dihet historia,
zakonisht i kap,
dhe i vret Bashkia!

Të shpëtojmë qytetin,
nga ky lloj tërbimi,
janë ngritur disa,
grupe asgjësimi!

Veç me asgjësime,
problemi është zgjidhur,
se qentë e rrugës,
nuk i mban dot lidhur!

Tani që jetojmë,
kohë demokratike,
edhe qentë kanë,
shkallë hierakike!

Një të parë kopeje,
kemi padyshim,
sot e ka ofiqin,
shoku Lulëzim!

Ky mund të kafshojë,
pa frikë çdo njeri,
meqë është tërbuar,
s’mban përgjegjësi!

Të të kafshojë qëni,
Zoti mos e dhëntë,
se njerëzit normalë,
s’i kafshojnë qentë!

Po Luli i vetëm,
s’është këtë verë,
sepse ka dhe buçe,
dhe zagarë të tjerë!

Po tani që Gushti,
është muaj pushim,
si do bëjë pa lehur,
shoku Lulëzim?!

Si do të jetojë,
me gojë të dyllur,
kur gjithë ato gjyqe,
ka ende pa mbyllur?!

Po thonë se njeriu,
nuk mund të dënohet,
kur është i shkalluar,
ose kur tërbohet!

Por është e sigurtë,
jo nga thashethemet,
se Luli i ka,
të dyja problemet!

Dhe tani së fundi,
s’e qas as çmendina,
kur na kërcënon,
me bomba dhe mina!

Në këto aksione,
Luli nuk do ndalet,
do mbarojë me Fushat,
do fillojë me Malet!

A.DUKA