Më ndihmoni të kuptoj, ju lutem!

Fatos Tarifa

E nderuar Redaksi e gazetës Dita.

Dje, kjo gazetë botoi një “replikë të imponuar” nga një pedagog i Fakultetit të Shkencave Shoqërore në Universitetin e Tiranës, i quajtur F. Baça. “Replika” e tij ishte një reagim nervoz dhe aluçinant ndaj shkrimit tim “Pse fajësojmë Ligjin dhe harrojmë pedagogët e paaftë?”, botuar po në këtë gazetë dy ditë më parë.

Në shkrimin tim, F. B. përmendej si një shembull tipik i mediokritetit të frikshëm që vëmë re në radhët e një pjese të madhe të pedagogëve në universitetet tona publike e, deri diku, edhe në ato private, mediokritet i cili nuk mund të fshihet me shoshë dhe të cilin, më mirë se kushdo, e denoncojnë vetë studentët.

Në rastin në fjalë, janë studentët e shkencave shoqërore, të cilëve ky pedagog u jep mësim, ata që me të drejtë e kanë përdhosur figurën e tij dhe tallen me të në një mënyrë që i bën një shërbim të madh publik kauzës për çrrënjosjen e mediokritetit nga universitetet tona dhe për krijimin e një sistemi universitar cilësor, të denjë për kohën që jetojmë dhe për dekadat që vijnë, çka është detyra dhe përgjegjësia e të gjithëve ne, që japim mësim në institucionet e arsimit të lartë në këtë vend.

Duke e çmuar faktin që Dita është një gazetë e hapur ndaj çdo mendimi dhe ndaj kujtdo, bëj habi se si kjo gazetë e respektuar bie në atë nivel sa t’i bëjë vend në faqet e saj një sharlatani e një plagjiatori, të provuar si i tillë, që përdor një gjuhe të padenjë për një gazetë si juaja.

Mua vetë, fjalët dhe sharjet e F. B-së më bëjnë të qesh, për të mos thënë se edhe më argëtojnë. Palaçot e bufonët historikisht këtë rol kanë luajtur e lozin—t’i bëjnë njerëzit të qeshin e të argëtohen. Nëse sot marr mundimin të shkruaj këto pak radhë, këtë nuk e bëj për t’i dhënë rëndësi apo për t’i kushtuar sado pak vëmendje F. B-së apo të ngjashmëve të tij, pasi kjo do të ishte nën dinjitetin tim. Me këto radhë shpreh keqardhjen time që kjo gazetë, edhe pse e përkushtuar mendimit të lirë, nuk merr mundimin të verifikojë atë çfarë i serviret, pra të zbulojë të vërtetën, çka është misioni i vërtetë i një shtypi të lirë.

Unë nuk jam i sigurt nëse botimi i një paçavureje si kjo që i serviri Redaksisë suaj “pedagogu” F. B. mund të ketë shitur ndonjë kopje më shumë të kësaj gazete dje, pasi një individ mjerisht të paaftë e plagjiator si ai nuk e lexojnë as studentët e vet. Sidoqoftë, me botimin e saj, Dita i ka dhënë një farë mbështetjeje bufonërisë, llojit të atyre pedagogëve si F.B., të cilët këtë gjuhë dhe këtë arsyetim shterp pëlqejnë. Fatkeqësisht, ata nuk janë të paktë.

Me këtë rast, i lutem Redaksisë së gazetës suaj të respektuar të më ndihmoni të kuptoj se çfarë tjetër, veç sharjeve idiote e të përsëritura, tha në atë replikë ky pedagog sharlatan dhe çfarë solli të re “replika” e tij në debatin mbi Ligjin për Arsimin e Lartë dhe nevojën për ngritjen cilësore të stafeve pedagogjikë në universitetet tona, çka përbëjnë subjektin i shkrimit tim “Pse fajësojmë Ligjin dhe harrojmë pedagogët e paaftë?”, me të cilin F. B. “replikoi”.

Ju mundet të mos e pranoni këtë gjykim timin, por mendoj se, këtë herë, Dita ka bërë pikërisht atë së cilës unë i trembem—ka harruar dëmin e madh që i vjen arsimit tonë universitar nga një mori pedagogësh të paaftë, që taksapaguesit shqiptarë i paguajnë për arsimimin e brezit të ri të të këtij vendi, që është shpresa e një të ardhmeje më të mirë për shoqërinë tonë.

Me respekt,

Fatos Tarifa