Kryeministrat i kap sindroma e fjalamanit?

Po e nis ‘Zululand’-in duke rënë dakord me një vëzhgim të bërë nga dy instanca publike, që ‘Dita’ nuk i ka shumë për zemër; njërën sosh ngaqë e ka rivale, e tjetrin ngaqë e ka shpallur si kundërshtar politik, dmth të përditshmen ‘Mapo’ e ish kryeministrin e vendit, të cilët kanë denoncuar në mënyrën e tyre fjalën kilometrike të kryeministrit Rama në ditën e marrjes së detyrës përpara diplomatëve të huaj; Mapo nëpërmjet një karikature të Bujar Kapexhiut e Berisha nëpërmjet një postimi në rrjetin e Zuckerbergut.

E mora fjalën e Ramës nga një prej siteve online, me një copy/paste, për ta hedhur në Microsoftword dhe më dolën dhjetë faqe me shkrim dhjetësh. E lexova të tërën. Nuk para gjeta gjëra, me të cilat nuk jam në një mendje, e ndoshta këtë gjë mund ta thonë shumë vetë, por ky fakt nuk ka shumë rëndësi. E bëri Rama të parëndësishëm, duke i përcjellë mesazhet e veta nëpërmjet një litanie të stërzgjatur e të mërzitshme. Rrallë më kish rënë rasti të lexoja fjalime me kaq shumë ujë, dhe këto herë të rralla i përkasin atij që tani i denoncon gjëra të tilla duke nxjerrë kryet nga “pusia” që ka ngritur në facebook. Ata që e kanë dëgjuar live fjalën e Ramës, diplomatët mbi të gjitha, kanë qenë për të qarë hallin në ato momente.

E bukura është se fjalimi i Ramës ish përgatitur nga vetë Rama. Gjetjet e trajtës “tough love”, frazat falenderuese apo mirënjohëse në adresë të paraardhësit të vet pa ia përmendur emrin, metafora e shiritit të filmarkivit të kryeministrisë, pagëzimi i ambasadorëve si “kalimtarë të vëmendshëm që kanë lënë gjurmën e tyre në jetën e trazuar të këtij vendi”, etj, etj, janë të gjitha të stilit të tij.

Duket se është ende i ngeshëm. Duket nga ana tjetër se e ka kapur një qejf i madh për të çaprashitur. Inshallah nuk i zgjat!