17 qershor 2019

Nga Bedri Islami

Nga sot, e hënë, nisin dy javët e fundit të fushatës për zgjedhjet e 30 qershorit, të cilat nuk dihet se çfarë do të sjellin. Dy skajet e një litari politik janë tërhequr aq shumë, në dy drejtime të kundërta, sa që askush nuk e di nëse në një çast do të këputen.

Do të jenë të qeta?,  ky  është dyshimi i parë, i cili shtohet, pas vendimit të opozitës për ngritjen e Komiteteve të Shpëtimit, të cilat, qoftë në miniaturë, qoftë në ide, janë si komitetet e dikurshme  të vitit 1997 dhe ky përngjasim nuk sjell pas vetes asgjë të mirë!

Do të jenë të rrëmujshme, me përplasje masive, si është parathënë shpesh herë dhe, në një mënyrë ose në një tjetër, do të ngjallin ndjenjën e panikut tek njerëzit, që, edhe kur duan të zgjedhin, nuk do të kenë guximin të marrin pjesë?

Çfarë do të ndodhë me 1 korrik dhe a do të ketë ngjashmëri me 2 prillin? Thirrjet kukuvajke nuk ndjellin asgjë të mirë.

Gogoli i gjithë këtyre ditëve është viti 1997, i cili do të risillet pas zgjedhjeve të 30 qershorit, ose pikërisht në atë ditë. Të ndodhë kështu?

Askush nuk e di të vërtetën e asaj që po përgatitet, por, kësaj here, faji nuk mund të jetë jetim. Mosndëshkimi i deri tashëm i së keqes që ka ndodhur në Shqipëri, pavarësisht premtimeve të bujshme, ka sjellë mosrespektimin e ligjit, shkeljen e tij, gjuhën barbare, dhunën si kryefjalë dhe tërheqjen zvarrë si përcaktuese.

Me vitin 1997, si viti më i prapshtë i historisë së Shqipërisë, më shumë nga të gjithë po luajnë ata që edhe e bënë atë vit fatkeq dhe ata që e harruan. Harresa është e njëmendtë me krimin.

Nëse krimin e bëri Berisha, harresën e solli Edi Rama!

Normalisht, ata që e strukturuan vitin 1997,  duhej të kishin heshtur ose të kishin gjetur një vit tjetër për krahasim, por, për fat të keq të tyre, të gjithë vitet e prapshtë të pas 1990-tës, lidhen me to. Ose më saktë, me dëshirën e tyre për të ndezur këtë vend dhe për të vajtur në pushtet.

Përpjekja për të ndezur një konflikt në shkollën e oficerëve,shkurt 1991, shkatërrimi brenda natës i qeverisë së Ylli Bufit, në natën e së cilës një ministër demokrat deklaroi se pas kësaj ai sheh gjakun në rrugë; 2 prilli i Shkodrës, djegiet e Fushë-Arrësit, shkatërrimi i gjithçkaje që ishte ndërtuar, vjedhja e jashtëzakonshme e pasurisë së shqiptarëve, firmat piramidale, hapja e depove, rekrutimi i shumë mitingashëve nga Veriu për të sulmuar Jugun, tentimi për të bombarduar zonat e rebeluara, dëshira për të bërë një luftë civile mes veriut dhe Jugut, vrasjet masive, për të cilat askush nuk përgjigjet që ndodhën në këtë vit e më pas, grushti i shtetit në vitin 1998, qëndrimi kundër luftës në Kosovë, dezinformimi rreth kësaj lufte dhe lidhja me klanet serbe në Kosovë dhe jashtë saj, Gërdeci dhe të vrarët e skllavërimit brutal, 21 janari, protestat e dhunshme, përgatitja për një skenar tjetër, sipas ustallarëve të vjetër…të gjitha kanë lidhje me një strukturë partiake dhe me një njeri.

Nga ana tjetër një shef qeverie që ricikloi njerëz të krimit në strukturat e tij, që risolli mendimin e të fortit në politikë, kur njerëzit besuan se ai ishte mendja; forcimi i oligarkisë financiare duke marrë rol prijëtar në politikë, tërheqja pranë vetes e një klase parapolitike mediokre dhe me dinjitet të humbur, vendosja e Njëshit mbi të Gjithë dhe politikat financiare që do të lënë pas vetes humnera t borxhit, si PPP-të fantazmë; mosndëshkimi i së keqes duke u bërë shpesh herë palë me të, të gjitha këto kanë krijuar skajin tjetër të fajit, i cili, edhe pse nuk është në përmasat e skajit tjetër, përsëri është i dëmshëm.

A do të përsëriten këto ngjarje? A do të përsëritet viti 1997,qoftë edhe n përmasa të vogla dhe mosndëshkimi si garanci për vazhdimin e së keqes?

Shenjat janë se gjithçka po përgatitet për të shkuar drejt tyre. Dhe për të filluar cikli i ri i mashtrimit, ku e keqja do të ketë të drejtën e autorsisë , ndërsa vizioni për një Shqipëri ndryshe do të jetë në kalendat greke.

Pritat që po bëhen tani në çdo rrugëtim të shefit të qeverisë, banditët ish deputetë që po shpërndahen për të ngritur pritat, përplasjet me policinë e shtetit, përhapja e dezinformimeve për të vdekur nga shoqëruesit qeveritarë…janë provat e para që po bëhen për të krijuar një krim të ri.

Komitetet e Shpëtimit , si vazhdë e“ detashmentit Azem Hajdari“, kapuçonët e zinj që u vendosën në ballë të protestave, thirrjet haluçinante të liderëve të opozitës për luftë…kundër kujt…dhe çuditërisht janë po këta njerëz që ishin kundër luftës së UÇK-së ndaj pushtimit serb…, thirrjet se ” kësaj here do të jetë ndryshe”..krijimi i një tufe mitingashësh, shumë nga të cilët banditë, që duan të destabilizojnë Shqipërinë…të gjitha të çojnë drejt një dëshmie se dikush po përgatitet seriozisht për të ndërmarrë revashin politik me mjete të dhunës.

Nga ana tjetër gjithë kjo zhurmë dhunuese po i shërben shefit të qeverisë për të ngritur brenda vendit imazhin e tij që kishte filluar rënien, për të bërë edhe një herë grumbullimin e njerëzve rreth tij dhe, si një teatër absurd, për të krijuar në tri partitë kryesore aureolën e liderëve të fortë, përballës, të rreptë dhe të vendosur.

Shumë nga miqtë e mi mendojnë se përplasja dhe dhuna janë vetëm fjalë dhe të lehura në hënë.

Unë nuk mendoj kështu. Megjithëse e di se e kanë hapin më të vogël se fjalët dhe se janë trima kur shteti hesht, përsëri ata mund të bëjnë dëme të mëdha…jo se do të vrasin njerëz, jo se do të përmbytin pushtetin…jo se përmes dhunës do të jenë shefat e ardhshëm qeveritarë.. por tensioni që do të krijohet do të jetë një hasmëri e re, e zgjatur, mes njerëzve.

Dhe kjo hasmëri mund të zgjasë në shumë vite, mund të krijojë ndasi mes banorëve të pjesëve të ndryshme të Shqipërisë, të përmbysë imazhin e një vendi për hir të pushtetit dhe të frikës së tyre.

Mbi të gjitha do të pamundësohet largimi i kësaj klase parapolitike dhe ruajtja e statukuosë politike , që ka dëmtuar rëndshëm këtë vend.

Nga ideja e përplasjes dhe ruajtjes së qetësisë do të riciklohet e njëjta tufë  “liderësh“, të cilët, prej 30 viteve, kanë hipur mbi shpatullat e njerëzve për t’i sunduar ato.

Edhe në 21 janar kishte njerëz që thonin se shteti nuk mund të qëllojë mbi njerëzit, por jo vetëm që qëlloi, por paralajmëroi vrasje të tjera…

Edhe të nesërmen e 21 janarit shefi i opozitës së asaj kohe, sot shefi i qeverisë deklaroi solemnisht se gjaku do të shpaguhet, se krimi do të ndëshkohet, por, pasi u ble gjaku i të rënëve, përmes shpërblimit financiar, 21 janar u zhduk si datë e krimit dhe , pas saj, erdhën kompromiset e mëdha.

Opozitës i duhen viktima. Ata e provuan se me gjakun e të rënëve në 2 prill mund të vinin në pushtet, ata e provuan me 21 janar se gjaku i mban në pushtet..i duhen viktima, jo vetëm për të thënë se, ja, edhe pushteti tjetër të vret..por që gjakrat të ndizen.

Vetë ata, këto liderë të zbërthëlyer, do të jenë në rreshtat e fundit ose do të shpallin imunitetin e paqenë…të tjerë, analistë ,do të jenë në katet e sipërta të mjediseve komforte dhe do të shikojnë gjakun ose dhunën, për të cilën po bëjnë thirrje ditë e natë, nga njëri ekran në tjetrin…politikanë të klasës së lartë, vetë dy liderët e opozitës i kanë fëmijët e tyre jashtë shtetit, në parajsa europiane…pas përleshjeve ata do të kthehen në vilat luksoze në Lalëz, në komplekse rezisdenciale, që i kanë pronësuar nga vjedhjet masive…

Përsëritjen e vitit 1997 e kërkojnë ata që e bënë dhe ata që e harruan. Ata që e cikluan dhe ata që e falën.

Nuk është thjeshtë revansh politik. është më tepër se kaq!

Është dëshira e një klase parapolitike që të vazhdojë të pushtetojë.

Janë dy javët e fundit kur mendja t’i thërrasë kokës dhe që nesër, të mos i bien kokës me grushte.

*****

Botuar sot në Dita. Ndalohet ribotimi i plotë ose i pjesshëm pa lejen me shkrim të redaksisë