I tillë i pëlqen KM-së kazani?

Nga Hamdi Jupe

Kolegu Andi Bejtja ishte mërzitur shumë dy ditë më parë, nga transmetimi drejtpërdrejt në televizion i shembjes së ndërtetës se Kokëdhimës në Porto Palermo.

Në një prononcim publik, ai e kishte quajtur këtë transmetim për prishjen e një kioske trekatëshe në bregdet, një “fshat mediatik”.

Nuk i heq asnjë presje vlerësimit të tij për ngjarjen. Edhe unë, atë mëngjes prita më kot për një orë rresht se mos mbaronte fushata e “katundit mediatik” për prishjen e ndërtesës, pastaj të dëgjoja programin e zakonshëm televiziv, pasqyrën e shtypit të ditës etj.

Por, më kot, trasmetimi drejtpërdrejt vazhdonte.

Gazetarët lokalë kishin shkuar që në orën gjashtë e gjysmë (në mos më herët) atje dhe kishin vendosur kamerat në gatishmëri, natyrisht me dijeninë e televizioneve në qendër për të cilat punojnë, që kishin dërguar atje edhe studjot e transmetimit satelitor.

Prita deri në tetë për pasqyrën e shtypit, por asgjë. Vazhdonte në televizione drejtpërdrejt “fshati mediatik” i transmetimit të prishjes së restorantit të Kokëdhimës.

Dola nga shtëpia se kisha punë, por nga mendja nuk më hiqej ajo që pashë. Mendoja: Në Shqipëri janë prishur mbi dymbëdhjetë mijë ndërtime të paligjshme. Edhe pallate shumëkatëshe, si ai i Lulzim Bashës në Vlorë. Atëherë pse?

Dhe përfundimi në këtë rast ishte: Ky nuk është gjë tjetër, veçse një rast i mjerimit mediatik i disa prej mediave tona audiovizuale. Dhe nuk është hera e parë që kjo gjë ndodh.

Të keqen e televizionit komunist: edhe varrimin e Diktatorit më 1985 e transmetoi drejtpërdrejt vetëm një gjysmë ore.

Në fakt, nëse ka një problem këtu, është ai se si ky bar – restorant i paligjshëm ka vazhduar të jetë aty prej gati njëzetë vjetësh, pa leje nga autoritetet. Kush ka kaluar andej, e ka vënë re atë atje.

Si nuk janë kujtuar demokratët dikur, tetë vjet në qeveri dhe tani socialistët, prej gjashtë vitesh në pushtet, që po prishin gjithandej dhe po bëjnë jehonë të madhe për prishjet, nuk u kujtuan ta prishnin atë?

Ja një problem shoqëror, ku mund të ndalej vërtet media dhe të nxirrte me dinjitet “bukën” e ditës. Por nuk e bëri këtë.

Edhe më tej: kush i njoftoi mediat elektronike në Tiranë që të ishin atje, në Porto Palermo që në orën gjashtë e gjysmë të mëngjesit? Apo “rastësisht” e morën vesh ata?

Natyrisht, dikush nga qeveria.

Dhe me vrap, me gjithë veglat e punës atje, që në gjashtë të mëngjesit. Mediat i bëjnë kështu “fllad” punës së qeverisë.
Për të ardhur keq. Çfarë mjerimi mediatik!

Po e lemë mënjanë profesionalizmin, se vetëm profesionalizëm nuk ka këtu. Mediat ranë me dashje në “gropën” e qeverisë. I duhej qeverisë kjo ngjarje dhe ky mediatizim dhe mediat u bënë shërbëtore të saj. Qeveria dhe media u bënë kështu bashkë pjesë e “kazanit” për të cilin ka folur kryeministri.

Kur kishte kaq vite pa leje lokali atje, ai mund të prishej pas njëzetë ditësh, kur bregdeti do të lirohet nga pushuesit e shumtë dhe pa zhurmë mediatike. Lokali ishte i bllokuar nga autoritetet.

Por jo, duhet të prishet tani, se kështu e do spektakli propagandistik dhe mediat bien pre e këtij spektakli.

Kjo është e vërteta.

Po ç’ti bësh “fshatit mediatik?” Më vjen keq, se jam edhe vetë pjesë e këtij fshati.

Duhet më shumë respekt për publikun, por edhe më shumë respekt për veten, punën tonë.

*****

Botuar në Dita. Titulli është i redaksisë