Kjo foto është bërë dje gjatë protestës së çamëve (siç iu referuan mediat) me rastin e vizitës së z. Papulias. Siç mund të lexohet imazhi, janë pak njerëz, në vapën e verës indiane, ndoshta jo me ndonjë dëshirë të madhe për të qenë aty. Unë kam shumë simpati sidomos për protestat me numër të paktë njerëzish. Kur je 100 mijë vetë është kollaj të kërcënohesh, të gjuash me gurë, të bërtasësh e madje edhe të fshihesh. Por, kur je qoftë 1 a qoftë 30 vetë për një kauzë, ajo identifikohet më shumë me ty. Kam parë protesta edhe me 5 a 10 vetë, ku mesazhet vizuale ishin shumë të forta. Kujtoj grupin FEMEN, së fundmi. Kam parë protesta me një grusht njerëz ku protestuesit ishin shumë agresivë, si për të treguar që kauza e tyre është luftë.

Në lidhje me foton në fjalë, kam frikë se në shesh kishte më shumë pankarta sesa njerëz.

Sloganet

Nuk arrij dot ta zbërthej karikaturën që gjendet në qendër të fotos. Sigurisht, metafora e një burri me mustaqe që ka një flamur grek në dorë e një thikë pas shpine të lyer me gjak, ndërsa në gojë ka fjalinë “nuk kam bërë gjë, jam europian” nuk do shumë mund për të kuptuar se ku rreh. (Nuk po zgjatem me Panteonin) Por, e kam te kuptimi politik i kësaj karikature. Çfarë kërkojnë protestuesit përmes këtij imazhi prej kasapi? Kë duan të ndikojnë? Duan që ta shohë Papulias? Ja e pa? Apo duan ta shohin “këta tanët”? Apo duan ta shohin shqiptarët e të reagojnë? Druaj se kjo karikaturë nuk përcjell dot asnjë mesazh të fortë politik. Sikur nuk përcjellin as bluzat ku shkruhet “albania” tek vajzat që e mbajnë.

Çështja çame

Unë jam i ndjeshëm ndaj çështjes çame. E kam marrë përmes historisë, e kam marrë përmes miqve të mi çamë, e kam marrë edhe thjesht pse jam shqiptar (albania, si te bluza) dhe çështja e një shqiptari është dhe e imja. Do preferoja që protestën e tyre ta bënin me vezë mbi kolonën qeveritare, dhe jo me karikaturat e një piktori të dashur e të butë, që edhe po të dojë, nuk vizaton dot mbi letër koncepte agresive me thika që pikojnë gjak.