Njeriu i Vitit shqiptari i pas tërmetit. Antinjeriu, ai i përhershmi

Nga Viktor Malaj

Nuk është as e lehtë dhe as pa përgjegjësi të përcaktosh “njeriun e vitit” dhe “antinjeriun e vitit” që lamë pas. Është e vështirë sepse në shoqërinë shqiptare, në sjelljet dhe veprimtarinë tonë të përditëshme, qytetare dhe publike, nuk ka shumë shembuj të shquar të kontributit moral dhe intelektual në shërbim të shoqërisë dhe atdheut.

Por tek ne ka qindra mijëra individë dhe familje që karakterizohen nga sjellje normale qytetare, që tregojnë respekt për normat e bashkëjetesës qytetare, për normat etike dhe ato ligjore. Megjithëkëtë ata nuk ndihen dhe nuk duken, ndonëse me sjelljet dhe veprimet e tyre të moralshme i shërbejnë ekzistencës dhe zhvillimit të një shoqërije normale. Nuk ndihen se media dhe politika nuk ia parqesin publikut të gjerë. Nuk duken se ata vetë bëjnë përpjekje t’i shërbejnë të mirës, por nuk bëjnë përpjekje për t’u dukur.

Tek ne duket, bën bujë, merr famë dhe respektohet i ashtëquajturi “VIP”, i cili, në më të shumtën e rasteve, karakterizohet nga mungesa e kulturës dhe moralit, e skrupujve dhe dinjitetit por nuk i mungojnë pasuria materiale dhe teprimet ( ekstravaganca ) shoqërore, protagonizmi politik dhe ai mediatik ndonëse në përpjekjet për protagonizëm shihet qartë kotësia e shfaqjes dhe boshllëku i intelektit.

Megjithatë, duhet të themi se, fatmirësisht, në kundërshtim me pesimizmin tim të herë-hershëm për “njeriun shqiptar”, tërmeti i 26 nëntorit 2019 nxori në pah faktin se ende “rron or rron, nuk vdes shqiptari!”. Solidariteti njerëzor dhe gatishmëria për të ndihmuar që treguan jo pak shqiptarë, punonjës të institucioneve shtetërore që paguhen për të shpëtuar jetë dhe likujduar pasojat në këto raste, ashtu edhe qytetarë të zakonshëm, dëshmoi qartë që ndjenjat njerëzore, virtytet morale dhe ndërgjegjja shoqërore e kombëtare janë ende të gjalla tek jo pak shqiptarë brenda dhe jashtë kufirit shtetëror të RSH.

Duke gjykuar nga ky këndvështrim, “njeriu i vitit” do të mund të ishte cilido prej shqiptarëve të mirë që shfaqën dhimbje dhe ofruan ndihmë, duke filluar me mësuesin pensionist nga Kosova që dhuroi dhjetë euro, vajzën adoleshente dhe të sëmurë kosovare që dha rrogën e saj mujore e deri tek z. Pacolli që dhuroi një milion euro. Ishin me mijëra shqiptarë brenda dhe jashtë Shqipërisë që dhuruan aq sa mundën ndihmë financiare apo strehë për të dëmtuarit nga tërmeti. Për ta shprehur në mënyrë të përmbledhur bindjen time, do të thosha se “Njeriu i Vitit” është “shqiptari-njeri” i cili u shqua nga përgjegjësia qytetare, vetëdija kombëtare dhe solidariteti njerëzor e shoqëror në ditët më të këqija për shumë nga bashkatdhetarët tanë. Shpresoj dhe uroj që “shqiptari-njeri” të jetë një qenie në kultivim e shtim të përhershëm dhe të mos mbetet një qenie e rrallë ose në zhdukje e sipër.

Sa i përket “Antinjeriut të Vitit”, është e vështirë që “topin e artë” ta fitojë ndokush tjetër përveç protagonistit të përhershëm të së keqes, mashtrimit, trillimit, shpifjes, ndasisë, grindjes dhe dhunës, “shpëtimtari i vendit” Sali Berisha.

Njeriu që në ditët më tragjike të pastërmetit u përpoq të përdorë “erudicionin” e vet intelektual duke iu thënë shqiptarëve se tërmeti u shkaktua nga një pellg uji në Ishëm të cilin Qeveria e kishte mbushur gabimisht me “trajlera”, dhe që duke vënë në punë arsenalin e ligësisë së tij njerëzore shpërndante lajmin e rremë paniksjellës se Qeveria mbyti një njeri të gjallë ndërsa shembte me eksploziv muret e ronitur nga tërmeti të njërës nga ndërtesat e pashpresa për banim, mbetet fituesi i merituar i titullit “Antinjeriu i Vitit”.

Nuk mund të privohet nga ky titull njeriu që, megjithëse ka mbajtur postet më të larta politike e shtetërore në Shqipëri dhe në vend që të sillej si “Baba i Kombit” preferon të bëjë përçarësin më të madh të tij, njeriu që edhe së fundi, për të disatën herë u gjend fajtor për shpifje nga gjykatat shqiptare, njeriu që u vetëshpall “shpëtimtar i kombit”, por po përfundon si “një ordiner i rrezikshëm” për ta rrëgjuar kombin.

Uroj që viti 2020 të na sjellë sa më shumë individualitete të shquar që ta meritojnë qënien “Njeriu i Vitit” dhe të zhdukë nga jeta jonë shoqërore cilëndo qënie që meriton etiketimin e kundërt.

*****

Botuar në DITA, sot në numrin e parë print për Vitin 2020 në vijim të traditës së kësaj redaksie për të shpallur nëpërmjet bashkëpunëtorëve të saj Njeriun dhe Antinjeriun e Vitit që lamë pas. Ndalohet kategorikisht ribotimi i plotë ose i pjesshëm pa lejen me shkrim të redaksisë