Xhevdet Shehu
Kina – hiperbolë, mister dhe realitet. Si u lidhën marrëdhëniet shqiptaro-kineze nga Enver Hoxha dhe Mao Ce Duni dhe si po i humbasim shanset në projektin e Rrugës së Re të Mëndafshit.
Shënime për librin “Dritëhijet e një miqësie që çuditi botën” të Hajdar Munekës
Historia e Shqipërisë komuniste është e çuditshme dhe vazhdon të ngjallë interes ngado që ta marrësh me të përpjetat, kthesat, përplasjet dhe fundin e saj. Është gjysmë shekulli histori e Shqipërisë moderne dhe si e tillë është e pashmangshme. Një nga enigmat më të mëdha janë lidhjet dhe zgjidhjet që bënte Enver Hoxha dhe Shqipëria e vogël e udhëhequr prej tij me fuqitë më të mëdha të kohës. Por padyshim, lidhja vëllazërore e Shqipërisë së vogël me Kinën, vendin që kishte një të katërtën e popullsisë së botës është padyshim më e çuditshmja dhe më interesantja. Jo vetëm se ishte më jetëgjatja nga miqësitë që lidhi Shqipëria gjatë historisë komuniste të saj, por edhe për shumë arsye të tjera dhe impaktin që pati kjo miqësi në gjeopolitikën dhe gjeostrategjinë globale. Shqipëria e vogël faktorizoi Kinën pasi ishte aktori kryesor për pranimin e Republikës Popullore të Kinës në Organizatën e Kombeve të Bashkuara, duke përjashtuar Taivanin. Nga ana tjetër ishte Kina që faktorizoi Shqipërinë duke e bërë atë një vend me peshë dhe dinjitet në rang global, në saje të ndihmave që ajo dha. Mbase është pikërisht kjo miqësi dhe mandej prishja e saj që mund të zbërthejë shumicën e enigmave dhe zhvillimeve shqiptare në 30 vitet e fundit të regjimit komunist në Shqipëri deri në rënien e tij.
Pyetjet që nuk kanë marrë përgjigje ende përfundimisht dhe në mënyrë shterruese nga historianët dhe politologët janë të kësaj natyre: Si dhe pse u lidh Enver Hoxha me Kinën? Kush përfitoi më tepër nga kjo marrëdhënie? … Misteret e revolucionit kulturor kinez dhe ndikimet e tij në Shqipërinë e vogël… Pse u prishën këto marrëdhënie dhe sa ndikoi kjo në fundin e regjimit komunist në Shqipëri.
Kemi një libër të rëndësishëm dhe interesant në duar, librin e një diplomati dhe gazetari, ish-ambasadorit tonë në Kinë, Hajdar muneka, nën titullin “Dritëhijet e një miqësie që çuditi botën”. Është një nga librat e rrallë të botuar për Kinën pas vitit 1990. Më përpara, në kohën e marrëdhënieve më të ngushta shqiptaro kineze janë botuar libra, por ky është më i ploti, më i kompletuari dhe më analitiku. Ky libër me histori, kujtime, analiza dhe refleksione të një ambasadori është shumë i vlershëm jo vetëm për politikanët e politologët, por edhe për diplomatët e lexuesin e gjerë. E vlerësoj këtë libër edhe për faktin se gjeste si ky i zotit Muneka janë të rrallë ndër diplomatët tanë, ndërkohë që libra të kësaj natyre janë më se të nevojshëm. Që nuk shkruhen libra të kësaj natyre, ose që janë fare të pakët, ka shumë arsye: që nga formimi i atyre që zgjidhen për diplomatë, nga talenti e kultura e tyre dhe sidomos nga përkushtimi për t’i shërbyer sa më mirë vendit të tyre dhe ndërtimit të atyre tepër të domosdoshme të bashkëpunimit e të miqësisë midis vendeve. Fatmirësisht tek Muneka i gjejmë të mishëruara edhe formimin e tij, edhe talentin, edhe përkushtimin. Muneka jo vetëm e simpatizon, por e do Kinën, në kuptimin e mirëfilltë të kësaj fjale. Ai duket sikur psherëtin në çdo faqe të librit të tij për humbjen e shanseve shqiptare nga lidhjet dhe bashkëpunimi me gjigandin aziatik.
Them kështu sepse ky libër është shkruar pa imponim në një kohë tjetër, në kushtet e një shoqërie të hapur dhe, i distancuar në kohë me disa dekada nga miqësia e madhe, autori ka mundur të gjykojë me gjakftohtësi dhe të analizojë me objektivitet, arsyet e lidhjes e të zgjidhjes së kësaj miqësie që, sikurse thotë Muneka, çuditi botën. Çuditi botën për mënyrën se si u lidhën dy kombe krejt të ndryshëm nga njeri tjetri, në histori e zhvillim. Çuditi botën për distancën e madhe që i ndante dy vendet. Çuditi botën me panatyrshmërinë e lidhjes së një vendi gjigand me qindra milionë, ose sa një e katërta e botës me një vend të vogël me pak më shumë se një milion banorë sa ishim ne atëherë.
Këto enigma përpigjet të deshifrojë diplomati Muneka në librin e tij të botuar vitin e fundit dhe mendoj se ia ka arritur qëllimit.
***
Historia e miqësisë shqiptaro-kineze ka nisur qysh në vitin 1949, kur Shqipëria ishte ndër të parët vende të botës që njohur Republikën Popullore të Kinës të shpallur nga Mao Ce Duni. Por lidhjet e para mes dy vendeve kanë filluar me një telegram. Më 17 nëntor 1950, vetëm një vit nga shpallja e Kinës së re, kryeministrit shqiptar, Enver Hoxha, i ka ardhur i ka ardhur telegrami i parë nga homologu kinez Çu En Lai bashkë me tri dhurata: dy vazo porcelani ngjyrë blu, 20 paketa cigare dhe një servis duhani. Në vijim, marrëdhëniet mes dy vendeve erdhën duke u bërë më të ngushta, duke shënuar kulmin e tyre në fundin e viteve ’60 dhe fillimin e viteve ’70.
Kur flitet për Kinën, shifrat dhe faktet janë marramendëse, në kufijtë e së pamundurës.
Në koncertin që u dha në Pekin për nder të vizitës së Mehmet Shehut dhe Hysni Kapos në maj të vitit 1966, u angazhuan rreth 6 mijë artistë profesionistë dhe amatorë të kombësive të ndryshme, të cilët interpretuan valle dhe këngë në gjuhën kineze dhe shqipe. Kënga “Pekin-Tiranë” u këndua nga një kor prej 1600 vetësh.
Në tetor 1967 Mehmet Shehu ishte sërish në Kinë, kur revolucioni kulturor ishte në kulm. Me porosi të Maos, për nder të delegacionit shqiptar në Wuhan të provincës Hubei, (atje ku u shfaq për herë të parë korovavirusi COVID 19 më 2020) u organizua një miting madhështor me pjesëmarrjen e mbi një milion vetëve. Çu En Lai iu drejtua të pranishmëve me fjalët: “Revolucioni Kulturor do të fitojë, pasi ai përkrahet edhe nga populli shqiptar”. I gjithë sheshi u ndez nga brohoritjet e ovacionet, të cilat e shoqëruan gjithë fjalimin e Mehmet Shehut.
Por po të tilla janë edhe shifrat e ndihmave që Kina i ka dhënë Shqipërië për më shumë se 20 vjet. Në kohën kur u lidh ngushtë kjo miqësi, më të madhen pasuri që kishte me shumicë Shqipëria e për të cilën Kina kishte nevojë, ishte fjala. Ne ishim anëtarë të OKB-së, ndërsa vendin e Kinës në OKB dhe në Këshillin e Sigurimit e kishte Taivani. Shqipëria u bë njëfarë mënyre zëdhënëse e Pekinit për vite me radhë, derisa rezoluta e propozuar nga Shqipëria, u përkrah nga shumica e vendeve anëtare, dhe Kina zuri vendin e saj të merituar në këtë organizatë të fuqishme ndërkombëtare dhe në Këshillin e Sigurimit më 25 tetor 1971, një fitore që u festua me fishekzjarre në Pekin dhe Tiranë.
Kina kishte më shumë arsye të festonte se sa Shqipëria, ky vend i vogël europian. Në kohët moderne kishte filluar të vihej në lëvizje projekti madhor kinez i rreth 12 shekujve më parë: Rruga e Mëndafshit. Nëpër Rrugën e Mëndafshit, e gjatë mbi 7000 kilometra, qëllimi kryesor i së cilës ishte që të lidhin Mesdheun me Azinë Lindore, nuk kanë qarkulluar vetëm mallrat, erëzat, mëndafshi, por edhe religjionet dhe kulturat.
Të ishte Shqipëria komuniste në avangardën e vendeve europiane për realizimin e projektit të lashtë kinez?
***
Kinezët kanë një fjalë të urtë që thotë: “Sa herë të pish ujë, kujto atë që bëri pusin”. Ne shqiptarët kemi jo vetëm të drejtë, por duhet t’i kujtojmë kinezët sa herë flasim për shumë nga veprat e mëdha që u ndërtuan gjatë socializmit me ndihmat e Kinës, që nga hidrocentralet, projekteve ushtarake si dhe shumica e uzinave, fabrikave e kombinateve anembanë vendit të cilat jo vetëm i dhanë frymëmarrje ekonominë shqiptare, por edhe e mbajtën në këmbë atë regjim. Muneka bën të ditur se përpara së të hartoheshin planet 5-vjeçare të Shqipërisë, në Kinë shkonin vazhdimisht delegacione të nivelit të lartë me projekte të bëra gati në Tiranë dhe në bazë të ndihmave që garantonte qeveria kineze, planifikoheshin veprat që do të ngriheshin.
Por, pas vizitës së Niksonit në Kinë dhe kritikave të ashpra nga Tirana, këto ndihma erdhën duke u zvogëluar dhe miqësia e ngushtë po ftohej gjithnjë e më tepër. Fakt është se me ndërprerjen e ndihmave kineze ekonomia shqiptare filloi të atrofizohej, deri sa kapitulloi.
***
Pasi lexon librin e Hajdar Munekës, ish-ambasadorit të Shqipërisë në Pekin bindesh se Kina nuk ka nevojë për hiperbola. Ajo është vetë një hiperbolë e stërmadhe dhe nuk ka nevojë t’i shtosh të tjera. Edhe misteri i saj është zbuluar pjesë-pjesë ndër vite, për aq sa ka nevojë të dijë një njeri për një vend e për një komb tjetër. Termi mbase më i përshtatshëm në rastin e këtij gjigandi aziatik është të themi se Kina, me një nga qytetërimet më të lashta të botës, aktualisht është një realitet i pamohueshëm dhe absolutisht i pashmangshëm i historisë së njerëzimit. Në këtë libër njihesh me një botë tjetër të pasur dhe shumë interesante, me një histori dhe një kulturë që mendoj se përbën një mangësi të madhe po të mos e njohësh.
Revolucioni Kulturor që njihet si një fatkeqësi për Kinën, nisi si ide e Kryetarit Mao kur ai mendoi se i ishte lëkundur pushteti. Kjo katastrofë vazhdoi mbi dhjetë vjet. Revolucioni kulturor i ka hequr Kinës dhjetë vite histori zhvillimi, thotë autori Muneka, çfarë janë shumë në jetën e një vendi dhe të një kombi. Dhe përgjegjësi kryesor, autori dhe ideatori ishte vetëm një: Mao Ce Duni, ai që edhe sot e kësaj dite adhurohet si një zot nga kinezët dhe nderohet si askush, ndërsa një fotografi e madhe e tij prej më shumë se katër dekadash qëndron në sheshin qendror të Pekinit, në Tien An Men.
Për zhdukjen e mareshalit Lin Biao, numri 2 në hierarkinë më të lartë kineze në 13 shtator të vitit 1971, Kryetari Mao nuk ishte as befasuar, as tronditur. Ai e kishte pritur me qetësi njoftimin dhe i kishte artikuluar këtë poezi lajmëtarit: “Koha është për shi, vajza dëshiron të martohet. Lëreni të fluturojë, mos e ndaloni”.
Ten Hsiao Pini, u bë dy herë viktimë e atij revolucioni. Por jo vetëm mbijetoi, (pasi Maoja vetëm e mënjanoi dhe e izoloi në një vilë të veçantë), por ishte pikërisht ai që do të udhëhiqte Kinën pas Maos dhe do t’i hapte rrugët e një zhvillimi të paparë që do të mahniste botën dhe do ta bënte Kinën një superfuqi botërore. Teni, pavarësisht se ishte viktimë e atij revolucioni ka thënë se “Revolucioni Kulturor e ka edhe një të mirë të madhe. Ai na dha një eksperiencë negative, pa të cilën nuk do të përcaktonim rrugën tonë politike, ideore dhe organizative, si dhe një sërë politikash të tjera”. Është pikërish Teni që shpiku termin “socializmi me ngjyra kineze”. Është po ai që ka thënë shprehjen proverbiale që është edhe sot e kësaj dite dominuese në filozofinë kineze të zhvillimit të vendit: “nuk ka rëndësi nëse macja është e bardhë apo e zezë, mjafton që ajo të kapë miun”. Hajde merre vesh se sa marksiste është kjo filozofi. Diplomati Muneka thotë se “diplomacia kineze nuk ka qenë asnjëherë mirëfilli diplomaci marksiste-leniniste”. Arritja në këtë konkluzion është mundësuar pas përjetimesh të gjata në këtë fushë, por edhe hulumtimesh nga historia dhe filozofia kineze, e lashtë dhe moderne.
Tek filozofia e Sun Zi-së për të mbajtur “mikun afër, por armikun edhe më afër” mund të gjendet një nga arsyet e hapjes së Kinës, e cila filloi që kur Maoja ishte gjallë dhe vazhdoi pastaj me ritme të shpejta nën udhëheqjen e Ten Hsio Pinit. Po gjenerali Sun Zi rreth pesëqind vjet para Krishtit ka thënë se “Fitorja më e mirë është ajo që arrihet pa luftuar dhe ky është dallimi midis njeriut të matur dhe injorantit”. Dhe është e saktë ajo që thuhet në libër se historia ka dëshmuar se “Arti i Luftës” i Sun Zi-së ndër shekuj ka frymëzuar jo vetëm perandorë e strategë ushtarakë kinezë, por i ka kaluar edhe kufijtë e Kinës. Ajo filozofi ka frymëzuar edhe Napoleon Bonapartin.
Një krenari kombëtare e Kinës është padyshim Konfuci dhe filozofia e tij aq ndikuese prej njëzetepesë shekujsh te kinezët e më gjerë. Ai mund të ngjallë debate për idetë filozofike të tij, por gjithnjë ka qëndruar mbi të tjerët, asnjëherë nuk i janë marrë këmbët dhe nuk është vënë në dyshim.
Por një ditë edhe ai u vu në dyshim. Dhe u vu nga Mao Ce Duni në kulmin e Revolucionit Kulturor, kur emri i filozofit të lashtë u lidh me atë të mareshalit Lin Biao.
Kryetari Mao nuk ishte njeri dogmatik dhe as komunist fanatik, nënvizon ambasadori Muneka një konsideratë tashmë të konfirmuar nga të gjithë sinologët. Me pesë hieroglife, apo me një të lëvizur të dorës, Mao Ce Duni ngrinte në këmbë qindra milionë njerëz, fillonte luftëra e bënte revolucione. Në Kinë armiqtë e partisë, popullit e revolucionit i largonin nga politika, por nuk i pushkatonin. Shembulli tipik mund të konsiderohet i lidhur me dy emra mjaft të njohur në Shqipërinë e asaj kohe si Liu Shao Çi dhe Ten Hsiao Pin. Për Tenin Kryetari kishte shkruar vetëm nëntë hieroglife ku shprehte vlerësimin e tij: “shoku Xiaoping është një talent i rrallë, me ide të forta politike”.
Por aleati më i fuqishëm deri në verbëri i Kinës në vitet e Revolucionit Kulturor ishte Shqipëria dhe ajo nuk mund të ngelej jashtë ndikimit të ati revolucioni. Metodat kineze u futën gjerësisht në jetën e përditshme që nga heqja e gradave, uniformat e ushtarakave dhe deri tek fletë-rrufetë që ishin imitim i dacibaove të Kinës. Tek ai Revolucion duhen kërkuar edhe zhvillimet politike dhe spastrimet e mëdha që u bënë në udhëheqjen shqiptare në vitet ’70 dhe fillimin e viteve ’80, të cilat ishin një amalgamë e metodave sovjetike me ato kineze.
***
Një shprehje shumë e përhapur në Kinë është se “Më mirë të presësh tre minuta, se sa të kërkosh të rrëmbesh një sekondë”. Kjo shprehje e mençur sintetizon sa filozofinë aq dhe psikologjinë kinezë të mendimit dhe veprimit të tyre, kjo shpjegon pse ata janë të duruar….
Vizita e Presidentit Nikson nga 21 deri më 28 shkurt 1972 ishte kthesa e madhe historike e Kinës moderne dhe nga më të mëdhatë në historinë e saj. Vetë presidenti amerikan e ka quajtur “java që ndryshoi botën”. Por takimi i tij me Maon zgjati vetëm një orë e pesë minuta. Të dyja palët ranë dakord të mbahej sekret çdo gjë që u bisedua në atë takim. Biseda Mao-Nikson është zbardhur shumë vjet më pas. Amerikanët kanë pohuar më vonë se u është dashur gati një javë të kuptonin se çfarë mesazhesh u kishte dhënë Kryetari në një orë të vetme dhe me një gjuhë larg formatit zyrtar. Amerikanëve iu desh që shënimet e atij takimi t’i dërgonin në Uashngton për t’u zbërthyer nga specialistë sinologë, të cilët mes fjalëve, humorit e shprehjeve të shkëputura të Kryetarit, kanë nxjerrë kuptimin real të mesazheve të tij. Pas atij takimi, ishte Çu En Lai që bëri rreth dhjetë takime me Niksonin.
Maoja i gjithëpushtetshëm në krye të Kinës e njihte shumë mirë botën ku jetonte dhe drejtonte. Njihte Kinën dhe botën si të ishte udhëheqësi numër 1 i saj. Kjo ishte e mjaftueshme për të që t’i shihte të gjithë nga lart poshtë. Edhe presidentin amerikan. E vërtiste botën që e rrethonte me lehtësinë më të madhe, bënte poezi dhe humor dhe të tjerët vrisnin mendjen me ditë, javë, muaj e vite se pse e shkroi këtë hieroglife Kryetari dhe ku donte të dilte me shakanë që bëri. Kur u takua për herë të parë me Niksonin ndër të tjera i tha se do të fillonte të mësonte gjuhën angleze. Niksoni e mbajti mend këtë dhe kur u takua me Maon pas katër vjetësh e pyeti se si kishte ecur me mësimin e anglishtes. Kryetari iu përgjigj se kishte mësuar dy fjalët më të rëndësishme: TIGËR PREJ LETRE. Ishin pikërisht fjalët me të cilat ai kishte stigmatizuar imperializmin amerikan dhe bombën e tyre atomike.
***
Se sa komuniste është Kina sot e kësaj dite nuk ka nevojë të vrasësh shumë mendjen. “Socializmi me ngjyra kineze” i Ten Hsiao Pinit i ka thënë të gjitha. Aty mund të gjendet edhe arsyeja e shtypjes së përgjakshme të protestave të studentëve në sheshin Tien An Men në vitin 1989. Udhëheqësit kinezë ecin besnikërisht dhe me vendosmëri në rrugën që u hapi Teni. Ata nuk vishen me kostume ushtarake si Kryetari Mao. Ata mbajnë kostume dhe kravata si udhëheqësit perëndimorë. Ekonomia e tregut ka hyrë gjerësisht dhe aktualisht Kina është një nga partnerët më të fuqishëm tregtarë në të gjithë botën. Diplomacia kineze është lindur shumë kohë para marksizmit. Kinezët kanë filozofinë e tyre të lashtë ku mbështeten në politikë, në diplomaci e në të gjitha zhvillimet e tjera që ata mendojnë se është rruga më e mirë për ta fuqizuar parreshtu vendin e tyre.
Megjithëse kanë kaluar më shumë se katër dekada nga miqësia e ngushtë shqiptaro-kineze, për shumëkënd ajo mbetet një periudhë e bukur dhe kujtohet me nostalgji si në Shqipëri, ashtu dhe në Kinë. Kjo nostalgji e argumentuar dhe e justifikuar shprehet edhe në librin e ambasadorit Muneka. Shumëkush mund të habitet me bumin kinez, por jo Muneka që ka kaluar në Kinë rininë e tij si student dhe mandej si diplomat pas viteve 1990.
Por kohët kanë ndryshuar shumë. Në Kinë kemi një realitet krejt tjetër. Kina nuk është më e njëjta, ashtu sikurse edhe ne nuk jemi po ata të viteve ’60-’70. Ne ndoqëm një rrugë tjetër zhvillimi nga ajo e Kinës, ne zgjodhëm izolimin total dhe mbështetjen në forcat e veta, kurse Kina zgjodhi hapjen me botën dhe partneritetin me gjithë botën. Rruga e re e Mëndafshit ka vite që ka filluar të funksionojë. Me investime të fuqishme, Kina po kërkon rrugë të reja tregtie përmes Rrugës së Mëndafshit, sa të lashtë aq dhe të re. Pa asnjë dyshim që edhe Shqipëria është pjesë e këtyre projekteve kineze qoftë dhe afatgjata. Kina e kishte kuptuar shumë para nesh se nuk mund të shkohej më tej me slogane dhe sidomos me ato marksiste-leniniste.
Në të vërtetë jemi ne që kemi humbur më shumë nga këto zhvillime me Kinën. Rivendosja e marrëdhënieve të ngushta të dikurshme ishte e pamundur pas vitit 1990. Mjafton të kujtojmë një protestë në Tiranë para ambasadës kineze nga ata që po vinin me revan në pushtet. Në ballë të protestave antikineze ishte dikush, Alfred Serreqi, që pak më vonë do të bëhej ministër i jashtëm i Shqipërisë dhe si ministër do të bënte një vizitë në Kinë për të kërkuar ndihmë. Por kinezët kanë një kujtesë historike të gjatë dhe sidomos në realitetin e ri gjërat i shikojnë ndryshe nga koha e miqësisë sonë të ngushtë me ta. Këtu mund të gjendet arsyeja e mosrealizimit të shumë projekteve që mund t’i realizonin shumë mirë kinezët, si ai i hidrocentralit të Bushatit, që ka kaluar në kalendar greke dhe nuk është realizuar as sot e kësaj dite. Ne, duke ndjekur terapinë shock dhe atë të nivelit Zero, i prishëm të gjitha fabrikat, uzinat e kombinatet që u ndërtuan me ndihmën e kinezëve. Kanë ngelur vetëm hidrocentralet. Qeveritë shqiptare të pas vitit 1990, të djathta e të majta, nuk i kanë kushtuar vëmendjen e duhur marrëdhënieve me Kinën dhe ndërtimin e urave të reja të bashkëpunimit në kushtet e reja. Fatkeqësisht!
Nëse herën e parë ne u gjendëm rastësisht, aksidentalisht apo ramë qëllimisht për parime ideologjike në “kurthin”e Rrugës kineze të Mëndafshit, këtë herë “kurthi” është i pashmangshëm. Nuk është vetëm Shqipëria pjesë e këtij “kurthi”apo plani tashmë global. Është një botë e tërë pjesë e këtij projekti dhe partneriteti. Europa sidomos. Problemi është fare i thjeshtë: duke respektuar partneritetin dhe reciprocitetin, qoftë dhe me një superfuqi globale si Kina, sa do të jemi në gjendje ta shfrytëzojmë këtë shans?
o.j/dita
Në kohën kur u lidh ngushtë kjo miqësi, më të madhen pasuri që kishte me shumicë Shqipëria e për të cilën Kina kishte nevojë, ishte fjala. Ne ishim anëtarë të OKB-së, ndërsa vendin e Kinës në OKB dhe në Këshillin e Sigurimit e kishte Taivani. Shqipëria u bë njëfarë mënyre zëdhënëse e Pekinit për vite me radhë, derisa rezoluta e propozuar nga Shqipëria, u përkrah nga shumica e vendeve anëtare, dhe Kina zuri vendin e saj të merituar në këtë organizatë të fuqishme ndërkombëtare dhe në Këshillin e Sigurimit më 25 tetor 1971, një fitore që u festua me fishekzjarre në Pekin dhe Tiranë.
Fjala e Shqiperise pasuria qe barazohej me miiardat e ndihmes ekonomike qe jepte Kina .
Po kjo ishte fjala e shtetit serioz te Enver Hoxhes,po ishte koha kur gazeta “Zeri i Popullit” ishte ne cdo tavoline ne OKB ,po ishte kjo fjale qe bente qe skenat boterore ku luhej arti shqiptar ,ktheheshin ne stuhi entuziazmi te qinda e mijra njerzve.
Lisi qendron qindra vjet ne kembe,por kur rrezohet vetem ca dite u duhen larvave ta zhdukin.
Keshtu eshte edhe me ate kohe.
Dhe te lexosh se me sa percmim e trajton figuren e Mao Ce Dunit, Ismail Kadare ne romanin Koncert ne fund te dimrit, te shkruar ne vitin 1988 si vazhdim I romanit Dimri I madh.
Mao iste i vetmi Lider i demokracive komuniste ne Moske,qe tallej me Stalinin.Stalini e quante:komunisti mandarin.Me Hrushovin Kina filloi kundershtimin hapur te qendres,qe i erdhi pas mideje enver hoxhes,qe kishte kuptuar se Hrushovi donte ta zevendesonte me nje komunist me human dhe liberal.
Qe Hrushovi kishte projektuar Liri Belishoven si Sekretar i pare dhe Teme Sejkon kryeminister,nuk kishte gabuar ne zgjedhje.
Ishte enveri qe e gjeti Maon dhe jo e kunderta.Ishte sherbimi i enverit brenda Komunitetit komunist,qe Kina dhuroi miljarda ndihma shqiperise,,edhe ato qe nuk i kiahte.
Mao ne viet 50 beri disa gafa te renda ekonomike,qe derguan ne krize urie popullin kinez duke vrare 30 miljon nga uria.Detyroi fshatarsine te ngrinte fonderi celiku neper shtepi,detyroi femijet te vrisnin harabelat.
Kur pa se desoi ne drejtimin ekonomik te shtetit,ja dorzoi shtetin dy strategeve ekonomike:Liu Shao Ci dhe Cu En Lai..Vete filloi te mesonte Dancin dhe te argalisej me vajza te mitura.Me Maon jasht pushtetit egzekutiv Kina ne vitet 59-65 mori nje hov ekonomik nen drejtimin e strategeve qe thashe.Mirepo Damllaja Mao ne 65 hodhi syte nga dritarja dhe pa qe ishte kthyer ne nje president honorifik,pa pushtet real.
Thirri ne ndihme horrat,kalamajte ambicioze,firifiu,te fshatit dhe qytetit dhe i yshti te behen garda revolucionare per te vrare e prere e per te perzene nga drejtimi kuadrot profesioniste dhe Intelektualet.
Ketu hyri ne xhele enveri Gjylos qe ishte uista ne keto pune,se e kishte ushtruar kete zanat qe nga 44.Enveri ku shihte zjarr rrevolucionar ne Kine,i hidhte benzine.Dergoi specialistet e Ministrise se brendshme Mehmet Shehun dhe Hysni Kapon,Tarafin serb qe zhduku grupin komunist te Vlores.E mesoi Maon t`ja jape fuqine karrieristit dogmatik Lin Biao dhe te zhduke Ten Hsiao Pingun dhe Cu En Lain.
Cdo dite ne gazeten Zeri Popullit botoheshin lajmerime per arrestimin e Ten Hsiao Pingut dhe beheshin thirrje pe exzekutimin e tij nga gardistet e kuq te popullit.
Mirepo Mao u mjaftua vetem me exzekutimin e Hrushovit te Kines Liu Shao Ci dhe Ten Hsiao Pingun dhe Cune nuk i exekutoi.
Ketu filloi pika e ktheses.Cuja i tregoi Maos se Enver Hoxha ishte frymezuesi i nje komplloti te organizuar nga Lin Biao per eleminimin e tij me klanin ushtarak.Enveri ishte nje Stalinist i eger qe kerkonte gjak,pamvaresisht se Kina e kishte ndihmuar me te gjitha te mirat.Mao ndryshoi qendrim 180 grade.I dergoi nje leter enver hoxhes,ku i kujtonte se kokat e njerezve nuk jane koka qepe dhe Teng-Hsiao Pingu ishte floriri i vogel i Kines.
Nje dite pas kesaj letre Nje rrakete e telekomanduar goditi avionin ku po arratisej Beria i Kines,Lin Biao.
Ne Janar te 1972 erdhi ne Kine kryediplomati boteror Henry Kisinger dhe ne shkurt shkoi ne Pekin vete presidenti i Amerikes Nixon.
Enver Hoxha qe ishte mesuar te kapardisej si majmuni makako ne kurriz te Elefantit Kinez,pesoi INFARKT
Ishte mesuar te fliste ne emer te popullit 700 miljonesh kinez,Kishte lapangjosur projektin per vendin bosh ne tabelen e klasikeve te Marx-Leninizmit.Kishte filluar te ngrinte celula marx-enveriste me dollarot e Kines..
Qe i beri i beri se do i shkonte hyqmi deri ne fund.
Por mbajti parazitet dhe rrugacet e mashtruesit e botes me yndyren e paket te shqiptareve,deri sa e falimentoi shtetin.E coi prape ne 47 atje ku e vodhi Jugosllavia
Mesoj mjaft nga komentet e tua. Vecse duhet thene se Liu Shao Ci nuk u egzekutua. Ai vdiq nga diabeti. Egzekutime me gjyq per ish shoket e revolucionit kane bere vetem Stalini dhe Stalinuci.
O “demo” idioti!
Mao Ce Duni ishte lideri me i pa afte lidhur me teorine marksiste-leniniste!
Sa per t’u krahasuar me Stalinin,Mao u takua vetem nje here me Stalinin ne 1950,ndersa nuk ia mbajti te shkonte ne Moske ne takimin e 81 partive komuniste te botes me 1961,qe te mbronte partine e tij!Ndersa Enver Hoxha u ndesh dhembe per dhembe me Hrushovin si askush tjeter dhe me vone e nxorri Shqiperine nga Traktati i Varshaves,i pa shembull ne bpte!
Do tjeter ti dem?
Teorikisht Mao kishte te botuara vetem 4 vepra dhe te tera mbanin fjalime deri ne 1949 kur u clirua Kina ,qe ia kishte redaktuar nje specialist sovjetik qe e dergoi Stalini!
Shkrim shume real .Shqipratet kurr skane nxjerr konkluzjonin pse u prishem ne me Kinen.Eshte gabimi me i madh ne tere historine e popullit shqiptar.
Thone qe shqipratet jane buke shkalur . Jo jane politikanet dhe ata qe e kane drejtuar vendin; buke shkalur .Hisorikishte kapadailleku pa koke na ka bere qe te mbetemi bishti i popujve te Evropes .Edhe sot qe ka depertuar perendimi ,ku shqiptaret i kane bere te gjitha pislleqet ,jemi vendi qe nuk konkurojme me azgje ne Rajon .
Le ti kthehemi perseri historise se mardhenjeve me Kinene per te dale ne tardhetine e madhe qe ju be popullit shqiptare per mustaqet e Hoxhes .Kundershtimi i Mao Ce Dunit, per ato qe ata dolen ne konkluzjone gjate takimit te grupit qeveritar me M.Shehum e H.Kapon, qe si ai me Hrushovin. BRSS na tradhetoje mbasi Hrushovi shkoje ne Sh.B.A e u takua me Kenedin .Po keshtu Mao Ce Duni u quajt tradhetari i popullit shqiptare se u takua me Niksonin .
Po a e kini vrare mendjen pse Hoxha ndoqi te njejten taktike ne keto raste ? Popullit as i shkonte ne mendje se cfare kishte kurdisur Hoxha per pasuesin e tij mbas vdekjes.
Ne rastin e pare ,kur u prishem me ruset ,u detyrua nga politika globale e Sh.B.A per te larguar influencen ruse ne Evrope.Nje nga pike delikate ishte plani i BRSS per ta bere Bazen Ushtarake te Pashalimanit piken kryesore te kontrollit te hapsires detare te Jonit e Adriatikut .Plani i Hrushovit ishte qe te shtoheshin armatimet me veprim ushtarak kontinental . Ky plan nuk u realizua ,jo sic ka shkruar I .Kadare por se vendosen dy udheheqsit boteror Kenedi dhe Hrushovi. Fjalimi i Hoxhes ne Moske qe nje teater kukllash per te genjyer opinjonin boteror e a shqiptare. Pikerishte per keto pavertetesira te hisorise se shtremberuara I .Kadereja nuk e merr cmimin Nobel qe eshte propozuar disa here me radhe .
Po me Kinen cpati thone edhe kesaj dite si te moshuarit dhe ata qe kane prekur nga afer mbrekulline kineze .Ketu ka shume kendveshtrime :
Te paren une do tja ve semundjes psiqike te Hoxhes. Diabeti ,qe vuante per shume vite , u kuptua ne 1972 e i mori dhe ato pak mendje qe i kishin ngelur .Filloj te mos i peshoje mire se cprespektive i mbetej vendit ne kushtet qe Kina u hap me Sh.B.A.Si psikopat i komunizmit te verber kundershtoje cdo konkluzjon te takimeve me perfaqsuesit shqiptare per rrugen e zhvillimit .
Se dyti .Agjenturat e huaja, qe kishin rrenje ne Shqiperi e prisnin momentin e favarshem per ti hedhur benxine zjarrit e per te krijuar situata destabilizimi.Shfrytezuan kete lajthitje te Hoxhes dhe nisen lojen per te futur percarjen midis udheheqjes se vendit .Dokumente te dala publike nuk ka por shume kuadro qe i sherbenin Hoxhes vene ne dukje se i vinin shume letra anonime per tradhetare ne grupin e udheheqjes .Ketu ka ndikuar shume dhe ata qe ai iquante te besuarit e tij duke ja perforcuar mendimet qe i rekomandoheshin nga letrat anonime .Pikerishte ketu fillon shkermoqja e Shqiperise dhe e frymes kombetare. Hoxha vuri nje nga nje ne shenjkester te gjithe shoket e tij qe e ngriten dhe i sherbyen me devotshemeri deri ne fund .Sic shkruanin agjentet, si jashte dhe brtenda vendit, se rrethohej nga armiq qe donin ta eliminonin, Hoxha doli me shpate ne dore e u preu kokat nje nga nje . Ndoqi nje forme pabesije qe nuk ka shoqe ne tradhetine e nje populli ne asnjevend te botes .E nisi me disa Ministra e zvM me arsim e kulture se gjoja kishte filluar degjenerimi borgjezo-revizjoniste . Kur vinte per vete ne shtepit e pushimit hapte kanalet Tv te Italise qe ti shikonin dhe populli .Ne Tirane femijte e tyre nuk linin gje pa imituar e bere si dhe shkonin me pushime dhe jashte vendit. Me kujtohet aty nga gushti i vitit 1971 vershuan ne qendren e Vlores ,ku eshte tani monumenti i Pavarsise,djem e vajza te Byros Politike duke cfaqur moden dhe guston e jeteses perendimore. Nuk jam i sigurt por do kete qene dhe gjatoshi Rama. Vlonjatet i ndiqnin nga mbrapa dhe u benin pershtypje sjelljet e tyre moderrne .Nuk kaloje asnje vite dhe Hoxha e plasi bomben duke burgosur e i quajtur armiq F.Pacramin ,T.Lubonjen ,me gjysem zeri R.Alian e disa te tjere kryesoret neper Ministrira .Gjeti rastin dhe hapi alibine se ne Forcat e Armatosura armiku ka bere punene etij. Ju turr me radhe dhe i eliminoje te gjithe kokat e zvendesat e M.Mbrojtjes .Eliminoje te urtitn e partis Hysniun dhe ju qep te egrit Kryeministrit gjakatar Sheut.Mbasi beri nje pastrim, te gjithe gjenerates legjendare te komunizmit, zgjodhi Dhelpren Alia te vazhdoje ne rrugen e pakthyeshme te komunizmit i vetem ne bote . Kinezet e kuptuan Hoxhen dhe si me lezet u distancuan nga cdo marveshje qe ishte bere me pare .
Se treti .Hoxha ishte tipik nje staliniste qe ja kishte fshire me te gjitha . Ndoshta Stalinit ,per te qene ai ne krye te nje super shtetit ashtu ja donte puna.Qendroj ne pushtet me dhune e duke eliminuar kundershtaret e tij .Po ky donkishoti yne qe si kundershtar kishte vetem bandat agjenturore me shqiptare ,nga kush kishte frike se mos i merrnin pushtetin .Nga aq sa kam degjuar, si nga te afermit e mi ,miqve e simpatizantve te sistemit, Hoxhen pa asnje dyshim ,perjashtuar maloket e kishin si Perendi .Edhe sot me dridhem kur kujtoje fjalet me lote te H.Cakos .Tek ai guri me vere nje nga nje do shkojne te tere .
U zgjata pak per te dal ne konkluzjonin se prishja me Kinen qe tradhetija me e madhe qe i eshte bere ketij populli te vogel qe edhe sot nuk di nga te shkoje e te mbahet gjalle .Sigurishte pranimi i demokracise me shperthime e shqyerje te shqiptarve, duke bere pershtypje ne gjithe boten , qe pasoje e politikes se gabuar te Hoxhes .Hoxha beri nje pastrim qe keputi fillin e trashegimenise qeverisese e shkateroje klasen e inteligjences qe eshte garancija e perparimit moderr te nje vendi .Lejoj qe tradhetija te jete mjet per te marr pushtetin e per tu pasuruar ne kurrize te popullit me djersen e tij e te resuesve kombetare. Demokracija ne Shqiperi eshte vazhdim i metodave komuniste per pushtet e pasuri .Ndryshe nuk kane si te shpjegohen mega skandalet ne keto 30 vjete.
Ca flet or debili komentues spata?
Beqir Balluku e pranoi vet se ishte agjent i udb dhe me ate planin e tij per mbrojtjen do ia hiqte ai Enverit komanden e ushtrise dhe do e merrte vet. Pastaj Beqiri do i bente grusht shteti Enverit me ushtrine. Beqirin e tradhetuan Petrit Dume dhe Hiti Cako se nuk donin qe Beqiri te merrte pushtetin pas grushtit te shtetit. Ata e denoncuan Beqirin por rane edhe vet brenda.
Llambi Zicishti e pranoi vet qe do helmonte Enverin me urdher nga udb. Ca do me ti?
Lubonja ishte pa asnje dyshim agjent i udb. Shiko Lubonjen sot dhe duket fare qarte qe ai ka ndergjegje serbe. Shikoje kete qen si flet kunder Skenderbeut dhe historise se Shqiptareve:
https://www.google.de/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://m.youtube.com/watch%3Fv%3DEu0jQpurKRI&ved=2ahUKEwin4_247a7pAhUCZxUIHZWcD4cQwqsBMAF6BAgKEAk&usg=AOvVaw0scc_nHpQ5H4pS9TapspiG
Po ne 1949 kur sulmoi greqia? Nuk ishte rrezik? Mos harro pushtimin e jugut nga greqia ne 1912, 1913, 1914,1940 dhe 1941.
Ca jane keto cmendurira qe ke shkruajtur keshtu? Po Shqiptaret ne Kosove, Maqedoni, Presheve dhe Mal te Zi vetem se ishte Shqiperia shtet i fort dhe nuk i pirdhte fare vendet armike ballkanike e ruajten identitetin kombetar dhe trojet e tyre etnike.
Po Çamet kush i deboi? I deboi greqia me urdher nga britaniket dhe amerikanet. E ke te shkruajtur kete edhe ne disa libra te tyre.
Pse nuk i thua keto te verteta ti?
idioti mirë sot??
dje nuk dilje dot për të marrë ilaçet??ngatërrove rrugën apo harrove të shkoje në farmaci??
të zest ata që të kanë në shpi!!kushedi ç’heqin duke dëgjuar gjenialitetet e tua?
Ti anticensure duhet te jeshe nje gazetar i felliqur se nuk ka mundesi qe cdo dite ti idiot shkruan ne cdo shkrim te gazetes Dita idiotesite e tua. Je nje i semur psiqik qe kujton sikur duan ta dine lexuesit per ty se hiqesj sikur je filozof. Por nje llapaqen je dhe pa vlere jane idiotesite e tua. Kur ke inat se nuk te pelqejne komentet e te tjereve se tregojne gjera qe nuk i thone gazetaret e felliqur fillon dhe i shan komentuesit megjithese ata komentues ty nuk te kane shkruajtur fare. Kaq debil je ti.
eh sa debil është njeriu!!
spate,je koqe kandari kur e analizon një çështje të tillë vetëm në rrafshin emocional njerzor!!
” Nuk jam i sigurt por do kete qene dhe gjatoshi Rama.”
copa e idiotit,në atë kohë palloshi ishte me brekë të shkurtra,gati pelena!nuk kishte filluar klasën e parë o debil!!
çna mbytën idiotët!!
Midis shqiptarve dhe kinezve ka nje te perbashket te cuditshme. Te dy popujt perdorin fjlale te urta popullore shume. Vetem se fjalet tona popullore mbeshteten tek ndodhi te kaluara, pra te mesojne nga pesimi i tjetrit, kinezet i kane si paralajmerime filozofike per te ardhmen, pa u bazuar ne ngjarje te kaluara. Interesant!
Besoj se libri i Munekes duhet te flase edhe per periudhen midis Maos dhe Tenit, qe u percoll nga Hua Ngo Feni per nja tre-kater vjet, ku nisi edhe ftohja e ngadalte e Shqiperise me Kinen. Ardhja e Tenit ne fuqi i gjeti keto marrdhenie afer fundit. Por shyqyr, ne kalamajte e dikurshem ishim mbushur me stema kineze nga kinezet ne fillim te ’70-ave.
Enver Hoxha preu degen ku qendronte mireqenia e popullit shqiptar.
boll mesazhe boll mendime,përfshi dhe çarçafin e xhotës!
askush nuk ka folur për “në mardhënjet mes shteteve nuk ka miqsi të përjetëshme,por interesa të përjetëshme”!!
ti thua se “enveri preu degën ku qëndronte”!?
sikur të ketë qënë enveri ai që vendoste në një mardhënje të tillë!!
edhe në jetën e përditëshme në një mardhënje mes dy personave,sado i fortë të jetë njëri,duhet të vendosin të dy për të vazhduar mardhënjen!përndryshe do të quhej dhunë një mardhënje mes dy personave,kur njëra palë është kundër!!
po të shikojmë historinë tonë,të largët a të afërt,atë botërore,a çfar të doni,do të shohim se kemi lidhje e zgjidhje interesash mes shteteve ose bllokshteteve!
po të shohim periudhën pas L2B:
-lidhje interesi me jugosllavinë në rrafshin dy palësh dhe me ndërmjetsimin e saj në rrafshin e bllokut komunist!
-lidhje parsore e BRSS me jugosllavinë,në plan të dytë me shqiprinë!jugosllavia ndëmjetëse.
ndryshojnë interesat:
-BRSS armik me jugosllavinë,lidhje parsore me shqipërinë!
ndrshon drejtimi në BRSS,ndryshojnë politikat,ndryshojnë interesat
-lidhje parsore me jugosllavinë në plan të dytë shqipëria!
-armiqsi shqipëri BRSS
-kina ndryshon drejtim,interesa dhe nga mardhënje të panjohura me shqipërinë këthehet në mardhënje parësore,nga parësore me BRSS në armiqësore!!
-jugosllavia nga neutrale me kinën,armiqësore kur interesi ishte për shqipërinë!
-ndryshim klase politike ndryshim interesash në kinë,jugosllavia parësore,shqipëria dytësore,deri në armiqësi!!
e kështu me rradhë mund të vazhdojmë me mardhënjet e sotme dhe po patëm kohë mund të parashikojmë dhe të ardhmet!!
pra në mardhënjet mes shteteve janë INTERESAT E SEICILIT SHTET QË VENDOSIN MBI MARDHËNJET!! asgjë tjetër!asgjë nga ato që ne mendojmë me “zëmër”,me dëshirë,me eufori!!
kina pas prishjes me BRSS duhej të kishte miq!
dhe të vetmit që ia ofruan këtë miqësi ishim ne!!
ajo u kap si i mbyturi pas kashtës!!
i njëjti fenomen është i njohur gjithandej!!përsëritet çdo ditë!në jetën tonë të përditëshme dhe në atë të shteteve!!
në jetën e përditëshme:
kemi një shoqëri të fortë!?
asqë përfillim ata që nuk janë të fortë dhe asqë mendojmë se jetojnë të dobtit!
“biem nga kali”!?
shikojmë të kemi shoqëri,pa bërë më llogaritë e periudhës së vjetër!kapim dhe ata që mendonim se nuk egzistonin!
e njëjta me shtetet!!
shikoni “miqësinë erdogan-rama”,mendoni se i digjet bytha erdoganit për të??jo,por ai nuk ka më mundëisnë të takohet me merkel e tramp,me gjithë europë e ata që vendosin!prandaj mik me “fijen e kashtës”!!
kina prishi mardhënjet sepse gjeti partner më të fuqishëm më të leverdisshëm,në atë kohë!!
pas vizitës së kisingerit,ju dha drita jeshile jugosllavisë për mardhënje me kinën!
bëni llogarinë,3 mln shqiptarë,20 mln jugosllavë!një shqipëri e bllokuar gjithandej,një jugosllavi “e paangazhuar” në gjithë botën!!
nëse këta dy shtete do të ishin dyqane,ku shqipëria dyqan fshati dhe jugosllavia supermerkat!?
ku do të shkonit të blinit??
prandaj kina uli ndihmat për shqipërinë!prandaj kina u drejtua drejt jugosllavisë!
e njëjta gjë 10 vite më vonë!!
ajo jugosllavi që u ndihmua për 30 vite me rradhë nga perëndimi humbi vlerën e saj!nuk ishte më “pyka në frontin e lindjes”,humbi mbështje dhe kredi!filluan të kërkohen këthimet e kredive gjë që çoi në shkatërrimin e asaj konfederate!!
dhe atje nuk ishte as tito dhe askush që “PREU DEGËN MBITË CILËN QËNDRONTE”!
ishin interesat që e bënë atë!
interesat e shteteve që e mbanin gjallë,kishin VDEKUR!!
më lartë e thashë se përveç konstatimeve mund të bëjmë dhe parashikime!!
sot kemi një miqsi interesash me shtete të ndryshme!shtete të ndryshme që kanë miqësira dhe “armiqësira” me shtete të tjera!!të gjitha këto mund të ndërrojnë vëndet!nga miqësi në armiqësi,minimumi në indiferencë!
nga armiqësi në miqësi!!
e kam thënë me qindra herë miqsia e sotme me perëndimin,nuk është një miqësi e përjetshme si e përshkruajnë shumë mashtrues,ëndërrimtarë,dembelë!!
miqsia duhet dhe të mbarshtrohet,duhet të kultivohet!përndryshe miku të fut shkelmin bythëve!!
sot kemi një shqipëri që nuk ka stabilitet,që ka një korrupsion marramëndës,një shtet të përçarë,një komb të përçarë,një politikë që shet interesat e shtetit sa majtas sa djathtas,për një fitim me orë!
çfar do të bënin shtete që kërkojnë partnerë të qëndrueshëm,që kërkojnë të bëjnë investime “të përjetshme” që kërkojnë të kenë krahun e siguruar??
a mendoni se do të vendosnin këmbën në këtë “drrasë tmerrëisht të kalbur”??
ne,enveri,mund të kemi fajin tonë,në mënyra të ndryshme,por nuk kemi qënë ne që kemi prerë degën në të cilën ishim ulur!!
ishte kina që preu degën në të cilën na kishte vënë ne!!
është kina që nuk vendos të investojë në shqipëri,që nuk do të “shkelë në drrasën e kalbur” dhe jo mungesa e dëshirës së bastardëve tanë!!
keni shëmbullin e “rrugës së arbërit”!
kërkuan kinezët ta bëjnë?
po!
cilat ishin kushtet e tyre??
fitimi!
këta nuk ja plotësonin dot sepse do të mbeteshin pa para vjedhjesh normale për shqipërinë!
u prish kontrata!iu dha një tipi që do të mbulonte vjedhjet e politikës!!
shikojini ngjarjet pak më me llogjikë,me më pakë stërhollim dhe me shumë “autizëm”!!
por mbbi të gjitha mos i përdorni vetëm për të goditur “kundërshtarin”!
lërini jashtë EMOCIONET!!
Ska@Faleminderit per verejtjen.
O Erhard#
Po Mao Ce Duni e dinte shume mire kete
Po te kesh lexuar kujtimet e perkthyesit Mufit Mushi,qe pati nje takim interesan dhe unik me Maon ne Xhungel,,Ai shkruan:Mao me pyeti:-C`i duhen shqiptareve veprat e mija?
Mao here here ishte i kthjellet.
Problemi ishjte tek Enveri,se AY fluturonte me pras ne by…Nje shyt intelekt mediokerr,qe ne Rini nuk arriti te shlyente qofte edhe nje provim te vetem ne lendet me te lehta dhe me zbavitese.Ne fakultetin e Biologjise dhe ne ate te Filozofise.Si mund te ptretendonte qe te shpoallej filozof,madje Klasik i Marxizem-Leninizmit kur pikat me te forta te tij ishin servilizmi aktoresk ndaj padroneve Jugosllave,Ruse,e Kineze qe i shtruan rrugen dhe nga ana tjeter nje injorance analfabetike ne fushe te ekonomise,saqe detyroi edhe Hrushovin edhe Cu En Lain t`i tregojne me gisht Prioritetet Ekonomike.
Sikur te degjonte porosine e Hrushovit;Ti kishte mbuluar gjithe kodrat e fushat e Shqiperise,jo me grure,por me agrume e ullinj,populli shqiptar nuk do te hante kollomoq.Sikur te degjonte Cu En Lain te mos ndertonte Metalurgjine e Zeze,por te ngrinte industrine e perpunimit dhe ate ushqimore,Nuk do te ishte mbjelle me Zi gjithe ekonomia shqiptare.
dem
o
e vazhdoj më vonë.
“Nje shyt intelekt mediokerr,qe ne Rini nuk arriti te shlyente qofte edhe nje provim te vetem ne lendet me te lehta dhe me zbavitese.Ne fakultetin e Biologjise dhe ne ate te Filozofise.”
nuk e di se sa proviime ke shlyer o sa fakultete ke mbaruar!ka mundësi të kesh mbaruar shumë!!librat shkruara prej teje po i afrohen veprave të enverit të shkruara nga të tjerët!!
ti si gjeneral që zhvillon betejat e maruara,i fiton të gjitha!!jo për gjë,por vetëm e vetëm se ti je i ZGJUAR!na thua “Sikur te degjonte porosine e Hrushovit;”dhe gjithçka kishte për tu bërë e florinjtë në shqipëri!!në atë shqipëri bananesh,që ti e quan sukses i jahtëzakonshëm!!pothuajse njëlloj si koqe kokdhimi,që kujton se me kanabisin shëndetsor shqipëria do të çajë “bllokadën” dhe do të bëhet superfuqi!!
o koqja e debilit,vazhdimi i “o”së fillimit,je aq idiot sa nuk dallohesh nga ai që e mban bythën e sapunisur!!or copa e idiotit,sado që ta shash enverin,sado që ti hash mutin,nuk bëhesh më i mirë se fterri,e aliu nga selsenica që dhe për së vdekuri ja lëpijnë bythën e tharë me kohë!!
nuk shkohet përpara me sharjen e një personi që e urren patollogjikisht,nuk shkohet përpara me budallalëqe vetem e vetëm për të thënë se unë kam argumente që vërtetojnë këtë e atë!!
mor copa e idiotit,fillo e gjyko pa emocione!!
gjykoje enverin si do të kishe gjykuar rakoshin e hungarisë që vrau 1 në 4 hungarez,sepse ti quan enverin si diktatorin më të tmerrshëm të kohërave vetëm me 6 mijë vrasje në 3 mln banorë!!sepse vrasjet e rakoshit nuk të kanë djegur bythën o dem!!pra gjykoje dhe enverin si rakoshin,si hrushovin,si maon si trumanin,e si pinoçetin!!pra shiko gabimet,fajet,manovrat për përfitim personal dhe për përfitim shteror!analizoji këto dhe fillo e riparo ato që nuk kanë qënë të drejta,përmirëso ato që kanë qënë të drjeta dhe vazhdo më tutje!
dem o koqe nuk shkohet jeta vetëm me të sharë!!nuk shkohet jeta vetëm “kështu ma ka qefi mua” dhe sjell si gjënë më të vërtetë në këtë botë “Mufit Mushi,qe pati nje takim interesan dhe unik me Maon ne Xhungel,”në një kohë që vënë në dyshim shkuarjen në hënë dhe për më keq nuk pranojnë që toka është sferike!!
po ta them o dem se asgjë nuk është ashtu si na e ka dëshira për ta paraqitur!!
enveri bëri,për interes të vet a tonin!?atë që mund të bënte!ne nuk e vazhduam atje ku e la ai duke riparuar gjërat e gabuara!!
jo!
ne duam të zhdukim kujtimin e enverit duke e kujtuar në çdo shkrim,edhe kur flitet për kafenë e brazilit,e në të njëjtën kohë atë që ishte për të riparuar e shkatërrojmë më shumë!!
e kam thënë me dhjetra herë,enverit do ti kishte humbur emri me kohë nëse nuk do të kishte idiotë si ti që nuk rrinë dot pa e mbahtur mutin në gojë si çamçakiz!!ti nuk e heq dot prej goje,o dem!!
njeriu vdes dy herë o dem idioti,herën e parë kur i del shpirti,herën e dytë kur i përmëndet emri për herë të fundit!!enveri ka vdekur njëherë,për herë të dytë!?
vështirë se mund të vdesë!!nuk e lë ti!!
eh mor dem debili sikur të bëheshin dhe petullat kështu si i ke ti mendimet!!
nuk do të kishim nevojë as për mjell,as për ujë,as për vaj,bile as për dhëmbë!!
do na mjaftonte ti dhisnim!!
kështu mor dem bytha!
bytha është e nevojshme!!
ceno,demka thote se Enveri nuk zbatoi porosite e Hrushovit, te Cu en Lait, etj. Ne fakt, ne Jug u bene brezare agrumesh, ullinjsh ne nje kohe qe kishte rene Hrushovi. Pra, qofte Enveri apo specialistet e fushave te ndryshme, gjerat nuk i benin strikt vetem per ideologji apo te mbeteshin fanatike te dogmes. Po ashtu, siç thote demka se i paska thene Cu en Lai qe te merrej me industrine ushqimore, ne fakt ne krijuam nje industri te qendrueshme ushqimore. Kuptohet, ne mundesite tona, por kishim disa kombinate ushqimore te mirefillta. demka thote se ç’i duhej Shqiperise kombinati metalurgjik, por ben sikur nuk di qe ne jemi vend i pasur me minerale, me hekur, qymyr, me krom, baker, nafte, etj, pra duhej ti zhvillonim ato fusha se kishim lenden e pare ne vend. Natyrisht cilesia do çalonte, se çalon edhe sot, ku sado kinezet bejne mrekullira, nje gje eshte te blesh kushinete kineze apo amerikane per makinen dhe tjeter te blesh skf suedeze apo fag gjermane. Per Hrushovin sasia e dritherave tane ishte vertet sa hanin minjte ne BRSS, por ne fushat do i mbillnim me grure dhe miser, s’do i linim djerre, siç edhe u mbollen.Seç eshte krijuar nje ide fallso se po te mos çmendej Enveri te prishej me Kinen ne do hanim me luge floriri. Komplet e gabuar. Kina nuk kishte per vete dhe s’ka as sot te haje me luge floriri; ekonomine duhej ta benim vete. Ato ishin ndihma dhe shkembime ekonomike, aq e paten takatin. Problemi i agregimit te Kines ne politikat globale u shqyrtua mire nga amerikanet dhe ata e vendosen ta perfshijne, se ne ato kohe kemi dy luftera te medha ne Lindjen e Larget ku amerikanet u terhoqen, ne Kore dhe ne Vietnam dhe dihet qe ne prapavijen e tyre ishte Kina. Pra, maredheniet Usa-Kine qene nje afrim i detyruar per palet, nje lloj paqjeje e ideologjive te kunderta. Kinezet per interesa ekonomike u terhoqen nga ideologjia strikte e blloqeve kundershtare, po ashtu edhe ne Amerike u zbut krahu i makartisteve. Une jam i bindur se Enver Hoxha kishte te gjitha arsyet qe ta shfrytezonte kete moment hapjeje ne interes te vendit dhe s’ishte hera e pare qe ai bente pirueta ne emer te interesit pa iu bere shume vone per dogmat ideologjike. Nuk e di pse s’u be e mundur dhe padiskutim jo per logjet e shperndara nga nastradinet qe gjasme amerikanet nuk benin pazare me diktatoret. Biles, e kunderta eshte me e vertete, ne ato kohe amerikanet i benin me mire pazaret me diktatoret e sidomos ne vendet emergjente atje ku mungonin diktatoret vete keta i vendosnin. Pra, une mendoj se Kina e beri kurban Shqiperine sepse ia kane kerkuar qofte amerikanet apo jugosllavet ne akordet e asaj periudhe. Nuk e di pse, çfare fitohej apo humbej, por kjo erdhi nga kinezet dhe jo nga ne. Pastaj demka thote qe Enveri beri komplot kunder Maos ne Kine, etj, keto jane si te thuash hajde baba te te mesoj arat. Mbeti Enveri te mesonte Lin Biaon si behen keto pune.Gjerat qe ne duhet te dijme sot jane se zhvillimi i vendit kerkon sakrifica dhe askush nuk te dhuron asgje. Qofte Kina, Amerika, BRSS, etj. Qe te kesh ze ne kapitull duhet te jesh i barabarte me aleatin, ose te posedosh resurse qe ai s’i ka.Prandaj te jemi te arsyeshem, Kina s’pati me interes tek ne dhe nderpreu ndihmat. Ne fund te fundit s’e detyronim dot te na jepte ndihma. Kurse tregtia vazhdoi, siò benim tregti edhe me jugosllavet apo me vendet perendimore.
mono nëse ne do të analizonim me qetësi,pa emocione gjëndjen tonë!?
do të kishim mundësi të shkonim përpara!!
demiri nuk është në gjëndje,pavarsisht se ka mabaruar shkolla më shumë se enver injoranti!!
nuk e lë emocioni,ose si quhen ndryshe instikti!!
nastradini është i sëmurë psiqik,se lidh gjithnjë bananet peruviane me enver hoxhën,adihu çdo gjë e ka me pronën,e kështu me rradhë të gjithë,fterri e ka me gjenialitetitn e enverit,alban diarreja lëpin bythën në pushtet dhe net kërma!?V kart!!
mono ne jemi një shtet i vogël,por që për faj të emocioneve popullore kujtojmë se jemi superfuqi!!
falë këtyre emocioneve që nuk jemi në gjëndje ti kontrollojmë që në kohën e kohërave kur ishim civilizimi botror,ne bëhemi dhe më të vegjël!!përçahemi,i vëmë shkopinj në rrota njëri tjetrit dhe në fund jemi ku jemi!
enveri bëri sa bëri!si një diktator nuk mund të bënte më shumë!!
përvoja botrore na mëson se nuk mund të shkohet vetëm në një rrugë për në rromë!!
ka jashtëszkonisht shumë rrugë që të çojnë atje!!
diktatorët dhe diktaturat,më të mirat,përfundojnë në dështim,pavarsisht e bëjnë shumë për vëndin!!ato gjithnjë e mbyllin me falimentim!!qofshin komuniste qofshin kapitaliste!!
ne shqiptarët nuk e kuptojmë se duke qënë pjesë e botës kapitaliste sot dhe për fuqinë që kemi ne jemi të barabartë me puntorin e krahut!!flas si shtet,krahasimin e bëj shtet me person!!
pra fuqija më e madhe është amerika këto 70-90 vitet e fundit!pra e krahasuar me jetën e përditëshme,ajo është “pronari,ne dhe shumica e shteteve jemi puntori i krahut!!
e askund nuk mund të bëhet më i pasur a të jetojë pontori i krahut më mirë se pronari i tij!!
ne fillojmë e ëndërrojmë,fillojmë e nxjerrim teori nga më absurdet në vënd që të gjejmë zgjidhjet!!
pak më parë shkruajta thënje e një humoristi gjerman”në rast katastrofash,të mënçurit kërkojnë zgjidhjet,budallenjtë fajtorët”!!
ne akoma sot kërkojmë tërë fajet tek enveri!!e pak nga pak vitet nga vdekja e tij me ato të sundimit po bëhen më të mëdha!dhe prapë fajin e ka enveri!!
nuk jemi popull që fillojmë ti kërkojmë llogari vetvetes!jo!fajin ja lëmë në derë të tjerëve!!
dhe sot,pas 35 viteve që vdekjes së enverit ne bëjmë gam gam!fajin e kanë ndërkombëtarët për vendimin që marrim ne me votën tonë!!fajin e ka o europa kurvë,o amerika kurvare,kurse ne dobiçat jemi ëngjëj!!ëngjëj që duhet të na mbajnë në pëllëmbë të dorës,të na ushqejnë me qumësht dallandyshe se kanë fatin që na kanë!!
kaq budallenj e kaq dembelë!!
ne jemi fati i njerzimit,prandaj ai duhet të na përkulet,të na mbajë me bukë e me gjithë të mirat!!ne jemi aq dembelë sa do të pranonim që të na i përtypnin bukën para se të na i jepnin!!
ky është fati i keq toni o mono!!
popull sakat mendor!!
sa për demën!?
vari hejbet se e ka nga shkolla e shumtë!!ndoshta është aq i lexum sa gent kaka!!di jashtëzakonisht shumë por vetëm që nuk i mund ti vërë në punë!!më duket se dijet i tymos dhe budallallëkun e lëshon pa duar!!
në kohë të enverit kishim parrullën “dhe bar do hamë por komunizmin se tradhëtojmë”,dema ka bërë të vetën “dhe mut do ha,vetëm enverin ta nxij sa në maksimum”!!
përftyro se sa mund të fitosh që të merresh me një të vdekur!!
moderatori,te lutem shume publikoje dhe pergjigjen time per kete shurren e internetit,se pergjigje eshte.
edhe parlamenti jep te drejten e replikes.
dem o dementi i mutit,me sa bythë dhjet mor dobiç!!
o hienë e keqe o hienë që kujton se je luan,shkruaj me demirllëkun tënd dhe jo me beqirllëkun tënd o hale!!