Lul! Duhet të ndryshosh shpirtin e jo klimën!

Jorgo Mandili

“Shqipëria në punë, unë në gjumë”! Ky është sllogani më i ri dhe më adekuat i programit elektoral të PD, për zgjedhjet e pritshme. Është programi më suksesiv që do t’a bëjë “Luli Bashën” kryeministër! Sidomos pas arritjes së “dakordësisë” për reformën zgjedhore ,”Luli Basha” duket më i qetë e më i sigurtë në fitore, aq më tepër kur “sondazhet” e  ish presidenti të  paemër  dhe  Aleksandër Biberajt,  tregojnë avantazhin e opozitës ndaj mazhorancës. Këto “sondazhe” Luli i  konsideron si fitore reale dhe takimet e komunikimin me njerëzit i bën si kryeministër  i ardhshëm duke  shpalosur programin elektoral me bizneset, fermerët, barinjtë, shitësit e fruta-perimeve, bukëpjekësit, agjentët turistikë, artizanët, maturantët,  studentët, pensionistët etj..

Nuk i kursen  premtimet. Kudo që shkon premtime lëshon. Si “Mesia” përshkon fshatra e qytete, dete e lumenj, male e kodra, rrugë e shtigje për t’u gjendur pranë popullit, pranë të varfërve, pranë fëmijve e rinisë, pensionistëve e të moshuarve. I thjeshtë, me xhinse, pa xhel flokësh, me buzëqeshjen “guipleniane”, duke i pyetur se si jetojnë, si ja dalin për të përballuar vështirësitë ekonomike, pastaj u shpjegon se si qeveria “kanibale” e Edi Ramës, e lidhur me krimin dhe oligarkët u vjedh paratë e taksave, i shpërdoron për luksin e qeveritarëve, se si po e zhyt vendin në borxhe etj., etj. Në mbyllje vijnë premtimet që i bën bashkëbiseduesit t’u “qeshë” fytyra nga kënaqësia kur përfytyrojnë një jetë “përrallore” me ulje taksash për bizneset e vogla deri 0.5% të xhiros, dyfishim pagash për administratën, pension minimal 250€, subvencione qindra miliona eurosh për fermerët, shkollim e diplomim të garantuar për maturantët, punë për të gjithë, ndihmë sociale miliona eurosh për të papunët e të pastrehët etj.,  por me një kusht: ” nëse më bëni mua kryeministër, nuk do të keni nevojë për asgjë, mjafton të më jepni mua votën se të tjerat i di unë vetë ….”.  Jeton me këtë ëndërr dhe shfaqet si kryeministër jo vetëm para publikut vendas, por edhe atij të huaj, kudo ku shkon prezantohet si kryeministër i ardhshëm i cili “do bëjë këtë e atë… e që  “qeveria e tij do jetë kështu e ashtu”, duke premtuar “parajsën” për shqiptarët, që e bëjnë patetik e qesharak, hipokrit e demagog, gënjeshtar e mashtrues, një hije-kopje e keqe e ” babait shpirtëror” të tij dhe më keq akoma, vazhdimësi e tij për një alternativë mashtruese, shkatërruese, korruptive. Ka lindur me “këmishë qerratai”- siç thotë populli. “Mbiu” nga Hiri i Zhuritur i Partisë Demokratike post ’97 dhe u shfaq si Feniksi i saj. Që u shfaq papritur dhe u promovua   nga vajza e Sali -Fazlliçit dhe më vonë  u “zgjodh” në krye të kësaj partie me sakrifikimin e Sokol Olldashit ? I preferuari i së djathtës gjermane sidomos nga disa deputetë të PPE-së, e zyrtarë anonimatë, të tillë si “herr”-ët Falenski, Martin Henze etj., të cilët shfaqen sa herë që Luli Basha futet në çadër, organizon protesta, bën marrëveshje apo në prag zgjedhjesh dhe shqetësohen për gjithçka, për teatrin, për lirinë e shtypit, për korrupsionin e mazhorancës etj., por asnjëherë për “bëmat” e opozitës,”Babalet e Bobolet” e tyre,  financimet e paligjshme të partisë së tyre nga agjenci të dyshimta etj.. Propozojnë amendamente të reja për negociatat, shumica ato të propozuara nga Luli, por nuk i shkon mendja për një amendament të vogël për zgjedhjet, një konditë “sine qua non” për negociatat – lista të hapura e numërorë të depolitizuar ! Unikal në fatin e tij saqë me gjumë ka arritur nga fitorja në fitore të bëhet tre herë ministër, një herë kryebashkiak e dy herë kryetar partie, pavarësisht se kudo ku ka qenë ka dështuar me turp. Por është rast unikal që nëpërmjet dështimeve të bësh përpjetë drejt majave të pushtetit.

Por unikal edhe në budallallëkun e tij, pavarësisht se shfaqet më kallpi, më dembeli, më i paafti i të gjithë kryetarëve të partive shqiptare gjatë këtij tranzicioni, simbol i ministrit vrasës, kusar  emblematik i  rrugës së kombit e i  shitjes së detit, modeli më i pacipë i vjedhjes së votave “live” dhe  më i pështirë i  një kryebashkiaku dallkauk, prapëseprapë  kërkon me çdo kusht e çdo mjet të bëhet kryeministër, mundësisht pa përballje për fitore por në tavolinë me pazare e marrëveshje. Është kjo edhe një arsye që ky humbës i madh, pa asnjë strategji e alternativë, por me lakmi e epsh për kryeministër, i  ka përdorur në mënyrën më të keqe turmat e veta në protesta të dhunshme duke i inspiruar për mosbindje civile, për mospagim taksash, bllokim rrugësh e “akte heroike” deri në abnegacion,”sakrifikim” të vetes së tij  me të vetmin qëllim, të çlirojë Shqipërinë   nga “krimineli” Rama, të përmbysë Republikën e vjetër dhe mbi gërmadhat e saj të ndërtojë “Republikën e re” në Shqipëri, por me një kusht, duhet t’a bëjnë kryeministër. Kudo që shkon këtë kërkon, “nëse më bëni mua kryeministër nuk do të keni nevojë për asgjë, mjafton të më jepni mua votën se të tjerat i di unë vetë”. Është e pamundur ta nxjerrësh nga gjendja e tij e verbër e për ta detyruar të verë në kontrast vizionin e tij të qullët me format e tjera më inteligjente të komunikimit ndërshoqëror.

Por Luli nuk do t’ia dijë. Duke këmbëngulur në të “tijën” dhe duke u brohoritur nga të tijët brenda dhe jashtë vendit, ndjehet i kënaqur me veten pa dyshuar aspak se e gjithë qenia e tij  vetjake është e instaluar  brënda budallallëkut të tij! Në këtë “habitat” sa komik dhe dramatik, sa hipokrite, boshe dhe cinike duken veprimet, qëndrimet, denoncimet dhe akuzat në emër të qytetarëve për varfërinë, padrejtësinë dhe nëpërkëmbjen e tyre, përkundrejt pasurive të tij përrallore dhe shmangies së tij nga drejtësia me procedurë për akuzat, për vjedhjet, vrasjet, shkatërrimet e pronës dhe mbrojtjes së turmave vulgare të inspiruara prej tij duke i përdorur ata thjesht si instrumenta për të realizuar qëllimet tij. Për t’u bërë kryeministër me çdo kusht e çdo mjet! Shqiptarët tashmë nuk gënjehen kollaj me “milionat” e eurove të tua, or Lul, që i “shpërndan ” si bugaçet e Elbasanit kudo që shkon dhe premton. Aq më tepër tani që janë zhgënjyer edhe me Rilindjen. Por kjo nuk do të thotë se do të të votojnë ty. Midis dy të këqijave ti je e keqja më e madhe se ke shumë mëkate në shpirt, prandaj or ….Lulu….ndrysho shpirtin, jo klimën!

Bukur që e fillon ditën me “pikniqe” në atdhe, mbresëlënëse janë takimet me bizneset, me operatoret turistikë, me fermerë, me studentë, me kushdo që të del përpara duke i premtuar  “parajsën” dhe duke apeluar: të “bashkohemi të gjithë për t’ua kthyer Shqipërinë shqiptarëve”, që nënkupton hajde “të bashkohemi të bëhem unë  kryeministër, e pastaj të gjithë do të kenë punë, e gjithë “Shqipëria në punë kurse unë …në gjumë”. Lulu! As udhëtimet nëpër qytete, fshatra apo biznese nuk t’a qetësojnë shpirtin. Sepse kudo që shkon mbart me vete një peshë të rëndë në ndërgjegjen tënde. Sa kohë që diku shkon, duhet t’a shkarkosh këtë peshë të rëndë dhe sa kohë që nuk do ta bësh një gjë të tillë, asnjë vend, asnjë qytet, asnjë fshat, asnjë takim nuk do të të japë kënaqësi. Nëse do ta ndjeje një gjë  të tillë, ti nuk duhej të habiteshe që nuk ke gjetur ngushëllim në asnjë vend dhe ke vazhduar të ecesh përpara i lodhur nga ajo që ke lënë pas. Në të vërtetë ti nuk udheton, ti endesh, ti ndërron drejtim, ti kalon nga një vend në tjetrin, ndërkohë që ajo çka ti kërkon nuk e ke gjetur. Ti habitesh që një udhëtim kaq i gjatë dhe vizita nëpër atdhe nuk mund të ta shpërndajnë atë trishtim që të ka pushtuar? Mos u habit. Duhet të ndërrosh shpirtin dhe jo klimën! Nëse  do të ishte gjallë Seneka dhe do të shihte gjendjen tënde do të të këshillonte: “Ti mund të shëtisësh qytete e fshatra të tëra, siç thotë Virgjili ynë i dashur, megjithatë mëkatet e tua do të të ndjekin pas kudo. Lexo letrën e Epikurit, që trajton problemin që të shqetëson edhe ty. Ajo i drejtohet Idomenes. Epikuri i kërkon asaj të bëjë ç’është e mundur për të ikur menjëherë para se një forcë tepër e fuqishme të hyjë ne lojë dhe t’i heqë mundesinë për t’u larguar”. Por unë kam frikë se ti do të dish edhe mendimin e Familjes tënde shpirtërore. Ti ke frikë se do të të thonë: Është turp të përkulesh nga pesha që ke në shpirt e në kurriz. Duhet të luftosh me ta derisa i ke ngarkuar mbi vete. Ai që i bën bisht mundimit, është njeri pa energji dhe pa nismë, sepse vështirësia e situatës nuk ia rrit guximin. Por, nëse ti kërkon të fitosh kohë që të vendosësh se çdo të marrësh me vete dhe ç’sasi parash të duhen për të përgatitur tërheqjen tënde, ti nuk do të dalësh kurrë prej andej. Asnjë nuk shpëton nga përmbytja sëbashku me bagazhet. Dil nga uji për të filluar një jetë më të mirë. Të ndërgjegjësuarit për gabimin e bërë është hapi i parë i shpëtimit. Ai që nuk e kupton se vepron keq, nuk ka dëshirë të korrigjohet. Ai duhet zënë në befasi përpara se të gjobitet. Disa mburren me mëkatet e tyre. Po ti, a beson se ai që i merr për virtyte të metat e tij, ëndërron të korrigjohet? Vërtetoje me sa të mundesh fajësinë tënde. Nëse do vërtet, pastro mëkatet e së shkuarës e pasi të pajisesh me “Diplomën e Moralit”.

Heto vetveten!

Së pari, luaj rolin e fajtorit, pastaj të gjykatësit dhe më në fund të avokatit. Tregohu një herë i përgjegjshëm dhe i ndershëm! Këtë nuk e bën dot, prandaj edhe humbjen e katërt e ke të sigurtë. Sepse, “Luli Basha” nuk je i  besueshëm! Dhe aq më tepër të frymëzosh njerëzit nëpërmjet një alternativë të besueshme!.

Lulu! Vetëm një alternativë racionale të bën të besueshëm! Alternativa është filozofi, është vizion, është kulturë, është shpresë ! Ndërkaq mungesa e alternativës qeverisëse krijon mosbesim në popull, siç ka krijuar Rilindja. Një opozitë serioze, që është e përgjegjshme për misionin që ka, duhet që të nesërmen e humbjes së zgjedhjeve të mendojë dhe të dizenjojë një strategji se si do të vijë në pushtet. Dhe kjo kërkon Vizion-Ekip-Program! Ideo “qeverinë hije”, ku çdo ministër potencial në opozitë, duke kritikuar keqqeverisjen, të evidentojë demagogjinë e maxhorancës dhe të bind me argumenta të qëndrueshme çdo premtim, shoqëruar me burimet financiare, materiale e njerëzore. Ju duhet të shpalosni projekte që të tregoni se çfarë do të bënit ndryshe për pagat, pensionet, konçensionet, PPPT, turizmin dhe agrobiznesin, arsimin, shëndetësinë, administratën, arsimin e lartë etj.. Ky është misioni i një opozite të përgjegjshme dhe serioze, që dëshiron të vijë në pushtet me ndershmëri, besueshmëri para publikut dhe jo si deri tani me “bugaçe” me “babalizëm”, “xhiselizëm” apo “teatralitete” të kauzave të stisura. E kuptoj që nuk keni kapacitetet intelektuale, por i  kujt është faji që ekipi i juaj përbëhet nga nokët, palokët, enkelejdët, albanat, sali-anjët, klevisët, këlliçët e “kërriçë” të tjerë në aleancë me monikat, klajdët, kejtët, kërpaçët e “bugaçet”. Rinovimi dhe besueshmëria e një partie, e një lideri, e një klase politike, e një kryeministri, e një presidenti që marrin përgjegjësi publike për të drejtuar dhe qeverisur një popull drejt një të ardhmeje më të mirë, vjen nga integriteti moral dhe profesional, nga vizioni kurajoz i tyre dhe përfaqësuesve më të mirë të institucioneve të tyre, nga programi strategjik i shoqëruar me rrugët dhe burimet financiare, gjë që do t’i bëjë të besueshëm si opozitën edhe mazhorancën para popullit në misionin e tyre. Lulu nuk është e gabuar, as e pamoralshme të synosh fitoren, të vish në pushtet. Bëhet e pamoralshme, atëherë kur kjo dëshirë merr ngjyrën e zezë të lakmisë. Fitorja e vërtetë është fryt i zellit dhe i mençurisë, gjetjes së urave të komunikimit, partneritetit të duhur, këshilltarëve të urtë e të mençur, ekspertëve, komunikimit luajal, alternativës së besueshme dhe mbi të gjitha moralit të pastër, pa ngarkesa në ndërgjegje dhe mëkate të së kaluarës në shpirt.

“Shqipëria në punë, unë në gjumë”, një slogan i gjetur ky elektoral! Me frymën dhe kurajon që përcjell  me këtë slogan në çdo takim, me  budallallëkun e premtimet që bën “Luli Basha”, t’u prehtë shpirti në paqe e qoftë i bekuar kujtimi yt. Së shpejti Shqipëria të pret Kryeministër!”