Baladë
Si qirinj të ndezur,
për natë e për ditë,
gjer në ditët tona,
erdhën Dy Maritë!
Dy Maritë e bardha,
si bora e maligt,
Njëra-nuse e Atit,
Tjetra-nuse e Djalit!
Dashurinë e tyre
e paguan shtrenjtë,
se nuk mund të duash
dy Burra të Shenjtë!
Më bëhen ylber,
në kristal të lotit,
Mari e Jezusit,
Dhe Mari e Zotit!..
I kemi të shtrenjta,
dhe në ditët tona,
të Dy Gratë e shenjta,
u bënë ikona…
Pyeti ç’të duash,
s’kanë ç’të përgjigjen,
njerëzit përreth tyre
si kandile digjen.
Me dritë floriri
ua kanë ngjyer kokat,
se të Dy Maritë
sundojnë epokat.
Do të jenë në shekuj
Diej-natyrisht,
dhe mos jenë të Zotit,
dhe të Birit Krisht!
Si qirinj të ndezur,
për natë e për ditë,
në çdo cep të Botës,
ndrisin Dy Maritë!
Ndrisin Dy Maritë,
E Atit-E Birit,
rrinë në ballë të kohës,
si syri pranë syrit.
Janë dy kandile,
që ndez Perëndia,
po u shua njëra,
shuhen që të dyja.
Apologjia e diktatorit
Unë jam i thjesht ashtu si ju,
jetoj si artist në një bunker,
pa dritare e kam atë shtepi,
jo në qëndër por në Surel.
Ju me votuat e më dhatë votën,
më dhatë shansin që të sundoj,
tani po thoni që hëngrët rrotën,
këtë kurrësesi s’mund ta besoj.
Jemi njerëz bëjmë dhe gabime,
kjo s’do të thotë që ju mashtruam,
po rilindim gjithë Shqipërinë,
veç fasada është ajo që duam.
Dy mandate nuk na mjaftuan,
i fundit i marrë me vota të blera,
parlamentin e mbusha si desha,
me hajdutë, kriminelë e plehra.
Tani e kam kuptuar gabimin,
”koka e falur nuk prihet,
ju jeni trima dhe patriotë,
e sigurisht që ju ngrihet.
Fajin e ka Berisha-Meta,
por dhe Luli edhe Mona,
ata jetojnë si pasanikë,
pse të rroj unë me tollona?
Ilir Meta thërret e bërtet,
sikur të jetë ai me i miri,
veç teatër që s’vlen një lek,
të sqarojë ku vajti floriri.
Thotë që është nga Skrapari,
që parlamentin do shperndajë,
përralla që i tregon ky Baftjari,
di veç të gënjejë edhe të shajë.
Na duhet mandati i tretë,
vendi të ngrihet në nivel tjetër,
jo në gjumë si Luli në shtëpi,
por me projekte 3D në letër.
Ta mbushim Shqipërinë me kulla,
plot me hashash dhe me plehra,
kujt s’i pelqen le të emigrojë,
vendimet i marr unë si përhera.
Kushtetutën, ligjet i bëj si dua,
kam plot vota në parlament,
rroftë opozita e analfabeteve,
që shesin pordhë pa pasur mend.
Me mua janë dhe ndërkombëtarët,
se fjala ime është e verteta,
me përulesi e pranojnë farsën,
nuk ka si paraja dhe kuleta.
Na duhet ky mandati i tretë,
që të ngrihemi në nivel tjetër,
ju të varfër e porsi skllevër,
kurse ne do bëhemi mbretër.
Me rilindjen mjafton të jesh servil,
të gjithë në tufë si një kope,
zbatoni ato çfarë ju them unë,
se unë jam i rilinduri Skenderbe.
Ma jepni timonin dhe tepsinë,
se do ju integroj me BE e botën,
ngrënia e rrotës nuk prish punë,
a do ma jepni mua votën?
Apologjia e diktatorit
Unë jam i thjesht ashtu si ju,
jetoj si artist në një bunker,
pa dritare e kam atë shtëpi,
jo në qëndër por në Surel.
Ju më votuat e më dhatë votën,
më dhatë shansin që të sundoj,
tani po thoni që hëngrët rrotën,
këtë kurrësesi s’mund ta besoj.
Jemi njerëz bëjmë dhe gabime,
kjo s’do të thotë që ju mashtruam,
po rilindim gjithë Shqipërinë,
veç fasada është ajo që duam.
Dy mandate nuk na mjaftuan,
i fundit i marrë me vota të blera,
parlamentin e mbusha si desha,
me hajdutë, kriminelë e plehra.
Tani e kam kuptuar gabimin,
”koka e falur nuk prihet”,
ju jeni trima dhe patriotë,
e sigurisht që ju ngrihet.
Fajin e ka Berisha-Meta,
por dhe Luli edhe Mona,
ata jetojnë si pasanikë,
pse të rroj unë me tollona?
Ilir Meta thërret e bërtet,
sikur të jetë ai me i miri,
veç teatër që s’vlen një lek,
të sqarojë ku vajti floriri.
Thotë që është nga Skrapari,
që parlamentin do shperndajë,
përralla që i tregon ky Baftjari,
di veç të gënjejë edhe të shajë.
Na duhet mandati i tretë,
vendi të ngrihet në nivel tjetër,
jo në gjumë si Luli në shtëpi,
por me projekte 3D në letër.
Ta mbushim Shqipërinë me kulla,
plot me hashash dhe me plehra,
kujt s’i pëlqen le të emigrojë,
vendimet i marr unë si përhera.
Kushtetutën, ligjet i bëj si dua,
kam plot vota në parlament,
rroftë opozita e analfabeteve,
që shesin pordhë pa pasur mend.
Me mua janë dhe ndërkombëtarët,
se fjala ime është e vërteta,
me përulesi e pranojnë farsën,
nuk ka si paraja dhe kuleta.
Na duhet ky mandati i tretë,
që të ngrihemi në nivel tjetër,
ju të varfër e porsi skllevër,
kurse ne do bëhemi mbretër.
Me rilindjen mjafton të jesh servil,
të gjithë në tufë si një kope,
zbatoni ato çfarë ju them unë,
se unë jam i rilinduri Skënderbe.
Ma jepni timonin dhe tepsinë,
se do ju integroj me BE e botën,
ngrënia e rrotës nuk prish punë,
a do ma jepni mua votën?
O poet i nderuar!
Leri Marite,por merru vetem me dy te MARRET tane,qe po qelbin dynjane me cmendurite e tyre!
As Don Kishoti i Mances nuk ka bere te tilla cmenduri sic po bejne keta dy horra te cmendur!
Nuk besoj se do kete sot ne bote dy lidere shteti,qe te shahen me njeri tjetrin si RRUGACE te ndyre!
Doemos ata bejne keshtu sepse shohin nje popull BAGETI si ky i yni,qe hesht kur degjon cmenduri te tilla!
Dhe pastaj shajne Enver Hoxhen keta plehra!
Nuk u mjafton,qe te gjithe sundimtaret legene te ketij vendi po ju sh…dhejne cfare u mban pragu i shtepise dhe ju thoni se,
-“Dashnori i mamit tim eshte me i mire se dashnori i mamit tend”?
O Fernando sa shpejt e paske harruar qe i pari ta shkerdheu vërrën Enveri e ta zgjeroi aq shume sa tashti kush mundet e fut kollaj fare se je mesuar ta kesh brenda o intelilgjent virulent. Origjina e te gjitha te keqijave te sotme eshte tek Enver Bastardi. Vetem kur te kuptojne kete, shqiptaret do te mund te lirohen nga komplekset e se kaluares dhe do te bejne shtet te vertete te se drejtes.
Nëna jonë PARTI
Ti parti më jep nder,
më jep emrin shqiptar,
ti i jep poste pa meritë,
edhe atij që është gomar.
Skemat Ponzi ti na i mësove,
si rruga e vetme për zhvillim,
ne lamë paratë në ato firma,
partia e pafajshme me fitim.
Fajin për çdo gjë nuk e kishe ti,
fajin si gjithmonë e patëm ne,
komunzimi na la fukarenj,
ti doje të krijoje shtresën e re.
Ti doje të nxirrje pasanikë,
me gënjeshtra nga kursimi,
si u treguam kaq budallenj,
ndryshon e vërteta nga aktrimi.
Por sidoqoftë ne të falëm,
se s’kemi memorie hic fare,
pasanikë u bënë politikanët,
e ne ngelëm trokë pa pare.
Erdhe prapë në pushtet,
me ëndrra dhe premtime,
i njejti avaz si më parë,
pa vizion e pa parime.
Ti hape piramida universitare,
fabrika diplomash me pagesë,
nxorre plot e plot intelektualë,
ngelësa gjimnazi mestarja 5.
Ti e mbush administratën,
me militantë dhe rryshfetxhinj,
ti i bën për vete oligarkët,
emigrojnë jashtë shumë të rinj.
I njejti avaz vazhdon dhe sot,
tërë këto vite në vend numëro,
vidh shqiptarët dhe Shqipërinë,
mbill varferinë mos përparo.
Çdo mbrëmje nëpër media,
sorrollatje nga ca analistë,
si mercenarë me pagesë,
të lajnë e të lyejnë këta stilistë.
Tërë kohës vec për ty flasin,
o moj e shtrenjta jonë parti,
ca e kanë hallin kur do zbresësh,
të tjerët kur në pushtet do jesh ti.
Na kaloi jeta nëpër mitingje,
lart e poshtë nëpër sheshe,
ti hipe e zbrite nga pushteti,
dhe sa krahu na e ngjeshe.
Por ne prapë të duam shumë,
u mësuam, pa ty s’bëjmë dot,
kemi tërë kohës që hamë mun,
na shkoi e tërë jeta kot.
Veç një gjë duhet kuptuar,
rrimë urtë ne, pa mbretëron ti,
pushtetin thuhet se e ka populli,
por jetojmë në shërdhatokraci.
Nëna jonë PARTI
Ti parti më jep nder,
më jep emrin shqiptar,
ti i jep poste pa meritë,
edhe atij që është gomar.
Skemat Ponzi ti na i mësove,
si rruga e vetme për zhvillim,
ne lamë paratë në ato firma,
partia e pafajshme me fitim.
Fajin për çdo gjë nuk e kishe ti,
fajin si gjithmonë e patëm ne,
komunzimi na la fukarenj,
ti doje të krijoje shtresën e re.
Ti doje të nxirrje pasanikë,
me gënjeshtra nga kursimi,
si u treguam kaq budallenj,
s’mund të nxirret kështu fitimi!
Por sidoqoftë ne të falëm,
se s’kemi memorie hiç fare,
pasanikë u bënë politikanët,
e ne ngelëm trokë pa pare.
Erdhe prapë në pushtet,
me ëndrra dhe premtime,
i njejti avaz si më parë,
pa vizion e pa parime.
Ti hape piramida universitare,
fabrika diplomash me pagesë,
nxorre plot e plot intelektualë,
ngelësa gjimnazi mesatarja 5.
Ti e mbush administratën,
me militantë dhe rryshfetxhinj,
ti i bën për vete oligarkët,
emigrojnë jashtë shumë të rinj.
I njejti avaz vazhdon dhe sot,
tërë këto vite në vend numëro,
vidh shqiptarët dhe Shqipërinë,
mbill varferinë mos përparo.
Çdo mbrëmje nëpër media,
sorrollatje nga ca analistë,
si mercenarë me pagesë,
të lajnë e të lyejnë këta stilistë.
Tërë kohës veç për ty flasin,
o moj e shtrenjta jonë parti,
ca e kanë hallin kur do zbresësh,
të tjerët kur në pushtet do jesh ti.
Na kaloi jeta nëpër mitingje,
lart e poshtë nëpër sheshe,
ti hipe e zbrite nga pushteti,
dhe sa krahu na e ngjeshe.
Por ne prapë të duam shumë,
u mësuam, pa ty s’bëjmë dot,
kemi tërë kohës që hamë mun,
na shkoi e tërë jeta kot.
Veç një gjë duhet kuptuar,
rrimë urtë ne, pa mbretëron ti,
pushtetin thuhet se e ka populli,
por jetojmë në shërdhatokraci.