Ju kujtohet… Peticioni?!

Redaksionale DITA

Nuk dihet nëse kanë tituj, grada, spaleta apo shumë cilësime akademike përpara emrit dhe mbiemrit, porse ne i njohim si Eurokomisioneri Stefan Fyle dhe zëdhënësi i Komisionerit, Peter Stano. Te dy kanë lindur në ish-Çekosllovaki, ndërkohë që pas viteve 90’, njëri është çek dhe tjetri sllovak. Të dy kanë titujt profesor/doktor, të fituar në auditoret akademike prestigjioze të Gjermanisë dhe Rusisë. Të dy mbajnë syze dhe i shohim shumë shpesh të vijnë në Shqipëri. Erdhën edhe dje.

Komisioneri konfirmoi publikisht se e rekomandoi Statusin për vendin kandidat të Shqipërisë, në Këshillin e Europës nëpërmjet paraqitjes me shkrim të këtij propozimi si edhe të një raporti që mbështet këtë. Zëdhënësi i Komisionerit, Peter Stano, tregoi se ka një raport të kryer për Shqipërinë, dhe se ky raport do të shërbejë si bazë për diskutimet e vendeve anëtare në Samitin e Këshillit Evropian më vonë gjatë këtij muaji, kur ata do të vendosin për statusin e vendit kandidat.

Të dy konfirmuan se nuk ka asnjë kusht, i cili do të kërkonte një konsensus politik, i cili mund të kërkonte konsensus palësh… e që mund të pillte peticione pas kësaj… Gjithsesi këshilla permanente dhe atërore evropeiste u përsërit: “Stop konflikteve politike… dëmtojne imazhin e vendit!”.

Të shohim çdo të ndodhë përgjatë muajit qershor: a do binden shtetet anëtare që duhet të votojnë? Gjasat  janë të mira, por duhet të presim, ndërkohë që do të shohim edhe kampionatin botëror të futbollit.

 

 

Profesor, Doktorët, P(D)eticionistët shqiptarë…

Në tetor 2012 Komisioni Evropian rekomandoi për Shqipërinë, marrjen e statusit kandidat, por me një “kusht” – tre ligjet të votoheshin… Ligjet nuk u votuan.  Natyrisht që kushti do binte… Kushti ra. Antagonizmi i pozitës me opozitën ishte i qartë. Dukej sikur “profesorët” e huaj e kishin krijuar enkas atë kusht, duke dashur të bashkojnë politikën shqiptare, të përçarë përfundimisht në Bulevardin me 4 njerëz të vrarë. Ose me saktë, thirrja ishte bashkimi i politikës shqiptare në një drejtim… Evropën.

Sebepi ishin ligjet. Dhe këtë sebep e morën “profesorët” shqiptarë duke e konvertuar në… letër. Jo në letër higjienike, por në letër-peticion. Në mision. Misioni që duhej të kryenin ishte i qartë: Opozita e atëhershme me Edi Ramën në krye duhej të dilte se “nuk donin Evropën, integrimin, statusin, mirëqenien. Nuk donin Shqipërinë, aspiratat e saj demokratike, etj”.

U ngrit në këmbë, i madh e i vogël. Por më shumë se të tërë “elita pedagogjike dhe akademike shqiptare”. Dhe polli një… peticion:

“Tradicionalisht elitat politike shqiptare marrëdhënien e privilegjuar me Evropën e kanë pasur vizion dhe mision. Sot këtij programi shpirtëror të kahershëm të shqiptarëve i kanë mbetur vetëm pak hapa për t’u shndërruar në një realitet konkret…”. Ky është një pasazh i marrë nga peticioni i më shumë se një viti më parë që nënshkruan profesorët shqiptarë. E paraqitën në Parlamentin Shqiptar dhe Jozefina Topalli e mori me shumë emocion dhe e lexoi në atë kohë në publik. Edhe Sali Berisha u mallëngjye. Dukej, sikur donte t’i puthte të gjithë firmëtarët një më një.

 

Ja firmëtarët e tij:

1. Prof. Dr. Dhori Kule Rektor

2. Prof. Dr. Kudret Çela

3. Prof.Dr. Marenglen Gjonaj

4. Prof.Dr. Pirro Leka

5. Prof.Dr. Ibrahim Milushi

6. Prof.Dr Petrit Zorba

7. Prof. Dr. Galantina Canco

8. Prof. Dr. Natalia Sheshi

9. Prof. Dr. Ardian Maci

10. Prof. Dr Ilo Melo

11. Prof. Dr. Skënder Kacupi

12. Prof. Dr. Fatbardh Sallaku

13. Prof. Dr. Përparim Laze

14. Prof. Dr.Gjoke Vuksani

15. Prof. Dr. Suzana Panariti

16. Prof. Dr. Liljana Elmazi

17. Prof. Dr. Halit Xhafa

18. Prof. Dr. Arjan Abazi

19. Prof. Dr. Lefter Klimi

20. Prof. Dr. Ilirian Kumbe

21. Prof. Dr Fedi Brakushi

22. Prof. As. Dhurata Shehri

23. Prof.As.Dr. Safet Dogjani

24. Prof.As.Dr. Rapo Ormeni

25. Prof.As.Dr. Fatos Hoxhaj

26. Prof.As.Dr. Nezir Mekshiqi

27. Prof.As.Dr. Petraq Naco

28. Prof. As. Kestrin Katro

29. Prof.As. Zhaklina Petro

30. Prof. As. Dr. Xhelil Koleci

31. Prof. As. Dr. Valdete Vorpsi

32. Prof. As. Dr. Etleva Jojici

33. Prof. As. Dr. Enkeleda Sallaku

34. Prof. As. Dr. Majlinda Belegu

35. Prof. As. Dr. Juban Shehu

36. Dr. Idriz Jata

37. Dr. Vesel Hoxha

38. Dr. Ylber Muceku

39. Dr. Gjergji Shore

40. Dr. Edmond Dushi

41. Dr. Kristina Gjeci

42. Dr. Mariana Nikolla UBT

43. Dr. Alma Imeri

44. Dr. Ilir Rusi

45. Dr. Altin Shegani

46. Dr. Ariana Nepravishta

47. Msc. Azem Bardhi

48. Msc. Emanueka Kiri

49. Msc. Fatbardha Ismailaj

50. Msc. Bashkim Grifsha

51. Ma. Besnik Çerekja

52. Ma. Zhaneta Ndregjoni

53. Dod Prenga

54. Drita Bucpapaj

55. Eda Zylfi

56. Emiona Qorri

57. Ervis Cela

58. Ela Podgorica

59. Fabian Topollari

60. Iv Rrokaj

61. Adela Bucpapaj

62. Kreshnik Myftari

63. Ejona Bardhi

64. Artan Pnederi

65. Enkelejda Turkeshi

66. Ivas Jamini

67. Evisa Kambellari

68. Alban Koci

69. Armela Kromici

70. Engjell Likmeta

71. Anjeza Licenji

72. Petrina Broka

73. Nadia Peto (Rusi)

74. Rozeta Murli

75. Anisa Angjeli

76. Fjodra Shqarri

77. Lirime Cukoj

78. Kushinka Jace

79. Juljana Bylykbashi

80. Lola Xhelo

81. Erald Topi

82. Dorina Hoxha

83. Xhensila Kodi

84. Mirela Bogdani

85. Erdi Bejko

86. Ersida Teliti

87. Silvana Cinari

88. Naile Matoshi

89. Flora Alikaj

90. Petrit Bare

91. Ergeta Ktana

92. Edmond Pistulli

93. Irena Keta

94. Klodi Peshi

95. Juka Themeli

96. Enida xhaferii

97. Irida Pano

98. Iliriana Zekja

99. Migena Gega

100. Monika Kreka

101. Aida Jeonidhi

102. Rudina Pirushi

103. Valbona Bilali

104. Orgeta Dervishi

105. Klodeta Muca

106. Juliana Cuko

107. Valbona Bezhani

108. Niko Hyka

109. Altins Xhaferri

110. Ermina Biu

 

Po mos vazhdonte peticioni me idenë “…por Rama të votojë tre ligjet.. se ai po bëhet pengesë e integrimit…” etj, etj, ky peticion do vlente edhe për sot, për t’ia dhënë me vete “çekut dhe sllovakut” meqenëse firmat ende janë në letër. Do t’i ndryshohej vetëm data dhe viti. Me siguri Evropa do mbushej me gëzim, kur të na shihte të tërëve bashkë.

Ndoshta kryeopozitari i sotëm, Lulzim Basha s’do lodhej kot deri në Gjermani, për lobing, por mund të shkonte i qetë në shtëpi, në Hollandë për shooping.

 

Lista e turpit

Duke parë me vëmendje emrat, titujt shkencorë, të peticionistëve dhe peticionisteve, dallon qartë se pothuajse gjysma e tyre janë punonjës mësimorë shkencorë (kështu i quajnë pedagogët). Ata kanë shume tituj: Prof. Dr, Prof.Asoc.Dr, Dr, Prof.Asoc, Ph.D.Dr dhe shumë prej tyre janë në proces doktorature.

Por brenda të tërës (listës) është edhe një listë e Fakultetit të Drejtësisë. Më shumë se 70 % e emrave të mësimdhënies së këtij fakulteti shtetëror (i cili përgatit rreth 5.000 studentë të regjistruar çdo vit akademik) janë firmëtarët kryesorë të peticionit. Nga 70 pedagogët që ka e gjithë organika e këtij fakulteti, rreth 2/3 e tyre kanë nënshkruar peticionin.

Në rresht tëe parë përfshihen, dekani, zëvendës.dekanët, përgjegjësit e tre departamenteve: penal, publik, dhe ai civil.

Pothuajse të gjithë kanë nënshkruar kundër ish-opozitës shqiptare me në krye Edi Ramën, ish-Kryeopozitar, sot Kryeministër. Të gjithë…Vetëm një pedagoge jo. Ajo quhej dhe vazhdon te quhet Prof.Asoc.Dr. Argita Malltezi (Berisha) e cila mësim jep lëndët: “Të Drejtën e Shoqërive Tregtare”; “Të Drejtën e Avancuar të Shoqërive Tregtare”, si edhe “Të Drejtën e e Biznesit”.

Natyrisht që furtuna antiopozitare e këtij peticioni nuk mundej të udhëhiqej nga emri i vajzës së ish-kryeministrit, kinse për të qenë në rregull me “moralin-peticion”, që i referohej raportit bijë / baba.

Kishte të tjerë plotë që e kërkonin letrën për firmë. Aq shumë dhe fort e shkarravitën nënshkrimin e tyre, saqë do u mbesë i pashuar, përgjithnjë, në historikun e këtij fakulteti. Dhe këtë nuk e bënë për bukën e gojës, pasi pedagogët s’janë hallexhij… Bindja e ndrydhur është nënshtrim prej paaftësisë!

Lista e turpshme njollos më shumë juristët me tituj, sesa ekonomistët, veterinerët, inxhinjerët apo arkitektët. Është për të ardhur keq për Rektorin e Universitetit të Tiranës, i cili printe listën. Emër i njohur dhe publik. Është për të ardhur turp për gjithë trupën e pedagogëve juristë shqiptarë të Fakultetit Publik Shtetëror të Drejtësisë. Ata e dinin më mirë se kushdo firmëtar të vërtetën e ligjeve për: Gjykatën e Lartë, për Nëpunësin Civil dhe Reformën Parlamentare. Këta punonjës shkencorë “kështu e quajnë veten”, u shpjegojnë femijëve/studentë nëpër auditore rëndësinë dhe detajet juridike të këtyre ligjeve.

Këta punonjës politikë u shpjegojnë edhe sot femijëve/studentë  për rëndësinë e të drejtës në përgjithësi: për tërësinë e të drejtave që rregullojnë raportet ndërmjet njerëzve në shoqërinë tonë; për aftësimin e tyre për të pranuar deri në cilën pikë është legjitime respektimi i idesë së të tjerëve, ndjenjave, lirive, pronave, apo për të vlerësuar shumë mirë ligjet bashkë me kuptimin e tyre.

Këta punonjës politikë kanë pushtuar auditoret, katedrat, departamentet dhe ushqehen duke ushqyer sistemin e drejtësisë me “profesionistë” të rinj të papolitizuar. Me juristët e ardhshëm shqiptarë.

Në 30 Maj 2013 tre ligjet që kërkoheshin si kusht nga Brukseli për Statusin u votuan me unanimitet. Në 23 Qershor 2013 zgjedhjet e përgjithshme parlamentare realizuan ndërrimin e pushtetit. Në të njëjtën periudhë sezoni i provimeve 2013 nxorri një brez tjetër studentësh me diploma universitare me titullin “Jurist”, ndërsa peticionistët janëpo aty: në letër – peticion dhe auditore fakultetesh, gjithashtu.

Asnjë prej tyre nuk foli pas datës 30 Maj 2013, apo pas 23 Qeshorit 2013. Madje kanë heshtur. Po heshtin ende, sigurisht, duke vënë në punë planin B, apo duke pritur udhëzimin e radhës nga “arshivisti”.

 

 

Kronikë ditësh të qeta para “statusit”… drejtësia pushim

2 qershor – Ky Gjin Gjon është kampion: nuk e gjykon dot asnjë gjykatë në Shqipëri, as KLD-ja, ndërsa Ministri i Drejtësisë me Presidentin e Republikës, së bashku me Prokurorin e Përgjithshëm të Republikës nuk kanë fuqi ligjore për diçka të tillë.

3 qershor – U mbushen 6 muaj “hetime” të prokurorisë e cila natyrisht s’gjeti gjë, nga denoncimi i bujshëm që Ministria e Brendshme bëri në prokurori për vjehrrin/pallat të Lulzim Bashës në Ujin e Ftohtë -Vlorë, objekt që u shemb me eksploziv si ndërtim pa leje. Megjithëse Xhafer Isufi/vjehrri, aksioner i “Kompleksit Jon”, u akuzua se kishte falsifikuar firmat e të vdekurve për të ngritur atë objekt asgjë nuk u vërtetua dhe për pasojë hetimet s’mund të vazhdojnë përtej afatit 6-mujor procedurial.

Me sa duket Luli, kunati i tij, vjehrri i tij, e kanë “fiksim” apo hobi, t’i mbyllin telashet me drejtësinë nëpërmjet skadimit të afateve proceduriale, e jo nëpërmjet marrjes së një vendimi pafajësie. Tjetër bast i fituar i tij..

4 qershor – Visho Ajazi nuk lejon deputetët e maxhorancës të kalojnë pragun e ndërtesës së “SHISH”. Justifikimi ka të bëjë me një procedurë që duhet të ndiqet nëpërmjet krijimit të një nënkomisioni të përhershëm për këtë qëllim, i cili nuk është “ende” krijuar… shkurt s’ka “aviona” brenda në SHISH, mos kërkoni kot(!)

4 qershor – Kreshnik Spahiu, doli në “shesh”, kur askush nuk ishte aty (parlamenti mbyllur, të tjerët bridhnin pas Stefan Fyles) dhe u solidarizua me grevistët e urisë së të ish-përndjekurve politikë. Nga prononcimi mediatik u  duk se i vinte keq edhe për ata grevistët përballë kryeministrisë, por atje nuk shkoi… Ai foli për zjarr, shkrepse dhe burgje. Iu drejtua Ramës, Kryeministrit të Shqipërisë. Ky i fundit iu përgjigj Çiljetës nga foltorja e Kryeministrisë, pasi nuk “guxoi” t’i përgjigjej shqiponjës kuq e zi.

Ashtu si 2 qershori më daten 4 kanë të përbashkët të njejtin diell, edhe Gjini me Kreshnikun kanë diçka shumë të përbashkët – drejtesinë, apo më mirë “arshivistin”:

Në 11 mars 1993, Sali Berisha, ish President i Republikës, urdhëroi me një akt të veçantë hapjen e kursit intensiv për formimin e juristëve të rinj, për një periudhë 3 deri 6 mujore, për gjyqtarë, prokurorë dhe avokatë në Durrës (Plepa-Plazh), ku K.Spahiu ka shërbyer si drejtor i kursit dhe pedagog i procedurës penale… ndersa Gj.Gjoni si kursant/student i tij. Vetëm tre muaj “presori” me “studentin” bënë kurs intensiv dhe plazh bashkë. Në atë vit (vere 93’) deti  i Durrësit ishte i pastër. Rëra gjithashtu.

Në shtator të vitit 1993, arshivisti i emëroi të dy në Gjykatën e Tiranës, njërin gjyqtar (kursantin) dhe tjetrin Nënkryetar të Gjykatës së Tiranës (pedagogun).

Vitet ecën, bashkë me shërbimin e të dyve në fushën e drejtësisë në këtë vend. Të dy duket se janë bërë milionerë, madje ky kursanti thuhet që ka më shumë miliona se sa muaj shkollim.

Ndërkohë Evropa kërkon të bëhen detyrat e shtëpisë nga sistemi i drejtësisë. Prej sot pritet me ankth statusi, nëse do e marrim në fund të qershorit apo jo…!

 

Në vijim do ketë një analizë të detajuar të sistemit të drejtësisë, KLD, Prokurorisë, Gjykatave, Fakulteteve të Drejtësisë në vend…