Mos prisni ta ndëshkojë kush Boden

Nga Bedri Islami

Disa kohë më parë, kur në DITA kam shkruar për mosndëshkimin e krimit, sidomos kur vjen nga politika dhe oligarkia financiare e lidhur me të, një analist nga Italia më është përgjigjur se vendi tani ka nevojë për qetësi e pajtim, e jo për ndëshkim.

Unë vazhdoj të rri në mendimin e parë: Ndëshkimi është shfaqje e qytetarisë së një kombi, i cili nuk e lidh veten me të keqen, përkundrazi, bëhet pjesë e aktit të së Vërtetës dhe përmes saj bën të njohur mesazhin se nuk mund të ketë përparim dhe jetesë të përbashkët, nëse, edhe në kupolën drejtuese të shtetit, krimi është ulur si në shtëpinë e tij.

Në 25 vitet e fundit krimi ka pasur një strukturë tjetër: Pak herë ka qenë krim politik, si më herët,megjithëse dajaku i politikës ka qenë i pranishëm. Në 25 vitet e fundit krimi është përshfaqur përmes monopoleve dhe asnjë qeveri nuk i ndëshkoi ato. Zonja e hekurt Theçer, në ditët e para si kryeministre, filloi detyrën e saj duke shkërmoqur monopolet, megjithëse ishte një politikane e së djathtës.

Në Shqipërinë postkomuniste, kur askush nuk mendonte se do të vinte koha e dhunës së rrugës dhe e krimit, u krijuan monopolet, u ngritën falangat e krimit, që u bënë pjesë e qeverisë, u sanksionua në heshtje që çdo qeveri, qoftë e së majtës, qoftë e së djathtës, të kishte monopolet e saj, oligarkinë e saj financiare, të dhuronte konçesione, që janë bërë të padurueshme, të shikonte në heshtje se si grabitej kromi, bakri, nafta, vetëm që të kenë milionat e tyre; shikonin në heshtje se si derdhej gjaku i minatorëve nga një firmë e tyre dhe, natën, tinzisht, merrnin zarfet e rëndë ose mbushnin çantat me milionat që janë shndërruar në vila luksi, restorante, në aksione dhe në para të dërguara në parajsat fiskale.

Mosndëshkimi, nga një qeveri në tjetrën, solli këtë kataklizmë financiare dhe ndasi të përbindshme, solli shndërrimin në atë akt normal të vjedhjes duke e quajtur meritë.

Nuk duhet të jesh shumë i ditur për të ditur se mafia financiare sundon mbi politikën e sotme dhe se, sado të çirren deri në ngjirje liderët e politikës, e vërteta mbetet e njëjtë: mosndëshkimi i krimit ia merr frymën njerëzve.

Në këto ditë UEFA publikoi një raport mbi ekipin e futbollit Skënderbeu, përmes të cilit dëshmohet se janë trukuar më shumë se 50 ndeshje futbolli dhe përmes këtij trukimi masiv, janë fituar miliona euro.

Mes atyre që citohen në këtë dëshmi është edhe ish ministri i Financave, Ridvan Bode. Eshtë njëri ndër aksionierët e ekipit dhe përmes tij janë bërë trysnitë më të mëdha për të bërë trukimin e ndeshjeve.

Ridvan Bode për 8 vite ka qenë ministër i Financave. Njeriu, përmes të cilit është bërë vjelja e taksave, pagimi i detyrimeve, lëvrimi i shumave të mëdha, janë bërë financime e dënime. Shumë ekipe futbolli kanë sponsorë pikërisht pronarë të fuqishëm, ndërtues, prodhues. Të gjithë këta kanë kaluar përmes derës së Bodes dhe si të tillë, ka qenë detyrimi i tyre të ulin kokën për një trukim, për më tepër, edhe të paguajnë tek Bode për “nderin” që u bën duke u kërkuar të lënë një ndeshje apo një tjetër.

Bode e ka bërë këtë si njëra nga rrugët e përfitimit masiv, dërmues dhe askush nuk i ka thënë gjë. As shefi i federatës sonë, Duka, për të cilin dikur Berisha thoshte se ishte Duka i krimit, nuk e ka bërë këtë. Sepse edhe ai është sipërmarrës. është edhe familje e politikës. Ka heshtur dhe hesht sepse e di se ata që janë sipër tij janë më të fortë se sa ai.

Mos prisni të dënojë dikush Boden. Krimi është një spirale që vazhdon të ngjitet, ashtu si është një spirale në ulje pritja e njerëzve.

Askush nuk u çudit se Bode ka qenë pjesë e trukimeve. Ka mjaft që do të thonë se “është i zoti”, sepse askush nuk i ka ndëshkuar krimet dhe njerëzit e krimeve. Mos prisni t’i ndëshkojë Vettingu. Deri sa të miratohen 7 ligjet e tij dhe të hyjnë në fuqi, shumë gjëra do të jenë harruar.

Sepse kemi harruar ndëshkimin e krimit dhe sepse ende nuk ka burra që mund të ndëshkojnë krimin.

Mjerisht.