Një palë zgjedhje lokale dhe disa konkluzione… kombëtare

Nga Bedri Islami

Zgjedhjet në Dibër përfunduan. Demokratikasit sado që ishin me të gjitha taborret e tyre nuk e pushtuan dot kalanë e Dibrës. Edhe një herë, si më parë, mbetën jashtë, por kësaj rradhe për turpin e të parit të tyre. Për shumëkënd këto ishin votime të zakonshme, në një bashki veriore, ku pas pak gjithçka do të kthehet në normalitet.

Basha e thirri si sfidën e tij themelore. E përcaktoi si vendin nga do të niste revolucionii tij për të përmbysur pushtetin dhe për të riardhur në qeverisje. Ishte zanafilla e lëvizjes së tij politike, e cila, ende pa u mbarsur, dështoi turpërisht.

Mbi 4000 vota të një mjeku, deri para tri javësh i njohur vetëm në bashkinë e tij, ndoshta jo nga të gjithë, mbi të dërguarin e Bashës, i cili, çuditërisht, në pak ditë mësoi se si mund të kanosej edhe ndaj policisë. Kjo do të thotë se ai kurrë nuk kishte mësuar të qeverisë. Do të thotë se sëmundja e tërbimit kalon edhe përmes imitimit.

Basha e zgjodhi Dibrën si fushën e tij të Mejdanit. Disa kohë më parë, kur për turp e faqe të zezë disa komuna në Kosovë e shpallën qytetar nderi, ai ishte kujtuar se ishte drenicak, tani u kujtua se ishte dibran. Një ditë, mbajeni mend, ai do të kujtohet se është hollandez.

Askush nuk ka përfituar deri më tani në politikën shqiptare vetëm nga paraqitja e tij, e cila, nuk dihet se kujt i bëri më shumë përshtypje. Njëkohësisht asnjëherë PD-ja nuk ka humbur më shumë nga koketëria e tij. Boshe, e shtirur, llafamane, pa bosht, pa ide, meskinitet i një njeriu që nuk dihet se kur mund të ketë lexuar një libër për herë të fundit, me banal rrugaç, i fryrë dhe i shfryrë, por i gatshëm kurdoherë që për hatër të Bythës së tij të të bëjë gjëmën. Olldashi mund të ishte një shembull.

Në të vërtetë, që pak ditë pas krijimit, sidomos pas disa deklaratave haluçinante të liderëve të saj për reabilitimin e kriminelëve të luftës, mashtrimi për bashkimin me Kosovën, që e harruan ende pa ardhur në pushtet dhe ia burgosën djemtë kur erdhën në pushtet, kam qenë opozitar i saj. Në të gjitha shkrimet e kam thënë këtë, ashtu si vazhdoj edhe sot e kësaj dite.

Por më vjen keq që është katandisur në këtë ditë halli. Kur edhe e shpartalluar, edhe bishtin përjetë, në mënyrën më bashiane të mundur…

Më vjen keq që një opozitë e tillë është në vendin tim. Jo se pozita shkëlqen, por një opozitë e tillë, ku më shumë është vajmedet se sa mend, është mjerim i gjithë politikës.

Një opozitë mentare i nxjerr punë qeverisë, e bën të djersijë, të mos mund të fshehë të vërtetën.

Një opozitë të tillë nuk e kemi, e si duket, nën këtë lider, kurrë nuk do ta kemi.

Një opozitë të shpartalluar kështu, që shkon duke i thelluar humbjet edhe në bastionet e saj, që nuk voton as për vendasit e nuk e votojnë as ku ka lindur, pasi të dy, Basha e ai tjetri, kandidati opozitar, na ishin dibran… një opozitë e tillë është mjerim i politikës.

Opozita ka vetëm një rrugë shpëtimi. Të shkëputet nga 2B-ja, hallkat e saj, dërdëllisja boshe, kërcënimi, fjalët plot vrer, që e kanë bërë politikën tonë si një vërdallosje të turpshme.

Nëse ka një njeri që duhet të ikë nga politika ai është Basha.

Por ai nuk do të ikë, nëse nuk e heqin.

Ai e ka ende mendjen tek ajo që vjen më pas, pas largimit.

Një Gjykatë Speciale i duket si fantazmë.

Harron se duke qenë peshk i madh, kapet më shpejt.

Nëse ai nuk ikën, mos u ankoni nëse e majta, sëbashku, do të qeverisë edhe për më shumë se një dekadë.

***

Në foton kryesore: Kopertina e sotme e DITA-s ku analizohet fitorja e së majtës në Dibër me mbi 4 mijë vota para. Akuzat e PD-së dhe deklarata e Lulzim Bashës. Pse kandidatit Shehu iu rrënua fushata nga partia e vet. Pse rezultati është dëshpërues për të gjithë. Cili ishte testi i Dibrës dhe çfarë i thotë ky test Bashës…