Luftar Paja: Unë, ‘ballisti’ i varur për këmbësh…

Artisti i madh i humorit, Luftar Paja, në këtë intervistë për gazetën ‘DITA’ iu përgjigjet shumë pyetjeve që kanë të bëjnë me aktualitetin politik shqiptar. Është pragu i Vitit të Ri, por zhvillimet politike të vrullshme janë në epiqendër të bisedës sonë dhe Luftari…. u përgjigjet me seriozitetin më të madh 🙂

– Luftar, si mik i gazetës ‘DITA’ nuk mund ta shmangnim një takim dhe një intervistë me ty para mbylljes së këtij viti. Dua që të bëjmë bashkë një intervistë serioze mbi realitetin dhe zhvillimet politike. Si do ta karakterizonit me pak fjalë këtë vit që po ikën?

– Në radhë të parë ju falënderoj që më kujtoni herë pas here. Jo se nuk më kujtojnë dhe të tjerë, por kur të kujton ‘DITA’ është kënaqësi e veçantë. Kjo është gazeta që çuditërisht e lexojnë të gjithë miqtë e mi, kështu që kur flas me ju, zëre se jam takuar dhe kam biseduar me të gjithë miqtë dhe shokët e mi. Pastaj, së dyti, ju e dini shumë mirë që unë flas shumë seriozisht edhe kur bëj humor. Ky është zanati im. Ju më pyesni se ç’ishte ky vit që po ikën? Një vit normal. Qeveria po përpiqet të fusë shtetin në binarë, pasi në vitet e qeverisjes së kaluar shteti kishte dalë nga binarët dhe në ato vite ne pamë antishtetin. Nuk kanë ndodhur mrekullira gjatë këtij viti, por kanë filluar të bëhen ca punë të mira që do t’ua shikojmë hajrin më vonë… Dale se vetëm një vit e pak kemi me këtë qeveri.

– Kështu ju duket sikur flisni si i majtë, Luftar, pasi e djathta, domethënë Partia Demokratike ka shumë vërejtje për punën e kësaj qeverie, madje thotë se më keq se tani nuk kemi qenë asnjëherë. Si ju duken deklaratat e të djathtëve?

– Që jam i majtë unë, kjo nuk duhet vënë fare në dyshim. Madje jam një çikë më shumë i majtë se sa duhet. Por të djathtë ata nuk janë. E kam fjalën për PD-në. Sepse këta që na hiqen si të djathtë nuk janë hiç të djathtë. Ata bëjnë sikur, po përderisa i kanë braktisur ata që janë puro të djathtë si puna e ish-të përndjekurve politikë dhe ish-pronarëve, si mund të besoj unë se PD-ja është një parti e djathtë? Nejse. Kjo është puna e tyre. Ti më pyet pse ka vërejtje Partia Demokratike. Unë qesh kur i dëgjoj Bashën e Ristanin që shajnë qeverinë. Sepse Berisha flet me Fejsbuk dhe unë nuk e lexoj fare. Ua kam thënë këtë në një intervistë të mëparshme. Unë nuk e përdor fejsbukun. E, kur flasin Basha me Ristanin, unë shkrihem së qeshuri. Pse do thoni ju? Sepse ata akuzojnë qeverinë se po vë rregulla që ata nuk i kanë njohur kurrë. Ata mbrojnë antishtetin. Kjo qeveri po i jep fund rrumpallës që ka ekzistuar në vitet e qeverisë së Berishës. Kjo qeveri po i detyron njerëzit të paguajnë energjinë elektrike që vidhej në qeverisjen e kaluar. Kjo qeveri po prish ndërtimet e paligjshme. Ka të pakënaqur? Sa të duash. Janë ata që prej 20 vitesh nuk kishin paguar as ujë e as drita. Rama e ka marrë përsipër këtë kosto. Po në fund të fundit, ata nuk kanë votuar për këtë qeveri dhe prapë nuk do të votojnë për Ramën. Dritat ama duhet t’i paguajnë. Me këtë aksion që ka marrë qeveria, këtu po vjen era shtet. Këta trimat që nuk paguanin dritat, duhet ta dinë se në asnjë vend të botës nuk ndodh që të kesh drita e të mos e paguash atë. E në ato shtetet ku kanë shkuar shqiptarët në emigrim, as nëpër mend nuk u shkon të mos paguajnë qiratë e ujit e të dritave. Pse këtu duhet të jetë ndryshe? A ka mangësi kjo qeveri? Sa të duash. Do flas ndonjë herë tjetër për gabimet dhe të metat e kësaj qeverie. Po me Bashën e me Ristanin nuk jam në një mendje.

– Do s’do Luftar, duke përmendur Bashën e Ristanin, pranove se PD-ja ka tashmë një udhëheqje të re dhe Berisha nuk ka ndikim në vendimmarrjet e asaj partie që e udhëhoqi për më shumë se 20 vjet. Apo jo?

– Më keqkuptuat. Unë përmenda Bashën dhe Ristanin sepse ata dalin e bëjnë deklarata në televizor në emër të PD-së. Mirëpo ata kanë një usta që i kurdis dhe u thotë të dalin e të flasin ashtu si flasin. Dhe ky usta është Sali Berisha. Është ujk i vjetër ai. Ai ua bën me asharet të dalin në televizor. Pa Berishën ata nuk marrin dot as frymë, pa le më të marrin ndonjë vendim. Për shembull, ajo puna e bojkotit është urdhër i Berishës. Mendon ti se iu shkrep Bashës të marrë atë vendim dhe të rrijë gjashtë muaj jashtë parlamentit, edhe pse mazhoranca i plotësoi të gjitha kushtet që kërkonte opozita dhe ndërkombëtarët i kanë bërë shumë herë thirrje që të hyjë në parlament? Jo mor jo. I tha Berisha Bashës bëje këtë dhe ai e bëri. Si urdhëron, komandant!, i tha Basha dhe bën tani si shejtan budalla. Kjo puna e Saliut me Bashën më kujton atë historinë e bujkut që kur nisi të mësonte një ka të ri të lëronte në arë, e shoqëroi me një ka të vjetër. Kau i ri nuk dinte të rrinte në brazdë dhe bujku vët e vët i binte me hosten kaut të vjetër. I tha një mik që kaloi aty: Pse e rreh këtë të vjetrin, kur ky i riu e meriton të rrihet? Sepse ky i vjetri ia bën me sy të riut, tha bujku. Prandaj mos më keqkuptoni. Partinë Demokratike e drejton Sali Berisha, ndërsa Basha e Ristani janë vetëm kukulla në dorë të tij. Këtë e di edhe bufi. Ja të bëjmë një supozim: Kur të bëhen zgjedhjet pas katër vjetësh, nëse fiton PD-ja, kush do të bëhet kryeministër? Basha? Po ku e lë Berisha të bëhet Basha i pari i vendit? Berisha është si puna e Berluskonit. Edhe 90 vjeç ai nuk do lërë njeri t’i dalë përpara. Ju e thoni ditë për ditë hapur në gazetën tuaj, po mirë është t’u mbushet mendja demokratëve, t’i mbushet mendja popullit dhe atyre që mendojnë se Berisha ka dalë nga skena. E kam për të mirën e tyre. Unë mendoj se jo vetëm PD-ja, por edhe i gjithë populli duhet të shpëtojë njëherë e mirë nga Berisha.

– E megjithatë, pavarësisht nga këto që thoni ju, PD-ja duket se do e thyejë bojkotin dhe do të hyjë në parlament. Ky është një lajm i mirë për shqiptarët dhe për proceset integruese ku kërkohet kontributi i opozitës, apo jo?

– Në fakt, që të jem i sinqertë, në një aspekt për mua ky është një lajm i mirë. Pse është lajm i mirë? Po ua them. Unë seancat e parlamentit ditët e enjte i kam parë si shfaqje humori. Mezi i kam pritur. Estradë më të mirë nuk e gjen dot. Nuk ka as shkrimtar dhe as regjisor që t’i sajojë më mirë se origjinali. As miku im Dritëroi që e ka humorin në majë të gjuhës nuk i bën dot. Nuk i bën dot sepse Dritëroi e ka kokën plot me mend dhe nuk bën marrëzira si këta që bëjnë deputetët në sallën e Kuvendit. E kështu, me bojkotin e PD-së na iku shansi të shikonim humor badihava. Unë të paktën e kam ndier shumë mungesën e opozitës në Kuvend. Po besoj se ka edhe shumë shqiptarë si puna ime që mezi e kanë pritur këtë ditë të kthimit të opozitës në Kuvend. Do kënaqet populli. Jo se do zgjidhet ndonjë gjë, por të paktën do të kemi humor, do gjejmë një sebep për të qeshur…

– Të largohemi pak nga humori, Luftar, dhe le të flasim pak më seriozisht, të lutem. Ky rikthim i opozitës e ka një domethënie. Është një gjest politik që duhet përshëndetur. Pra tregon se PD-ja nuk është plotësisht nën hyqmin e Berishës?

– Ju gënjen mendja. Dhe unë gjatë gjithë kohës seriozisht kam folur. Mos i merrni për shaka, ju lutem unë juve tani. Këto janë lodra që bën PD-ja nën udhëheqjen e Berishës. Do hyjë PD-ja në parlament që të mos u hiqen mandatet dhe të marrin rrogat. Po prapë me prapësira do të merren. Do dalin prapë. Mbaj vesh. Ja hynë në parlament, po pastaj? Asgjë. Do fillojnë nazet me reformën territoriale, me zgjedhjet lokale e me të tjera që do t’u pjellë mendja dhe që unë nuk mund t’i marr me mend tani. Ja kështu do shkojë puna me PD-në deri në zgjedhjet e ardhshme. Hyr e dil, dil e hyr në parlament. Më kujtohet me këtë rast një poezi e Ali Asllanit ku ai thotë në një varg: Hyr e dil e tund peshqir! Sikur e ka shkruar fiks për PD-në këtë varg Aliu i madh.

– Luftar, ky ishte viti jubilar i 70-vjetorit të çlirimit të atdheut nga pushtuesit nazifashistë. E di që ke një respekt të jashtëzakonshëm për atë luftë, të cilën e ke përjetësuar në shumë role që ke luajtur. Si t’u dukën festimet e këtij viti?

– Nuk pashë festime. Më erdhi keq që e kaluam aq lehtë dhe aq ftohtë këtë ngjarje të madhe. Në qoftë se ka ndonjë gjë me të cilën mund dhe duhet të krenohemi si popull dhe si komb shqiptar është ajo luftë nacionalçlirimtare. Në këtë 70 vjetor më shumë u fol për tradhtarët se për heronjtë. Kjo ishte për të ardhur keq. Si mund të fyhen në këtë mënyrë ata që bënë luftën? U dekoruan kuislingët, u thurën himne për Ballin dhe Ahmet Zogun, ndërsa ata që derdhën gjakun për lirinë e këtij vendi u lanë në harresë. Ishte tepër fyes gjesti i presidentit me dekorimet. Unë nuk e di se si mund të barazohen Qemal Stafa me Abaz Kupin. Vetëm Nishani mund ta dijë. Po edhe për këtë mendoj se Nishani e ka marrë një mendje nga dikush… Ka marrë udhëzime, këshilla apo urdhra, quajini si të doni, nga ustai i madh… Dhe ustai i madh është ai që ua thashë pak më sipër. E keqja është se ne nuk kemi një president që të përfaqësojë gjithë popullin, por vetëm një pjesë të tij dhe që tani është në minorancë. Në këtë 70-vjetor të çlirimit, ky president me dekorimet që bëri, fyeu shumicën e shqiptarëve.

– Sikur të të jepte Bujar Nishani një dekoratë, bashkë me kuislingët që ai dekoroi këtë vit, a do ta pranoje?

– Kurrë. Më mirë dhe më krenar do të ndihesha të më kishin dekoruar bashkëfshatarët e mi me ‘Nderi i Komunës’ se sa ‘Nderi i Kombit’ me firmën e Bujar Nishanit. Ju e demaskuat këtë farsë të Nishanit me dekoratat. Ai bllofi që bëri me dekoratën për Medar Shtyllën ishte shumë domethënës dhe ia nxori kallajin këtij farë presidenti që kemi.

– Ti ke luajtur bashkë me Kadri Roshin një rol në filmin “Këshilltarët”. Është një rol i spikatur dhe ndër më seriozët që kini luajtur. Në atë film, në kulmin e tij, para togës së pushkatimit, ti ja merr këngës: Ti o popull, lamtumirë/ me një Shqipëri të lirë…

– Është një nga rolet e mia më mbresëlënëse. Ai film u kushtohet Këshilltarëve të Hekalit. Ti, Xhevdet je nga Hekali dhe duhet të jesh krenar me ata burra që e dhanë jetën për liri. Po ata burra u vranë në Gorishovë, në fshatin tim. E kam pasur gjithë jetën si peng se pavarësisht se Gorishova ime nuk kishte asnjë faj për pushkatimin e atyre burrave, gjithnjë më kishte munduar ndërgjegjja dhe doja një rast që ta lartësoja aktin e atyre burrave trima. Këtë e kam bërë tek ai film. Si mund ta mohoj unë sot aktin e Këshilltarëve të Hekalit? E di që nganjëherë më duket se edhe unë jam një nga ata të dhjetët që u pushkatuan te shkolla e Gorishovës në dhjetorin e ‘43-shit? Jo, po të dal unë tani dhe të them se të drejtë kishin ballistët që vajtën e pushkatuan dhjetë burra patriotë. Jo more jo, gjë që nuk bëhet…

– Sidoqoftë, shfaqja e portretit të Enver Hoxhës në disa manifestime dhe ngjarje përkujtimore, ka ngjallur shumë polemika. Shfaqja e portretit të diktatorit ka prekur ndjenjat e atyre që vuajtën gjatë sundimit të tij. Si do ta komentonit ju këtë fakt?

– Unë pashë disa pleq 90-vjeçarë që mbanin portretet e Enverit. Ata e kishin komandant në luftën që ata bënë. Është e drejta e tyre që ta mbajnë atë portret. Sikurse nuk ua ndalojmë demokratëve të sotëm të mbajnë portretet e Sali Berishës dhe të Azem Hajdarit. Jemi në demokraci apo jo? Asgjë të keqe nuk pashë nga portretet e Enverit, në një kohë që flisnim për ngjarje të luftës antifashiste. Mirëpo, nga frika se mos na quajnë komunistë, ne hoqëm edhe shallet e kuq të partizanëve. Kjo është jo vetëm e pafalshme, por edhe e turpshme.

– Në këtë 70-vjetor u bë një polemikë edhe midis mikut tuaj të vjetër Pëllumb Kullës dhe historianit Paskal Milo. Besoj e kini ndjekur. Kush ka më shumë të drejtë?

– Unë më shumë njihem e kam miqësi me Pëllumbin, e kam pasur regjisor dhe autor të roleve që kam luajtur në skenë. Nuk doja të përzihesha në këtë debat, po me që më pyetët, po ju them se këtë radhë isha me Paskalin. Paskali është historian dhe flet me dokumente. Unë nuk e kundërshtoj dot Paskalin. Kam luajtur shumë role me partizanë e ballistë, me historia nga koha e luftës. Në ato pjesë që kam luajtur ironizohen e vihen në lojë ballistët, jo partizanët. Nuk tallet dot njeri me ata që luftuan dhe derdhën gjak për Shqipërinë. Mua edhe tani më dhëmbin qyçet e këmbëve nga një skeç i Pëllumb Kullës, kur si ‘ballist’ më varën për këmbësh në një degë ulliri. Atëhere nuk kishte truke me televizor e kompjuter, i bëje rolet tamam. Eh, ç’kam vuajtur atëhere duke bërë atë rol, dheut do ia tregoj! Në fakt, me ato pjesë që shkroi dhe vuri në skenë Pëllumbi në estradën e Fierit tregonte një të vërtetë të madhe, ndaj edhe ngjitën ato role, shikohen me kënaqësi edhe sot e kësaj dite. Pëllumbi është një mjeshtër i madh, një artist dhe regjisor nga më të mirët që kemi pasur dhe dinte ta kapte detajin artistik. Me ato punët e historisë le të merret Paskali.

– Në këtë logjikë, ju duket se jeni edhe kundër sulmeve që kryeministri i sapozgjedhur i Kosovës Isa Mustafa, i ka bërë Profesor Rexhep Qosjes?

Natyrisht që jam në krahun e Rexhep Qoses. Unë Isa Mustafën nuk e njoh fare, nuk e kam takuar asnjëherë, kurse Rexhep Qosen e njoh shumë mirë, e kam takuar, kam lexuar librat e tij dhe kam një respekt dhe nderim maksimal për të. Më vjen jashtëzakonisht keq që sulmohen personalitete të tilla si Rexhep Qosja. Por unë mendoj se në këtë rast, Rexhep Qoses i rritet edhe më shumë vlera, ndërsa Isa Mustafa do të harrohet shumë shpejt, pasi ai doli në krye të shtetit të Kosovës jo për meritat luftarake apo intelektuale, por nga pazaret e pista të politikës.

Intervistoi Xhevdet Shehu