Bode i ka besuar vajzës së motrës 20 milionë eurot e borxhit italian

Kur je ministër Financash, ndër shumë detyra të tjera, ke edhe përgjegjësinë për të caktuar njerëz të aftë e të besuar në menaxhimin e 20 milionë eurove që janë pjesë e Programit Italo-Shqiptar të Konvertimit të Borxhit për Zhvillim. Kujt mund t’ja ngarkosh këtë detyrë? Në rastin e ish ministrit të Financave Ridvan Bode, rezulton që zgjidhja ka qenë e lehtë: Ai ka vendosur për mbesën e vet, vajzën e motrës.

DITA zbulon se ish-ministri i Financave Bode gjendet para një skandali të ri nepotizmi, që jo vetëm ka krijuar konflikt interesi, por që për vetë natyrën e institucioneve të përfshira mund të bëhet sërish objekt i hetimit nga Inspektorati i Lartë i Deklarimit dhe Kontrollit të Pasurive. Bode ka punësuar me firmën e tij, vajzën e motrës, Ermonela Myrtezani, si bashkëdrejtore e TSU-së, Programit Italo Shqiptar të Konvertimit të Borxhit për Zhvillim.

Marrëveshja shqiptaro-italiane e borxhit, IADSA, është në fakt një institucion i ngritur mes dy qeverive, italiane dhe shqiptare. Ky institucion zbaton Marrëveshjen për Konvertimin e Borxhit në Zhvillim mes dy vendeve dhe përcaton procedurat për zbatimin e operacioneve.

Brenda këtij institucioni, është Njësia Mbështetëse Teknike (TSU). Kjo njësi ofron mbështetje teknike për miratimin e projekteve të kualifikueshme si dhe monitorimin e zbatimit të tyre. TSU menaxhohet nga bashkëdrejtues italianë dhe shqiptarë, të emëruar nga secila palë sipas një procesi përzgjedhës, thuhet në manualin e këtij institucioni. Drejtuesit miratohen nga ministri i Financave të Shqipërisë dhe ambasadori i Italisë në Tiranë.

Skandali i emërimit të vajzës së motrës

Rezulton që ish-ministri i Financave Ridvan Bode është investuar personalisht që në këtë detyrë të emërojë mbesën e tij, vajzën e motrës. Për këtë ai ka shmangur procesin përzgjedhës dhe për të justifikuar “përvojën” që i duhej mbesës për këtë detyrë të rëndësishme, i ka siguruar asaj një kontratë konsulente me këtë institucion; pra me njësinë mbështetëse teknike TSU. Kështu, në prill 2013 Bode ka vërtetuar se Ermonela Myrtezani i plotëson kushtet. Do të ishte material për humor, nëse konflikti i interesit nuk do ishte kaq i rëndë, të lexosh dokumentin zyrtar ku dajo I konfirmon mbesës se periudha e saj e provës paska përfunduar me sukses!

Në kontratën si konsulente që mbesa e tij ka nënshkruar me Marrëveshjen e Konvertimit të Borxhit për Zhvillim, firmos përsëri Ridvan Bode dhe ambasadori italian. Në këtë pikë, rrethi nepotik i ish ministrit merr nota është më qesharake, kur shikon se burri i mbesës është nga ana tjetër dhe shoferi i Ridvan Bodes.

Pra i gjithë pushteti i Bodes në këtë rast ka lëvizur nga vetja tek shoferi që është burri i mbesës, dhe vetë mbesa. Akoma më e rëndë është që për këtë makinacion, ky ministër ka investuar autoritetin e shtetit shqiptar dhe ka ulur ambasadorin italian në tryezë, për të firmosur që mbesa e tij të menaxhojë 20 milionë euro, duke përfituar vetë një rrogë rreth 1800 euro në muaj. Ndërsa rrjeti i firmave dhe kompanive të ngritura enkas për të përfituar nga projektet e Marrëveshjes është një histori më vete.

Pyetja që shtrohet në këtë rast është: A duhet të hetojë ILKDP edhe për këtë çështje, ku shfaqet qartë një konflikt i pastër interesi? Normalisht që po. Madje dhe për pasuritë që mund të jenë në emër të tyre.