Nga Marenglen Kasmi
Botuar në DITA
Urdhri për tërheqjen e Wehrmacht-it nga Shqipëria u lëshua më 3 tetor 1944, në të njëjtën kohë me tërheqjen e trupave gjermane nga Greqia dhe Maqedonia. Një forcë prej 5000 ushtarësh, nën drejtimin e Komandantit të Grupit të Artilerisë, Kolonelit Steyrer (Shtajrer) – për të cilin do të flasim më gjerë pak më poshtë – morën detyrë që të marshonin në drejtimin Ohër-Elbasan-Tiranë.
Tërheqja nga Shqipëria ishte e lidhur ngushtë me tërheqjen e trupave gjermane nga Greqia. Kjo tërheqje duhej të realizohej në drejtim të Veriut të Shqipërisë duke pasur si orientim të përgjithshëm të saj luginat e lumenjve që shtriheshin nga lindja në drejtim të perëndimit të Shqipërisë.
Ky plan eci fillimisht mirë. Por në Shkumbin tërheqja gjermane ra nën një presion të madh të forcave partizane. Meqenëse Grupi Luftarak Steyrer, i cili vinte nga Struga, u vonua, duhej që të mbaheshin këto pozicione disa ditë më shumë sesa ishte menduar.
Grupi Luftarak Steyrer ishte urdhëruar të kalonte nga Korparmata Malore XXII në atë XXI, sepse çdo divizion i kësaj korparmate ishte i dobësuar duke dhënë forca në njësi të tjera ushtarake dhe nuk mund të përballonte luftimet gjatë tërheqjes.
Grupi hyri në Elbasan më datën 9 dhe 10 nëntor. Koloneli Steyrer, u urdhërua nëpërmjet radios nga Komandanti i Divizionit 297, i cili ndodhej në Tiranë, të drejtonte personalisht nga pararoja lëvizjen e trupave të tij nga Elbasani në drejtim të Tiranës.
Ardhja në Tiranë e këtyre trupave rezultoi shumë e vështirë. Kolonës gjermane ju deshën pesë ditë të mbërrijë në Tiranë, si pasojë e sulmeve të ashpra të forcave partizane gjatë gjithë rrugës, sidomos në pjesën e fundit të rrugës, në Mushqeta.
Luftimet e kryera nga partizanët kundër ushtrisë gjermane në Kërrabë janë tregues i një arti të sofistikuar luftarak i ushtrisë partizane, çka detyrohet ta pranojë edhe komandanti gjerman.
Këto luftime, së bashku me operacionin për çlirimin e Tiranës janë shembulli më i mirë i luftës pa kompromis të ushtrisë partizane kundër pushtuesve gjermanë, përkrah aleatëve të mëdhenj.
Pjesa tjetër e mbetur nga Divizioni 297 do të nisej me dy kolona marshimi nga Elbasani në drejtimin Peqin-Rrogozhinë-Vorë. Sipas Historisë së LANÇ-it, në Elbasan u përqendruan rreth 6000-6500 trupa gjermane, të përbëra nga forcat e Divizionit 297 dhe Grupi Luftarak Steyrer.
Po japim më poshtë raportin e plotë që komandanti i kolonës, Koloneli Steyrer ka hartuar më 28 nëntor 1944 për luftimet në Qafë Kërrabë, në Mushqeta dhe për Luftën e Tiranës:
Grupimi Luftarak Steyrer
Komandanti
Vendkomanda, 28 nëntor 1944
Raport: Për tërheqjen në drejtimin Elbasan-Tiranë dhe përparimin e Grupimit Marshues IV nga Elbasani në Tiranë
11.11.44
Rendi i marshimit i kolonës IV ishte: pararoja, forcat e qendrës dhe praparoja. Si pasojë e përvojës së krijuar nga marshimi prej Strugës deri në Elbasan, urdhërova në mënyrë të veçantë me shkrim dhe me gojë që trupat marshuese të lëviznin ngjeshur njëra me tjetrën, pa ruajtur distancat e zakonshme të marshimit.
Ndarja e trupave bartte rrezikun që bandat (lexo partizanët – shën. im) të depërtonin në hapësirat e krijuara dhe të lidhnin në luftime të gjata trupat në afrim, duke u shkaktuar atyre humbje të mëdha. Prandaj forcat duhej të lëviznin së bashku dhe të përfitonin nga hapja e rrugës që bënte pararoja e kolonës.
Komandanti i brigadës, majori Schwartz (Shvarc) u këshillua që para fillimit të marshimit të merrte masa për të larguar gjithë trupat me pajisjet e panevojshme të logjistikës dhe t’i dërgonte ata te kolona e marshimit Seifert (Zajfert), e cila do të lëvizte në rrugën jugore të tërheqjes (Elbasan-Rrogozhinë – shën. im).
Majori Schwartz besonte me të drejtë se ai nuk mund të hiqte dorë prej tyre. Marrja e tyre me vete e zgjati shumë kolonën e marshimit dhe e pengoi lëvizjen e saj, çka për pak rezultoi katastrofike për të.
Në orën 15.00 kolona u vendos në rendim marshimi. Komandanti me shtabin e tij u vendos te pararoja.
Largimi nga Elbasani ishte organizuar deri në detaje. Pavarësisht zjarrit të madh të armikut brenda qytetit, largimi nga Elbasani, madje edhe kalimi i urës (ura e Bradasheshit / Kushës – sqarimi im) u kryen pa humbje të mëdha.
Në orën 19.30 pararoja mbërriti në “Pozicionin e Qafës” (Tauernstellung- gjerm., pranë Petreshit – shën. im) dhe e kaloi atë. Qysh në këtë fazë të parë të marshimit, forcat e qendrës dhe praparoja ishin shkëputur disa kilometra nga pararoja, pavarësisht se ajo lëvizte tepër ngadalë. Si pasojë, u urdhërua edhe njëherë me këmbëngulje që lëvizja duhej të zhvillohej patjetër e grupuar.
Në “pozicionin e Qafës” u bë një ndalim i detyruar prej rreth tri orësh:
1. Për t’ju kundërpërgjigjur zjarrit të fuqishëm të bandave që ishin vendosur 3-4 km në veriperëndim të bazës mbështetëse “Pozicioni i Qafës”
2. Për të organizuar marrjen dhe futjen e efektivit të kësaj baze në kolonën kryesore të marshimit dhe
3. Për të pritur afrimin e kolonës kryesore dhe praparojës.
Pas kundërpërgjigjes me zjarr ndaj kundërshtarit, në orën 24.00 vazhdoi përsëri lëvizja. Vazhdimi i marshimit drejt bazës mbështetëse “Maja e Qafës” (Passhöhe – gjerm. diku pranë Kodrës së Shkozës së Keqe – shënimi im) u pengua nga kushtet e vështira atmosferike me reshje dëbore dhe minimi i rrugës.
Si pasojë e minave të vendosur në rrugë humbëm mjetetë ndryshme me zinxhir, automjete si edhe armatime (një kundërajror 2 cm dhe një top i lehtë 10.5 cm).
12.11.44.
Në orën 05.00 të mëngjesit pararoja arriti në bazën “Maja e Qafës”. Pararoja përparoi më tej, me qëllim që ruajtjen e bazës ta kryente pjesa e parë e kolonës kryesore të marshimit.
U përgatit marrja e efektivit të bazës, u ngarkuan aparaturat, municionet, ushqimet dhe u hodhën në erë sistemet mbrojtëse të bazës.
Ndërkohë që merreshin këto masa, pararoja duhej të shpërthente pritat e organizuara në të dy anët e rrugës, rreth 3-4 km në veri të Qafës, duke përdorur gjithë armatimin e rëndë dhe artilerinë. Këto luftime e penguan lëvizjen deri në orën 16.30, kur kolona mundi përsëri të lëvizë.
Gjatë lëvizjes natën pati goditje sporadike nga lartësitë prej pozicionesh të parapërgatitur ku ishin vendosur mitraloza si edhe armë këmbësorie.
Në orën 19.00 pararoja arriti në kilometrin 20 (sipas hartës 1:50 000) dhe ura që ndodhej aty ishte hedhur në erë. Kjo urë e gurtë, e ndërtuar mbi një greminë të thellë, ishte këputur afërsisht tetë metra. Thellësia e saj ishte rreth 10 metra. Shpërthimi ishte bërë me aq mjeshtëri dhe profesionalizëm, saqë mund të mendohej se ishte bërë prej trupave tona.
Pasi u krye rigonjicioni së bashku me komandantin e batalionit xhenier, u arrit në përfundimin se ajo nuk mund të rindërtohej me mjetet dhe forcat që kishim në dispozicion. Për këtë arsye u morën masa për njohjen e terrenit, me qëllim anashkalimin e urës.
13.11.44.
Filloi puna për hapjen e rrugës për të anashkaluar urën. Trupat marshuese morën urdhër të organizonin mbrojtjen në rajone pushimi përgjatë rrugës. I gjithë rajoni i përqendrimit kishte një gjatësi prej rreth dy kilometrash.
Gjatë gjithë ditës u zhvilluan luftime të ashpra me kundërshtarin që sulmonte nga të gjitha drejtimet. Ishte e pamundur të vlerësohej numri i saktë i tyre por me siguri ishin 3000-4000 burra. […] Armët e rënda të banditëve ishin vendosur me shumë mjeshtëri dhe i vunë në situatë të vështirë trupat tona.
Në orën 07.40 mbërriti me radio urdhri i komandantit të Div. 297. Sipas këtij urdhri, Batalioni Boeckmann, (Bëkman) i përbërë prej tri kompanish, që deri në këtë kohë ishte ngarkuar me sigurimin e urës, duhej të vazhdonte lëvizjen drejt Tiranës.
Batalioni e filloi lëvizjen në orën 11.00 por lëvizja e tij u bllokua si pasojë e zjarrit të madh të banditëve. Ai arriti të depërtojë vetëm tre kilometra drejt Tiranës. Div. 297 ju kërkua me radio të dërgonte një batalion nga Tirana, për të hapur rrugën me luftim nga drejtimi tjetër.
Në orën 16.00 rruga për anashkalimin e urës ishte ndërtuar dhe ndërkohë në të kishin kaluar mjetet e para. U konstatua se ishte e pamundur që aty të kalonin kamionët e tejngarkuar dhe mjetet e rënda. Rruga ishte me shumë kthesa dhe bazamenti i rrugës ishte i paqëndrueshëm dhe i thellë. Po ashtu, ajo kishte malore shumë të pjerrëta.
Kështu që, në natën e datës 13./14.11. mora vendimin që të ndërtohej me çdo kusht ura e hedhur në erë.
Me të kuqe janë shënuar pozicionet e partizanëve
14.11.44
[…]
Ndërtimi i urës u pengua ndjeshëm nga zjarri i mitralozave të kundërshtarit, të cilët ishte shumë e vështirë t’i asgjësoje. U shtuan edhe sulmet ndaj trupave të tjera. Na u krijua përshtypja se armiku shtohej gjithmonë e më shumë në numër. Po ashtu, u rrit ndjeshëm edhe përdorimi i armëve të rënda. Hera-herës u detyruam të organizonim kundërsulme për të larguar kundërshtarin.
Në orën 17.00 ura ishte gati. Ura qëndroi dhe brenda një gjysmë ore mbi të kaloi gjithë kolona dhe maja e saj arriti te batalioni Boeckmann. Isha i vendosur që marshimi drejt Tiranës duhej të vazhdonte natën. […] Pas bisedës me komandantët e pararojës, kolonës kryesore dhe praparojës u vendos që lëvizja të vazhdonte në orën 19.00. […]
Marshimi i pararojës rezultoi tepër i vështirë. Ajo duhej të lëvizte në një rrugicë zjarri prej 6 km, e cila rrihej me zjarr armësh të rënda nga tri anët e saj. Rruga ishte bllokuar me tri pengesa (pemë të rrëzuara, pengesa kundërtank dhe tel me gjemba). Në to ishin vendosur edhe mina. Trupat tona duhej të pastronin rrugën nga pengesat nën një zjarr tepër të rëndë të mitralozave dhe granatahedhësve të kundërshtarit.
Si pasojë, pararoja mundi të përparojë shumë ngadalë, hap pas hapi dhe pati humbje të mëdha. Urat e tjera përgjatë rrugës nuk ishin hedhur në erë.
15.11.44
Në të gdhirë pararoja arriti në bazën nr. 4 te ura e madhe (ura e Erzenit, – shën. im). […] Pararoja u bombardua dhe u mitralua nga ajri nga sulme të aviacionit në lartësi të ulët.Gjatë qëndrimit në rrugë, rreth orës 10.00 u informova se pjesa kryesore e kolonës dhe praparoja ishin shkëputur nga pararoja dhe po kryenin luftime të përgjakshme me kundërshtarin. […]
Mesa dukej, ata nuk mund të përparonin më tej dhe duhej të ndihmoheshin nga një batalion i përforcuar, por e kishim shumë të vështirë ta dërgonin atë sepse pararoja ishte e mbërthyer keqas në luftime me kundërshtarin.
U lidha me radio me Div. 297 dhe më dërguan menjëherë tanket e premtuara. Synoja që së bashku me këta tanke të rihapja rrugën deri të kolona kryesore e marshimit. Në orën 11.30 mbërritën katër tanke italianë dhe një kundërajror i motorizuar 2 cm, të cilët komandoheshin nga majori Wegener (Vegener). […]
Pararojën e kolonës kryesore nën drejtimin e majorit Hahnke (Hanke) e takova ndërmjet kilometrit 13 dhe 14. Aty ndodheshin çka kish mbetur nga dy kompanitë, të cilët ishin duke luftuar kundër një armiku më të madh në numër. Rreth një kilometër më pas ndodhej pjesa e dyte e kolonës kryesore, rreth një kompani e gjysmë, nën komandën e togerit Kahlert, e cila po ashtu ishte lidhur në luftime të ashpra me kundërshtarin.
Rruga, e cila pjesërisht dredhon ndërmjet lartësive mbahej nën zjarr të furishëm nga kundërshtari dhe në mënyrë të vazhdueshme bombardohej dhe mitralohej edhe nga aviacioni (britanik – shën. im). Rruga ishte mbushur me automjete të shkatërruara të gjithë llojeve, me të plagosur, të vrarë, ushtarë që ishin duke dhënë shpirt si edhe me kafshë ngarkese e kuaj të ngordhur.
Morali i trupave, përfshirë dhe oficerët ishte i ulët. Komandantët nuk kishin mundur të merrnin vendimin për të hapur rrugën me luftim dhe të afroheshin me pararojën. […]
Te praparoja situata dukje më e pashpresë dhe morali i trupës ishte edhe më i ulët. Pjesa kryesore e praparojës kishte kaluar në pozicion luftimi pranë kilometrit 16 […] dhe kryente luftime mbrojtëse kundër një kundërshtari më të madh në numër që sulmonte nga të gjitha anët. Po u mbaronte edhe municioni. […]
Humbjet në njerëz dhe kuaj ishin të mëdha. Edhe këtu urdhërova të bashkoheshin forcat dhe të vazhdohej lëvizja. Të plagosurit u vendosën në automjetet në qendër të kolonës. Përgatitja e lëvizjes u mbulua me zjarr nga tanket dhe dy kundërajrorët. Shkëputja nga kundërshtari u mundësua nga tanket. […]
Pasi arritëm pararojën, në orën 20.00 gjithë kolona vazhdoi lëvizjen. Unë së bashku me tanket isha në pararojë. […]
Marshimi i natës drejt Tiranës u krye nën zjarrin e armëve të rënda të banditëve, të cilat ishin pozicionuar me shumë mjeshtëri në lartësitë përgjatë rrugës. Ky zjarr shkaktoi përsëri viktima dhe bëri të mundur që marshimi për fat të keq nuk u krye i grupuar. Forcat, sidomos ato të kolonës së qendrës, u shkëputën përsëri.
Pak para Tiranës nxitova për në vendkomandën e divizionit dhe atje mora urdhrin: “Grupi luftarak do të marshojë nëpër Tiranë në drejtim të Fushës së Aviacionit në hyrjen veriperëndimore të Tiranës dhe do të qëndrojë aty. Udhërrëfyesit që do orientojnë marshimin nëpër Tiranë janë në gatishmëri. Të plagosurit do të lihen gjatë lëvizjes në qytet në spitalin vendor (Ortslazarett) të Tiranës. Vendkomanda e shtabit do të jetë në Hotel Kontinental, ku ndodhet edhe komandanti i mbrojtjes së Tiranës, majori Eckstein. Koloneli Steyrer, më 16.11., ora 09.00, për raportim në shtabin e divizionit.”[…]
Pjesa më e madhe e qytetit ishte në duart e kundërshtarit dhe shtëpi dhe blloqe shtëpish të veçuara mbaheshin nga forcat tona sipas parimit të bazave të mbështetjes. Në kryeqytet nuk kishim forca të fuqishme, vetëm komandën e Divizionit 297, spitalin ushtarak, depot e municionit, depot ushqimore dhe ato të karburantit si edhe autoreparte, të cilat ishin të plotësuara me efektiv dhe ruheshin nga reparte e nënreparte alarmi.
Futja e trupave tona natën në qytet u shoqërua me zjarr mitralozash, armësh automatike dhe armësh të tjera që hapej nga shtëpitë e qytetit. Goditja ishte aq e fortë saqë vetëm trupat e motorizuara të pararojës mundën të arrinin deri në aerodrom, ndërkohë që pjesa tjetër u detyrua të strehohej në qytet duke krijuar baza mbrojtëse […]
16.11.44.
Gjatë natës dhe në mëngjes, nga shtabi u konstatua se një pjesë e njësive të grupit luftarak ishte në qytet dhe pjesa tjetër në aerodrom. Njësitë u rigrupuan dhe riformatuan përsëri sipas mundësive. Në zonat ku hasej qëndresë u organizua përsëri mbrojtja sipas parimit të bazës ushtarake.
Nga të gjitha rrugët dhe sheshet e qytetit ishim nën zjarr të rëndë e të vazhdueshëm. Shtihej nga të gjitha dritaret, ballkonet dhe çatitë. Blloqet e veçuara të shtëpive ku ndodheshin trupat gjermane ishin nën zjarrin e artilerisë dhe mortajave. Deri në drekë zjarri armik u shtua nga ora në orë.
Shkova së bashku me komandantin e mbrojtjes në mbledhjen e thirrur nga komandanti i Div. 297, ku u dhanë urdhra dhe instruksione konkrete: Mendimi kryesor ishte largimi me të gjitha forcat dhe mjetet gjatë ditës nga qyteti i pushtuar nga kundërshtari.
Për këtë gjë ishte e nevojshme hapja me luftim e rrugës së tërheqjes (rruga jugore, nga sheshi Skënderbej deri në aerodrom – sot: rruga e Kavajës- shën. im). Pasi u ktheva nga vendkomanda e divizionit dhashë urdhër për pastrimin e rrugës jugore. […]
Qëndresa e kundërshtarit dhe zjarri i armëve u rrit në atë masë në orët e para të pasdites, saqë kompanitë arritën të kapin pozicionet e gatishmërisë dhe rajonet që duhej të siguronin me shumë vështirësi, duke humbur rendimin e luftimit.
Pasi bëra një rigonjicion, arrita në përfundimin se hapja e rrugës gjatë ditës ishte e pamundur, për më tepër që edhe municioni ishte shumë i kufizuar. […] Arrita në përfundimin se tërheqja nëpërmjet rrugës jugore duhej të kryhej në të ngrysur, në orët e para të mbrëmjes. Grupe sulmi duhej t’u vinin zjarrin shtëpive të pushtuara (nga partizanët – shën. im) majtas dhe djathtas rrugës dhe marshimi mund të bëhej pa humbje të mëdha nëse trupat do të lëviznin mes tyre.
Komandanti i divizionit më thirri në orën 15.00 dhe unë i prezantova idenë time, të cilën ai e miratoi dhe dha urdhrat përkatës për zbatimin e saj.
Situata ishte e tillë: sulmi i batalionit Stroschke (Stroshke) nëpër rrugën jugore, filluar nga aerodromi, ishte stopuar qysh në fillim të tij. Urdhërova me radio batalionin Schwartz të mbështeste me gjithë forcat sulmin e batalionit Stroschke.
Së bashku me një shtab të vogël ndihmës shkova në një shtëpi që ndodhej në fillim të rrugës jugore, e cila mbahej nga forcat tona (kapiteni Heim- Hajm). Aty ngrita vendkomandën time. […]
Kompania e dytë e Batalionit Xhenier 297, e përforcuar nga ushtarë kurajozë të grupimit tim, u pajisën me shishe me benzinë, granata dore e bomba djegëse dhe u ndanë në gjashtë grupe sulmi. Ata kishin për detyrë të kalonin shtëpi më shtëpi dhe t’u vinin flakën atyre.
Kompanitë e Batalionit Hahnke duhej të ndiqnin menjëherë nga pas grupet e sulmit dhe të bënin spastrimin e shtëpive (nënkupton vrasjet e banorëve dhe partizanëve, pra çdo gjë që u dilte para – shënimi im). Ky aksion u mbështet nga armët e rënda që ishin pozicionuar në fillim të rrugës jugore.
Në orën 18.00 filloi sulmi. Në fillim grupet e sulmit, e më pas kompanitë e Batalionit Hahnke. Situata paraqitej e tillë: Batalioni Stroschke i nisur nga aerodromi, nuk e kishte kaluar ende një të tretën e rrugës jugore. Sulmi vazhdoi me sukses, falë punës së shkëlqyer të grupeve të sulmit. Vendkomanda ime u zhvendos më në thellësi rrugës jugore. […]
Rreth orës 20.00 u raportua se spastrimi i rrugës (nënkupton vrasjet – shën. im) kishte ndaluar si pasojë e zjarrit të madh të kundërshtarit. U kërkua mbështetja e tankeve dhe katër tanke të divizionit erdhën në ndihmë. Me ndihmën e tyre u mundësua vazhdimi i sulmit. Kolonat e marshimit u renditën në formacion marshimi gjatë mbrëmjes për të lëvizur nëpërmjet rrugës jugore drejt aerodromit.
Në orën 21.15 rruga e tërheqjes ishte hapur dhe unë munda t’i raportoj komandantit të divizionit, që lëvizja mund të fillonte. Zjarri i kundërshtarit ishte mbytur nga flakët e shtëpive majtas dhe djathtas rrugës dhe nga organizimi i sigurimit të saj. Kështu që kolonat mundën që përgjatë gjithë natës të largohen nga qyteti, pothuajse pa humbje të tjera. […]
——
©Copyright Gazeta DITA
Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016.
Bravo Partizanet tane !
Jane treguar inteligjente ne luften e tyre ,por edhe heronj te vertete
Por edhe gjermanet, jane treguar inteligjente ne fund fare,
kur do dilnin nga Tirana, duke perdorur planin e djegjeve te shtepive anes ruges ,
dhe ne kete menyre ju bllokonin shikim forcave tona dhe ata mund te terhiqeshin pa humbje.
Epo te besh nje lufte kaq heroike kunder Nazisteve,
dhe pastaj Britaniket,
per ti bere qejfin Greqise,
na kerkonin llogari ne Konferencen e Paqes ne 1946 ne Paris
duke na akuzuar ” ju, Shqiptaret, nuk keni luftuar kunder Nazisteve,”
E drejte o Rajmond po kujt ja thua, leri britaniket ti ke Shqipetaret akoma sot per turpin tone qe duan ta mohojne.
Ne asnje vend tjeter te Europes nuk ka ndodhur. Eshte per turp! Ne vete njollosemi dhe pastaj kerkojme fajin tjeterkund.
Si do na duan dhe respektonne te tjeret kur ne me dashje duam te kalojme nga ana e zeze e historise se L2B.
Fale asaj perpjekje Shqiperia u rreshtua me fitimtaret, dhe Tirana ishte i vetmi Kryeqytet qe u vete clirua ne mos gaboj.
Pra Respekt pergjithmone per sakrificen qe bene Partizanet!
Ajo lufte anti fashiste Nacional clirimtare shpetoi shqiperin nga coptimi final duke mos egzistuar si shtet! !!!! Ne koferencen e paqes ne Paris Greqia kishte prova te forta qe e akuzonte shqiperin si bashkepune tore te nazi fashizmit? ???Fale STALINIT Shqiperia nuk u coptua nga Anglia per ti ber qejfin Greqis? ???
lufta e leshit. Po iknin pra , kur deshën. Copëtimi? Aq sa u copëtua Italia!
HAHAHAh
Perralla duke i lidhur dokumentat sipas qejfit.
Pasi u largua ushtria gjermane nga Tirana, pjese e planit te terheqjes nga Europa juglindore, hyne pushtuesit sllavo-komuniste ne Tirane.
Pse komunistet xhihadiste shqiptare, qe mburren se luftonin pushtuesin, ku ishin dhe pse nuk luftuan ushtrine greke pushtuese pasi ajo hyri ne Shqiperi ne 1940-1941 apo ushtrine gjermane kur hyri ne Shqiperi?
Shpendi!
Qeveria kuislige Skipetare bashke me Italine fashiste sulmuan Greqine dhe akoma sot ata me te drejte na quajne vend agresore!
Ja kaq,dhe hyrja e Gjermaneve “clirimtare” pasoi me nje masaker ne Borove, ku nuk u kursyen dhe grate e femijet. Partizanet dhe lufta guerile ne Europe fillimet i ka ne Jugosllavi dhe Shqiperi do apo nuk do Ti.
Rrini urte dhe mos flisni kot, ajo i perket te kaluares dhe duhet nderuar sic bete 45 vjet nen ze, tani jeni te vetmit ne Europe qe e mohoni. Prandaj jeni me kotet dhe me anti shteti…
O trap- !
Shqiperia ja theu hundet Greqise ne vitin 1946, ne muajin Gusht
kur Greqia sulmoi Shqiperine , dhe qe sic thone dokumentat Amerikane te de-klasifikuara tani, ne ate sulm greket kishin me vete edhe Britaniket edhe Amerikanet
Dhe megjithate Shqiperia ja theu hundet Greqise, dhe kapi kushedi sa ushtare greke rober,
shikoji videot , i ke ne Jutube .
Ushtria Shqiptare pasi i vuri peprara greket,
kishte ndermend ti drejtohej Janines , por Enveri i ndaloi menjehere sepse ,
e dinte qe pas grekeve qendronin Amerikanet te cilet prisnin shkakun te futeshin me ushtrine e tyre
Ndaj mos fol para kohe, por meso historine e vendit tend
Kete koment me siper e kam per ate me emrin Shpendi
Raymond, ti thua britaniket, ne ketej, shpellaret, lubonjet e deri tek Rama, themi eshte bere lufte civile, de more de, kemi luftuar per serbin, a keqen, duhet te kerkojme falje e te ulim koken, o jeto. Me kupton apo jo. Kane ndrishuar koherat, derman.
Po “çlirimtaret” pushtues xhihadiste sllavo-komuniste a kishin te drejte te ishin kollaboracioniste e sherbetore te sllaveve dhe te kryenin krime para dhe pas “çlirimit”?
Marks Engels Lenin Kasmi. Spiun i ruseve e serbeve.
Historian (?!) me plagjarizem dokumentash arkivore. hahahahah
Vendos edhe pamje qe nuk kane lidhje me Shqiperine.
Kjo lufte heroike duhet te behej edhe me derdhje gjaku po te qe se trupat gjermane do te donin te mos shkuleshin nga Shqiperia. Po nese ato donin sipas urdherit te komandes gjermane, te largoheshin sa me shpejt, nuk ia vlente te vritej asedhe nje partizan i vetem. As edhe nje! Tjeter gje pastaj qe lufta nevojitej per te treguar se kishim kontribut ne luften antifashiste dhe se edhe ne luftuam perkrah aleateve. Dhe ia arritem qellimit. Bravo Enver Hoxha me jugosllavet e tij
Rrofte Enver Hoxha qe vrau me shume sllavo-komuniste se sa fashistet.
Nuk luftuan partizanet per clirimin e Tiranes dhe gjithe Shqiperise,por ballistet dhe zogistet,se ata luftuan bashke me nazistet per liri dhe demokraci,ate qe kemi sot!
Pra partizanet bllokuan Shqiperine drejt demokracise me ndihmen e gjermaneve!
Dhe kete lufte ballistet e bene jo me arme,se nuk ishin aq budallenj,por me…pula dhe raki!
Dhe sot,pas 80 vjetesh u vertetua se ballistet kishin te drejte!
Sot jetojme te lumtur duke grryer …kazanet e plehrave demokratike per te ushqyer femijet!
Çlirimtaret = pushtuesit, sipas Fjalorit te Gjuhes Shqipe te Androkli Kostallarit. LEXOJENI mos kini frike.
http://phsauctions.com/Listing/Details/2697058/World-War-II-Patriotic-cover-LW-Staehle-Fluegel-Tirana-Albania-Liberated-by-Yugoslav-Partisans
He more Lesh, nuk rrini dot ju spiunet e Miloshevicit pa bere idiotizmat e radhes. Ishin partizanet e Enver Hoxhes qe shkuan ne Vishegrad, o kafshe primitive. Jua beri mire Enver Hoxha, hallall plumbi
Ik o cope muti
e ke gabim daku,lufta partizane origjinen e ka franceze (les maquis )https://www.partisansfrancelibre.fr/,biles ka filluar kundra frankos me brigadat internacionale.
Sa per shqiperine demokratike askurkujt si hante barku per epoken,sepse inglizi ketj hidhte pushke pa shul ( https://laguerre39-45.skyrock.com/429113086-Fusil-anglais.html) ose opinga te nje kembe,pantallona me nje kembe apo pallto pa menge etj;
Ameriqia ishte ne maliq(ndaj dhe soros e ka pik te dobet korçen) a e Kish problem me nje batalion marinsash ta vinte demokraqine e tij???
Jo plako askujt si pjerdh bytha per shqiperine sepse damokratania e ka bo pershesh shqiperine se e si per te plotesuar kenaqesite e komploteve dhe intrigave te saj karshi forcave madhore ne europe dhe bote,mal i zi dhene dhurate carit nga eurpqia kurve,çameria dhene dhurate frikacakeve greke qe ne L2B pranuan ndihmen euroantlantike ne vend te asaj ruse,sepse greku di si te radhitet na kampin e fitueseve sepse eshte shtet batard dhe kurve,kete e ka provuar me shkrimet e tija Bajron.
shkurt daku je komplet jashte teme.
Zoti historian Kasmi. Gjate terheqjes se trupave gjermane ne rrugen Elbasan – Tirane, partizanet kishin organizuar priten ne Mushqeta. Ne luftimin e bere trupat gjermane i thyen keq partizanet. Atehere oficeret angleze prane Shtabit te Pergjithshem te Ushtrise Nacional Clirimtare u lidhen me Komanden Angleze ne Bari te Italise, nga ku u dergua nje skuadrilje avionesh Harrier, te cilet bombarduan autokolonen gjermane duke u shkaktuar deme te medha ne njerez dhe mjete. Gjermanet e vrare u varrosen ne kodrat e liqenit te Tiranes ku jane edhe sot. Ka nje monument ne Mushqeta qe perkujton kete ngjarje, e ku nuk thuhet asnje fjale per nderhyrjen angleze. Kjo eshte e verteta Zoti historian Marenglen Kasmi!
KONFERENCËS SË MINISTRAVE TË PUNËVE TË JASHTME TË BASHKIMIT SOVJETIK,TË BRITANISË SË MADHE, TË SHTETEVE TË BASHKUARA TË AMEIRIKËS DHE TË FRANCËS
Konferenca e Paqes ne Paris 1946
Qeveria e Republikës Popullore të Shqipërisë ka nderin t’u paraqesë Konferencës së Ministrave të Punëve të Jashtme të fuqive kryesore aleate sa vijon:
Kufijtë që iu propozuan Shqipërisë më 1913 prej Konferencës së Londrës I linin Greqisë të gjithë Krahinën e Çamërisë që shkon nga Gjiri I Prevezës e deri te Kepi I Stillos, me një popullsi prej afro 600.000 shqiptaë autoktonë.
Duke shkelur çdo parim njerzor dhe të gjitha aktet ndërkombëtare, qeveria greke ka ndjekur kurdoherë një politikë shfarrosëse kundrejt minoritetit shqiptar çam, duke e shtypur nën një regjim burgimesh, plaçkitjesh, përdhunimesh të ndryshme, masash shpronësimi me force, tatimesh të mëdha dhe shpërnguljesh në masë.
E drejta e mësimit dhe e përdorimit të gjuhës amtare shqipe, e drejta e emërimit në detyra zyrtare, qoftë edhe në më të ultat e përfaqësimit,I ishin mohuar krejtësisht elementit shqiptar në Greqi.
Minoriteti çam ka jetuar në marrëdhënje të mira me popullin grek dhe ka bashkpunuar me të.Gjatë luftës së çlirimit kombëtar kundër pushtuesve italianë dhe gjermanë, çamët kanë luftuar përkrah popullit grek në radhët e ELAS-it.Por në qershor 1944 dhe në mars 1945,bandat monarko-fashiste të gjenocidit grek Zervas e sulmuan minoritetin shqiptar të Çamërisë.Ato masakruan pa asnjë shkak 800 vetë:fëmijë,gra dhe pleq të pafajshëm dhe të pambrojtur, shkatërruan dhe dogjën 68 katunde dhe plaçkitën të gjithë vendin.
Ky terror I bandave greke, I ushqyer prej ndjenjave më të ulëta të një urrejtjeje shoviniste dhe fetare, arriti kulmin me shpërnguljen me force të afro 23 mijë çamëve që erdhën në konditat më të vajtueshme dhe u strehuan në Shqipëri.
Qeveria shqiptare bëri përpjekje të mëdha për të lehtësuar vuajtjet e këtyre bashkëatdhetarëve fatkeq, me gjithë gjendjen e vështirë e ekonomike në të cilën ndodhej vetë Shqipëria, për shkak të dëmeve të mëdha që I la lufta.
Mungesa e sendeve të ndryshme dhe sëmundjet kanë shkaktuar gjer tani 2755 vdekje ndër çamët e ikur. Po t’ju shtojmë këtyre edhe mijra të vrarë gjatë 32 vjetëve të sundimit grek në Çamëri, katundet e rrënuara dhe gjendjen e mjeruar të çamëve të ikur, mund të merret me mend sa e madhe është tragjedia e hidhur e çamëve dhe të kuptohet indinjata e drejtë që ka shkaktuar shumë here kjo tragjedi në botën aktuale.
Qeveria e Republikës Popullore të Shqipërisë, dëshmuese e urrejtjeve që I shtohen dita-ditës popullsisë çame të goditur kaq rëndë dhe, duke pasur drejtpërdrejtë interes që t’I jepet fund martirizimit të saj, kërkonë që Konferenca Ministrave të Punëve të Jashtme të fuqive kryesore aleate, duke marrë parasysh të drejtat legjitime dhe sakrificat e bëra nga çamët në luftën kundër armikut të përbashkët, të ketë mirësinë të marrë masat urgjente që përmenden më poshtë:
1.Riatdhesimin e menjëhershëm të të gjithë çamëve të ikur.
2.Sigurim dhe garanci përsa I përket të drejtave të tyre civile, kulturore dhe politike.
3.Kthimin ose shpërblimin e të gjitha pasurive të tyre, ndihmë për rindërtimin e vatrave të tyre dhe sigurimin personal.
4.Gjykimin dhe dënimin e të gjithë përgjegjësve të krimeve të kryera.
Qeveria shqiptare është e bindur se Konferenca, duke pasur parasysh faktet e shkruara më sipër dhe në përputhje me parimet e proklamuara solemnisht, gjatë kësaj lufte, do të ketë mirësinë t’u jape fund këtyre padrejtësive, duke marrë masat e drejta në favor të çamëve.
KRYETARI I QEVERISË DHE MINISTRI I PUNËVE TË JASHTME
GJENERAL KOLONEL
ENVER HOXHA
LANÇL ishte kopile e ruseve dhe serbeve dhe nuk ishte pjese e koalicionit anglo-amerikan-sovjetik. Nuk firmosi ndonje shqiptar ne ate koalicion. Prandaj Shqiperia nuk u ftua ne Konferencën e San Franciskos Prill-Qershor 1945. LEXO SHKRIMIN E KRISTO FRASHERIT.
Nenen !
Kopila te Serbise e Rusise ishit ju, se ju erdhet ne pushtet me ndihmen e bajonetave serbe e ruse ne vitin 1924 ,
kur u ngrit populli Shqiptar me Fan Nolin ne krye ne qershor te 1924 dhe ju hodhi ne hale
Rajmonda
Kot fare po shkruan. Kot. HAHAHA
http://ciml.250x.com/archive/hoxha/albanian/enver_hoxha_1_mai_1946_ein_jahr_hitlerbefreiung.html
URDHER DITE ME RASTIN E PERVJETORIT TË
PARE TE FITORES MBI GJERMANINË HITLERIANE
9 maj 1946
Ushtarë, nënoficerë, oficerë, gjeneralë të Ushtrisë Kombëtare,
Popull shqiptar,
Sot në atdheun e lirë ne festojmë ditën e madhe të fitores mbi Gjermaninë hitleriane dhe Italinë fashiste.
Si sot një vit, mbi Rajhstagun në Berlin, Valoi flamuri ngadhnjimtar i Sovjetëve dhe Gjermania naziste, e goditur për vdekje, u dorëzua pa kondita përpara forcave të bashkuara aleate.
Njerëzimi shpëtoi, shpëtoi qytetërimi nga barbarizma mesjetare e Hitlerit. Më 9 maj të vitit të kaluar, bota mori frymë lirisht, në saje të luftës heroike të Ushtrisë së lavdishme të Kuqe, e komanduar nga Kapiteni gjenial i kohërave të reja, Gjeneralisimi Stalin. Krahas Bashkimit Sovjetik, faktorit më të madh dhe vendimtar të fitores, forcat aleate anglo-amerikane dhe gjithë popujt e robëruar të Evropës dhanë kontributin e tyre për arritjen e kësaj dite.
Sot, në gjithë botën e çliruar nga ankthi i tmerrshëm i fashizmit, gjithë popujt përparimtarë dhe demokratë të botës po punojnë për rindërtimin e vendeve të tyre të rrënuara nga lufta, po punojnë për forcimin dhe ruajtjen e fitores që i kushtoi njerëzimit me miliona të vrarë. Rreth Bashkimit Sovjetik, gjithë popujt progresivë të botës kanë bashkuar energjitë e tyre për të
vendosur një paqe të drejtë dhe të vazhdueshme, për të zhdukur mbeturinat e fashizmit dhe për të përmbysur planet djallëzore të reaksionit ndërkombëtar që përpiqet të pregatitë dhe të nxitë një luftë të re.
Sot, në këtë ditë të shenjtë dhe gazmore, populli ynë, kujton me krenari përpjekjet e tija të panumërta, luftën e tij heroike dhe ngadhnjimtare, që i kushtoi vuajtje dhe mjerime të pashembullta dhe ku ranë me mijëra nga bijt e tij më të mirë. Në Luftën nacional–çlirimtare populli ynë hodhi çdo gjë që kishte të shenjtë dhe të shtrenjtë, sepse ai kuptoi që nga kjo varej fati
dhe jeta e tij.
E filluam luftën vetëm, që më 7 prill të 39-s, kundër hordhive të Musolinit, duke qenë të sigurtë se bota e qytetëruar ishte me ne dhe e vazhduam këtë luftë deri në fund me vetëmohimin më të madh dhe me besnikërinë më të madhe ndaj kauzës së përbashkët aleate.
Prandaj dita e fitores është dhe dita jonë, është dita e ushtrisë sonë heroike që u mbulua me lavdi në luftime të përgjakshme, që s’u zmbraps kurrë përpara forcave të mëdha dhe të armatosura në mënyrë moderne të italianëve, gjermanëve dhe hyzmeqarëve të tyre, që gozhdoi në vend divizione të tëra gjermane, kur aleatët anglo–amerikanë zbarkuan në Francë dhe bashkoi gjakun e saj me atë të vëllezërve jugosllavë.
Sot le të kujtojmë shokët tanë të dashur që dhanë jetën për çlirimin e atdheut dhe të popullit dhe, në shenjë solidariteti të përhershëm, si në kohën e luftës ashtu edhe tani në kohën e paqes, të kujtojmë me nderim gjithë luftëtarët e kauzës së madhe antifashiste që dhanë jetën për çlirimin e njerëzimit nga murtaja naziste.
Ushtarë, nënoficerë, oficerë, gjeneralë të Ushtrisë Kombëtare,
Popull shqiptar,
Fitorja na kushtoi shtrenjtë, prandaj populli ynë është i vendosur ta mbrojë për jetë këtë fitore dhe frytet e saja. Në Shqipërinë e lirë, ku populli vendosi demokracinë dhe pushtetin e tij, po ndërtohet një jetë e re dhe e lumtur për njerëzit e ndershëm dhe punonjës.
Energjitë e pashterura të popullit tonë, me të cilat u fitua lufta e u sigurua indipendenca dhe sovraniteti i atdheut, sot janë hedhur pa kursim në rindërtimin e vendit të shkatërruar. Në vendin tonë çdo gjë po çelet, po rimëkëmbet, po ecën me vrullin më të madh, po ndërtohet e ardhmja nga vetë populli dhe ashtu si i pëlqen popullit. E shkuara e zezë u shqelmua përgjithmonë dhe nuk do të përsëritet kurrë më; për këtë, garanci e madhe është lufta e çlirimit që bëmë dhe fakti që populli ynë është bërë i ndërgjegjshëm për rolin vendimtar që duhet të luajë.
Rezultatet e punës që janë arritur që prej çlirimit të Shqipërisë e deri tani janë fakte të gjalla dhe të padiskutueshme.
Ato tregojnë se ç’mund të bëhet në një vend si yni, ku pushteti buron nga populli dhe i takon gjithë popullit. Këtë realitet të shëndoshë, që është krijuar në vendin tonë dhe që shkon dita-ditës duke u përmirësuar, intrigat e reaksionit ndërkombëtar janë të pafuqishme ta dëmtojnë. Kundër realitetit dhe fakteve
të gjalla, armiqtë e paqes dhe të qytetërimit mund të shpifin, këtë e kanë zakon, mund të na nxjerrin pengesa të pathemelta e qesharake në kërkesat tona të drejta në lëmin ndërkombëtar, por ne jemi të bindur se drejtësia do të dalë sheshit dhe popujt përparimtarë do t’i demaskojnë përpjekjet e të gjithë atyre që përpiqen të ringjallin të kaluarën e zezë në kurrizin e popullit tonë dhe të gjithë popujve paqedashës.
Le të vazhdojmë rrugën e drejtë që kemi nisur me vendosmëri dhe me besimin më të madh dhe asgjë të mos na ndalë në ndërtimin e jetës së lumtur për popuIlin tonë. Të forcojmë bashkimin, të punojmë pa u lodhur me të gjitha forcat tona në rindërtimin e vendit, në ngritjen e ekonomisë së popullit, në edukimin e masave të gjera punonjëse si nga pikëpamja politike, ashtu dhe kulturale; të forcojmë dhe të modernizojmë ushtrinë
tonë heroike, çlirimtaren e vendit tonë, mburojën e pathyeshme të popullit, të indipendencës dhe të integritetit të atdheut; të jemi kurdoherë të zgjuar e vigjilentë për të goditur pa mëshirë të gjithë ata që kanë në gjak aventurat dhe që do të tentojnë të prekin interesat e vendit dhe të popullit tonë; të mbrojmë paqen e përbotshme dhe të forcojmë miqësinë me gjithë popujt
demokratë dhe liridashës.
Këto kërkon atdheu ynë i dashur nga të gjithë shqiptarët e shqiptaret.
URDHER DITE 1 MAJIT 1946
Këto kërkon bota e qytetëruar nga populli paqedashës dhe përparimdashës shqiptar.
Populli ynë do t’i kryejë me nder këto detyra ashtu si i kreu me nder dhe me lavdi detyrat që ju vunë përpara në kohën e luftës.
Rroftë dita e fitores së madhe!
Rroftë ushtria jonë heroike!
Rroftë populli shqiptar!
Botuar për herë të parë në
gazetën «Bashkimi», Nr. 422,
9 maj 1946
Botohet sipas tekstit të gazetës
«Bashkimi», Nr. 422,
9 maj 1946
Plako, muzhik, tani eshte viti 2020 dhe jo 1945 kur serbet e ruset pushtonin (çlironin) Tiranen.
http://phsauctions.com/Listing/Details/2697058/World-War-II-Patriotic-cover-LW-Staehle-Fluegel-Tirana-Albania-Liberated-by-Yugoslav-Partisans
http://ciml.250x.com/archive/hoxha/albanian/enver_hoxha_1_mai_1946_ein_jahr_hitlerbefreiung.html
Enver HOXHA
URDHER DITE ME RASTIN E PERVJETORIT TË
PARE TE FITORES MBI GJERMANINË HITLERIANE
9 maj 1946
Ushtarë, nënoficerë, oficerë, gjeneralë të Ushtrisë Kombëtare,
Popull shqiptar,
Sot në atdheun e lirë ne festojmë ditën e madhe të fitores mbi Gjermaninë hitleriane dhe Italinë fashiste.
Si sot një vit, mbi Rajhstagun në Berlin, Valoi flamuri ngadhnjimtar i Sovjetëve dhe Gjermania naziste, e goditur për vdekje, u dorëzua pa kondita përpara forcave të bashkuara aleate.
Njerëzimi shpëtoi, shpëtoi qytetërimi nga barbarizma mesjetare e Hitlerit. Më 9 maj të vitit të kaluar, bota mori frymë lirisht, në saje të luftës heroike të Ushtrisë së lavdishme të Kuqe, e komanduar nga Kapiteni gjenial i kohërave të reja, Gjeneralisimi Stalin. Krahas Bashkimit Sovjetik, faktorit më të madh dhe vendimtar të fitores, forcat aleate anglo-amerikane dhe gjithë popujt e robëruar të Evropës dhanë kontributin e tyre për arritjen e kësaj dite.
Sot, në gjithë botën e çliruar nga ankthi i tmerrshëm i fashizmit, gjithë popujt përparimtarë dhe demokratë të botës po punojnë për rindërtimin e vendeve të tyre të rrënuara nga lufta, po punojnë për forcimin dhe ruajtjen e fitores që i kushtoi njerëzimit me miliona të vrarë. Rreth Bashkimit Sovjetik, gjithë popujt progresivë të botës kanë bashkuar energjitë e tyre për të
vendosur një paqe të drejtë dhe të vazhdueshme, për të zhdukur mbeturinat e fashizmit dhe për të përmbysur planet djallëzore të reaksionit ndërkombëtar që përpiqet të pregatitë dhe të nxitë një luftë të re.
Sot, në këtë ditë të shenjtë dhe gazmore, populli ynë, kujton me krenari përpjekjet e tija të panumërta, luftën e tij heroike dhe ngadhnjimtare, që i kushtoi vuajtje dhe mjerime të pashembullta dhe ku ranë me mijëra nga bijt e tij më të mirë. Në Luftën nacional–çlirimtare populli ynë hodhi çdo gjë që kishte të shenjtë dhe të shtrenjtë, sepse ai kuptoi që nga kjo varej fati
dhe jeta e tij.
E filluam luftën vetëm, që më 7 prill të 39-s, kundër hordhive të Musolinit, duke qenë të sigurtë se bota e qytetëruar ishte me ne dhe e vazhduam këtë luftë deri në fund me vetëmohimin më të madh dhe me besnikërinë më të madhe ndaj kauzës së përbashkët aleate.
Prandaj dita e fitores është dhe dita jonë, është dita e ushtrisë sonë heroike që u mbulua me lavdi në luftime të përgjakshme, që s’u zmbraps kurrë përpara forcave të mëdha dhe të armatosura në mënyrë moderne të italianëve, gjermanëve dhe hyzmeqarëve të tyre, që gozhdoi në vend divizione të tëra gjermane, kur aleatët anglo–amerikanë zbarkuan në Francë dhe bashkoi gjakun e saj me atë të vëllezërve jugosllavë.
Sot le të kujtojmë shokët tanë të dashur që dhanë jetën për çlirimin e atdheut dhe të popullit dhe, në shenjë solidariteti të përhershëm, si në kohën e luftës ashtu edhe tani në kohën e paqes, të kujtojmë me nderim gjithë luftëtarët e kauzës së madhe antifashiste që dhanë jetën për çlirimin e njerëzimit nga murtaja naziste.
Ushtarë, nënoficerë, oficerë, gjeneralë të Ushtrisë Kombëtare,
Popull shqiptar,
Fitorja na kushtoi shtrenjtë, prandaj populli ynë është i vendosur ta mbrojë për jetë këtë fitore dhe frytet e saja. Në Shqipërinë e lirë, ku populli vendosi demokracinë dhe pushtetin e tij, po ndërtohet një jetë e re dhe e lumtur për njerëzit e ndershëm dhe punonjës.
Energjitë e pashterura të popullit tonë, me të cilat u fitua lufta e u sigurua indipendenca dhe sovraniteti i atdheut, sot janë hedhur pa kursim në rindërtimin e vendit të shkatërruar. Në vendin tonë çdo gjë po çelet, po rimëkëmbet, po ecën me vrullin më të madh, po ndërtohet e ardhmja nga vetë populli dhe ashtu si i pëlqen popullit. E shkuara e zezë u shqelmua përgjithmonë dhe nuk do të përsëritet kurrë më; për këtë, garanci e madhe është lufta e çlirimit që bëmë dhe fakti që populli ynë është bërë i ndërgjegjshëm për rolin vendimtar që duhet të luajë.
Rezultatet e punës që janë arritur që prej çlirimit të Shqipërisë e deri tani janë fakte të gjalla dhe të padiskutueshme.
Ato tregojnë se ç’mund të bëhet në një vend si yni, ku pushteti buron nga populli dhe i takon gjithë popullit. Këtë realitet të shëndoshë, që është krijuar në vendin tonë dhe që shkon dita-ditës duke u përmirësuar, intrigat e reaksionit ndërkombëtar janë të pafuqishme ta dëmtojnë. Kundër realitetit dhe fakteve
të gjalla, armiqtë e paqes dhe të qytetërimit mund të shpifin, këtë e kanë zakon, mund të na nxjerrin pengesa të pathemelta e qesharake në kërkesat tona të drejta në lëmin ndërkombëtar, por ne jemi të bindur se drejtësia do të dalë sheshit dhe popujt përparimtarë do t’i demaskojnë përpjekjet e të gjithë atyre që përpiqen të ringjallin të kaluarën e zezë në kurrizin e popullit tonë dhe të gjithë popujve paqedashës.
Le të vazhdojmë rrugën e drejtë që kemi nisur me vendosmëri dhe me besimin më të madh dhe asgjë të mos na ndalë në ndërtimin e jetës së lumtur për popuIlin tonë. Të forcojmë bashkimin, të punojmë pa u lodhur me të gjitha forcat tona në rindërtimin e vendit, në ngritjen e ekonomisë së popullit, në edukimin e masave të gjera punonjëse si nga pikëpamja politike, ashtu dhe kulturale; të forcojmë dhe të modernizojmë ushtrinë
tonë heroike, çlirimtaren e vendit tonë, mburojën e pathyeshme të popullit, të indipendencës dhe të integritetit të atdheut; të jemi kurdoherë të zgjuar e vigjilentë për të goditur pa mëshirë të gjithë ata që kanë në gjak aventurat dhe që do të tentojnë të prekin interesat e vendit dhe të popullit tonë; të mbrojmë paqen e përbotshme dhe të forcojmë miqësinë me gjithë popujt
demokratë dhe liridashës.
Këto kërkon atdheu ynë i dashur nga të gjithë shqiptarët e shqiptaret.
URDHER DITE 1 MAJIT 1946
Këto kërkon bota e qytetëruar nga populli paqedashës dhe përparimdashës shqiptar.
Populli ynë do t’i kryejë me nder këto detyra ashtu si i kreu me nder dhe me lavdi detyrat që ju vunë përpara në kohën e luftës.
Rroftë dita e fitores së madhe!
Rroftë ushtria jonë heroike!
Rroftë populli shqiptar!
Botuar për herë të parë në
gazetën «Bashkimi», Nr. 422,
9 maj 1946
Botohet sipas tekstit të gazetës
«Bashkimi», Nr. 422,
9 maj 1946
http://ciml.250x.com/archive/hoxha/albanian.html
Enver Hoxha
PËRSHËNDETJE DREJTUAR POPULLIT TË TIRANËS ME RASTIN E ÇLIRIMIT TË KRYEQYTETIT
18 nëntor 1944
VDEKJE FASHIZMIT – LIRI POPULLIT
POPULLIT TE TIRANES
Në emër të Qeverisë Demokratike, të Shtabit të Përgjithshëm dhe të Ushtrisë N.-Ç1., përshëndes popullin trim të Tiranës, që diti qysh në ditët e para të rreshtohet me bijtë e tij përkrah luftës kundër okupatorit dhe tradhëtarëve, të marrë pjesë heroikisht në luftën tonë çlirimtare, që diti t’u bëjë ballë plot vetëmohim veprave të terrorit të armikut dhe të tradhëtarëve dhe që i kapërceu pa u përkulur ditët e përgjakshme si ajo e 4 SHKURTIT.
Tirana u çlirua prej brigadave heroike të Ushtrisë N.-Çl. të ndihmuara prej popullit të Tiranës. Në luftën e përgjakshme rrugë më rrugë e shtëpi më shtëpi kundër një armiku të vendosur e të egër, të armatosur me mjetet më moderne, vullneti i hekurt i ushtrisë sonë dhe i popullit të Tiranës triumfoi. Gjaku i bijve të popullit tonë, që ranë në këtë betejë për çlirimin e kryeqytetit tonë, shkroi një nga faqet më të shkëlqyera të luftës sonë ngadhnjimtare.
Lufta jonë, që shpërtheu e papërkulur, u kurorëzua me çlirimin e Tiranës, do të kurorëzohet dhe me çlirimin e gjithë Shqipërisë. Populli heroik i Tiranës, që diti të luftojë kaq trimërisht gjatë 5 vjet e gjysmë robërie të rëndë, do të jetë tani në pararojë për ndërtimin e Shqipërisë sonë të dashur, ai do të jetë krahu i fuqishëm i pushtetit demokratik të vendit tonë.
RROFTË SHQIPËRIA E LIRË DEMOKRATIKE!
RROFTË POPULLI HEROIK SHQIPTAR!
RROFTË POPULLI HEROIK I KRYEQYTETIT
TË SHQIPËRISË SË RE DEMOKRATIKE!
Kryeministri, Komandanti i Përgjithshëm i UNÇSH
Gjeneral-Kolonel
Enver Hoxha
Po pse duhet te luftonin partizanet dhe te vriteshin tere tata djem te rinj partizan duke qene se Gjermanet po terhiqeshin e po shkonin ne pune te tyre!!!??? Ata kishin kapitulluar dhe po terhiqnin forvat e tyre nga i gjithe ballkani ne drejtim te Gjermanise.
Vellezerit Gjermane luftuan per NE
Per ju te pabese,qe s`doni Atdhe.
Mirenjohje ushtareve gjermane qe luftuan ne Krrabe,kunder banditeve sllavo-partizane.
Ajo Miter qe polli Haxhi Qamilin dhe shallvaremuterit prodhoi edhe partizanet bandite te enver Miladinit.
Ajo miter nuk eshte shterpezuar akoma.
Lavdi deshmoreve te kombit gjerman qe rane ne perpjekje me bandat sllavofyle,gjate largimit per ne Atdhe!
Afishojeni dhe komentin tim,,nuk ka exese.Sasia nuk e mund dot cilesine.
Nena e budallenjve,eshte gjithmone me barre-Thote nje fjale e urte italiane,
E kam per kete neneshqiperine.
Demo natyrisht nuk njef Nene ti se ti je bir bushtre.
Te ardhte greku e ta befte… prakun e shtepise
Keto thenie per usharet gjermane nuk gucojne TI thone dhe me nazistet e nazisteve ne Gjermanit apo kudo gjetke.
Kerme fashiste
Po ne ato Momente nuk dihej se cdo ndodhte vite me pas mo kerme xhaferdeviste.
Po te mos ish bere ajo Lufte ti kerme e mbuluar nga apsesi nuk do ti kishe thene me vetes shqipetar Po grek, apo serb qe ua vesh ketyre “sllavi komunisteve”
Jo Po se Ben sikur prekesh nga shitja e detit.
Ca Si Puna jote e Kane lene vend gjithmone te roberuar.
TI pis nazist fashist sadist psikopat.
Qelbesire qe Ste ha AS covidi
Dhe e drejta eshte me fitimtaret. Dhe partizanet ishin fitimtaret
TI e sorollopi yt hengren m… E Iken nga syte kembet Duke Lene prapa hanomet dhe cilimijte.
demo
Bushtra jote skish nevoj per miter fare sepse ta fekondoj ne epruvete dr. mengele.
Nuk i afrohej asnje ushtar arian se ish e palare dhe Plot me pleshta
Edhe nga ky raport i thate e i ftohte kuptohet serisht dhe katercipisht, se kete ushtri e morri ne qafe mellagomania e drejtuesve te saj naziste si dhe disiplina e tepruar e ketij populli.
Persa i perket luftimeve te ashpra qe jane bere midis Frontit N.-Cl. dhe gjermanve ne kohen e largimit te ketyre te fundit, kjo ishte nje ligjesi e natyres kete kohe, pasi nuk kishte force tjeter qe do te prezantonte kete popull me largimin e gjermanve; -balli ishte komprometuar me bashkpunimin e tij me ushtrine gjermane. (Qe Fronti N.-Cl. drejtohej me se shumti nga “komunistet” kete kohe, kjo mbahej akoma e rezervuar dhe nuk proklamohej, -por kjo eshte nje teme tjeter.)
Ligesia dhe poshtersia gjithmone i kane fjalet e shumta.
Ushtria gjermane cliroi TROJET shqiptare,nga Preveza ne Mitrovice.
Mirenjohje!
Ushtria Amerikane cliroi Kosoven.
Mirenjohje!
Salafistet dhe Komunistet jane pjelle e Internacionalizmit PA ATDHE..
Vetem qeni terbuar kafshon doren e atij qe i zgjidh zinxhirin.
Keta ishin partizanet shqiptare.
Nje faqe e zeze ne Histori qe nuk duhet kujtuar,ashtu si duhet te mbuloje turpi shallvaret e Haxhi Qomilit.
Demo, e fryve aq shume tollumbacin qe mbaje ne duar, sa te plasi! Po c’flet o demo, se ushtria gjermane cliroi trojet shqiptare nga Preveza ne Mitrovice!?! “Trojet shqiptare” nuk hynin fare ne hesapet e luftes gjermane! Ato i zuri rruga, sic i thone! Qellimi ishte shkaterrimi i shtetit te BS-s dhe zgjerimi i Gjermanise ne Lindje! Po te kish ndodhur kjo gje, nuk do te ishte cudi qe Shqiperia te zgjerohej ne veri dhe te shkurtohej ne jug! Kush e fuste Shqiperine dhe shqiptaret ne hesap, o Demo mavria! Behuni me objektive dhe shiheni realitetin ne sy!
demo ballisti, ardhja juaj ne pushtet permbysi clirimin nga nazizmi dhe nga serbo greket.
Ju ballistet jeni morri i bythes se cdo pushtuesi.
Ju nuk keni atdhe, ju e shisni per nje kolltuk.
Me kete deklaron qe asnjehere nuk luftuat o Pisa tradhetare, por u fshehet si mut pas fashisteve nazisteve, serbeve e grekerve.
Diletantizem i Marenglenstalinit. Perderisa eshte perkthim c’nevoje ka gostitja qe na jep me ca fjale gjermane?! Ne Mushqeta kete raportuesin gjerman a thua ta shqetesonte prita partizane apo aviacioni anglez qe ne raport nuk ze vend fare? Kur njeriu, edhe me mendjen eksiqe te Marenglenstalit, ben nje analize, duhet te shohe se Enverit dhe Mehmetit po u vinte jashtzakonisht keq qe gjermanet nuk po rrinin edhe ca.
Dhe sa vite do na çani trapin me gam gamet e propagandës së dalë boje sllavo komuniste se na velët koqet.
La Madre degli imbeccilli e sempre incinta.
Per ty e kam o Ceremonialja patetike neneshqiperi.
Ate URDHER DITE te enver hoxhes qe ke botuar me aq pompozitet,SHIH PAK FJALIMIN E MUSOLINIT,pas pushtimit te Abissinise,.
Ai e kishte Megalomanine ti fillonte fjalimet triumfuese me URDHER DITE..
Fjalimi i enver hoxhes eshte kopje e fjalimit te Musolinit.
Demo,
Musolini para se te behej fashist ishte socialist daku,sepse ai baben e Kish farketar dhe militant socialist,pra Muso eshte rritur dhe edukuar me nocionin sacialist si ideollogji,me von kaloi ne fashizem,me sakte ne social-nacionalist siç ishte dhe nazismi qe don te thote social-nacionalist.
Skurt daku me pjerdh s’osht keq sepse thone gazrat me mire jashte se sa brenda,sepse pordha nga gaz thartohet ne dhiarre.
Per vete zdi italisht appo inglisht ndaj po ta jap ne gjuhen qe flas biografine e Muso.
https://www.jesuismort.com/tombe/benito-mussolini#biographie
Me sa shoh helmi i Sali Ram Berishes per kthimin e historise me koke poshte e ka bere punen e saj; Per te gjithe injorantet qe pyesin se perse partizanet nuk mbrojten Shiperine nga sulmi Grek nevitet 1940-1941; sepse partia komuniste u formua ne 8 nendor 1941 pra veprimtarine e saj ajo e nisi ne fillim te vitit 1942 dhe iduhej kohe qe te organizonte njerzit kunder fashizmit.Enveri nuk i kishte njerzit ne xhep qe ti nxire sahere ti nevoiteshin.
Iu deshen 5 vjet! 7 prill 1939, Kapitullimi i Italise dhe starti i disfates gjermane. Filluan terheqjet e medha te divizioneve te gjymtuara, konia nisi te lehe prapa makinave qe udhetonin drejt Berlinit te bombarduar. Kjo qe lufta e Enver Hoxhes!
të lumtë marenglen! Domtj nuk kishte fare aviacion britanik, brekëgrisurit e races tende paskan ndaluar nje prej ushtrive me te forta te kohes. Ia kalove edhe lektoreve te kq.
Keto i thote gjermani o profesor, jo Marengleni