“Kornizat e ligjit” të vrasjeve

Në intervistën e fundit në TV Klan, Lulzim Basha, duke qeshur si zakonisht, ngjarjet e 21 janarit të vitit 2011, as më shumë e as më pak, i cilësoi si “veprime brenda kornizave të ligjit”, çka do të thotë se e gjithë ajo që ndodhi ishte një përputhshmëri e ligjit me plumbat, me rrahjet, goditjet, mbajtjet e paligjshme në qeli, dënimet.

Normalisht një shef opozite duhet të jetë më i mençur kur mendon të tallet me intelektin e njerëzve që ose ka afër tij, ose nuk duan ta shohin. Një shef opozite, edhe kur e kanë vënë në këtë post, si një periudhë kalimtare, duhet të mendojë se pas fjalëve të tij, si ndodh zakonisht, mbahen disa të tjerë dhe duke e menduar se këto nuk i gjykon një lider partie, por ish ministri i Punëve të Brendshme, atëherë gjithçka shndërrohet në fatalitet.

Sepse tashmë, nga një pozitë politike ai po gjykon një rëndesë të pazakontë në historinë e lëvizjes pluraliste në vendin tonë, e cila, normalisht, është edhe më e rëndë se ajo e 2 prillit në Shkodër, jo vetëm sepse u zhvillua në një fazë të mëvonshme të pluralizmit, por edhe sepse, ndryshe nga sa ndodhi më 2 prill, vrasjet u bënë krejtësisht hapur, në përfundimin e një demonstrate, kur gjithçka ishte drejt mbylljes.

Nëse më 2 prill, skuadroni i Azem Hajdarit e inskenoi vrasjen e Arben Brocit pak minuta pasi kishte filluar revolta qytetare, si një casus belli për fillimin e përleshjeve, në 21 janar në Tiranë vrasjet u bënë në fundin e demonstratës, si ndëshkim për ata që nuk kishin thyer ligjet e shtetit dhe nuk kishin vërshuar as në oborrin kryeministror, nuk kishin prekur as godinën kryeqeveritare, nga dritaret e blinduara të së cilës shihnin dy nga përgjegjësit kryesorë të vrasjeve, Berisha dhe Basha.

Nëse Basha e quan “kornizë ligjore” gjithë çka ndodhi më 21 janar, nuk mund ta marrë askush me mend se çfarë mund të quajë shtatorin e zi pëdëist të vitit 1998, kur jo vetëm u thyen dyert e kryeministrisë, jo vetëm u bastisën zyrat dhe u vodh gjithçka që mund të lëvizte, por dhunuesit morën edhe TVSH-në, dolën në lajmet kryesore, bënë të njohur ngazëllueshëm fitoren e puçit të shtetit dhe, jashtë tyre, mitingashët festonin mbi tanke.

Deklarata buzëgaz e Bashës për kornizën ligjore të vrasjeve dëshmon se kjo skotë, e futur në politikë përmes klaneve, as nuk ka mësuar gjë dhe as nuk është penduar për asgjë. Ajo, edhe sot, e sheh marrjen e mbajtjen e pushtetit, edhe përmes gjakut, dhunimit të institucioneve, grushtit të shtetit, hartimit dhe zbatimit të një strategjie greke (siç shprehen vetë) për falimentin e shtetit.

Ata janë të vetmit ish-pushtetarë në botë që presin ankthshëm se kur po shembet i gjithë vendi, kur Shqipëria po futet në reçension, kur njerëzit do të humbin gjithë pasurinë e tyre si në vitin 1997 (të dy B-të ishin të lidhur me to, njëri direkt, tjetri përmes lidhjeve familjare).

Ne kemi një skotë drejtuese opozitare, e cila duke qeshur, tallet me njerëzit, sepse janë mësuar të tallen me ta. Ata qeshin dhe thonë se edhe duke qeshur, u vuan shpirti për hallet e popullit; por vrasjen e cilësojnë “të ligjshme dhe brenda kornizave”.

Pa provo t’i thuash Anës së vogël, fëmijës së paqes, se vrasja e të atit me duar në xhepa, ishte brenda kornizës dhe ti, Ana, duhet ta besosh se kështu ka ndodhur, sepse këtë e thotë xhaxhi Luli. Po provo t’i thuash vajzave të Aleks Nikës se kjo vrasje është legjitime, sepse këtë e ka thënë njëri nga dy urdhëruesit e vrasjes së babait të tyre, diku larg, në mesin e bulevardit, ndërsa po kthehej drejt tyre.

Një kornizë ligjore kërkon edhe dëshmitë e saj. Nuk mund të ngresh një strukturë fajësie apo të ligjit, nëse nuk përcjell dëshmitë përkatëse. Dëshmitë ishin më të sakta se kudo tjetër, në regjistrimet që kishin bërë kamarat e sigurisë së selisë qeveritare, e po ashtu, edhe të shërbimit policor, të Gardës, të Shërbimit inteligjent. Aty ndodheshin provat më të sigurta, më të qarta, me pamje nga sipër, të detajuara, të siguruara, bindëse. Aty ishin edhe urdhëruesit, edhe kush kishte qëlluar nga sipër, edhe kur kishin marrë urdhër nga poshtë; aty ishte edhe Basha brenda kornizës së tij ligjore. Të gjitha provat u zhdukën brenda natës. Ky ishte makthi i tyre: Zhdukja e provave. Sa më shpejt, brenda harkut të pak orëve, pasi e dinin se jo vetëm nuk ishte mbajtur “korniza ligjore”, por ishin bërë cope-copë të gjitha tabutë e jetës së njerëzve.

Në një ditë të nesërme, në një intervistë të ardhshme, edhe shefi i presidencës së sotme, që ishte deri pak më parë, ministër i Punëve të Brendshme, Nishani, mund të thotë për provat e zhdukura të vrasjes së deputetit Xhindi dhe gjyqtarit Konomi se “provat u zhdukën sipas një kornize ligjore”.

Dy gjëra janë të çuditshme: Në të gjitha rastet kur është dora e shefave të PD-së, provat zhduken; dhe e dyta, sa qejf i ka Berisha ish-ministrat e Brendshëm: Njërin e bën president, tjetrin e bën shef partie. Çfarë dinë ata për vrasjet e ndodhura, e jo vetëm për to, që një post mund t’ua mbyllë gojën? Shumë më tepër se sa mund të mendohet, por kjo është një temë tjetër.

Këto njerëz, që nuk lanë gjë pa bërë, që nga vjedhjet kombëtare e deri tek vrasjet, asgjë nuk kanë mësuar. Dhe kanë të drejtë që nuk mësojnë, sepse kanë përballë tyre një qeveri që fjalët e mëngjezit i harron në darkë dhe betimet e darkës i harron në mëngjez.

Sipas “kornizës ligjore” i justifikuan forcat serbe vrasjet në Kosovë. Në të gjitha komunikatat zyrtare të policisë serbe për vrasjet e arrestimet e lëvizjes ilegale, motivi zytar ishte po ky, “sipas kornizës ligjore”.

Po ky ish-ministër i Brendshëm, tani shef partie, le t’i referohet një ligji zyrtar, i cili e lejon atë të vrasë demonstrues me duar në xhepa, demonstrues që largohen, cili nen i kësaj republike e lejon shefin e asaj kohe të qeverisë të dalë në mbrëmje e të thotë se vrasjet erdhën nga vetë demonstruesit?

Të kishte qenë se u veprua sipas kornizës ligjore të Bashës, shefi i tij Berisha, ku e ku më i egër, do e thonte shqip, “ju vramë, sipas kornizës ligjore”. Sepse më vonë, kur u çart mendësh, ai e tha haptas, “vramë tre, do të vrasim 30, do të vrasim 300″… E ku është korniza ligjore këtu?

Por ai, skile e vjetër e politikës, e dinte se nuk kishte asnjë kornizë ligjore, ndaj nxorri një mjek, pjesë e krimit, desh të krijoi alibinë e vrasjes nga brenda, e më pas, kur nuk ecte dot më tej, përsëri nuk e përdori kornizën ligjore, por çadrat pistoletë, stilolapsat pistoletë, që nuk u gjetën kurrë, sepse nuk ishin. Vrasjet nga brenda shefi i dikurshëm i qeverisë i ka specialitet, edhe kur ato ndodhin “aksidentalisht”.

Berishës, atë ditë të 21 janarit, kur pa vargun e madh të njerëzve me pankarta në duar, të varur në listela druri, iu duk, ashtu si Makbethit, se lëvizi pylli drejt tij, si i kishin parathënë magjistricat, dhe duke e ditur se ishte pjesë e krimit, bëri edhe një krim tjetër, ku është pjesë edhe Basha.

“Kornizë ligjore”, thoshte Berisha kur kërcënonte shefin e opozitës se do i jepte dënim shembullor, me vdekje, dhe se do i bënte fjalimin më të mrekullueshëm që duhej për t’i thënë lamtumirë. “Kornizë ligjore” do të thoshte edhe deputetja Doda, kur kërcënonte se do të varte njerëzit nëpër palma. Dhe deputetja (të më ndjejë vajza e saj), na nxjerr sot një foto të vajzës së vet duke i dhënë lule Papa Françeskut. Nuk është faji i saj.

Të kishte pasur një njeri që mendon, do të kishte qenë nder dhe dëshmi e faljes, sikur Papa Françeskut, lulet t’ja dhuronin Ana, vajza e bukur e jugut, ati i cë cilës u vra përballë selisë qeveritare, dhe njëra nga vajzat e Aleks Nikës, nga veriu i Shqipërisë, ati i së cilës u vra në mesin e bulevardit. Njëra e krishtere katolike dhe tjetra e krishterë ortodokse. Kjo mund të dëshmonte se ka ardhur një frymë e re, ku, megjithëse të gjakosur, e njohim faljen, dhe nuk e ndotim mëkatin.

Deklarata cinike e Bashës, se ajo që ndodhi më 21 janar ishte brenda kornizës ligjore, është një ndër turpet e politikës së sotme. Ky njeri, i transportuar nga klani serb i Kosovës drejt klanit serb në Tiranë, nuk ka marrë vetëm mendësinë serbe për vrasjet, por edhe cinizmin e paturpësinë e tyre.