Minjtë po ikin

Armand Vinçani: Nëse Berisha do të kishte kurajon të bënte një hap të tillë, PD-së do t’i duhet mjaft kohë për tu ri-grupuar. Ajo nuk mund të drejtohet nga mediokër si Topalli apo Basha… Katër vjet më parë, edhe pse opozita fitoi votën popullore, përsëri trumbetave ju ranë aq fort duke kërkuar dorëheqjen e Ramës. Po sot, kur humbja e PD-së është kaq demoralizuese e kaq e thellë, a do ta bëjë Berisha një hap të tillë?

Katër vjet më parë, edhe pse opozita fitoi votën popullore, përsëri trumbetave ju ranë aq fort duke kërkuar dorëheqjen e Ramës. Po sot, kur humbja e PD-së është kaq demoralizuese e kaq e thellë, a do ta bëjë Berisha një hap të tillë? Aq më tepër kjo kur humbja në masën me të madhe i dedikohet atij i cili duke zhvendosur të djathtën e vërtetë e bazuar të ardhmen e PD-së tek karrieriste të tillë që pasi dështuan tek e majta ju ngjitën PD-së, krijoi kushtet për ta kthyer PD-në në një forcë politike pa bosht, pa ideale, pa një ideologji sunduese, pa program të qartë e pa lidershipin e duhur – thotë Armand Viçani.

 

Z.Vinçani, si po ju duket rezultati i deritanishëm i zgjedhjeve të 23 qershorit?

Rezultatet e njohura deri më tani nuk janë aspak surprizë. Ato janë thjesht verdikti i popullit i lexuar qartazi shume kohë më parë.  Kushdo që vërtet nuk arriti ta lexojë atë në kohën e duhur e pati nevojë të priste ditën aktuale të zgjedhjeve ka vetëm një arsye të thjeshtë dhe kjo është krejtësisht e lidhur me militantizmin partiak i cili të ngushtëson rrezen e shikimit e bllokon virtualisht orientimin drejt fakteve e treguesve para-zgjedhore që ishin aq të dukshme. Në mënyrë të përsëritur është thënë se menaxhimi i keq i pushtetit nga pozita e djeshme (ajo nuk është më sot e tillë) krijoi terrenin për një epërsi të padiskutueshme të opozitës e cila shfrytëzoi mjaft mirë pakënaqësinë e krijuar dhe ishte në gjendje të ofronte një program mjaft të qartë e optimist për të zgjidhur problemet e shumta me të cilat ndeshet vendi sot.

Është shumë herët për të analizuar me saktësi se çfarë ndodhi dhe ku gaboi pozita  por në çfarëdo konkluzioni që të vihet gabimi apo faji  madhor që krijoi hendekun e madh me elektoratin ishin pa dyshim përpjekjet e shfrenuara të pushtetit të djeshëm për të menaxhuar e vënë nën kontroll jo vetëm pushtetin por të gjithë shtetin.

Përderisa pushteti i Berishës arriti të çmontonte një nga një të gjitha institucionet e shtetit duke arritur të vërë nën kontroll të plotë Presidencën, Parlamentin, sistemin e Drejtësisë dhe pjesën më të madhe të pushtetit të katërt, atë të medias e shtypit të “lirë” nuk mund të kishte rrugë tjetër për veçse refuzimit kategorik të elektoratit për të vazhduar më tutje me një regjim të tillë autokratik. Propaganda fiasko e pushtetit nuk mund të ndalonte me rrokullimën që kishte marrë përfundimisht qeverisja e pozitës e cila 8 vjet më parë erdhi në pushtet pothuaj në të njëjtat kushte siç ndodhet sot e majta. E djathta erdhi në pushtet kryesisht në sajë të pakënaqësisë së madhe që ishte krijuar nga qeverisja totalisht e korruptuar e F.Nanos.

Në të njëjtat kushte ndodhet sot e majta. Ajo vjen në pushtet në sajë të një antipatie e pakënaqësie të madhe të krijuar nga mbretërimi I Berishës në këto vite. Premtimet e bujshme për të luftuar korrupsionin dhe ndërtuar shtetin e së drejtës jo vetëm dështuan por ato morën drejtimin e kundërt ku qenia në pushtet u përkthye në sundim i pakicës ndaj shumicës. Sigurisht, opozita në këtë fushatë elektorale erdhi mjaft e organizuar, e qartë dhe e vendosur në objektivat e saj duke e bërë edhe më të lehtë fitoren e zgjedhjeve. Prandaj, nuk besoj se ka vend për t’u çuditur me rezultatin e thellë të së majtës.

 

A do ta pranohet normalisht nga PD rezultati i zgjedhjeve?

Unë besoj se PD-ja do të pranojë humbjen. Kjo jo vetëm për faktin e thjeshtë se ajo është kaq e dukshme dhe tërësisht e pamundur për t’u diskutuar por edhe për faktin se zëri i arsyes do të trokasë tek ajo. Rotacioni ishte krejtësisht  i pashmangshëm. PD-ja ka nevojë për më shumë se kurrë të tërhiqet e mendohet si të luajë një rol progresiv në të ardhmen në funksionet e opozitës. Nuk ka asnjë shans të vetëm teorik e lë më praktik për të deformuar këtë herë vullnetin e popullit. Është thjesht çështje kohe e në këtë kohë PD-ja do të përpiqet të bëjë ç’është e mundur të minimizoje humbjen për t’i shpëtuar sado pak asaj që do të njihet si katastrofë e saj në zgjedhjet e 2013-ës. KQZ dhe Kolegji Zgjedhor ka shumë të ngjarë të përfshihen në përpjekje të dëshpëruara për të mjegulluar sado pak humbjen por do të ishte e turpshme një përpjekje e tillë sepse nuk do të arrinte të përmirësonte pozitën e vështirë të PD-së. Një humbje e ndershme është shumë herë më e mirë dhe dinjitoze se sa një përpjekje që do ta shkatërronte atë në sytë e opinionit publik – të brendshëm dhe të huaj.

 

Mendoni se Berisha do të jap dorëheqjen nga PD, dhe çfarë mendoni se do të ndodh në kampin e djathtë pas këtyre zgjedhjeve?

Nëse hendeku deri në nxjerrjen përfundimtare të rezultateve do të ruajë këto përmasa, logjikisht kryetari i partisë duhet të japë dorëheqjen. Katër vjet më parë, edhe pse opozita fitoi votën popullore, përsëri trumbetave ju ranë aq fort duke kërkuar dorëheqjen e Ramës. Po sot, kur humbja e PD-së është kaq demoralizuese e kaq e thellë, a do ta bëjë Berisha një hap të tillë? Aq më tepër kjo kur humbja në masën me të madhe i dedikohet atij i cili duke zhvendosur të djathtën e vërtetë e bazuar të ardhmen e PD-së tek karrieriste të tillë që pasi dështuan tek e majta ju ngjitën PD-së, krijoi kushtet për ta kthyer PD-në në një forcë politike pa bosht, pa ideale, pa një ideologji sunduese, pa program të qartë e pa lidershipin e duhur.

Nëse Berisha do të kishte kurajon të bënte një hap të tillë, PD-së do t’i duhet mjaft kohë për tu ri-grupuar. Ajo nuk mund të drejtohet nga mediokër si Topalli apo Basha. Nëse një gjë e tillë do të ndodhte kjo do të ishte humbja e dytë e për të në këto zgjedhje.  Pavarësisht nga këto insinuata, personalisht nuk besoj se Berisha do të tërhiqet. Kjo të paktën nga e shkuara e tij. E një mos tërheqje e tij nuk do të jetë një ogur i mbarë për pozitën e nesërme.

Shqipëria ka nevojë më shumë se kurrë të çlirohet nga periudha e post-komunizmit e të hyjë vërtetë në rrugën e demokracisë. Midis këtyre dy rrugëve ka një dallim mjaft të madh megjithëse të dyja i përkasin së njëjtës periudhë kohore. Shqipëria ka nevojë për një brez të ri në drejtimin e punëve. Mbi të gjitha ajo ka nevojë të bëhet shtet e këtë herë jo në letra por në binarë të vërtetë që mund ta mbajnë atë të shëndetshme jo vetëm për ne por për qindra breza që do të vijnë pas nesh. Berisha ka rastin e fundit t’i shërbejë jo vetëm Partisë së tij por gjithë vendit. Një opozitë e re me një lidership krejt të ri do të ishte një fitore tjetër për të gjithë në këto post-zgjedhje.

 

***

Minjtë e një anije në përmbytje e sipër…

Më e keqja nuk ka ardhur akoma për PD dhe Berishën: Mercenarët dhe pazarxhinjtë do ta kafshojnë PD ashtu sic kafshuan edhe partitë e mëparshme nga e cila lindën si politikan mercenarë. Por Islami, Mediu, Idrizi, etj i morën mandatet me votat e PD-së, kurse në koalicionin e majtë ndodhi e kundërta: parti si AP, PSD, PDS apo PSV 91 sakrifikuan votat e tyre për të maksimalizuar mandatet e koalicionit. Do ishte ironike që ti bëhej vend mercenarëve të Berishës dhe të lihej jashtë kontributi i sakrifikuesve të koalicionit opozitar

 

Bledar H. Prifti

Sali Berisha nuk është se thjesht i humbi zgjedhjet e 23 qershorit. Ai, dhe gjithçka që ai përfaqëson si fenomen, kapitulloi! Kapitulloi për faktin se mentaliteti i tij politik dështoi nga jugu në veri jo vetëm sepse Partia Demokratike (PD) humbi fuqi elektorale (mandate) por sepse tashmë PD ka humbur edhe fuqinë për t’u përballur me humbjen. Tashmë PD e Berishës është një forcë politike e vdekur. E vdekur politikisht dhe moralisht, në çdo prizëm të mundshëm politik. Dhe kjo gjë nuk është mirësi për shoqërinë dhe politikën shqiptare. Përkundrazi, kjo është një fatkeqësi për të gjithë, përfshirë edhe pushtetin e nesërm, i cili kërkon një opozitë të fortë nga jashtë për të shmangur problemet e mundshme përbrenda.

Fatkeqësisht, më e keqja nuk ka ardhur akoma për PD dhe Berishën. Morali i thyer i demokratëve të ndershëm do të marri goditjen e radhës nga mercenarët që Berisha i futi në mënyrë autokratike në listat e PD-së, ku kulmi arriti me futjen në listë të Kastriot Islamit, deputetëve ish-socialist, dhe kryetarët e partive të vogla të djathta.

 

Si minjtë e një anije në përmbytje e sipër, këta mercenarë kanë për ta braktisur anijen PD në momentin oportun më të parë. Mercenarët dhe pazarxhinjtë do ta kafshojnë PD ashtu sic kafshuan edhe partitë e mëparshme nga e cila lindën si politikan mercenarë. Dhe është normale pasi PD nuk është partia e tyre; në të vërtetë ata nuk kanë parti, as flamur e as ideologji, dhe demokratët duhet ta kishit ditur këtë që kur ua sollën “peshqesh” për 23 qershorin.

 

Në të vërtet, që të jemi më të sinqertë, në këto zgjedhje nuk kapitulluan demokratët e thjeshtë dhe të ndershëm. Ai që kapitulloi është Sali Berisha dhe vetëm Sali Berisha me klanin që ai instaloi në PD. Besoj se gazetarja Desada Metaj, një demokrate e flaktë, e ka paralajmëruar këtë fatkeqësi pak javë më parë kur ngrinte shqetësimin për uzurpimit e PD nga njërëz të importuar të klanit Berisha, nga njërëz pa merita dhe pa lidhje shpirtërore me PD.

Normalisht, çdo demokrat i thjeshtë nuk duhej të ndjehej i humbur nga beteja politike e 23 qershorit. Fundja, PD qëndroi në pushtet për tetë vite, dhe kjo duhej t’i bënte ata të ndjehen krenar për PD. Por, kam bindjen, se sot ata në të vërtet nuk ndjehen krenar. Biles ndjehen të poshtëruar dhe të papërfaqësuar në PD-në e Berishës. Në tetë vite pushtet, Sali Berisha i trajtoi demokratët e thjeshtë vetëm si ushtarë të bindur ndërsa përfitimet e pushtetit shkonin tek klani Berisha dhe mercenarët që ai merrte në mënyrë të vazhdueshme nga e majta. Por  ç’nderimi dhe poshtërimi më i madh që Berisha iu ka bërë ndonjeherë demokratëve dhe të persekutuarve ishte ofrimi i Kastriot Islamit si përfaqësues i tyre politik në parlament. Dhe demokratët i kuptuan pasojat në 24 qershor.

Shpresojmë që në këto orë që kanë mbetur si i marrë dhe diktator që është nga natyra, Berisha të mos u rezervojë demokratëve ç’nderimin dhe poshtërimin e radhës kurse shqiptarëve maskaradën e radhës. Të pranojë rezultatin dhe t’i hiqet qafe Shqipërisë. Demokratët duhet të bëjnë zgjedhjen e tyre: t’i japin mundësine vetvetes dhe Shqipërisë për të ecur vërtetë përpara.

 

***

Republika e Re, dy skenare naïve dhe Lulzim Basha

Kush do që Partia Demokratike të mos vijë më kurrë në pushtet, ka vetëm një zgjidhje, t’ia japë opozitën një njeriu- peng si Lulzim Basha. Njoh dy njerëz që urojnë që në krye të opozitës të jetë ky njeri, ata janë Edi Rama dhe Ilir Meta

Nga Mero Baze

Pas referendumit kombëtar kundër Sali Berishës më 23 qershor, ka një tendencë qesharake për të bërë sërish llogari dhe projekte mbi mënyrën se si mund të mbijetojë berishizmi në politikën shqiptare. Ka dy histori naive që qarkullojnë me shpejtësi nga njerëz të dëshpëruar që kanë humbur pushtetin, që i ngjajnë kryengritjes në një gotë uji.

E para ka të bëjë me idenë naive, që edhe pse populli i ka dhënë një shumicë të cilësuar opozitës, ata bëjnë llogari me gishta për mandate, dhe e dyta, megjithëse Partia Demokratike nën drejtimin e Familjes Berisha është ndëshkuar në mënyrë poshtëruese nga shqiptarët, shpresojnë ta mbajnë në këmbë sërish me ndonjë ogiç të Familjes.

Sa i përket pikës së parë është fyese ta diskutosh. Opozita ka marrë së paku 84 mandate, të cilat i imponojnë asaj jo vetëm një qeverisje serioze dhe reforma rrënjësore, por dhe një detyrim gati kushtetues për të rithemeluar Republikën e Re, duke retushuar ndryshimet kushtetuese dhe duke spastruar gjithë institucionet kushtetuese nga berishizmi. Për këto ndryshime nevojiten 84 vota, që fitimtarët i kanë.

Presidenti i ri i Republikës duhet të zgjidhet nga populli dhe duhet të ribëjë një reformë të thellë në sistemin e drejtësisë, gjykata dhe prokurori, për të shpëtuar rrënimin e vendit nga berishizmi i çimentuar në këto institucione. Bujar Nishani duhet konsideruar president në detyrë, që ose duhet të firmosë nevojat e pushtetit të ri për deberishizimin e institucioneve, ose duhet të dalë në KEMP, që t’ia bëjë më të lehtë fitimtarëve punën derisa në ndryshimet kushtetuese. Ajo që ka nevojë Shqipëria është një konsensus sa më i madh në parlament për Republikën e Re, dhe një spastrim në rrënjë i çdo gjurme të berishizmit në institucionet kushtetuese të vendit.

Skenari i dytë naiv që po dëgjoj është ai i të ardhmes së Partisë Demokratike. Po dëgjoj parazitë kafenesh që bëjnë plane se si do ikë Topalli, si do vijë Luli, si do ikë Olldashi, si do vijë Qukapi, si do ikë Bode, si do vijë Argita etj. Është një moment shumë i rëndësishëm kur njerëzit në Partinë Demokratike duhet të ndalin fantazitë, të kthjellohen dhe t’i thonë vetes me zë të lartë që kanë humbur dhe kanë shkatërruar Partinë Demokratike. Që kjo parti të ringrihet dhe të bëhet konkurruese, duhet të bëhet parti demokratike në atë shkallë sa t’i pranojë berishistët si anëtarë, por kurrsesi në drejtim të partisë. Ajo parti ka konsumuar një cikël historik si parti e një njeriu dhe një Familje dhe është ndëshkuar përfundimisht nga shqiptarët për këtë shkak. Çdo përpjekje për ta mbajtur atë parti me dhëndurë brenda në familjen Berisha, është një shkatërrim përfundimtar i të ardhmes së saj dhe një shërbim i paketuar që i bëjnë së majtës, e cila nëse ndodh kjo, do të qëndrojë gjatë në pushtet.

Por më katastrofike mbi gjithçka duket skenari që Lulëzim Basha të bëhet pasardhës i Sali Berishës. Kjo përveçse mbart gjithë problemet që thashë më sipër, shton faktin se opozita e ardhshme të ketë në krye të saj një njeri që do të jetë peng i pushtetit si vrasës dhe hajdut. Ky njeri me një dosje të gatshme për burg në prokurori dhe një gjyq të pakryer me procedurë, dhe me një dosje të re që do t’i hapet për vrasjet e 21 Janarit, do të jetë kukulla më e keqpërdorur në duart e pushtetit të ri si lider opozite, të cilin Edi Rama mund ta trajtojë si drejtor gjelbërimi në Tiranë.

I kuptoj ithtarët e Familjes Berisha, rojet, shoferët, kamerierët e saj në politikë, i kuptoj tenderaxhinjtë dhe hajdutët e administratës së tij që u kujton pushtetin kjo figurë, por Shqipëria ka nevojë për opozitë dhe opozita e re ka nevojë për një lider të ri, të lirë, të pakorruptuar dhe të pamarrë peng nga pushteti.

Lulëzim Basha dhe çdo figurinë e Familjes Berisha do të jenë kukulla në duart e një pushteti, i cili ka një përvojë të hidhur se si është tentuar të kapet dhe blihet opozita në këtë vend nga Sali Berisha. Kush do që Partia Demokratike të mos vijë më kurrë në pushtet, ka vetëm një zgjidhje, t’ia japë opozitën një njeriu- peng, që ka vrarë dhe vjedhur dhe që mund ta komandojë edhe shoferi i Ilir Metës. Njoh dy njerëz që urojnë që në krye të opozitës të jetë ky njeri, ata janë Edi Rama dhe Ilir Meta. Ata nuk kanë zgjidhje më të mirë se sa një njeri peng si kundërshtar. Por Shqipëria ka nevojë të rithemelojë një sistem vlerash dhe një riciklim plehrash.

Njerëz, mundohuni të kuptoni që keni humbur dhe që Shqipëria nuk u riciklon. Pastaj vendosni çdo bëni me veten, se shqiptarët e treguan se dinë çfarë bëjnë më 23 qershor.