‘Nje popull që harron të shkuarën s’ka tè tashme e smund të ketë të ardhme”!
————-
Ne udhekryqet ku ndodhet ky vend e ky popull si asnjehere ne historine e tij me rastin e pervjetorit te shpalljes se PAVARËSISE po risjell pjese nga vepra e nje prej shqiptatreve me te medhenj te te gjitha koherave Fan NOLIT:
Fjala e permorteshme per vdekjen e Avni Rustemit!
———————————————————-
Aq sa jam helmuar per vrasjen e Avniut,aq jam mallengjyer te shikoj qe Vlora pati idene e bukur dhe delikate ta shtjere trupin e tij prane Ismail Qemalit.
Qe te dy kane luftuar per flamurin e Shqiperise,qe te dy kane patur si kundershtar Esatin.Ismail Qemali u mund prej Esatit,por ky djalosh e shtriu Esatin perdhe!
Vlora ka te drejte ta mbaje Avnine ne gjirin e saj,sepse kjo e kuptoi shume bukur se ç’rendesi te madhe ka pasur gjesti i Avniut ne Paris,nje gjest i cili nderroi faqen e historise shqiptare.
Vlora kur u kthye Avniu,i beri nje pritje aq te madhe,sa eshte e shkelqyer edhe nderimi i fundit,qe po i ben sot.
Vlora mori vesh kuptimin e tmerruar te vrasjes se Avniut ne Tirane dhe me klithmat e saj e zgjoi tere Shqiperine nga letargjija ne te cilen ishte mbytur.
Kjo vrasjde s’eshte veç nje incident i periudhes kritike,ku ndodhemi.Karakteristikat e kesaj periudhe jane dy:
1)Qe antikombetaret jane ne fuqi dhe populli te mos prese gje nga kjo qeverri dhe kjo asamble(parlament sh.im).
2)Qe antikombetaret nuk kenaqen vetem me kete,po u vune pusi patrioteve dhe i vrasin prapa kurrizit,si vrane Avnine.
Ç’fare masa lipset te marre per te shpetuar nga kjo situate,e cila eshte nje vetevrasje kombetare!?
Naivet jane te mendjes qe kete kujdes t’ia ngarkojne t’ia ngarkojne qeverrise dhe asamblese.Ne qofte se jeni nga ky klas naivesh atehere koburja qe vrau Avnine ju ka vrare dhe juve,dhe nuk jeni veç kufoma shetitese,fytyra ,mizerabile qe shemtoni kete toke te bukur e cila meriton nje fat me te mire.
Fatalistet nga ana tjeter jane te mendjes qe t’a lene punen Perendise,e cila me meshiren dhe shpirt gjeresine e saj te mbron dhe shpeton te fjeturit,te humburit dhe te mjeret.
Jemi fare ne nje mendje qe me keta te fundit-por e kemi per detyre t’u kujtojme qe Perendija mbron ca me teper te zgjuarit dhe ata qe jane te zoterit te luftojne per te drejtat e tyre dhe ne qofte nevoja,te vdesin per lirine e tyre.Ne kete rast detyra jone eshte e shkoqur dhe ne lotet e te gjitheve kendoj zotimin solemn qe kete detyre do ta mbani!
Nuk duhet te fleme te qete gjersa te gjenden dhe demtohen fajtoret e kesaj vrasje;Duhet ti ndjekim vrasesit nga shpella ne shpelle,nga perroi ne perrua,nga bregu ne breg,gjersa ti kapim:Dhe atehere ti bertasim ketij deshmori:
”Avni i Zume,fli i wqete,se tani Shqiperija nuk eshte me nen terrorin e bashibozukeve antikombetare,se tani Shqiperija eshte ne udhe te mbare ,ne udhen e LIRISE!”(vijon)
Elegji per Luigj Gurakuqin
———————————-
Neno moj mbaj Zi per vllane
Me tre plumba na i rane
Na e vran’ e na e shane,
Na i thane tradhetor.
Se te deshnte dhe s’te deshnin,
Se te qante kur te qeshnin,
Se te vishte kur te xhveshnin,
Neno moj,te ra deshmor.
Neno moj,vajto,mer malin
Larot t’a permbysne djalin
Qe me Ismail Qemalin
Ngriti flamur trimeror.
Neno moj ma qaj ne Vlore
Ku te dha Liri kurore,
Shpirt i bardhe si debore
Ti si dhe as varr per hor.
Neno moj ,çeshte perpjekur
Goje-mjalt’ e zemer-hekur
Syrgjyn-gjall’ e Syrgjyn-vdekur,
Ky vigan L I B E R A T O R.
Shpell’ e Dragobise
(Elegji per Bajram Currin)
———————-
Kur tufani e çthuri fene
Kur tirani e krrusi atdhene,
Mi nje brek te Dragobise
Pariret flamuri i Lirise.
Atje nisi atje mbaroi,
Atje krrisi,atje pushoi,
Rarufe-shkab e Malsise,
Ne nje shkemb te Dragobise,
Vendi dridhej ai mbeti
Se s’tronditej nga Termeti,
Dif dragoi i Dragobise,
Trim tribun i vegjelise.
O Bajram,bajrak i gjalle
More nam me gjak ne balle,
Te nje shpell’ e Dragobise,
Yll i rrall i burrerise.
Thon’ u-shtri e thon’ u-vra,
Po ti s’viqe,or Baba,
As te shkemb’ i Dragobise
as te zemr’ e djalerise.
As je vrar’ e as po vritesh
Legjendar ante po rritesh
Dthiramb i Dragobise,
Tmerr,panik i mizorise.
Me zjarr Shenjt u-ndrit kjo shpelle,
Gjer ne qiell u- ngrit keshtjelle
òPer çlirimn’ e Shqiperise
Katakomb i Dragobise
UDHËKRYQE TË HISTORISË!
‘Nje popull që harron të shkuarën s’ka tè tashme e smund të ketë të ardhme”!
————-
Ne udhekryqet ku ndodhet ky vend e ky popull si asnjehere ne historine e tij me rastin e pervjetorit te shpalljes se PAVARËSISE po risjell pjese nga vepra e nje prej shqiptatreve me te medhenj te te gjitha koherave Fan NOLIT:
Fjala e permorteshme per vdekjen e Avni Rustemit!
———————————————————-
Aq sa jam helmuar per vrasjen e Avniut,aq jam mallengjyer te shikoj qe Vlora pati idene e bukur dhe delikate ta shtjere trupin e tij prane Ismail Qemalit.
Qe te dy kane luftuar per flamurin e Shqiperise,qe te dy kane patur si kundershtar Esatin.Ismail Qemali u mund prej Esatit,por ky djalosh e shtriu Esatin perdhe!
Vlora ka te drejte ta mbaje Avnine ne gjirin e saj,sepse kjo e kuptoi shume bukur se ç’rendesi te madhe ka pasur gjesti i Avniut ne Paris,nje gjest i cili nderroi faqen e historise shqiptare.
Vlora kur u kthye Avniu,i beri nje pritje aq te madhe,sa eshte e shkelqyer edhe nderimi i fundit,qe po i ben sot.
Vlora mori vesh kuptimin e tmerruar te vrasjes se Avniut ne Tirane dhe me klithmat e saj e zgjoi tere Shqiperine nga letargjija ne te cilen ishte mbytur.
Kjo vrasjde s’eshte veç nje incident i periudhes kritike,ku ndodhemi.Karakteristikat e kesaj periudhe jane dy:
1)Qe antikombetaret jane ne fuqi dhe populli te mos prese gje nga kjo qeverri dhe kjo asamble(parlament sh.im).
2)Qe antikombetaret nuk kenaqen vetem me kete,po u vune pusi patrioteve dhe i vrasin prapa kurrizit,si vrane Avnine.
Ç’fare masa lipset te marre per te shpetuar nga kjo situate,e cila eshte nje vetevrasje kombetare!?
Naivet jane te mendjes qe kete kujdes t’ia ngarkojne t’ia ngarkojne qeverrise dhe asamblese.Ne qofte se jeni nga ky klas naivesh atehere koburja qe vrau Avnine ju ka vrare dhe juve,dhe nuk jeni veç kufoma shetitese,fytyra ,mizerabile qe shemtoni kete toke te bukur e cila meriton nje fat me te mire.
Fatalistet nga ana tjeter jane te mendjes qe t’a lene punen Perendise,e cila me meshiren dhe shpirt gjeresine e saj te mbron dhe shpeton te fjeturit,te humburit dhe te mjeret.
Jemi fare ne nje mendje qe me keta te fundit-por e kemi per detyre t’u kujtojme qe Perendija mbron ca me teper te zgjuarit dhe ata qe jane te zoterit te luftojne per te drejtat e tyre dhe ne qofte nevoja,te vdesin per lirine e tyre.Ne kete rast detyra jone eshte e shkoqur dhe ne lotet e te gjitheve kendoj zotimin solemn qe kete detyre do ta mbani!
Nuk duhet te fleme te qete gjersa te gjenden dhe demtohen fajtoret e kesaj vrasje;Duhet ti ndjekim vrasesit nga shpella ne shpelle,nga perroi ne perrua,nga bregu ne breg,gjersa ti kapim:Dhe atehere ti bertasim ketij deshmori:
”Avni i Zume,fli i wqete,se tani Shqiperija nuk eshte me nen terrorin e bashibozukeve antikombetare,se tani Shqiperija eshte ne udhe te mbare ,ne udhen e LIRISE!”(vijon)
Elegji per Luigj Gurakuqin
———————————-
Neno moj mbaj Zi per vllane
Me tre plumba na i rane
Na e vran’ e na e shane,
Na i thane tradhetor.
Se te deshnte dhe s’te deshnin,
Se te qante kur te qeshnin,
Se te vishte kur te xhveshnin,
Neno moj,te ra deshmor.
Neno moj,vajto,mer malin
Larot t’a permbysne djalin
Qe me Ismail Qemalin
Ngriti flamur trimeror.
Neno moj ma qaj ne Vlore
Ku te dha Liri kurore,
Shpirt i bardhe si debore
Ti si dhe as varr per hor.
Neno moj ,çeshte perpjekur
Goje-mjalt’ e zemer-hekur
Syrgjyn-gjall’ e Syrgjyn-vdekur,
Ky vigan L I B E R A T O R.
Shpell’ e Dragobise
(Elegji per Bajram Currin)
———————-
Kur tufani e çthuri fene
Kur tirani e krrusi atdhene,
Mi nje brek te Dragobise
Pariret flamuri i Lirise.
Atje nisi atje mbaroi,
Atje krrisi,atje pushoi,
Rarufe-shkab e Malsise,
Ne nje shkemb te Dragobise,
Vendi dridhej ai mbeti
Se s’tronditej nga Termeti,
Dif dragoi i Dragobise,
Trim tribun i vegjelise.
O Bajram,bajrak i gjalle
More nam me gjak ne balle,
Te nje shpell’ e Dragobise,
Yll i rrall i burrerise.
Thon’ u-shtri e thon’ u-vra,
Po ti s’viqe,or Baba,
As te shkemb’ i Dragobise
as te zemr’ e djalerise.
As je vrar’ e as po vritesh
Legjendar ante po rritesh
Dthiramb i Dragobise,
Tmerr,panik i mizorise.
Me zjarr Shenjt u-ndrit kjo shpelle,
Gjer ne qiell u- ngrit keshtjelle
òPer çlirimn’ e Shqiperise
Katakomb i Dragobise