“Modeli evropian i reagimit? Jemi të skandalizuar, nuk na pëlqen Putin, por më pas s’duam të ndryshojmë kushedi çfarë”

Kur ato bëhen problematike për të gjithë, sërish nuk shërohen, pasi në rastet më “të suksesshme” ndryshon thjesht personi në krye, por jo shkaqet e asaj situate.

Në një intervistë për “Corriere della sera”, Krastev thotë se përshembull që në 2014-ën Angela Merkel shprehej se Vladimir Putin jetonte në një botë të tijën. Por edhe pse kjo ishte e qartë,  varësia gjermane ndaj gazit rus gjithsesi u rrit.

Kjo për Krastev është dicka kontradiktore dhe tregon që ka përplasje mes asaj që europianët thonë dhe asaj që bëjnë.

Aktualisht europianët besojnë se Putin e ka humbur ndjesinë e realitetit, por ndryshimi i tij i lihet gjithnjë historisë si detyrë.

Faktin se në Itali 55% e popullsisë janë kundër dërgimit të armëve në Ukrainë, ai e komenton si diçka që pritej:

“Jemi të skandalizuar, nuk na pëlqen Putin, por më pas nuk duam të ndryshojmë kush e di se çfarë. Ky është modeli i reagimit europian për çdo krizë”.

Kratev thekon se kriza aktuale dëshmon se amerikanët dhe europianët mund të punojnë mirë së bashku, por çfarë do të ndodhte në 2024-ën në rast se do të ishte Donald Tramp në Shtëpinë e Bardhë?

Në Europë sipas tij flitet gjithnjë për “ndryshime strukturore”, por papritur shumë vende shohin faktorin personal. Për të kuptuar një regjim duhet kuptuar se si funksionon një person: arsyet dhe frikërat e tij.

Në këtë pikë politologu bullgar shprehet se dihet që Putin shpenzon orë të tëra duke parë dhe riparë çastet e fundit të jetës së Gedafit, videon e vrasjes së tij. Kjo tregon se Putin identifikon veten me Gedafin.

Krastev thotë se ka një detaj të cilin të gjithë e nënvlerësojmë: në vitin 2011 Obama bindi Moskën që të mbështeste operacionin në Libi duke thënë se ishte vetëm një ndalim fluturimi dhe që nuk synohej ndërrimi i regjimit.

Por më pas shkoi ashtu si shkoi. Dhe Putin është i bindur se çfarë do që të bëjë, Perëndimi synon gjithnjë ndryshimin e regjimit.