Hysniu i rrëfen doktorit si ra zjarr në ishullin e Ciklopit

anazapta

-Ore Hysni, po si u dogja me Kandilin që punonte me vaj Kaçi?

-Epo mos u mërzit kjo është djegia më e vockël që ke bëre ti Doktor, të ishin djegiet e tua të gjitha si kjo do ishim në Evropë e kaluar Evropës me kohë ne. Pastaj, gabime njerëzore janë këto, i ndodhin kujtdo.

-Pse edhe ti Hysni ke pasur aksidente të tilla?

-Unë, domethënë, greku Theodhori, por në fakt edhe unë bashkë me teë i vumë flakën ishullit në Greqi.

-Me të vërtetë e ke more?

-Jo po me shaka!

-Po si nuk e kemi marrë vesh në lajme?

-Po në Greqi bien më shumë zjarre në behar se sa ndezim ne për të gatuar gjellë në Shqipëri.

-Po si ndodhi?

-Ishim në ishullin e Serifos, njihet si ishulli i Ciklopit në mitologjinë greke, me pronarin mbasi mbaruam së pastruari vendin rreth hotelit, i mblodhëm gjithë mbeturinat dhe i vendosëm në një cep. Do i djegim, – më tha Theodhoriu.

-Mos,  i thashë,  se do bëjmë ndonjë hata, se unë kam qenë i përpiktë me rregullat e MKZ-së, se ai diktatori i donte gjërat një e më një sipas rregullit.

-Hajde re malaga, – me tha, pse budalla jam unë. Unë si i vjetër në moshë e zanat ika dhe po merresha me një punë tjetër, mbasi u kishte vënë flakën mbeturinave vjen dhe Theodhoriu.

-I ndeze?, – e pyeta unë.

-Po,  më tha.

-Epo ik e rri atje mos më  hajde këtu, – i fola unë, se do na bësh hatanë.

-Po pse ke kaq frikë more malaga, – më tha.

-Ik i thashë se na ka djegur e përcëlluar Sali Berisha ne, ndaj mos e merr me shaka, dogjëm e prishëm e shkatërruam një shtet e një Shqipëri të tërë sa hap e mbyll sytë, mos të duket çudi që do na përcëllosh ishullin.

-Duke qeshur e duke pëshpëritur malaga -mallaga,iku, dhe dëgjoj ulërimën, Fotjjaaaaa, fotjjaaaa Hysni!

-Bobo u përvëluam, – ulërita unë, Shqipërinë e bëmë bark miu, tani edhe Greqinë!

-Nerooooo, nerooo, -ulërinte Theodhoriu, nuk dinim nga të merrnim, e nga të shkonim. Kap kovën, mbërthe zorrën e ujit, po ku i bëhej derman, jo ne të dy, po edhe Ciklopi teë ngjallej vet, nuk kishte çfarë bënte më shumë. Era e shtynte me një shpejtësi llahtar, i vetmi fat ishte që drejtimi i erës e shpuri zjarrin në drejtimin e pjesës së pabanuar, pjesa shkëmbore na ruajti nga hataja . Mbasi gjithçka mori fund pa dëme të mëdha, Theodhoriu më tha: “Më fal që nuk i besova eksperiencës tënde”. Po ai Sali Berisha juaj, – më pyeti, kështu gabimisht si puna ime e dogji Shqipërinë?

-Nuk ta shpjegoj dot, – i thashë.

-Pse nuk ja shpjegove o Hysni?

-Po hë shpjegoma ti mua se ti akoma nuk ma ke treguar se e marr tani në telefon Theodhoriun dhe ja sqaroj.

-Eh lëre-lëre, hajt flemë më mirë

Share This Article
Leave a Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *