VUJ

Jo zemrën,

por fjalët m’i ke marrë

ah, ç’ka m’ke ba

për t’vetmen gjë

për të cilën fjalët i doja

nuk bën të flitet më

Po vuj pa ty

Të heshtem thua?

Po vdes

pa atë lidhjen madhnore

që e quajmë dashuri

Zot nuk kemi

nuk e shofim kurrë me sy

të paktën ta shohim njëri-tjetrin

të paktën lejo të bëhemi një të dy

se nuk kam – oh! – nuk kam

njeri tjetër që mund t‘a ngarkoja

me këtë detyrë

nuk është bre asnjë tjetër,

nuk është askush si ty

Mi jep t’gjitha plagët

dhe lotin tënd ta pij

po të lutem thuaj

shpirt, do vij, do vij, do vij

Nuk mundem, jo nuk mundem

përse ma kërkon këtë gjë

të jem njeri i humbur

pa shpirt, pa këmb’pa kry.

endem nëpër natë

e n’dhomë trupin tënd e vizatoj

kur realisht as hijen time

mu tu m‘prek nuk e përjetoj

*****

Jetë Zhitia