Ata po luftojnë për vete…

Nga Bedri Islami

Është e turpshme ajo që po ndodh në parlamentin shqiptar. Drafti Kushtetues për sistemin e Drejtësisë, i cili pret prej 20 muajve, miratimi i tij, po i ngjet ndërtimit të kalasë së Rozafës: ajo që ndërtohet ditën, shumë shpejt prishet natën.

 Megjithëse e di krejt mirë, siç e dinë shumica e njerëzve se cili është “lajmëtari” i së keqes, përsëri, llumi politik, ku është zhytur parlamenti ynë, është aq i fëlliqur sa që është e pamundur të mendohet.

 Të gjithë nenet e përgjithshme të këtij Drafti Kushtetues kanë shkuar shumë shpejt, sa që pak kush i di se cilat janë ato.

 Lufta po bëhet për raportin e strukturave drejtuese: kush do i ketë nën kontroll. E thonë haptas këtë. Kjo do të thotë se përsëri nuk do të kemi gjyqësor të paanshëm. Politika është e futur kaq thellë, sa që nuk ka zot ta shkulë. Rrënjët e saj kanë kapur fort drejtësinë dhe nuk do e lëshojnë, përderisa oligarkia politike e financiare të ketë thonjtë e saj.

 Askush të mos mendojë se politika e ka hallin për ne, që rrimë e presim gjithë ankth.

 Asnjë të mos ketë shpresën se pas përleshjeve në skenë e pas skenë janë shpresat tona.

 Në asnjë moment besimi ynë të mos ketë shpatullat e tij në këtë politikëbërje, sepse do të jetë e kotë.

 Ata, miqtë e mi, po luftojnë për vete, për askënd tjetër.

 Përse ndodh kjo?

 Ne, njerëzit e zakonshëm e presim me shpresë,sepse nuk kemi asnjë telash apo hall nga kjo reformë. Ne, me ne edhe Shqipëria, mund të kemi vetëm mbarësi. Djersa e njerëzve të ndershëm dihet. Ajo që është vënë pandershmërisht ka deleguar njerëzit e saj në parlament.

 Delegimi është në të keqen e këtij vendi.

 Kjo klasë politike,që hyri në politikë si varfanjake dhe tani është pjesë e oligarkisë financiare,më shumë se gjithçka tjetër bën hesapin e saj: me cilët raporte i del më mirë;me cilët duhet bërë koalicion që të jemi më të sigurtë; cilin tren duhet të braktisim sa kemi ende kohë,dhe në cilin stacion duhet të presim që të jemi të sigurtë se nuk do të humbim gjithçka, përse duhet tërhequr tani, por njëkohësisht duke ia dhënë votat reformës,sepse pastaj bëhemi pjesë e listës së zezë; fillojnë përllogaritjet e dashurive të reja, që janë edhe të vjetra, bëhen llogari se ku e kanë limanin e së ardhmes më të sigurtë.

 Flitet se zoti Lu,ose dikush tjetër nga ambasada amerikane u ka dërguar nga një sms privat deputetëve të opozitës,të cilët,nëse nuk e votojnë Draftin,të paraqiten në ambasadë për të njohur pasojat.

 Zoti Lu këtë e tha publikisht, nuk është sekret, sepse edhe nga Departamenti i Shtetit,janë bërë paralajmërime të tilla,serioze dhe afatgjata.

 Deputetët që u “revoltuan” nga një sms ,pas deklaratës direkte dhe paekuivok,më tepër se kaq,kanë ndoshta një hall tjetër.

 Mendohet se në një adresë të njohur, pranë opozitës dhe një pjesë të shumicës, si gabimisht,ndoshta gabimisht, ka shkuar një sms-listë, për njerëzit publikë, politikanë të njohur, funksionarë të lartë shtetërorë, të cilët do të kalojnë nëpër sitën e parë të hetimit. Krahas figurave të njohura për shantazhe dhe të lidhur me botën e errët të biznesit, dyshime që janë bërë të njohura edhe përmes mjeteve të tjera, mendohet se ndodhen edhe emra të një jete aktive, të rëndësishme dhe vendimmarrës të politikës.

 Ndoshta një sms e tillë i ka shkuar edhe analistit Henri Çili,i cili, pak ditë më parë,çuditshëm,bëri propozimin e pazakontë që, duke u miratuar Drafti,të bëhet një shtesë e vaçantë, përmes së cilës të ketë një amnisti te përcaktuar saktë për të gjithë kryeministrat shqiptarë dhe familjet e tyre.

Ky sms mendohet, është e ditëve të fundit, çka përkon me heshtjen e ish-liderit Berisha dhe rebelimin që po ndodh në politikë.

 A ekziston kjo listë? Askush nuk e mohon ekzistencën e saj.

 Ndoshta këtu është edhe shkaku i “tërbimeve” politike të këtyre ditëve.

Të presim e të shohim.