Kush po e përdor Tomën?

Disa muaj më parë, kur gjërat po dukeshin se shkonin sipas rregullit të tyre, do të thotë me përplasje verbale dhe broçkullat e përditshme të Berishës, ky i fundit bëri një deklaratë, e cila, si gjithë të tjerat, kaloi lehtas nga njerëzit e politikës dhe të medias, duke e quajtur shashkën e radhës nga ai.

Berisha, as më pak e as më shumë, deklaroi se ai e dinte krejt mirë se zgjedhjet vendore do të bëheshin në të njëjtën kohë edhe me zgjedhjet e përgjithshme. Deri asaj dite ai kishte bërë thirrje për protesta, ashtu si bën edhe sot e gjithë ditën, kishte bërë thirrje për përmbysje, për revolta popullore, grumbullime, mitingje, etj, etj, të gjitha në stilin e tij të politikës së prapshtë, kur krejt befas ai bëri parashikimin Se do të kishte zgjedhje të përgjithshme parlamentare me 21 qershor.

Si ndodh zakonisht me deklaratat e tij, ata harrohen shpejt, ndoshta edhe nga ajo se pas dy a tri ditësh ai do të bëjë një tjetër, kështu që edhe kjo u kalua shpejt e shpejt, dhe fakti që, edhe shefja e dikurshme e parlamentit u përfshi në këtë valle, po ashtu nuk zgjoi vëmendjen e shumë kujt.

Në të vërtetë Berisha paska ditur më shumë se shumë të tjerë. Si deklaroi vetë ditën e djeshme, 5 mars, në parlamentin e Shqipërisë, ai paska më shumë se tre muaj që e kishte ditur se do të ndodhte një vrasje e dyfishtë parlamentare, nga një në secilin krah, por kjo nuk i kishte interesuar, sepse, sipas tij, ai e kishte ditur se në këtë vrasje do të mundoheshin të implikonin njerëzit e tij.

E çuditshme është se si një njeri që kapet fjalërisht pas traditës dhe kodit të nderit, në të vërtetë nuk ka as traditë e as nder, të ketë heshtur për tre muaj me radhë dhe nuk ka lajmëruar askënd nga strukturat e larta të shtetit, të paktën ata që ka ende nën hyqmin e tij. Pra, nuk ka lajmëruar as presidentin e vendit, as shefin e Shërbimit sekret, që është de fakto e de jure syri e veshi i tij, as prokurorin e përgjithshëm, as këshillin e lartë të drejtësisë, dhe në fund të fundit as deputetin e partisë së tij, i cili, si e kishte ditur Berisha, do të bëhej kurban për hatër të riardhjes në pushtet të berishoviçëve të vegjël dhe të mëdhenj.

Ky i fundit, deputeti i tij, i zgjedhur ashtu si u zgjodh, në një deklaratë habitore, nuk ka ditur asgjë deri ditën kur Tom Doshi plasi “bombën”. Ai nuk kishte pasur asnjë paralajmërim se mund të ndodhte diçka në jetën e tij, dhe nëse këtë nuk e kishte pasur nga strukturat e shtetit, që po ashtu duhej ta kishin vënë në dijeni, nuk kishte pasur as nga shefi i tij i plotfuqishëm, Sali Berisha.

Kush i tha Berishës tre muaj më parë se po përgatitej një atentat ndaj dy deputetëve, nga një në secilin krah dhe, për më tepër, dy veriorë, nga vinte edhe falanga pushtetore e Berishës?

Tom Doshi nuk e ka pranuar asnjëherë se ka biseduar me të, megjithëse ka vëzhgime që flasin për takime të tilla; shefi i qeverisë, shefi i parlamentit, ministri i brendshëm, drejtori i përgjithshëm i policisë..të gjithë këto nuk kanë pse të hapin një bisedë me një deputet, i cili edhe kur ka qenë president dhe kryeministër, ka qenë njeriu më arrogant ndaj ligjit dhe drejtësisë. Deputeti i tij , Fufi, nuk e ka ditur për vete. Atëherë kush e lajmëroi Berishën për skenarin, e për më tepër se në këtë skenar është edhe një pjesë në të cilën mund të përfshihen njerëzit e tij, dhe për më tepër kunati?

A është e mundur që Berisha ta ketë ditur se po përgatitet diçka edhe para vetë Tom Doshit? Është plotësisht e mundur. Tom Doshi, kohët e fundit , para zgjedhjeve të 23 qershorit, ka qenë një ndër më të agresivët ndaj strukturave pëdëiste në Shkodër dhe kudo tjetër. Nëse ai do të merrte një ndëshkim shembullor, kjo nuk do e kishte prekur asnjëherë Berishën, e aq më pak Topallin,të cilën publikisht e kishte quajtur “moldavja politike e Shkodrës”. Për më tepër, nga njerëzit e tij ai kishte marrë dijeni se mes Ramës dhe Doshit nuk ishte më ajo lidhje që ishte menduar se do të ishte dhe se, ky i fundit, mund të ishte i prekur nga dy fakte: nuk ishte realizuar ajo që vetë Berisha kishte predikuar pas 21 janarit për Tom Doshin, si ministër i brendshëm, dhe e dyta, shefi i ri i qeverisë nuk po hapte rrugë për gjëra që Doshi kërkonte të bënte jashtë ligjit. Në këto kushte për Berishën , një akt hakmarrje do të kishte të dyfishtë ndjenjën: edhe ndaj asaj që kishte ndodhur, edhe si një deputet që mund të mbështetej vrasja e tij pas dërrasave të qeverisë dhe të shefit të parlamentit, që për Berishën ishte një tradhtar koalicionesh.

Në tre muaj me radhë, si e pranon lehtësisht, duke e ditur se mund të ndodhte një krim i dyfishtë, ai ka heshtur, duke e pritur këtë. Si duket ai ka zgjedhur dy rrugët: nëse ndodh njëra nga vrasjet do të ishte e dobishme; nëse nuk ndodh dhe bëhet lajm i ditur, si ngjarje e pritshme, po ashtu kjo do të ishte e shumëpritur. Të presësh tre muaj se mund të ndodh një vrasje ka vetëm dy shpjegime dhe asnjë tjetër: ose je pjesë e përgatitjes së kësaj vrasje; ose je duke e pritur ndodhjen e tyre për të ngritur një epsh qeveritar.

Ka edhe një rrugë tjetër, por kjo është më e pështira: ajo që çdo gjë të jetë përgatitur në bashkëpunim me të dhe një plan kaq i sëmurë mund të dalë vetëm nga një mendje e sëmurë.

Dy pyetje ende nuk kanë marrë përgjigjen e duhur: pse duhej të bënte qeveria një vrasje politike , kur nga ajo nuk mund të rrokte asgjë të mirë; dhe e dyta, nëse do të kishte ndodhur, kush do të përfitonte prej saj?

Tom Doshi nuk ishte i rrezikshëm për askënd në qeveri. Edhe sikur të ishin shembur të gjitha urat për një riafrim mes tij dhe strukturave qeverisëse, i lënë mënjanë ai do të ishte më i dobishëm se sa i shpallur person i kërkuar për ta vrarë.

A ishte “Doshi” guri i fundit i Berishës?

Shumë shpejt kjo pyetje do të marrë një përgjigje. Dhe do të jetë e hidhur për vetë ata që ngritën këtë ngrehinë të pështirosur, por që do të ketë një gjë të mirë: do të mund të nisë pastrimi i politikës nga gjakndjellësit / DITA