A mund ta shohim Edi Ramën me një sy ndryshe?

Agim Dalipi

Ditët e fundit po përdoret e ripërdoret në media e rrjetet sociale një shprehje: Shqipëria digjet e kryeministri krihet. Nuk ka rëndësi se kush e tha i pari, Vasili i LSI-së apo të tjerë. Gjithashtu nuk ka rëndësi se në cilat media apo rrjete sociale po rishfaqet. Rëndësi ka se për çfarë u tha dhe çfarë efekti do të ketë tek “i zoti i punës”, pra kryeministri, por dhe në opinionin publik për rastet emergjente të zjarreve,punës që bëhet për ti shuar e vënë nën kontroll.

Ndofta kryeministri nuk i ka lexuar e dëgjuar. Ndofta e di se çfarë po thonë dhe ja ka lënë të merret me këtë punë dikujt në qeveri. Hamendësime mund të bëjmë sa të duash e si t’i duam duke filluar nga ato që na venë në merak për gjendjen e deri tek ato që i bëjmë shpesh sipas përkatësisë partiake, në opozitë apo pozitë ku për atë që njeri e kritikon tjetri apo të tjerët, mund edhe ta mburrin. Tashti jemi mësuar me këtë “logjikë” partiake që shkon shpesh edhe në limitet e logjikës. Shikoni faqet e gazetës ultrapartiake “55”.

S’besoj se Edi Rama nuk e di që është detyrë e tij të merret, bile shumë seriozisht me këtë situatë alarmante që po ndodh dhe jo për herë të parë tek ne por dhe në rajonet rreth nesh, sidomos në Evropën jugore. Emergjenca e zjarreve nuk po ndodh vetëm tek ne. Po ndodh edhe në Itali ku çdo ditë ka rreth 500 zjarre dhe janë djegur dhjetëra mijë hektarë me pyje. Po ndodh në Francë ku janë evakuuar qindra e mijëra njerëz nga banesat e tyre dhe janë vënë në punë mijëra e mijëra zjarrfikës. Po ndodh në Spanjë ku kanë vdekur dhe njerëz dhe ku edhe vendgrumbullimi i mbetjeve urbane në kryeqytet ka marrë zjarr duke lëshuar një re toksike mbi Madrid. Po ndodh në tërë Evropën jugore nga Portugalia e deri tek ne duke kaluar edhe nga ishujt e Kroacisë. Vetëm në Portugali janë djegur në një javë 215 mijë hektarë me pyje e kanë vdekur nga zjarri 15 njerëz. Në Spanjë 30 mijë hektarë e kështu me radhë. Italia ka një shifër akoma më të madhe.

Nuk kam ndërmend të justifikoj Edi Ramën për atë që po bën apo nuk po bën me zjarret por dhe çdo gjë tjetër që lidhet me punën e tij si kryetar i qeverisë, qoftë për vendimet, qoftë për mënyrën e punës. Dua të them se në asnjë nga vendet që përmenda dhe ku ka emergjenca shumë herë më të mëdha se në vendin tonë, si për sasinë e sipërfaqeve që po digjen ashtu edhe për përqindjen e tyre në bazë të popullsisë, pra në asnjë nga këto vende askush nuk ka përdorur shprehje të tilla apo të ketë kërkuar dorëheqje qeveritarësh.

Le të kthehemi te shprehja. Në mos gaboj për herë të parë kjo shprehje, ashtu siç është shkruar tani, është vendosur me germa të mëdha në 1997 në të njëjtën gazetë, “Koha jonë”. Kryetitulli ishte “Vlora digjet, Berisha krihet” dhe më duket se e pat shkruar nga Vlora Frrok Çupi në ato raportimet që bënte nga çfarë po ndodhte atje në ato ditë të vështira. Vërtet që Shqipëria ishte “në flakë” dhe Berisha vinte të ndjerin “gjeneral” Gazidede të raportonte në parlament për “zbulimin e komploteve” dhe i thoshte të dërguarit të Evropës, Vranickit, që kanë bërë kryengritje komunistët. Dhe kjo pasi në qeverisjen e tij u tretën si kripa në ujë nja 2 miliard dollarë nga “paratë më të pastra në botë”, sulmoi e vrau edhe në qytetin e luleve e të qetësisë, Përmetin, deshi të bombardonte dhe të hidhte lëndë helmuese luftarak ndaj jugut sikur të ishte vend armik, shkatërroi ushtrinë pasi kishte shitur kush e di se sa miliona municione me atë anijen e famshme “Sotiros”. Flitej diku hapur e diku nën zë edhe për ndarje të vendit. Nuk harroj një bisedë të atyre ditëve tek “Bar Ëest” ku mblidheshin më së shumti intelektualë. Një analist që edhe sot del e flet serbes në televizione e shkruan në gazeta thuajse përditë, në mes të kafes së mëngjesit tha si pa të keq: Mos vallë do të ndahet Shqipëria në jug e veri? Edhe sot ngjethem me këto fjalë që, më së paku ishin të çartura. Këtu na kishte shpurë krehja e Berishës.

Berishës i takonte kjo shprehje pavarësisht se edhe ai vetë ja thotë Ramës si “qytetar dixhital” (nëntor të vitit të kaluar për përmbytjet): Shqipëria përmbytet, ai krihet! Ka harruar se kur ishte vetë kryeministër dhe u përmbyt vendi nga jugu në veri ja vuri fajin ngrohjes globale dhe gjithashtu, në qeverisjen e tij ishte zbatuar një projekt parandalues për përmbytjet i BERZH (Disaster Risk Mitigation and Adaptation Project) me vlerë 3 milionë dollarë që nuk dihet se ku shkuan dhe çfarë u bë me to.

E thashë dhe më sipër se nuk kam ndërmend të justifikoj Edi Ramën si kryeministër dhe jo vetëm për zjarret. Edhe ai është një i vdekshëm si ne të tjerët pra edhe i gabueshëm. Ka se çfarë të merresh me të ashtu si me të tërë ata që kanë qeverisur deri më sot në këtë tranzicion të lodhshëm, në kufijtë e shpresës dhe të përgjakur jo pak. E kam fjalën, duke mos bërë krahasime me askënd që ka qeverisur më parë, që mund t’ja shohim disa veprime edhe me një sy tjetër. Të mos merremi vetëm me çorapet e kuqe e atletet e bardha që vesh. Të mos merremi me ato që shkruan dhe pikturon. Të mos merremi me atë “marrëveshjen e natës” me Bashën e të bëjmë hamendje se çfarë pazare u bënë, por le të themi bëri mirë se në një farë mënyre e “futi” PD-në zgjedhje dhe shmangu një kolaps politik e parlamentar, gjë që askush nuk mund ta mendojë se mund ta bënte PD kur qe në pushtet. Dhe as e pati bërë. Bile jo pak nuk e mendonin këtë lloj “durimi” apo “tolerance” edhe nga vetë Rama.

Le të merremi edhe me atë këmbënguljen e tij për të arritur rezultatin. Sepse siç bëri me shtrëngimin për pagesën e energjisë elektrike (ku thuajse 40% e shqiptarëve nuk i paguante) ashtu pati bërë edhe si kryetar bashkie, pasi priti tre muaj që KESH të hiqte ato shtyllat e elektrikut që qëndronin në mes të rrugëve e qenë bërë shkak aksidentesh, mori një sëpatë dhe shkoi e preu vetë një shtyllë druri. Vërtet është një qëndrim pak ose aspak ortodoks, por në Shqipëri jemi mësuar që nganjëherë duam edhe ndonjë çok kokës. Jo të fortë por na duhet. Dhe në fund të fundit duam të gjithë rezultate nga puna e qeverisë.

Parimisht nuk jam në një mendje me të për dorëheqjet e kërkuara në spitale apo administratë. Por le të mendojmë për pak më herët në këtë katër vjeçar që është në krye të pushtetit. Sa herë lexojmë e dëgjojmë se “nuk jemi në gjendje të bëjmë shtet”, kjo edhe ditët e fundit po përmendet. Edhe qeverisja e Ramës, ato ligje që ka bërë ndofta nuk i ka të gjitha ashtu siç duhet se e mira nuk ka fund por për veprimet e tij për t’i zbatuar duhet ti heqim kapelën. Në një vend ku, e pranojmë thuajse të gjithë, administrata është më tepër e përbërë prej militantësh dhe ku ekspertët e specialistët nuk gjejnë përherë vend në skotën e të pandershmëve dhe të pazotëve; drejtësia është kthyer në një sëmundje ku barnat për ta shëruar nuk bëjnë punë dhe duhet vetëm kirurgjia; ku përpiqemi në masë të mos paguajmë as ujë e as energji, na duhet të pranojmë se kjo “kirurgji” ndofta nuk mund të bëhet me duar të pastra. Parimisht e nganjëherë edhe ligjërisht nuk jemi të një mendje po diku, ku është mishi i huaj që duhet hequr, mund të veprohet edhe sipas fjalës së vjetër: që të gërmosh duhen ndotur edhe duart. Sepse mjekët kanë marrë para në spitalet shtetërore për të hapur klinika private ku ta masin kokën “me pe”; ku njerëzit e drejtësisë hedhin shtetin në gjyq për ligjet që do të duhet tu dalin para e të japin llogari por nuk thonë ku i kanë gjetur paratë për vilat e llogaritë bankare të tyre e farefisit shpesh të papunë; ku politikanët e rangjeve më të larta e familjet e tyre përfliten për afera që shkojnë nga të dyshimte e deri kriminale dhe dalin pa lagur, përherë “pa fakte” ose me “procedura”.

Rama nuk është i përkryer. Është edhe larg prej kësaj. Por ka bërë shpeshherë veprime që dikujt i kanë pëlqyer e dikujt jo. U tha serbëve (Vuçiçit) në mes të Beogradit se duhet ta harronte Kosovën dhe të merrej vesh si fqinjë me të. Kjo është një e vërtetë dhe nuk ka lidhje me tifozllëkun nacionalist ashtu siç u munduan ta paraqisnin disa analistë apo PD. Hodhi idenë e futjes së fesë në shkolla që ishte më tepër një test për ndërkombëtarët por dhe vetë ne vendasit. Ju afrua me “lezet” bashkimit me Kosovën gjë që ishte më tepër një ndihmë për kosovarët në heqjen e vizave për në Evropë (sipas politikës së BE-së se nuk ka ndryshime kufijsh dhe mund të bashkohemi të gjithë në Evropë). Pra, hiqjani vizat Kosovës që të bashkohemi në Evropë.

Ka dhe të tjera. Që nga pranimi i ministrave teknikë që jo vetëm s’po ikin mbasi mbaruan misionin me zgjedhjet por po mundohen ti venë edhe gurë e shkopinj nën rrota si “të ngrirë” që janë. Një vend të parë mund ta zërë ajo që kërkoi nga shqiptarët: Doni shtet dhe përparim? Atëherë më jepni 70+1. Ishte një lloj sinqeriteti që them se ja arriti qëllimit. I dhanë më tepër. Por kjo më tepër zbërthehet si “shumë më tepër” për vetë atë dhe qeverinë që do të ngrejë në këmbë. Dhe kësaj here nuk mund të ketë asnjë justifikim. Prandaj dhe ai bën dhe ndonjë veprim, siç thashë jo dhe aq ortodoks si ajo lista me 100 zyrtarë të përfolur për korrupsion.

Ai po pyet për problemet në rrjetet sociale dhe në ato takimet thuajse të përditshme me njerëz. Nuk do t’ia arrijë kurrë t’i takojë të gjithë se është jashtë mendjes. Por diçka po merr e po përfiton për atë që kanë nevojë qytetarët. Uroj t’i shërbejë sa më shumë e sa më mirë sepse nuk jam i mendimit që janë vetëm për “populizëm”. Votat i fitoi dhe s’ka pse bën akoma fushatë. Se as mua e as ndokujt nuk i hyjnë në qese ngjyrat larushe të kravatës së tij apo “tumanet” që shkruan “Shekulli” që ka kthyer faqe e që harroi se para gjashtë muajsh e mburrte atë dhe punën e tij. Të gjithë duam rezultatin: një shtet me ligje që zbatohen, me drejtësi që jep drejtësi dhe me një ekonomi në rritje. Dhe disa gjëra, megjithëse jo të gjitha ato që premtoi më 2013, i ka bërë. Ndaj them se mund ta shikojmë Edi Ramën edhe me këtë sy.