A u votua në 25 prill për ‘letra të bardha’ apo për veprimin e Reformës në Drejtësi mbi të pandëshkuarit e politikës? Kur u bë “çun i mirë” ministri i brendshëm i 21 Janarit dhe ministri i jashtëm i ‘Detit’?

Nga Bedri Islami

Botuar në DITA

Shefi i Grupit Parlamentar të së majtës, që është shumicë e tanishme në Kuvend, por që do të jetë edhe pas shtatorit, Taulant Balla, bëri një deklaratë të pritur deri diku, pasi, edhe vetë shefi i tij e kishte deklamuar disa herë, duke i vërë vend edhe në Metingun e Fitores pas 25 prillit.

Balla deklaroi se , “Rama i ka çuar një letër të bardhë Bashës, ku i thotë shkruaj çfarë do dhe bujrum të ulemi në tavolinë ta negociojmë”.

Që Edi Rama e ka dëshirën e uljes në një tryezë me Lulzim Bashën, kjo dihet tashmë, ashtu si askush nuk e ka të qartë se për çfarë marrëveshje është fjala. Në fare pak ditë, që nga parazgjedhjet, kur ishte fjala për një “bashkëpunim pozitë-opozitë” si mjet për koordinimin e hapave integrues drejt Bashkimit Europian, e më tej, në studion e TV Klanit, për zhdukjen e vijave të kuqe, çka nënkuptonte më shumë se sa bashkërendim normal, tani, sipas Ballës, është kaluar në një letër të bardhë, kur opozita mund të shkruajë çfarë të dëshirojë me “hajde bujrum të ulemi në tavolinë dhe të negociojmë”.

Ka disa enigma në të gjithë këtë zallamahi dhe vrapim politik për të vendosur rregulla të tjera mes kufirit që ndan pozitën dhe opozitën, ose, edhe më tej, duke e hequr krejtësisht këtë kufi. Letra e bardhë e Ramës për Bashën, ku, ky i fundit mund të shkuajë çfarë të dëshirojë, gjithnjë sipas shefit të grupit parlamentar, i cili është edhe figura e dytë e së majtës, tani merr një përmasë tjetër.

Çfarë do të thotë “pa kufi”? Kufijtë i ka vënë vota e 25 prillit. Bujrum për çfarë? Qeveri me bazë të gjërë mes shumicës dhe opozitës? Deri ku do të shtrihet ky i ashtuquajtur koalicion? Do të jetë një përngjasim i majit të vitit 2017, ku titullarët e deleguar nga Basha nuk e takuan asnjëherë shefin e qeverisë, si dy linja paralele qeverisëse, apo, në mendimin e Edi Ramës është diçka krejt tjetër?

Ky i fundit, në 25 prill, ishte lideri i fushatës, por, ndryshe nga 4 apo 8 vite më parë, këtë rradhe ai nuk e drejtoi gjithë “tepsinë” krejt i vetëm. Më shumë se për qeverisjen e tij 8 vjeçare, e cila nuk ishte as e shkëlqyer dhe as në gjysmën e premtimeve të lëshuara, njerëzit besuan dhe votuan të majtën, si mendim për një qeverisje më tolerante, më të besuar, dhe në fund të fundit, nuk besuan eksperimentet që donte të bënte Basha.

Ndryshe nga katër vite më parë, në 25 prill fitorja ishte më shumë e së majtës, se sa e liderit të saj. Vetë kushtet e zhvillimit të saj, kur më tepër vlerë kishin takimet e ngushta dhe përcjellja e mesazhit të besimit, Edi Rama, duke u kthyer te socialistët dhe distancim nga Rilindja e tij, e deshi mesazhin e shumicës, më tepër se sa mesazhet e tij.

750 mijë votues nuk besoj se votuan që dhjetë ditë pas votimit, shefi i qeverisë t’i drejtojë një “letër të bardhë” drejtuesit të opozitës, duke pritur kushtet e tij. Sado arrigant të jetë një drejtues partiak, ai nuk mund të kalojë kufijtë e së mundshmes dhe të marrë me kokën e tij dhe në çastin e tij, vendime të tilla. Aq më tepër që “çuni i mirë” për të cilin po flasim ishte ministri i brendshëm i 21 janarit dhe ministri i jashtëm i Marrëveshjes së Detit, ku, në të parën, vetë Rama e cilësoi ashtu si ishte, vrasje e qëllimshme politike, dhe, të dytën, “tradhti kombëtare”.

Kaq lehtë është të hidhen poshtë 750 mijë vota për të pasur një letër të bardhë për drejtuesin e opozitës, i cili, jo vetëm që nuk i ka njohur ende zgjedhjet dhe as nuk ka ndër mend t’i njohë?

Në këtë bashkërenditje a bashkëqeverisje si do të trajtohet reforma në drejtësi dhe deri ku do t’u zgjatet dora atyre që haptas deklaruan se do e mposhtin atë, duke i kthyer gjërat përmbys? Nëse bashkëpunim presupozon edhe shkatërrimin e vlerave për hir të qetësisë së qeverisjes, a nuk do të ishte pikërisht kjo “qetësi” guri i vënë në ecjen e demokracisë dhe kontrollit të institucioneve qeverisëse?

Këto “letra të bardha” mbyllin sytë ndaj mëkateve milionëshe dhe Edi Rama nuk e ka marrë mandatin nga verdikti i 25 prillit, as të bëjë eksperimente as të gjejë një rrugë të qetë drejt autokracisë.

Pas fasadës se ja, njerëzit e politikës po na gjejnë rrugën e bashkërendimit, në fakt, është çimentimi i një shumice oligarkie politike, që pashmangshëm të çon drejt forcimit të oligarkisë financiare.

Rama, edhe pa letrën e bardhë, është ftuar nga populli të vazhdojë qeverisjen e tij, sipas përcaktimeve konkrete që ka bërë, e po ashtu, Basha është lënë në boshllëkun e tij opozitar, me apo pa skifterët e politikës agresive, Meta-Berisha.

Nga ana tjetër, reforma e thelluar në drejtësi do të ishte e mangët nëse nuk do të bëjë vetingun financiar të klasës politike, të atyre që ishin pjesë e saj dhe të këtyre që vazhdojnë të jenë. Nëse kjo nuk do të bëhet , atëherë do të vazhdojmë të kemi sundimin e politikës mbi ligjin dhe rikrijimin e klanizimit të drejtësisë. Një bashkëqeverisje apo bashkërendim mbi një Letër të Bardhë do të mund të jetë mburoja e politikës nga abuzimet e bëra, të cilat janë disproporcionale me fitimet zyrtare.

Një bashkërenditje e bashkëpunim për të pasur “ngjala” të reja, të pandëshkuar dhe reabilitim të urdhërdhënsve të 21 janarit apo Gërdecit, nuk i duhet as dreqit e as të birit. Është rrëshqitje drejt një honi, në të cilin duket se po ngjitesh, por bie gjithnjë e më thellë.

Rama, e askush tjetër, nuk ka të drejtën të lexojë prapsht verdiktin qeverisës, që i dha mandat një force politike, e cila, duhet pranuar, nuk është safi e pastër dhe as deri në fund këmbëngulëse. Thyerja e verdiktit do të sjellë në pak çaste, nëse kjo ndodh, një relativizim të qeverisjes, por problemet do të ishin shumë më të mëdha, sapo të hiqeshin fare pak petët e lakrorit që gatuhet me letra të bardha.

Në kampin opozitar zërat kryengritës janë ende të pakët, por shprehës. Nëse Basha po synon të grumbullojë ujrat e zemërimit në kanalet e tij politik, kjo është çështje e brendshme e vetë opozitës.

Ne jemi në një stad zhvillimi ku ndikimi i liderëve politikë është rritur tej normales, po rritet dhe duhet zvogëluar. Kjo fillon kur liderët të mësohen të mos vendosin sipas zgjimit të mëngjesit apo pagjumësisë së natës.

—-

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016