“Armiqtë” e armikut Mid’hat Frashëri…

Ca me dashje e ca “pa dashje” ky Idajeti (eshte ai avokati besoj qe u zhdep ne dru nga Izet Haxhia ne 1996) ka harru te thote se Mit’hat Frasheri ka qene firmetar i shpalljes pavaresise me 28 nentor 1912 dhe minister ne qeverine e Ismail Qemalit. Dhe si i tille jo se ishte i biri Abdylit a nipi i Samiut e Naimit. Atehere nuk shifeshin biografite, por zotesite. Kjo per ata qe nuk e din, por me shume per ata qe e din mire e bejn sikur nuk e din.

Mithat Frasheri eshte edhe kryetar i zgjedhur i Kongresit te Manastirit.Ky kongres doli me vendimin qe te miratohej Alfabeti Latin i shqipes dhe te lihej ne perdorim te perkohshem alfabeti i Stambollit i Sami Frasherit.
Po ky Mithati qe paska qene i biri Abdylit dhe nipi Samiut,si e hodhi poshte alfabetin e xhaxhait?
Mithar Frasheriu,eshte Mithat Frasheri dhe ka nje goxha veper jo vetem letrare por edhe lufterake ne dobi te atdheut.Ne 1913 kur trupat shoviniste te ushtrise greke sulmuan Korcen,ishte Mithat Frasheri qe ne krye te Vullnetareve shqiptare u nis nga Durresi te luftoje me andartet greke.Ju thoni ka nenshkruar me greket.
Ku e keni nenshkrimin,ta shoh dhe une?Ju katundaro-proletaret jeni MITRA E RRENES.Ju e beni kopilin dhe ja hidhni ne dere Frasherllinjve.
Per ty Hidajet,meqe je nga Mallakastra,po te kujtoj se si ja hodhi Mehmetit tend kopilat e dobicat e pabesise se vet,qe ka qene spiun ui shokeve ne France,agjent i Zogut ne Belgjike(ne ate rol qe ka qene Hasan Luci ne ambasade ne Paris),agjent i fashisteve italiane,agjent i Serbeve,agjent i gestapos,agjent i Titos(spiunoi Fadil Hoxhen dhe Nako Spirun),agjent i Moskes,agjent i Kines.Gjithe keto kopila qe i kishte vete ja mbeshtolli Mehmetit ne Biro.Qe Mehmeti ishte nje kriminel,kerbac qorr i enver hoxhes ishte,por te kete qene edhe Urjahip poliagjent,kete vallahi nuk ka shqiptar me mendte e veta qe ta besoje.

FILLOI EDHE KY SPIUN I SIGURIMIT ME “GJYSMA GJELA” TE HISTORISE SONE KOMBETARE

Shikoni se cfare tregon ky bythmut, fanatik i kriminelit komunist dru me pre, Mehmet Shehu:

“…Nëse Mid’hat Frashëri nuk do të ishte djali i Abdyl Frashërit dhe nipi i Sami dhe Naim Frashërit, me shitjen që u bëri interesave kombëtare shqiptare te Greqia, si dhe duke u bërë një kolaboracionist i rrezikshëm nazifashist në Luftën e Dytë Botërore, për shqiptarët ai do të ishte një Esat Pash Toptani i dytë!…”

Nga e mesove o spiuni i Sigurimit, Idajet Beqiri se Mit’hat Frasheri ja ka falur Greqise interesat kombetare? Po pse nuk tregon nje dokument te vetem more MUT dhe xhelat i Mehmetit qe nga njera ane i ngre permendore ne Mallakaster Mehmet Poliagjentit dhe nga ana tjeter vajton per Nexhmijen dhe Enverin si kukumjacke pylli?

Ja ta tregon intelektuali, ARMIKU i Kllases i Partise se Punes si eshte historia e Mit’hat Frasherit me Greqine qe te mos hedhesh llogje mashtrimi pa dogane ne kete forum te nderuar te gazetes DITA per inteligjente dhe intelektuale dhe jo per spiuna dru me pre te Sigurimit te Enverit, hapi syte e qorrit dhe ngri veshet e fanatikut qe te mesosh te VERTETEN:

Një nga momentet që mbetet e pasqaruar është edhe dorëheqja e Mit’hat Frashërit pas vetëm disa muaj si ministër i asaj “qeverie”. Mit’hat Frashëri nuk dha dorëheqje sikurse ministrat tjerë (Esat Pashë Toptani, Abdi Toptani dhe Mehmet Pashë Deralla) të cilët e formuan Pleqësin e Shqipërisë së Mesme (Qendrore). Motivet e Mit’hatit ishin të tjera. Ai e akuzonte Ismail Qemalin si grekofil edhe ate jo si simpatizues i grekëve por si bashkëpunëtor i tyre. Mit’hat Frashëri e akuzonte Ismail Qemalin se Janina u okupua nga grekët pasi u tradhtua nga ai. Këtë akuzë nuk e bënte vetëm Mit’hati por edhe Edith Durham te libri “The Strugle for Scutari” i botuar në vitin 1914. Edith Durham , te ai libër, shkruante se Ismail Qemali ua shiti grekëve Janinën për para.

“Mit’hat Frashëri në kujtimet e pabotuara të tija për Luftën Ballkanike e ka shpjeguar se ku i bazonte akuzat e tija kunder Ismail Bej Vlores, por për rastin në fjalë qe te hedhim me shume drite per vertetesine e fakteve, mund të përmendim vetëm ata çka ka botuar Mit’hat Frashëri. Në revistën e tij “Dituria” që e botonte në Tiranë, Mit’hati në një shkrim të vitit 1929 shkruante se Ismail Qemali kishte nënshkruar marrëveshje sekrete me Qeverinë greke për aneksimin e Shqipërisë Jugore nga Greqia (më saktësisht deri te lumi i Vjosës). Në fakt, para Mit’hat Frashërit, këtë akuzë e kishte shkruar dhe deklaruar publikisht vllahu korçar Nikollas Kassavetes te libri “The question of Northern Epirus at the Peace Konference” të botuar në vitin 1919. Bëhet fjalë për marrëveshjen me shkrim në mes Kryeministrit grek Georgios Theotokis dhe Ismail Qemalit e nënshkruar më 22 mars 1907 në Greqi. Kjo marrëveshje mbeti e mbyllur me shtate dryna në arkivat afër një shekull. Mirëpo para disa viteve u botua e plotë nga historiani grek Thano Anagnostopollo te libri “Ellas kai Alvania”. Edhe pse kjo marrëveshje u botua para disa viteve, përmbajtja e saj nuk ishte krejt e panjohur për politikanët shqiptaro-osmane në atë kohë. Roli i Ismail Qemalit në përpjekjet e tija për bashkimin e Shqipërisë me Greqinë ishin të njohura nga bashkëkohësit e tij. Për ta kuptuar më mirë këtë dhe për t’i kuptuar marrëdhëniet e Ismail Qemalit me Mit’hat Frashërin, ekzistojne dy shkrime të Mit’hat Frashërit, të botuara te gazeta “Lirija” në vitet 1908 dhe 1909. Këto shkrime, në formë të letrës së hapur, na e qartësojnë një pjesë të marrëdhënieve të ftohta që ekzistonin në mes këtyre dy politikanëve.Në vitin 1908, Ismail Qemali nga Greqia shkoi në Vlorë dhe e filloi fushatën e tij zgjedhore. Kandidimi i tij për deputet e irritoji shume Mit’hat Frashërin, i cili pretendonte se kishte në dorë dokumente që dëshmonin se Ismail Qemali ishte tradhëtar qe kishte shitur interesat kombetare tek Greqia. Prandaj me këtë rast, në një letër të hapur, Mit’hati në mes të tjerave shkruante:

“…Këndova nëpër gazeta që ke vajturë në Vlorë dhe kërkon të bëhesh depyte. Bota aty të paska priturë fortë bukurë dhe të paska nderuarë. Zotrote gjithë këto nderime i paske priturë me zëmrë të qetë si një njeri që s’ka as një faj n’atë zëmrë! Bej! Bota munt të mos të të njohë të fshehtat e tua, Bota munt të të pandehnjë njeri me nder, bota munt të të kujtonjë një Mëmëdhetar të vërtetë, po zotrote qysh pate kuxim dhe prite gjith këto nderime pa u-kuqurë, pa u-turpëruarë? Ajo zemrë a nuk t’u-ça në kraharor duke parë përpara teje djemt e Shqipërisë? Zëmrë, them? Po të kishe patur zëmrë sot pas kaq ligësivet që ke punuarë pas kaq gënjeshtra dhe ndyrësi që ke bërë, s’do të vinjë të bënjë dhe një panderësi më të madhe duke gabuarë botënë! Të kishe zëmrë dot kishe vdekurë gjer më tani njëzet herë nga turpi dhe s’do të dilnje përpara botësë! Ah, po pandeh se fëlliqësit e tua nuk i di njeri, pandeh se s’të dimë ç’tradhëtor dhe ç’vetije-lik je! Po gënjehesh! Në qoftë se bot’ e gjorë s’të di ç’ke në zëmrë, lavdi pastë Zoti, ka dhe shumë njerës që dinë fort bukurë c’farë njeriu je! Ismail Be, e dimë fort mirë që s’je as Shqipëtar, as Tyrk. E dimë që s’ke patur kurë nonjë mendim për Mëmëdhe, e dimë i kujt je shërbëtor i poshtër, dokumentet i kemi në xhep dhe do të rëfejmë faqeza vetijat e tua, qëllimet e fshehtë, entrigatë që ke bërë, qëllimet që ke. Dhe ata që se din dot kupëtojnë se Shqipëtar je a po tradhëtor, jo Ismail Be ti s’ke turp, turpin s’e di fare ç’është, dhe njerzin s’e ke njohurë: Shqipëtarëvet q’u-gënjyenë dhe të zgjodhë depyte ti tani po ja çpërblen me tradhëtim, me dhelpëri. Se nuk je shqipëtar, edhe se s’ke qenë kurrë. Njeriu ka dy burime: Prindërit dhe Memedhenë. Ti je bir’i Mahmud Beut, do me thënë djal’i një Vlonjaku që i falesh Greqisë: yt atë vdiq n’ Athinë duke nderuar emërin dhe besënë. Isha djal i vogëlë, kur Zotrote, nja tetëmbëdhjet vjet më parë, vinje dhe kuvendonje me t’im atë; ahere unë s’ndodhesha në fjalimet tuaja, po si iknje ti gjithënjë dëgjonja t’im atë që thosh: Ismail Beu prapë grek mbeti, prapë grek! Mendjen e ka qysh t’a marrë Shqipërinë Greqia! Për ty ashtu sikundrë që njerëzija është një fjal e pa njohurë, ashtu edhe nderi s’paska fare no një dëftesë! Që më parë, që kur ishe në Stamboll e dinim ç’farë dollandërëçi, çfar hartopekt dhe eskrok ke qënë, po jet e Evropësë të nxori fare në shesh. N’Evropë, nga gjithë qytetet pëlqeve rrugët e ngushta të Athinësë dhe kafenetë e errëta te Greqise u bërë një tradhëtor i mirë dhe një gënjeshtar i mbaruarë! Grekërit ty të gënjyenë, po dhe ti i gënjeve dhe kështu në mes dy gënjeshtrave lidhtë pazarllëkun: Shqipëri e poshtme, se Gegërinë ti nuk e zë për Shqipëri – do të jet e Greqisë! Nukë zë ngojë të tjera punët e turpshme të tua, nuk dua të numëroj gjithë sa gënjeshtra dhe sa dhelpëri ke bërë; po në mes të të gjithave mos të harojmë sa ndyrë u-solle me Reçeb Pashën, dhe sa i pabes u-tregove…”.

Ismail Qemali në kujtimet e tija shkruante se eshte akuzuar padrejtesisht qe ka vjedhur Arken e Perandorise Osmane dhe qe eshte vene ne sherbim te interesave greke ne Ballkan dhe kryesisht ne Shqypni. Mirëpo këtë arsyetim të tij nuk e besonte askush sidomos duke gjykuar nga familja e tij e krishtere besmitare te Kishes greke. Babai i Ismail Qemalit vdiq në Greqi dhe dihet boterisht se ai e kishte ndërruar fenë vullnetarisht me deshiren e tij. Mit’hati e akuzonte Ismail Qemalin për konvertim në fene greke. Në këtë rast nuk mund të jetë dëshmi nëse kjo akuzë ishte e vërtetë. Mirëpo dihet që gruaja e Ismail Qemalit ishte greke. Në një emision dokumentar të RTK-së, që i ishte përkushtuar pasardhësve të drejtpërdrejt të Ismail Qemalit që jetonin në Itali, mundej të vërehej se ata e mbanin kryqin të varur në murin e banesës së tyre, por pyetja nese ata ishin të krishterë, apo u konvertuan më vonë ose kishin lindur nga prindër të krishterë, kjo mbetet sot për sot si enigmë e pa hulumtuar nga historia.”

HE MO IDAJET BEQIRI NGA E NXJERR TI MIT’HAT FRASHERIN SI FYLLO GREK QE JA KA SHITUR INTERESAT KOMBETARE GREQISE?

Na ruaj o Zot nga keta debile fanatike dhe mashtrues te Enverit!