Arsyet e dëbimit të Berishës

Mero Baze: PD është sot në pikën ku ishte Partia e Punës në 1991

Më sa keni parë të bënin opozitë këto tetë vite ata që kishin vjedh në kohë të socialistëve aq do të shikoni të bëjnë opozitë hajdutët e PD-së. Keni për të parë të gjithë duke mbështetur pushtetin duke bërë si të moderuar. Por më pengu i tyre mbetet Lulëzim Basha pasi atë e presin dy dosje burgu gati dhe pushteti i ri në mënyrë të pacipë mund të investohet të jetë kryetar i opozitës. E kanë perfekt për ta pasur liderin e opozitës si drejtor gjelbërimi në Tiranë – thotë Mero Baze në këtë intervistë-analizë për DITA të rezultatit të zgjedhjeve dhe ikjes së Berishës.

 

Mero, si lexohet ky rezultat?

Është një kryengritje e heshtur e shqiptarëve kundër Sali Berishës. Kishin provuar ta zbonin me referendum popullor më 1994 por ai mbijetoi. Kishin provuar të largonin me vota me 1996 por ai ua vodhi. Kishin provuar ta largonin me armë si më 1997, dhe ai ju rikthye. Provuan të mbijetonin në pushtetin e ri të tij dhe i ai vrau për të vjedhur në Gërdec dhe fali vrasësit gjurmët e të cilëve të çonin në shtëpinë e tij.

Provuan të protestonin para zyrës së tij ai i vrau dhe u tall me viktimat duke u thënë shqiptarëve  se i vrau Edi Rama. Shqiptarëve nuk i kish ngelur më asgjë të bënin kundër tij. Të majtë dhe të djathtë më 23 Qershor sikur ishin parë sy më sy dhe në një kryengritje të heshtur e ndëshkuan aq fort sa të mos kish fuqi as të fliste për 48 orë. Këto janë zgjedhjet më inteligjente më të qarta, dhe më dramatike që polli shqiptarë ka bërë në kaq pak vite demokraci në historinë e tij. Nuk i ngjan fitores  së zhurmshme të marsit 1992, që diktohej nga koha, por një fitoreje të pazakontë që diktohej nga  makthi se qëndrimi i atij njeriu në politik do ta kthente Shqipërinë në një shkretëtirë vlerash demokratike dhe njerëzore. Votuan sikur qëllonin mbi Sali Berishën.

 

Çfarë dominon në parlamentin e ardhshëm?

Parlamenti i ri ka një shumicë votash që ngjan si një dënim i madh për të majtën. Kanë aq shumë vota dhe mandate në duar, sa janë të dënuar të mos kenë asnjë justifikim për ta ndryshuar Shqipërinë. Kanë vota për të spastruar berishizmin nga shteti, kanë vota për reforma të thella kushtetuese, kanë vota për të ndëshkuar ata që nuk i ndëshkoi drejtësia e korruptuar, kanë vota për të ringjallur shpresën për nj vend normal dhe për të justifikuar deberishizimin e shoqërisë. Shqiptarët ashtu siç kanë ndëshkuar Sali Berishën, i kanë dalë para alibive të mundëshme të së majtës dhe u kanë dhenë aq vota saqë nëse dështojnë të kujtojnë se çe gjeti Sali Berishën.

Është një parlament që ka shansin të jetë i pari i periudhës pas tranzicion parlamenti që do të miratoj futjen tonë në Bashkimin Evropian, dhe që do ti jap shans një brezi të ri në politikën shqiptare, që do të ngrihet mbi gërmadhat e berishizimit.

 

Çfarë do të ndodh tani me PD-në?

Partia Demokratike gjendet para një tradhtie të madhe nga Familja Berisha. Prej saj janë zbuar të gjitha figurat politike dinjitoze dhe listat janë mbushur me mercenarët e Sali Berishës që e mbajtën në pushtet dhe shokët e djalit dhe vajzës. Përfytyroni që në vend të besnik Mustafajt në parlament është Kastriot Islami, në vend të Ilir Rusmalit, është Qukapi, një tip që u mban pjatën drogaxhive të Tiranës vetëm pse është shok i djalit, në vend të Biberaj është Flamuri, një idiot emblematik që do të jetë fytyra e PD-së në parlament, në vend të Ilir Rusmalit është Fatmir Mediu vetëm se Rusmaii nuk pranoi të firmos projektin e tij në Gërdec…e kështu me rradhë. Listat e PD është e mbushur me mercenarë të Berishës dhe shokë të fëmijëve të cilët do të jenë vari i hapur për PD në Kuvend.

Shikoni reagimet e tyre sa hipokrite janë. Mesila Doda thotë që kjo humbje më ngjall trishtim si në vitin 1997, ndërkohë që ajo në 1997 e më pas ka qenë socialiste dhe deri zëdhënëse e kryeministrit socialist të asaj kohe. Duan të na fshijnë dhe memorien dhe të na tregojnë se e meritojnë atë parti, ndërkohë që në fakt ajo parti vdiq se u uzurpua prej tyre. Dhe mendoj se do të vdes pak nga pak çdo ditë. Shanset për ringjallje të saj janë të pakta, nëse aty nuk hapet një garë reale për rithemelimin e saj dhe  vendosjen e rregullave të reja për një parti që duhet të shkëputet nga berishizimi.

PD është sot në pikën ku ishte Partia e Punës në vitin 1991, pas diktaturës, ku i dihej doemos të rithemelohej dhe të vendoste në krye të saj një figurë që nuk ishte enveriste. Ata ja arritën se gjetën Fatos Nanon. Nëse PD tenton të mbaj në lojë berishizimin, të vendos dhëndurët brenda të familjes Berisha në krye të saj, Shqipëria do të jetë për një kohë të gjatë pa opozitë deri në formimin e një force të re.

Mbi të gjitha PD-ja ka nevojë për një kryetar të ri, një lider të lirë, që nuk është peng tek Ilir Meta dhe Edi Rama,  që nuk mund të jetë peng i drejtësisë dhe korrupsionit. Ato figura që janë në PD kanë vjedh aq shumë, sa pushteti i komandon me sms shoferësh. Më sa keni parë të bënin opozitë këto tetë vite ata që kishin vjedh në kohë të socialistëve aq do të shikoni të bëjnë opozitë hajdutët e PD-së. Keni për të parë të gjithë duke mbështetur pushtetin duke bërë si të moderuar. Por më pengu i tyre mbetet Lulëzim Basha pasi atë e presin dy dosje burgu gati dhe pushteti i ri në mënyrë të pacipë mund të investohet të jetë kryetar i opozitës. E kanë perfekt për ta pasur liderin e opozitës si drejtor gjelbërimi në Tiranë.

 

A ishte 23 qershori edhe një leksion për mediat?

Ishte një leksion për mediet e regjimit. Ato u bënë të neveritshme. Shqiptarët kanë votuar kundër Berishës duke pasur parasysh dhe mediet e tij. Kanë votuar kundër Berishës duke pasur parasysh edhe Fevziun edhe Sandrin,  Artan Hoxhën, Artur Zhejin,  Arian Çanin, dhe garniturën e propagandës gati gëbelsiane që shoqëroi përpjekjen e Berishës për të mbijetuar në pushtet me propagandë. Ishte ndëshkim dhe për ata. Opozitës i kanë bërë nder duke u bërë të neveritshëm.

 

Si mendon ti Mero, kush do jenë servilët e parë të pushtetit?

Nuk ja vlen të diskutoj për një fushë ku nuk shkel kurrë, por shihet qartë se Tv Klani, do bëhet deri në fund i neveritshëm dhe në këtë pikë. Aq i neveritshëm sa tani duket sikur Berishën këto tetë vjetë e kam mbështetur unë dhe e ka luftuar Fevziu i cili nga bythëlëpirja me Berishën është miliardier duke marrë mes të tjerash prona dhe favore që kanë nevojë për hetim.

 

Vijmë pak tek ata që kanë dhënë shenja që duhet të ikin nga anija në mbytje. Idrizi i PDIU-së përshembull ka hapur fjalë dje se është gati të ikë nga Berisha. Islami, Mediu, Idrizi, etj i morën mandatet me votat e PD-së, kurse në koalicionin e majtë tashmë në qeveri, ka ndodhur e kundërta: që parti si Aleanca Popullore, ose PSD, PDS dhe PSV 91 sakrifikuan votat e tyre për të maksimalizuar mandatet e koalicionit. Rreth 35 mije vota te tyre kane ndikuar ne mandatet e fundit te PS ne disa qarqe. Nuk ju duket se do ishte ironike që t’i bëhej vend të ikurve nga Berisha dhe të lihej jashtë kontributi i sakrifikuesve të koalicionit opozitar, tashmë në prag të formimit të qeverisë?

Fituesit kanë një shumicë të konsoliduar dhe debati për pushtetin është i mbyllur. Problemi i atyre deputetëve që do shkojnë nga listat e Berishës në shumicën e re, me dëshirë të tyre, është problem i Berishës që shiti Partinë Demokratike për pushtetin e Familjes së vet duke e bërë listën e PD si një listë rrogash për shërbëtorët e vet.

Shumica e re duhet të respektoj dhe t’u jap shans të kontribuojnë së pari aleatëve të vet, atyre me mandat dhe pa mandat deputeti, gjithkujt që kontribuoi publikisht kundër Sali Berishës. Kjo është në seriozitetin e marrëveshjes politike dhe një gjest që do rris besimin në të ardhmen për të bashkëpunuar me Edi Ramën.

 

 

Andrea Stefani: Duhet të nisë deberishizimi i PD-së

  “Hapi i parë është pikërisht largimi i Sali Berishës nga posti i kryetarit të partisë. Nëse kjo parti do vazhdojë me kultin e Berishës dhe me “meritat historike” të këtij autokrati, vështirë se do të mund të rifitojë ndonjëherë besimin e shumicës së shqiptarëve që ndihen të çliruar tani kur sapo e kanë larguar nga pushteti..”

 

Andrea, si lexohet rezultati i 23 Qershorit?

Plot 8 vjet pasi Sali Berisha u rikthye në pushtet me lajtmotivin “Nano ik!”, janë shqiptarët që me një votë masive i kanë thënë kryeministrit demokrat pa ekuivoke: Berisha ik! Dhe vota kundër tij, me përmasat e një vote kundër një regjimi të frikshëm, rrëfen sot jo vetëm përmasat e vërteta të admirimit të rremë që Berisha korrte nëpër mitingje, por edhe përmasat e vërteta të antipatisë për qeverisjen e tij 8 vjeçare. Një antipati që rritej në heshtje ndërsa qëndronte e fshehur për shkak të frikës nga regjimi.

Është momenti të analizohet shkaku i votës, thuajse referendare, së shqiptarëve kundër një lideri që, prej 23 vjetëve, rreket të mbetet në histori si një lider mbarëkombëtar i shqiptarëve apo, sikundër miklohej nga servilët e oborrit të tij, si një “Skënderbej” i dytë.

Në rrafshin politik vota kundër Sali Berishës tregoi se shqiptarët nuk duan të kenë më mbi kokë pushtete të përjetshme dhe liderë që plaken në karrigen e pushtetit deri sa i thërret i “plotfuqishmi”. Shqiptarët e paskan kuptuar që pushtete afatgjata janë premisë e pushteteve absolute dhe prandaj parapëlqejnë rotacionin e liderëve dhe pushteteve. Duke i thënë jo kërkesës së Berishës për një mandat të tretë, shqiptarët refuzuan një remineshencë neokomuniste që maskuar me “demokraci” lakmonte të okuponte majën e politikës për të paktën 30 vjet.

Berisha pretendonte se nën drejtimin e tij Shqipëria po ndryshonte dhe se vetë ai ishte ndryshimi. Vota kundër tij tregoi se me Berishën e pandryshuar për 23 vjet në krye, Shqipëria jo vetëm nuk po ndryshonte për mirë por po ndryshonte për keq.

Duke kundërvotuar masivisht Berishën, shqiptarët refuzuan një model autokratik të drejtimit të shtetit, një regjim hibrid, një qeverisje sipas modelit të shpifur të partisë-shtet, një version të të cilit e vuajtën për mbi 40 vjet edhe nën regjimin e Enver Hoxhës. Pas 23 vjet orvatjesh kokëforta, krizash dhe intrigash Berisha arriti t’i kapë të gjithë pushtetet e shtetit. Por pikërisht në momentin e triumfit, shqiptarët e rrëzuan duke përdorur armën e tmerrshme të demokracisë kundër autokratëve, votën dhe rotacionin. Shqiptarët kuptuan se nën lidershipin e Berishës jo vetëm PD u bë trashëgimtarja e fshehur e praktikave të PPSH në drejtimin e shtetit dhe se “demokrati” Berisha nuk është veçse një kriptokomunist që nuk arriti të bëhet kurrë ish-komunist.

Duke votuar kundër Berishës shqiptarët treguan se nuk i duan përçarjet krahinore, fetare dhe ideologjike që Berisha, ky Cezar me lëkurë demokrati, nuk pushoi së nxituri në funksion të pushtetit të tij ashtu sikundër një zjarrvënës i fryn prushit.

Shqiptarët refuzuan të shkojnë “përpara” me Berishës se e kuptuan që ai, në të vërtetë, po i shpinte prapa. Shqiptarët treguan se nuk duan të mbeten nën drejtimin e një kryeministri dhe qeverie që qëndron mbi ligjin dhe  nuk ndëshkohet për një korrupsion të përgjakshëm si ai i Gërdecit. Treguan se ata, akoma më shumë, refuzojnë të kenë për Kryeministër një politikan që e quajti të drejtë dhe legjitime vrasjen mu poshtë dritares së zyrës së tij, të katër protestuesve të pafajshëm në 21 Janar. Se nuk duan një lider që për hatër të qëndrimit në pushtet trazon urat e një nacionalizmi primitiv që historikisht, ka qenë premise e konflikteve të tmerrshme në Ballkan.

Vota kundër Sali Berishës dhe qeverisjes së tij autokratike, dëshmon se shqiptarët janë në shumicë dërrmuese të dedikuar të shkojnë drejt Europës, drejt lirisë dhe demokracisë edhe më të ndërgjegjshëm seç u shfaqën në momentet e rënies së diktaturës komuniste. Shqiptarët e kuptuan se ndërsa çirrej për integrimin dhe Europën, Berisha po i largonte nga Europa, se po rrënonte demokracinë ndërsa ngrinte dy gishtat lart. Prandaj ngritën dy gishtat e fitores mbi të. Me votë….

 

Si do jetë Parlamenti i ri?

Është vështirë ta thuash po do të doja të ishte Parlamenti i korrigjimit të ndryshimeve të Kushtetutës të prillit 2008 dhe e rivendosjes së ndarjes reale të pushteteve dhe baraspeshimit mes tyre. Shpresoj të jetë një Parlament që ndryshe nga deri më sot, nuk komandohet nga Kryeministri dhe ekzekutivi por që kontrollon  zbatimin e ligjshmërisë nga ekzekutivi, një Kuvend që jo vetëm miraton formalisht disa ligje por dhe që ndjek me devocion zbatimin e tyre.

 

Ç’do të ndodhë me PD-në, ose ç’duhet të ndodhë… Berisha lajmëroi dje dorëheqjen?

Do të qe në të mirë të jetës politike që PD të reformohej përmbajtësisht duke ju kthyer idealeve të demokracisë dhe lirisë që i shpalli me themelimin e saj por që nga ajo ditë e deri më sot i ka braktisur në mënyrë konsekuente në favor të autokratizmit. Kjo kërkon deberishizimin e PD.

Hapi i parë është pikërisht largimi i Sali Berishës nga posti i kryetarit të partisë. Nëse kjo parti do vazhdojë me kultin e Berishës dhe me “meritat historike” të këtij autokrati, vështirë se do të mund të rifitojë ndonjëherë besimin e shumicës së shqiptarëve që ndihen të çliruar tani kur sapo e kanë larguar nga pushteti.

PD duhet të përputhë cilësimin “demokratike” me përmbajtjen e veprimtarisë dhe qëllimit politik të saj që deri më sot nuk ka qenë as demokracia dhe as integrimi europian.

 

A ishte vota e 23 qershorit edhe një leksion për mediat?

Vota masive kundër Berishës natyrisht duhet të jetë një leksion edhe për ato media dhe gazetarë që u vunë në shërbim të regjimit, u bënë altoparlantë të tij duke shkelur mbi parimet e profesionit të gazetarit dhe qëllimin e ekzistencës së tij që është mirëinformimi i qytetarëve dhe jo dezinformimi i tyre në favor të pushtetit. Vota tregoi se me gjithë zhurmën e madhe që bënë bashkë me padronin e tyre Berisha, shqiptarët nuk i kanë dëgjuar ose më saktë, nuk i kanë besuar.

 

Ka që tani “moderime” të qëndrimeve. Cilët do jenë servilët e parë të pushtetit të ri?

Nuk do të jetë aspak çudi që ata që i puthën të parët këmbën Berishës për 8 vjet rresht të jenë të parët që t’i puthin këmbën edhe Ramës. Ka disa lloj njerëzish në këtë botë që nuk dinë të bëjnë gjë tjetër veçse shërbëtorin e regjimit.

Por tragjedia nuk do të qe kjo. Kjo do të ishte komedia. Tragjedia do të qe sikur edhe kjo qeveri që po vjen, të kishte nevojë për servilizmin e puthadorëve apo këmbëputhësve të përjetshëm të pushteteve. Simptomë se nuk do të kemi një epokë e re ashtu siç premtohet dhe shpresohet.

 

Andrea, vijmë pak tek ata që kanë dhënë shenja që duhet të ikin nga anija në mbytje. Idrizi i PDIU-së përshembull ka hapur fjalë dje se është gati të ikë nga Berisha. Islami, Mediu, Idrizi, etj i morën mandatet me votat e PD-së, kurse në koalicionin e majtë tashmë në qeveri, ka ndodhur e kundërta: që parti si Aleanca Popullore, ose PSD, PDS dhe PSV 91 sakrifikuan votat e tyre për të maksimalizuar mandatet e koalicionit. Rreth 35 mije vota te tyre kane ndikuar ne mandatet e fundit te PS ne disa qarqe. Nuk ju duket se do ishte ironike që t’i bëhej vend të ikurve nga Berisha dhe të lihej jashtë kontributi i sakrifikuesve të koalicionit opozitar, tashmë në prag të formimit të qeverisë?

Nëse jo ironike padyshim do të qe e padrejtë nëse kontributet e fitores historike të partive aleate, do të injoroheshin aq më tepër, në favor të një partie që ka qenë kundërshtare e kësaj fitoreje. Nëse nevoja politike do të diktojë zgjerim të spektrit qeverisës, kjo nuk duhet të bëhet në kurriz të atyre që mundësuan qeverisjen.

 

 

 

 

 

 

Arsyet e vërteta të ikjes së Sali Berishës

 

Sali Berisha nuk i ka marrë asnjëherë seriozisht mesazhet e shqiptarëve, dhe nuk i mori as mbrëmë në fjalimin e tij të fundit politik. Dhe kjo është arsyeja përse këtë njeri nuk e respekton dot, as kur ikën si qen i rrahur nga populli shqiptar në shtëpi të vet.

 

 

Kishim dy arsye ta respektonim sot Sali Berishën, nëse ishte i sinqertë në pranimin e humbjes dhe nëse ishte i vërtetë në dorëheqjen e tij. Ai nuk na dha asnjë prej këtyre arsyeve.

Sali Berisha pranoi humbjen në një fjalim që imiton gjithë jetën e tij politike; i pavërtetë, i papenduar dhe i padrejtë me mbështetësit e vet. Në një moment final të jetës së tij politike, për të mos thënë në fjalimin e tij të fundit politik, njeriu merr përsipër të reflektojë për arsyet e vërteta të humbjes në politikë. Ai fliste vërtet para njerëzve të përlotur, të cilët ndjehen të tradhtuar në kauzën e tyre nga kjo humbje poshtëruese, por fliste dhe para miliona shqiptarëve, përfshi ata që e kanë ndëshkuar me një votë që i ngjan një kryengritje të heshtur.

Sali Berisha po tenton të largohet nga politika shqiptare si një lider i zakonshëm që humbi nga konkurrenca e programit dhe nga mungesa e besueshmërisë tek shqiptarët për projektin e tij të ri. Kjo është një gënjeshtër e madhe. Pushteti i tij kish kohë që kish marrë formën dhe përmbajtjen e një regjimi dhe ai ishte kthyer në një autokrat që i përkushtohej jo ndërtimit të shtetit apo zhvillimit të Shqipërisë, por mbajtjes së pushtetit. Kemi parë ca palaço këto ditë që rreken të shpjegojnë pse ka humbur Sali Berisha, dhe po përpiqen t’i japin një ngjyrë rozë ikjes së tij.

Për të gjithë ata që bëjnë sikur nuk ka ndodhur gjë në këtë vend, duhet t’u kujtojmë sot se Sali Berisha ka vrarë 26 vetë në Gërdec, në një biznes të lobuar nga i biri i tij dhe shkatërroi gjithë institucionet e shtetit shqiptar që të mos gjykohej kjo çështje. Fatmir Mediu, ministri që po mbijeton në politikë se fsheh sekretin e barbarisë së djalit të tij në këtë masakër, është në parlament, gjeneralët janë të lirë, dhe kryeprokurorja Ina Rama, që hetoi çështjen, është e papunë dhe e poshtëruar.

Shqiptarët e panë këtë me sytë e tyre, panë kufomën e baxhanakut Sali Berishës, dëshmitarit të patjetërsueshëm për gjurmët e Familjes Berisha në Gërdec. Ata panë si Sali Berisha shkatërroi shtetin për të mbrojtur këtë vrasje masive në emër të përfitimit financiar.

Sali Berisha vodhi votat në vitin 2009 për të mbuluar këtë masakër. Rezultati i këtyre zgjedhjeve të lira nxjerr zbuluar 2009-ën dhe 2011-ën, nxjerr zbuluar mekanizmin e manipulimit të zgjedhjeve për të mbuluar krimin. Ky njeri shkoi dhe më tej në spiralen e krimit, duke mos duruar dot protestat për votën e lirë dhe protestat antikorrupsion, duke pushkatuar në mes të bulevardit 4 qytetarë të pafajshëm, të pambrojtur dhe të parrezikshëm, për t’u thënë shqiptarëve të ulnin kokën para regjimit të tij.

Shqiptarët e panë se në vend që të kërkonte ndjesë për çka ndodhi dhe të shkonte para drejtësisë, nxori para gjyqit të tij partizan, duke përdorur deputetë pa dinjitet, institucionet e shtetit shqiptar- Presidentin, Kryeprokuroren, kryetarin e SHISH dhe gazetarë kritikë me të. Tallja e tij me gjakun e të vrarëve vazhdoi më tej duke liruar vrasësit fizikë nga burgu dhe duke u bërë karshillëk shqiptarëve se kush ngre kokën kundër tij, mund të pushkatohet pa gjyq. Shqiptarët e panë këtë dhe nuk e gëlltitën dot.

 

Sali Berisha u provoi shqiptarëve se pushteti i Familjes së tij ishte ai që diktonte ekonominë e vendit. E bija e tij u kap mat duke kërkuar tre milion euro për firmën e babait të vet dhe ai, në vend të çonte vajzën para drejtësisë, mori një kushërirë të gruas dhe dy tre kushërira të veta nga Tropoja dhe ja çoi gruas së kundërshtarit të tij politik para shtëpisë së gjyshërve të saj, duke e kërcënuar t’i prishë shtëpinë. Banorët e Tiranës, ata që e kanë pranuar bashkëjetesën me veriorë e jugorë në këtë vend, nuk mund të shkojnë deri atje sa të pranojnë që tre- katër gra tropojane, kushërira të Saliut dhe Lirisë, që u kanë zaptuar tokat, t’i kërkojnë një familje të vjetër tiranisë t’i prishet shtëpia se kështu dëshiron një tropojan tjetër në pushtet. Askush nuk mund ta gëlltisë këtë.

 

Sali Berisha e çoi ekonominë shqiptare në buzë të greminës. Shqipëria është sot një piramidë gjigante financiare, me biznesmenë të falimentuar nga politikat e Sali Berishës dhe vetë qeveria është një sipërmarrje që jeton falë borxhit të brendshëm. Ky është litari që lë pas kjo kufomë politike, dhe që do t’i kushtojë rëndë Shqipërisë. Si një i pacipë në ikje, ai thotë se po lë pas një ekonomi të fortë, por në fakt po lë një piramidë për të cilën duhet të mbajë përgjegjësi.

 

Sali Berisha po ikën duke thënë se nuk përballonte dot premtimet elektorale të Edi Ramës për shëndetësinë. Është një gënjeshtër e madhe. Për tetë vite ne kemi pasur Ministre të Shëndetësisë Liri Berishën. Ajo ka kontrolluar përmes nipave dhe mbesave të tij sistemin e sigurimit shëndetësor të Shqipërisë, ka devijuar paret publike në klientët e saj farmaceutikë, ka përdorur mekanizma korruptive dhe fondacione bamirëse për pushtet, dhe e ka kthyer shëndetësinë shqiptare në një varr të hapur, që të vdes sa i afrohesh. Nuk është çështje konkurrence me programin e  opozitës dhe askush nuk ka votuar kundër Berishës i entuziazmuar nga programi i opozitës. Kanë votuar kundër masakrës së familjes së tij në shëndetësi.

 

Këto janë arsye të mëdha që Sali Berisha duhet të kishte guximin sot t’i pranonte dhe ne ta respektonim si njeri që reflektoi. Ai nuk pranoi asgjë nga krimet e veta dhe po tenton të ikë si një lider perëndimor që e paska mundur konkurrenca. Jo! Ai duhet të ndjehet i respektuar që ne po e pranojmë ikjen e tij si perëndimor, por ai po ikin si një komunist i lig, gënjeshtar dhe i pacipë.

 

Arsyeja e dytë që ne mund të kishim respekt sot për Sali Berishën, është nëse ai do të ikte vërtet nga politika. Ai nuk është duke ikur nga politika, por duke bërë politikë me ikjen e tij. Ai nuk shfaqi asnjë shenjë pendese për gjendjen ku e ka katandisur Partinë Demokratike. Kjo parti është sot në mëshirë të një grupi deputetësh që nuk kanë lidhje me historinë e saj. Nëse PD tenton të mbajë në lojë berishizimin, të vendosë dhëndurët brenda të familjes Berisha në krye të saj, Shqipëria do të jetë për një kohë të gjatë pa opozitë deri në formimin e një force të re.

Sali Berisha nuk po përpiqet të shpëtojë PD, por mbeturinat që ka lënë për të shpëtuar fëmijët e tij në PD. Këtë shqiptarët nuk kanë për t’ia pranuar. Ajo parti nëse nuk rithemelohet, do të ketë fatin e sotëm të Sali Berishës, i cili po tenton të bëjë politikë me ikjen formale të tij, për të mos ikur nga ajo parti.

 

Ndaj të vjen keq për ata që lotojnë para PD-së. Ata janë vërtet për të qarë, por jo pse po ikën Sali Berisha, por pse po u heq shansin të vijnë ndonjë herë në pushtet. Shqiptarët nuk janë aq budallenj sa të mendojnë se Sali Berisha humbi se kishte antiplumb në fushatë, apo se nuk kishte një program për të qenë. Ato nuk i ka pasur kurrë dhe nuk ka fituar kurrë.

Ata e zbuan në mënyrë poshtëruese nga politika për të gjitha arsyet që thashë më lart. Kishin provuar ta zbonin me referendum popullor më 1994, por ai mbijetoi. Kishin provuar të largonin me vota me 1996, por ai ua vodhi. Kishin provuar ta largonin me armë si më 1997, dhe ai u rikthye. Provuan të mbijetonin në pushtetin e ri të tij, dhe ai vrau për të vjedhur në Gërdec dhe fali vrasësit, gjurmët e të cilëve të çonin në shtëpinë e tij. Provuan të protestonin para zyrës së tij, ai i vrau dhe u tall me viktimat duke u thënë shqiptarëve se i vrau Edi Rama. Shqiptarëve nuk i kish ngelur më asgjë të bënin kundër tij. Të majtë dhe të djathtë më 23 qershor sikur ishin parë sy më sy dhe në një kryengritje të heshtur e ndëshkuan aq fort sa të mos kish fuqi as të fliste për 48 orë.

Këto janë zgjedhjet më inteligjente, më të qarta, dhe më dramatike që populli shqiptar ka bërë në kaq pak vite demokraci në historinë e tij. Kjo është një fitore e pazakontë që diktohet nga makthi se qëndrimi i atij njeriu në politikë do ta kthente Shqipërinë në një shkretëtirë vlerash demokratike dhe njerëzore.

Sali Berisha nuk i ka marrë asnjëherë seriozisht mesazhet e shqiptarëve, dhe nuk i mori mbrëmë në fjalimin e tij të fundit politik. Dhe kjo është arsyeja përse këtë njeri nuk e respekton dot, as kur ikën si qen i rrahur nga populli shqiptar në shtëpi të vet. Në atë Familje që ka hyrë në gjak me këtë vend.